Zacznę od pozytywów, bo ogólnie książkę oceniam naprawdę dobrze i przeczytałam ją błyskawicznie. Już od pierwszych stron historia wciągnęła mnie momentalnie. Nie jestem łatwym czytelnikiem, mam problemy z koncentracją i naprawdę wiele czynników musi mi "pasować" żebym tak szybko wkręciła się w fabułę. Tu od samego początku, czar tej książki na mnie zadziałał. Sami bohaterowie, sceneria, sekrety rodzinne - bardzo ciekawe. Z każdą stroną czujesz, jak idziesz w głąb tego lasu i w pewnym momencie jako czytelnik zaczynasz się gubić - w gąszczu informacji, ilości postaci itp. Jest to fajne zagranie autorki, bo w końcu cała akcja dzieje się w lesie, który słynie ze swojej gęstwiny i łatwości stracenia w nim orientacji. I gdy to napięcie narasta, czujesz, że zaraz odkryjesz naprawdę mroczne tajemnice.... gdzieś w połowie, książka zaczyna tracić tempo i robić się nieco miałka. Do samego końca miałam nadzieję, że zakończenie będzie naprawdę spektakularne, a plot twist rozwali mi głowę. Niestety, nic takiego się nie wydarzyło. Cała narracja, która z początku przygotowuje nas na to, że w lesie mieszka pewne "zło", nie wiadomo do końca jakie, mistyczna otoczka, którą tworzy autorka.... w pewnym momencie ta magia pryska. Szkoda. Miałam nadzieję, że fabuła pójdzie w zdecydowanie bardziej mroczny klimat, osnuty jakąś epicką legendą, która pięknie wplecie się w zakończenie. Tymczasem finał tej historii jest dla mnie bardzo rozczarowujący. Mimo wszystko - książka mi się podobała bo czyta się ją świetnie, nawet wtedy gdy zdajesz sobie sprawę, że będzie nieco odbiegać Twoim własnym wyobrażeniom.

Zacznę od pozytywów, bo ogólnie książkę oceniam naprawdę dobrze i przeczytałam ją błyskawicznie. Już od pierwszych stron historia wciągnęła mnie momentalnie. Nie jestem łatwym czytelnikiem, mam problemy z koncentracją i naprawdę wiele czynników musi mi "pasować" żebym tak szybko wkręciła się w fabułę. Tu od samego początku, czar tej książki na mnie zadziałał. Sami...

Zapowiadała się bardzo dobrze ale z biegiem następnych stron odkryłam, że liczyłam na coś innego. Miałam nadzieję na zdecydowanie mocniejszy romans. Lubię gdy historie rozwijają się powoli, narasta pewne napięcie między bohaterami. Tu kompletnie tego nie było. Nie czułam między nimi żadnej chemii i przez większość książki zastanawiałam się jakim cudem, tych dwoje w ogóle są kochankami? Druga część książki podobała mi się chyba najbardziej. Na plus na pewno język autora - piękny i poetycki, dużo ciekawych spostrzeżeń dotyczących relacji, związków, miłości. Niemniej sama historia niestety w dużej mierze pozostawała mi obojętna.

Zapowiadała się bardzo dobrze ale z biegiem następnych stron odkryłam, że liczyłam na coś innego. Miałam nadzieję na zdecydowanie mocniejszy romans. Lubię gdy historie rozwijają się powoli, narasta pewne napięcie między bohaterami. Tu kompletnie tego nie było. Nie czułam między nimi żadnej chemii i przez większość książki zastanawiałam się jakim cudem, tych dwoje w ogóle są...

Po powieści grozy oczekiwałam czegoś znacznie więcej. Sam zamysł, historia - ciekawe. Ale znaczna część książki to opisy życia codziennego bohatera, dodatkowo nie do końca interesujące. Brak tej powieści tajemnicy i mroku. Ma swoje momenty - postać sąsiada niewątpliwie dobrze stworzona. Sam język bardzo prosty ale dzięki temu książkę szybko się czyta. Niestety, nie była ona tym czym oczekiwałam.

Po powieści grozy oczekiwałam czegoś znacznie więcej. Sam zamysł, historia - ciekawe. Ale znaczna część książki to opisy życia codziennego bohatera, dodatkowo nie do końca interesujące. Brak tej powieści tajemnicy i mroku. Ma swoje momenty - postać sąsiada niewątpliwie dobrze stworzona. Sam język bardzo prosty ale dzięki temu książkę szybko się czyta. Niestety, nie była ona...

Świetna, wciągająca analiza Dumbledora. Czytając ją, czułam się jakbym na nowo czytała Harrego Pottera. Napisana błyskotliwym, a jednocześnie konkretnym językiem. Mnóstwo ciekawostek, które pozwalają jeszcze lepiej zrozumieć tą niesamowicie ciekawą postać jaką jest dyrektor Hogwartu, a także rozjaśniają pewne aspekty, a na niektóre z nich spojrzeć z nowej perspektywy.

Świetna, wciągająca analiza Dumbledora. Czytając ją, czułam się jakbym na nowo czytała Harrego Pottera. Napisana błyskotliwym, a jednocześnie konkretnym językiem. Mnóstwo ciekawostek, które pozwalają jeszcze lepiej zrozumieć tą niesamowicie ciekawą postać jaką jest dyrektor Hogwartu, a także rozjaśniają pewne aspekty, a na niektóre z nich spojrzeć z nowej perspektywy.

Jeśli masz ochotę przenieść się do komedii romantycznej z lat 90 - jesteś w domu. Przytulna, ciepła powieść, rozgrywająca się głównie na przestrzeni jesieni ale też zimy. Niezwykle urocza, dowcipna książka, która będzie Twoim "comfort zone". Jestem zachwycona jak autorce w książce udało się ująć "to coś" co miały filmy z lat 90. Polecam, zwłaszcza na chłodne wieczory!

Jeśli masz ochotę przenieść się do komedii romantycznej z lat 90 - jesteś w domu. Przytulna, ciepła powieść, rozgrywająca się głównie na przestrzeni jesieni ale też zimy. Niezwykle urocza, dowcipna książka, która będzie Twoim "comfort zone". Jestem zachwycona jak autorce w książce udało się ująć "to coś" co miały filmy z lat 90. Polecam, zwłaszcza na chłodne...

Rozczarowanie. Książka stworzona tylko po to by rzucić głównych bohaterów sobie w ramiona i to w dodatku bohaterów, którzy nie potrafią ze sobą rozmawiać. Wiem, że to romans ale....nawet po romansie oczekuję więcej. Przede wszystkim oczekuję dobrej psychologii postaci oraz solidnego podłoża ich relacji. W romansie najważniejsze jest to by uwierzyć w tą historię, w tą miłość. Tu nie byłam w stanie kompletnie to uwierzyć, bo autorka nie pofatygowała się by stworzyć jakiekolwiek większe napięcie między bohaterami. Widać było, że dąży do tego by romans rozpoczął się jak najszybciej i niestety to rzutuje na całą fabułę. Co gorsza - główni bohaterowie nie są kompletnie ciekawi, wręcz mnie nie interesowali. Więc ich relacja też niewiele mnie obchodziła. Postaci drugoplanowe to postaci widmo, zero zarysu psychologicznego. Jedyny wątek jaki był dla mnie ciekawy to motyw z kawiarnią i z "intruzem" który ją nawiedzał. Można było to bardziej pociągnąć i dodać więcej tajemnicy. Sam opis miasteczka i jego społeczności dość przyjemny. Obietnica jesiennej aury również dotrzymana choć liczyłam na jeszcze więcej opisów tego sezonu. To co na pewno jest na plus to język autorki: książka nie jest źle napisana, a język jest przyjemny. Po prostu fabuła jest według mnie kompletnie nie angażująca.

Rozczarowanie. Książka stworzona tylko po to by rzucić głównych bohaterów sobie w ramiona i to w dodatku bohaterów, którzy nie potrafią ze sobą rozmawiać. Wiem, że to romans ale....nawet po romansie oczekuję więcej. Przede wszystkim oczekuję dobrej psychologii postaci oraz solidnego podłoża ich relacji. W romansie najważniejsze jest to by uwierzyć w tą historię, w tą...

Ale zaskoczenie! Do mniej więcej połowy książka mnie nieco nużyła ale w połowie....co tam się dzieje! Niesamowicie się rozkręca. Świat stworzony przez autorkę, motywy bohaterów i same postaci są naprawdę dobrze wymyślone. Chętnie obejrzałabym film lub serial na podstawie tej książki bo to świetny materiał na ekranizację. Język autorki błyskotliwy i dowcipny, dzięki czemu książkę bardzo przyjemnie się czyta. Naprawdę kawał dobrego young adult. Szczególnie polecam w okresie jesienno-halloweenowym bo to jeden z motywów przewodnich fabuły.

Ale zaskoczenie! Do mniej więcej połowy książka mnie nieco nużyła ale w połowie....co tam się dzieje! Niesamowicie się rozkręca. Świat stworzony przez autorkę, motywy bohaterów i same postaci są naprawdę dobrze wymyślone. Chętnie obejrzałabym film lub serial na podstawie tej książki bo to świetny materiał na ekranizację. Język autorki błyskotliwy i dowcipny, dzięki czemu...

Niestety, ostatnia i najgorsza część trylogii. Mocno absurdalna, co starszego czytelnika może nieco irytować. Nie jestem też #team Conrad, uważam, że jego zachowania wobec Belly od początku były bardzo toksyczne i nie jestem w stanie zrozumieć dlaczego autorka tak gloryfikuje tego typu miłość, może to mącić młodym dziewczynom w głowach, że "niedostępnego chłopaka" w końcu uda się zdobyć. A prawdą jest, że to zawsze chłopak ma zdobywać dziewczynę, a jak jest niedostępny to niech spitala na drzewo, to nie jest miłość.

Niestety, ostatnia i najgorsza część trylogii. Mocno absurdalna, co starszego czytelnika może nieco irytować. Nie jestem też #team Conrad, uważam, że jego zachowania wobec Belly od początku były bardzo toksyczne i nie jestem w stanie zrozumieć dlaczego autorka tak gloryfikuje tego typu miłość, może to mącić młodym dziewczynom w głowach, że "niedostępnego chłopaka" w...

Do kupna książki zachęciła mnie piękna okładka. Niestety, treść nieco rozczarowała. Sama historia jest według mnie bardzo mocno naciągana. Nie jestem jedną z tych racjonalnych osób, które zawsze muszą mieć logiczny zbieg przyczynowo-skutkowy, niemniej tu nie byłam w stanie uwierzyć w tą opowieść. Trudna do polubienia była również główna bohaterka, koczująca u obcych ludzi w mieszkaniu i zachowująca się tak opryskliwie wobec członka rodziny, który niespodziewanie w owym lokum również chce przekoczować - i który umówmy się, ma zdecydowanie większe "prawa" by w tym mieszkaniu przebywać. Ona jednak traktowała go jak intruza, a on był dla niej miły, co było absurdalne. Nie polubiłam Amelii ani nie uwierzyłam jej postaci. Wstawki kiedy bohaterka mówi do siebie w miejscach publicznych totalnie mnie denerwowały, bo prawdą jest, że gdyby ktoś robił tak notorycznie w miejscu pracy to dawno odesłali by go do lekarza. Irytował mnie również styl pisarski autorki - co któreś zdanie to przysłowiowy "suchar", pisarka za wszelką cenę chce rozbawić czytelnika i niestety czuć, że jest to na siłę. Z rzeczy na plus? Są momenty w których czuć w tej książce jesień, taką "przytulność". Książka na pewno napisana jest z werwą i łatwo się ją czyta choć tak jak wspomniałam wyżej, nie jest to mój styl. Dużo opisów Krakowa, co dla krakusów może być pewną gratką :)

Do kupna książki zachęciła mnie piękna okładka. Niestety, treść nieco rozczarowała. Sama historia jest według mnie bardzo mocno naciągana. Nie jestem jedną z tych racjonalnych osób, które zawsze muszą mieć logiczny zbieg przyczynowo-skutkowy, niemniej tu nie byłam w stanie uwierzyć w tą opowieść. Trudna do polubienia była również główna bohaterka, koczująca u obcych ludzi w...

Niestety, gorsza od pierwszej części, która miała w sobie tą dziecięcą beztroskę letnich dni. Druga część też już ciut bardziej absurdalna ale wciąż czytało się ją bardzo dobrze.

Niestety, gorsza od pierwszej części, która miała w sobie tą dziecięcą beztroskę letnich dni. Druga część też już ciut bardziej absurdalna ale wciąż czytało się ją bardzo dobrze.

Zacznę od plusów. Powieść bez wątpienia jest napisana pięknym językiem, takim jaki lubię. Prostym ale błyskotliwym, pełna soczystych dialogów i barwnych opisów. Autorce - pomimo tego, że postaci było całkiem dużo, udało się wykreować naprawdę ciekawych bohaterów, a głównie to bohaterKI :) Nie będę pewnie jedyną, której ukochaną postacią jest Bunia. Potrafiła niejednokrotnie rozbawić mnie do łez i przypomina mi w niektórych sprawach moją ukochaną Babcię. Naprawdę genialna postać i już za nią daję ocenę albo i dwie wyżej.
To co jednak zawiodło w tej książce to.... sama historia. Przez większość czasu zastanawiałam się co książka ma wspólnego z opisem z tyłu? Gdzie ten wątek kryminalny, zaginięcie siostry bliźniaczki, rozwiązywania zagadki? Był on tak markotny, ledwo majaczący w tle, że zaczęłam już wątpić, że kiedykolwiek się rozwinie. A nie ukrywam, że to właśnie opis i ten wątek zachęcił mnie do kupienia tej książki. Rozczarowanie mieszało się więc z ciągłym poczuciem, że to dobrze napisana powieść tylko chyba powinna być nieco inaczej reklamowana. Dla kogoś kto oczekuje od tej książki skupienia się głównie na wątku zaginięcia jednej z sióstr - będzie mocne rozczarowanie bo to wątek wręcz poboczny, który jest tylko pewną klamrą spinającą całą historię. Jednakże... w trakcie czytania możesz uznać to co ja czyli: ok, nie jest to powieść kryminalna ale jest to naprawdę dobra powieść obyczajowa. O kobietach, o sile więzi, o sile rodziny i o sile przetrwania. A także - o sile miłości.
Osobiście wybaczyłam tej książce brak kryminalnego dreszczyku i mało satysfakcjonujące rozwiązanie zagadki sprzed lat. Udało mi się dostrzec jej piękno w innych aspektach i skupić dokładnie na tym, co chyba autorka chciała najbardziej nam przekazać i co niewątpliwie jej się udało.

Zacznę od plusów. Powieść bez wątpienia jest napisana pięknym językiem, takim jaki lubię. Prostym ale błyskotliwym, pełna soczystych dialogów i barwnych opisów. Autorce - pomimo tego, że postaci było całkiem dużo, udało się wykreować naprawdę ciekawych bohaterów, a głównie to bohaterKI :) Nie będę pewnie jedyną, której ukochaną postacią jest Bunia. Potrafiła niejednokrotnie...

Ta książka przeniosła mnie do moich nastoletnich lat, gdzie nie liczyło się nic tylko wakacje, wolność, jazda na rowerze, przyjaciele.... bezgranicznie zatęskniłam za beztroską, która zdarza się tylko wtedy gdy jesteś dzieckiem. Czytając ją mogłam znów choć na chwilę poczuć się jak 12 latka i to w zupełności mi wystarcza by ocenić tę powieść dobrze. Polubiłam bohaterów, zżyłam się z nimi a na końcu płakałam jak szalona, mimo, że czytając powieść mam 31 lat. Nuta nostalgii zagrała tu na najwyższych tonach. Zamierzam przeczytać całą serię.

Ta książka przeniosła mnie do moich nastoletnich lat, gdzie nie liczyło się nic tylko wakacje, wolność, jazda na rowerze, przyjaciele.... bezgranicznie zatęskniłam za beztroską, która zdarza się tylko wtedy gdy jesteś dzieckiem. Czytając ją mogłam znów choć na chwilę poczuć się jak 12 latka i to w zupełności mi wystarcza by ocenić tę powieść dobrze. Polubiłam bohaterów,...