Kryminał, thriller, sensacja + wątki obyczajowo-społeczne. II część z serii Edward Sokulski i Daria Tyszka.

Miejsce akcji - Trójmiasto , jak poprzednio w I tomie.
Czas akcji – współcześnie. Śledztwo prowadzi Edward Sokulski i Daria Tyszka z gdańskiego Archiwum X.
Retrospekcje z lat dziewięćdziesiątych ubiegłego stulecia.

Edward ma swoje własne zasady , według których postępuje i nic nie jest w stanie go zatrzymać, nawet granice prawa. Sam ma życiowe trudności , co sprawia, że angażuje się w pracę całym jestestwem. Nie ma nic do stracenia.
Daria wlecze swoje traumy z przeszłości , które wpływają na czas teraźniejszy. Udaje twardzielkę, jest asertywna i zdecydowana, nieustępliwa i nieprzejednana. Pod tym płaszczykiem kryje się jednak bardzo wrażliwa istota.
Między tym dwojga jest wiele napięć, ale jedno drugiemu pozwala działać i mają do siebie szacunek.

Archiwum X – sprawa rodziny Albrechtów z 1994 roku. W Gdyni zaginęła wówczas bezpowrotnie cała czteroosobowa rodzina, czyli rodzice i dwie nastoletnie córki. Został tylko ponadroczny zupełny malec Aleksander, który wówczas przebywał poza domem u rodziny.
Czyli do rozwiązania pozostaje zagadka sprzed trzydziestu lat.

Para zabiera się ochoczo do pracy . Trzeba jednak cofnąć się o te wszystkie lata, odnaleźć świadków i zadać im pytania. Dokumentacja jest niekompletna.
Jeżeli już nawet są świadkowie , to nie chcą współpracować. Nie pamiętają lub udają zaćmienie umysłu.

Dochodzą jeszcze fakty z rodziną Dobrzyńskich, najbliższych krewnych Albrechtów. Tam też nie dzieje się najlepiej od kilku lat. Giną ludzie, zapadają się pod ziemię, inni dostają pogróżki.

Ktoś nie daje spokoju również parze policjantów.
Czy coś im grozi?

Zdarzenia opisane z dwóch perspektyw osób biorących udział w śledztwie.

Akcja książki buduje napięcie poprzez zwroty akcji, intrygi, niedomówienia, niejasności, zawikłane wydarzenia, wielką nierozwiązaną tajemnicę, ulotnych świadków, zdradzieckie tropy.
Pełna mroku, strachu, duszna , klaustrofobiczna, pesymistyczna atmosfera .
Zagadka kryminalna w rozmiarze XXL. Dodatkowe dramatyczne wątki poboczne , prywatne obydwojga policjantów.

Całość okraszają szczegółowe opisy przygnębiającej szarej pogody , zabudowy, ulic, wprowadzający w równie nieciekawy nastrój czytelnika.

Gdańsk pokazany na czarno w gęstej atmosferze różnych układów i układzików stanowiących powiązania między policją a tutejszym półświatkiem.

Ciekawy kryminał, intrygująca i wciągająca historia, oparta na prawdziwych zdarzeniach zaginięcia rodziny Bogdańskich z Łodzi.

Warto przeczytać obydwa tomy!

Kryminał, thriller, sensacja + wątki obyczajowo-społeczne. II część z serii Edward Sokulski i Daria Tyszka.

Miejsce akcji - Trójmiasto , jak poprzednio w I tomie.
Czas akcji – współcześnie. Śledztwo prowadzi Edward Sokulski i Daria Tyszka z gdańskiego Archiwum X.
Retrospekcje z lat dziewięćdziesiątych ubiegłego stulecia.

Edward ma swoje własne zasady , według których...

Kryminał, thriller, sensacja + wątki obyczajowo-społeczne.

Gdańsk - Nowy Port zostają wyłowione zwłoki młodej kobiety.
Starszy aspirant Edward Sokulski jest pełen podejrzeń, że ciało należy do zaginionej kilka dni wcześniej nastolatki, która nie wróciła z imprezy. Identyfikacja ciała jest trudna.

A może to seryjny morderca?

Dużo poszlak i same wątpliwości.

Za śledztwo bierze się Sokulski w duecie z panią aspirant Darią Tyszką. Nie bardzo im ze sobą po drodze. Edward ma swoje własne zasady , według których postępuje i nic nie jest w stanie go zatrzymać, nawet granice prawa. Sam ma życiowe trudności , co sprawia, że angażuje się w pracę całym jestestwem. Nie ma nic do stracenia.
Daria wlecze swoje traumy z przeszłości , które wpływają na czas teraźniejszy. Udaje twardzielkę, jest asertywna i zdecydowana, nieustępliwa i nieprzejednana. Pod tym płaszczykiem kryje się jednak bardzo wrażliwa istota.
Między tym dwojga jest wiele napięć, ale jedno drugiemu pozwala działać i mają do siebie szacunek.

Akcja książki jest raczej powolna, nie ma spektakularnych wyskoków, tempa, sporo zaś intryg i niedomówień oraz wielka tajemnica.
Pełna mroku, duszna , klaustrofobiczna atmosfera .
Zagadka kryminalna w rozmiarze XXL. Dodatkowe dramatyczne wątki poboczne.

Gdańsk pokazany na szaro w gęstej atmosferze różnych mafijnych układów i układzików, gangsterki, dilerstwa, korupcji, prostytucji, życie nocne - kluby , za kulisami , których dzieje się samo zło.

Ciekawy kryminał, intrygująca i wciągająca historia.

Warto przeczytać! Zabiorę się za drugi tom.

Kryminał, thriller, sensacja + wątki obyczajowo-społeczne.

Gdańsk - Nowy Port zostają wyłowione zwłoki młodej kobiety.
Starszy aspirant Edward Sokulski jest pełen podejrzeń, że ciało należy do zaginionej kilka dni wcześniej nastolatki, która nie wróciła z imprezy. Identyfikacja ciała jest trudna.

A może to seryjny morderca?

Dużo poszlak i same wątpliwości.

Za śledztwo...

Książeczka dla dzieci, mniejszego formatu. Jest to trzeci tom. Okładka miękka z elementami lakierowanymi.
Ilustracje w kolorach czerni i szarości, akcentowane zielenią wiosenną, co ma związek z tytułem.
Malunki bardzo ładne. Humorystyczne, napawające optymizmem.

Główną bohaterką jest siedmioletnia Wandzia Wilk, którą poznaliśmy w pierwszym i drugim tomie serii. Należy do dużej rodziny. Ma trzech braci: Filipa, Kubę i Mikołaja. Najstarszy Miki uczęszcza do liceum. Mieszkają wszyscy w Nowej Lipie.
Prawdziwym przyjacielem domowym jest chomik imieniem Kotlet.

Jak zwykle z Wandzią nie idzie się nudzić. Ma wiele przygód. Gubi się między innymi w planetarium. Urządza z mamą przyjęcie urodzinowe dla taty – koniecznie pierogi z truskawkami i ze śmietaną. Szkopuł w tym ,że brak jest chwilowy babci Mileny , która robi tę potrawę najlepiej.
Razem z innymi dziećmi bierze udział w przygotowaniach do festynu. Przeżywa pierwszą nocowankę w szkole. Zawsze jest empatyczna, rezolutna i zaradna. Kocha rodzeństwo i wyciąga pomocną dłoń nawet wtedy gdy starszy braciszek nie jest w porządku wobec niej.
Dobrze dogaduje się z dziećmi w klasie , ma świetny kontakt z osobami starszymi z sąsiedztwa.

O szczegółach sami poczytacie. Oj! Dzieje się dużo. Książka napisana humorystycznie, choć ten tom aż taki śmieszny nie jest jak poprzednie dwa. Świetne dialogi, wypowiedzi małego dziecka czyli Wandzi. Doskonała lektura dla dzieci, które opanowała nuda codzienności.
Książka uczy empatii , miłości rodzinnej, zaradności w życiu potocznym i bardziej skomplikowanych sytuacjach, rozmów i dogadywania się z otoczeniem.

Bawiliśmy się dobrze w czasie czytania. Słuchały wszystkie moje dzieci – żłobkowe, przedszkolne, wczesnoszkolne.

Polecam! Super! Najlepiej wszystkie trzy części przeczytajcie jedna po drugiej.

Książeczka dla dzieci, mniejszego formatu. Jest to trzeci tom. Okładka miękka z elementami lakierowanymi.
Ilustracje w kolorach czerni i szarości, akcentowane zielenią wiosenną, co ma związek z tytułem.
Malunki bardzo ładne. Humorystyczne, napawające optymizmem.

Główną bohaterką jest siedmioletnia Wandzia Wilk, którą poznaliśmy w pierwszym i drugim tomie serii. Należy do...

Kolejna osiemnasta część sympatycznego przyjaciela naszych maluchów Pucia i jego siostry Misi , braciszka małego Bobo. Seria ,,Uczę się z Puciem''.
Książeczka malutka ,akurat do małych rączek naszych pociech. Twarde kartonowe stronice wraz z okładką. Rogi zaokrąglone, aby dziecko nie zrobiło sobie krzywdy. Piękne ilustracje , przedstawione w prosty sposób ,aby dotarły swoim przekazem do jak największego grona małych czytelników.

Treść zawarta jest już w samym tytule lektury.
Dziecko jest zaproszone do zabawy i aktywnego uczestnictwa podczas czytania książeczki przez rodzica.
Wszystkie dzieciaki utożsamiają się powoli z Puciem.

W tej części mowa o wymianie ząbków na stałe podczas dorastania oraz ich pielęgnacji , higienie jamy ustnej, o kontrolnej wizycie u stomatologa. Dzieci poznają wyposażenie gabinetu dentystycznego.
Marzą o prezencie od Wróżki Zębuszki , która powoli symbolicznie wprowadza je w świat dorosłych.

Jest mnóstwo śmiechu, zabawy i nauki mądrych rzeczy , jak to bywa zawsze z niezawodnym Puciem. Książeczka warta polecenia! Ta seria zawsze się sprawdza! Dzięki lekturze dzieci oswajają się z wypadaniem ząbków mleczaków, z wizytami u stomatologa.

Kolejna osiemnasta część sympatycznego przyjaciela naszych maluchów Pucia i jego siostry Misi , braciszka małego Bobo. Seria ,,Uczę się z Puciem''.
Książeczka malutka ,akurat do małych rączek naszych pociech. Twarde kartonowe stronice wraz z okładką. Rogi zaokrąglone, aby dziecko nie zrobiło sobie krzywdy. Piękne ilustracje , przedstawione w prosty sposób ,aby dotarły swoim...

Powieść z gatunku obyczajowych w kontekście literatury pięknej. Literatura japońska.

Rodzinna historia o miłości, sile przywiązania do starszego pokolenia, przyjaźni międzypokoleniowej, budowaniu relacji, szczęścia w codziennych chwilach życia. Bardzo duże znaczenie odegra w książce twierdzenie Eulera. Twierdzenie (inaczej tożsamość) Eulera, zapisane jako e^(iπ) + 1 = 0, łączy pięć fundamentalnych stałych matematycznych: liczbę 0, 1, π, e, i jednostkę urojoną i. Liczba e jest podstawą logarytmu naturalnego, π to stosunek obwodu koła do jego średnicy, a i jest jednostką urojoną, dla której i² = -1. 

Trójka bohaterów. Gosposia , profesor i Pierwiastek. Tym wdzięcznym imieniem dysponuje jej syn. Agencja zatrudnienia skierowała ją do mieszkania profesora, który siedemnaście lat wcześniej po wypadku zaczął stopniowo i systematycznie tracić pamięć. Pamięta doskonale wszystko sprzed samego incydentu. A z tego co dzieje się obecnie na bieżąco jest w stanie odtworzyć jedynie 80 ostatnich minut. Po tym następuje kasacja i rozpoznawanie tego co się dzieje od nowa czyli od zera. Pomagają mu karteczki , na których umieszcza zapiski i przyczepia do marynarki.
Profesor uwielbia dzieci , matematykę i baseball .
Bardzo lubi zagłębiać się w świat liczb i zamiłowanie próbuje przekazać Pierwiastkowi.

Powieść właściwie lekka i prosta, bardzo melancholijna, wzruszająca, wywołująca wewnętrzne emocje , chwytająca za serce. A przy tym mądra z matematycznego punktu widzenia.
Może jedyne co nie bardzo mi przypadło do gustu to baseball, który nie porywa mnie. Matematyka natomiast tak.

Dosyć oryginalna powieść muszę przyznać. Warto przeczytać jako coś innego, bardzo wyjątkowego.
Polecam!

Powieść z gatunku obyczajowych w kontekście literatury pięknej. Literatura japońska.

Rodzinna historia o miłości, sile przywiązania do starszego pokolenia, przyjaźni międzypokoleniowej, budowaniu relacji, szczęścia w codziennych chwilach życia. Bardzo duże znaczenie odegra w książce twierdzenie Eulera. Twierdzenie (inaczej tożsamość) Eulera, zapisane jako e^(iπ) + 1 = 0,...

Kryminał, sensacja , thriller z bardzo rozbudowanym wątkiem obyczajowo-społecznym.
Debiut literacki. I tom z cyklu ,, Złe miasta’’ – zbrodnie polskich metropolii.

Alicja Rucka podejmuje się dziennikarskiego śledztwa w sprawie morderstwa i drastycznego okaleczenia starszej pani w Poznaniu ,dzielnicy Łazarz. Sama pracuje w lokalnej gazecie.
Sprawa , która wydaje się jednoznaczna do rozwiązania, zaczyna się gmatwać. Poszlaki wskazują na sprawcę z kamienicy, ale niestety on ma alibi. Wszystko trwa w martwym punkcie.
Nieznane są motywy. Dochodzi jeszcze tajemnica czarnych trójkątów pozostawionych wokół denatki.

Akcja z Poznania przechodzi do Katowic dzielnicy Nikiszowiec, w której nie zabraknie śląskiej gwary.

Autorka nie omija tematów religijnych, orientacji seksualnych związanych z homofobią, niskiej samooceny, bezdomności. Zgrabnie wtrąca i rozwija w ten sposób fabułę. Łączy czas teraźniejszy z II wojną światową. Nie zabraknie też ekscentrycznego rudego kotka Mielonki i przemiłej staruszki babci Wandy.

Książkę czyta się lekko. Jest ekscytująca, ciekawa. Przeplatana humorystycznymi dialogami. Nie ma tempa, zwrotów akcji. Wszystko toczy się raczej wolno.

Sięgnę na pewno po drugi tom ,, Córeńki’’.
Polecam!

Kryminał, sensacja , thriller z bardzo rozbudowanym wątkiem obyczajowo-społecznym.
Debiut literacki. I tom z cyklu ,, Złe miasta’’ – zbrodnie polskich metropolii.

Alicja Rucka podejmuje się dziennikarskiego śledztwa w sprawie morderstwa i drastycznego okaleczenia starszej pani w Poznaniu ,dzielnicy Łazarz. Sama pracuje w lokalnej gazecie.
Sprawa , która wydaje się...

Kryminał, sensacja , thriller z rozbudowanym wątkiem obyczajowo-społecznym.
II tom z cyklu ,, Złe miasta’’ – zbrodnie polskich metropolii. Części można czytać oddzielnie.

Akcja tym razem toczy się w Warszawie. Bohaterowie ci sami co w poprzedniej części, ale dochodzą jeszcze nowi.
Czas akcji w porze zimowej , tuż przed Bożym Narodzeniem.

Tym razem Alicja Rucka podejmuje się dziennikarskiego śledztwa w sprawie zaginięcia i morderstw dwóch aktorek z warszawskiego teatru . Przyjmuje wyzwanie na prośbę samego dyrektora placówki. A do pomocy włącza się skuteczny dziennikarz Dawid Bielski z warszawskiej gazety „Codziennik”.

Autorka nie omija tematów związanych ze strukturą, układami w teatrze. Przeszywa ostro środowisko związane z deskami teatralnymi jak konkurencja, zazdrość, podkopywanie się wzajemne, animozje i sympatie. Do tego dochodzą dwa główne społeczne problemy jak narkotyki i ekologia.

I w tej części nie zabraknie też ekscentrycznego rudego kotka Mielonki i przemiłej staruszki babci Wandy. Jedynie liczba kociaków sławnej kotki przybywa do akcji. No cóż kotki czasami też się rozmnażają w książkach.

Książkę czyta się lekko. Jest ekscytująca, ciekawa. Przeplatana humorystycznymi dialogami. Ta część znajduje swoje tempo, dynamikę i zwroty akcji.

Sięgnę na pewno po kolejny tom.
Polecam!

Kryminał, sensacja , thriller z rozbudowanym wątkiem obyczajowo-społecznym.
II tom z cyklu ,, Złe miasta’’ – zbrodnie polskich metropolii. Części można czytać oddzielnie.

Akcja tym razem toczy się w Warszawie. Bohaterowie ci sami co w poprzedniej części, ale dochodzą jeszcze nowi.
Czas akcji w porze zimowej , tuż przed Bożym Narodzeniem.

Tym razem Alicja Rucka podejmuje...

Książka powieść obyczajowa ,, Zabajka ’’ nie istnieje.
Odpowiednik do niej to ,, Amelia’’. A jeszcze wcześniej miała kiedyś nosić tytuł „Anioł na mojej drodze” .

Skąd wzięła się okładka i tytuł?
27 lipca 2012  Pani Kasia zwróciła się do swoich czytelniczek i czytelników z zapytaniem.

Pani Kasia na swoim blogu napisała:

,,Jeszcze nie zaczęłam pisać „Zabajki”, gdy – zachęcona Waszymi recenzjami „Nadziei” i „prosimy o więcej takich książek, pani Kasiu” wymyśliłam historię nie mniej tragiczną niż ta Liliany i Aleksieja, ale bardziej… jakby to powiedzieć… ludzką? Taką, która (odpukać, odpukać) może przydarzyć się każdemu? Zainspirowała mnie prawdziwa historia pewnej kobiety, wstrząsająca, wkurzająca i pozostawiająca pytanie: jak to możliwe? Ale niech szczegóły pozostaną tajemnicą, a Wy, mając tylko zajawki i okładki wybierzcie: którą opowieść chętniej przeczytałybyście w serii z czarnym kotem: baśniową, pogodną Zabajkę, czy wstrząsającą, prawdziwą do bólu „Bezdomną”.

Zachęconych okładką kieruję do Amelii. Polecam!
A dla Pani Kasi za piękny wpis i możliwości rozstrzygnięcia dylematu związanego z okładką, tytułem przydzielam 10 *.

Książka powieść obyczajowa ,, Zabajka ’’ nie istnieje.
Odpowiednik do niej to ,, Amelia’’. A jeszcze wcześniej miała kiedyś nosić tytuł „Anioł na mojej drodze” .

Skąd wzięła się okładka i tytuł?
27 lipca 2012  Pani Kasia zwróciła się do swoich czytelniczek i czytelników z zapytaniem.

Pani Kasia na swoim blogu napisała:

,,Jeszcze nie zaczęłam pisać „Zabajki”, gdy –...

Powieść fantasy , trzecia najgrubsza część trylogii Rosenholm.
Sama okładka wprowadza w stan tajemniczości i magii. Czarne tło z odrobiną fioletu /fiołki/, a na tym wszystkim wytłoczenia i miedziano - złota połyskująca poświata elementów gotyckich jak zamek, białodrzew , trupie główki, oplatające gałęzie krzewu różanego, kruki w locie, krople krwi, wilki w mitologii nordyckiej to symbole posiadające wiele znaczeń, związane z bogami, bohaterami i wydarzeniami, tutaj symbol zwycięstwa ; miecze.

Nastrój stworzony idealnie. Będzie powtórka z rozrywki mroku, piwnic, labiryntów korytarzy. Powracamy do Akademii Rosenholm w nowym roku szkolnym.

Główne bohaterki pozostają te same, które poznaliście w poprzednich częściach. Cztery dziewczyny: Kirstine, Victoria, Kamille, Malou.
Narracja dwutorowa – dziewczęta poza Akademią oraz Malou , która wstąpiła do Klubu Kruków i pozostała w Akademii.

Finałowy tom , zakańczający trylogię.
Krwawe i ponure , wstrząsające do głębi starcie z mordercą Trinie.
Każda z dziewcząt musi wykorzystać swoje moce, pokonać wewnętrzne lęki, by móc na zawsze rozprawić się z przeszłością.
Ta część jest najbardziej zatrważająca , już wcale nie taka beztroska i lekka jak były poprzednie.
Nie zabrakło walki dobra ze złem, intryg, ataków i pełnego rozlewu krwi. Czarna magia, wierzenia, rytuały, nawiązania do mitologii nordyckiej .
Dziewczyny zawsze mogą liczyć na siebie nawzajem, dzięki wielkiej przyjaźni , która je łączy.

Czy morderca przyzna się do winy?
Co czeka w rezultacie każdą z dziewcząt?

„Pierwsza wejdzie w ciemność. Druga musi wybrać między tymi, których kocha. Trzecia złoży ofiarę. Czwarta wyda wyrok”.

Można Rosenholm porównywać z Hogwartem. Jest to jednak zupełnie coś innego. Klimatyczna, sensacyjna, kryminalna, thriller, rozbudowane zwroty akcji, przygoda goni przygodę, magia, nawiązania mitologiczne. Trzymała w napięciu, szczególnie gdy zna się wcześniejsze tomy. Książka jak najbardziej przeznaczona dla młodzieży. Uważam, że nastolatki lepiej docenią tę lekturę. Do nich jest skierowana.

Polecam całą trylogię dla 15+ i dla wielbicieli fantasy.

Powieść fantasy , trzecia najgrubsza część trylogii Rosenholm.
Sama okładka wprowadza w stan tajemniczości i magii. Czarne tło z odrobiną fioletu /fiołki/, a na tym wszystkim wytłoczenia i miedziano - złota połyskująca poświata elementów gotyckich jak zamek, białodrzew , trupie główki, oplatające gałęzie krzewu różanego, kruki w locie, krople krwi, wilki w mitologii...

Kryminał, sensacja i zarazem powieść obyczajowa z wątkami psychologicznymi.

IV część Soni Kranz po ,, Pomroce’’, ,, Pastwie’’, ,, Przewinie’’.
Pani komisarz nie przypuszczała ,że tyle spraw ją zasypie i to już na początku pracy w nowym miejscu.

I tym razem mamy trupa. Denat z odciętą głową i wbitym palem w piersi.
Czyżby rytualny mord?

Sonia Kranz ma ciężki orzech do zgryzienia.

Zmyślna intryga kryminalna, wciągająca, emocjonalna , refleksyjna pod względem obyczajowości, stosunków społecznych, trzymająca w napięciu . Dużo zwrotów akcji. Nieprzewidywalność do samego końca. Do tego dochodzą aspekty związane z regionalnymi wierzeniami i legendami, historią regionu Dolnego Śląska, potworem wampirzym , który grasował trzysta lat temu w tym miejscu , gwałcił kobiety i mordował zwierzaki.


Dlaczego tytuł ,, Potrzask’’?
Mamy aż dwa potrzaski. W pracy – w potrzasku pułapek i poszlak. W domu – plątanina spraw uczuciowych i pytania co zrobić dalej z własnym życiem.

Polecam dla tych co lubią kryminały z rozbudowanymi wątkami obyczajowymi, z tajemnicami historycznymi regionu. Zdecydowanie z czterech części to III część była najsłabsza .
IV jest naprawdę bardzo dobra, chyba najlepsza.
Warto przeczytać wszystkie tomy.

Kryminał, sensacja i zarazem powieść obyczajowa z wątkami psychologicznymi.

IV część Soni Kranz po ,, Pomroce’’, ,, Pastwie’’, ,, Przewinie’’.
Pani komisarz nie przypuszczała ,że tyle spraw ją zasypie i to już na początku pracy w nowym miejscu.

I tym razem mamy trupa. Denat z odciętą głową i wbitym palem w piersi.
Czyżby rytualny mord?

Sonia Kranz ma ciężki orzech do...

Kryminał, sensacja i zarazem powieść obyczajowa. Ta część ma przewagę wątku obyczajowego, psychologicznego.

III część Soni Kranz po ,, Pomroce’’, ,, Pastwie’’.
Pani komisarz nie przypuszczała ,że tyle spraw ją zasypie i to już na początku pracy w nowym miejscu.

Tym razem mamy trupa w dość osobliwych okolicznościach. Ośrodek do leczenia uzależnień - ,,Ostoja’’. Ładna mi ostoja, bardzo dziękuję. Tadeusz Cichoń – bogaty biznesmen, zamiast spokojnie podejmować walkę z nałogiem, nie ma już tej możliwości. Zamienia się bowiem w denata w swoim pokoju. Przyczyna śmierci nieznana, do tego miał wielu wrogów.
Jaka była motywacja zabójcy?
Dlaczego w ośrodku panuje dziwna zmowa milczenia?

Sonia Kranz ma ciężki orzech do zgryzienia. A swoich osobistych spraw, też nie może odkładać na dalszy plan. Były mąż nie daje spokoju, matka daje się we znaki, a o córeczce już nie wspomnę.

Zmyślna intryga kryminalna, wciągająca, emocjonalna , refleksyjna pod względem obyczajowości, stosunków społecznych, trzymająca w napięciu . Sprawy współczesne sięgają daleko, daleko wstecz/ retrospekcje/.
Bardzo dobra kreacja postaci, duszna, klimatyczna atmosfera pełna podświadomego niepokoju.
Brak co prawda większych zwrotów akcji.

Polecam dla tych co lubią kryminały z bardzo rozbudowanymi wątkami obyczajowymi. III część jest jakby słabsza od poprzednich. Praktycznie bardziej jest to powieść obyczajowa z wątkiem kryminalnym niż prawdziwa krwista sensacja.
Warto przeczytać dla porównania , jeżeli czytało się poprzednie części. Na pewno przeczytam z czystej ciekawości czwartą część ,, Potrzask’’.

Kryminał, sensacja i zarazem powieść obyczajowa. Ta część ma przewagę wątku obyczajowego, psychologicznego.

III część Soni Kranz po ,, Pomroce’’, ,, Pastwie’’.
Pani komisarz nie przypuszczała ,że tyle spraw ją zasypie i to już na początku pracy w nowym miejscu.

Tym razem mamy trupa w dość osobliwych okolicznościach. Ośrodek do leczenia uzależnień - ,,Ostoja’’. Ładna mi...

Kryminał, sensacja i zarazem powieść obyczajowa.

II część Soni Kranz po ,, Pomroce’’. Policjantka nie przypuszczała ,że tyle makabrycznych scenerii ją zasypie i to już na początku pracy w nowym miejscu na Dolnym Śląsku.

Tym razem mamy niezły horrorek. Waldemar Wilski po własnym weselu ni stąd ni zowąd przepada bez wieści. Żona w otchłani rozpaczy podejmuje kroki współpracy z policją, aby odnaleźć swego świeżo upieczonego ślubnego. Do akcji wkracza Sonia Kranz.
Wiele poszlak się namnaża. Właściwie podejrzanym może być każdy nawet żona, nie mówiąc o ojcu, kolegach z pracy, czy innych członkach rodziny.

Zmyślna intryga kryminalna, wciągająca, emocjonalna , refleksyjna pod względem obyczajowości, stosunków społecznych, trzymająca w napięciu . Świetne powiązanie z pierwszą częścią, doskonała kontynuacja, szybka akcja, nabierająca z czasem jeszcze większego tempa. Są to dwie historie powiązane ze sobą , ale oddzielne.
Sonia Kranz prowadzi podwójne życie prywatne i zawodowe, które zaczyna się mieszać.
Demony przeszłości atakują w pracy ale w życiu własnym również.
Bardzo dobra kreacja postaci, duszna, klimatyczna atmosfera pełna podświadomego niepokoju.

Polecam dla tych co lubią kryminały z wątkami obyczajowymi. II część jest tak samo dobra jak pierwsza. Autorka trzyma poziom.

Kryminał, sensacja i zarazem powieść obyczajowa.

II część Soni Kranz po ,, Pomroce’’. Policjantka nie przypuszczała ,że tyle makabrycznych scenerii ją zasypie i to już na początku pracy w nowym miejscu na Dolnym Śląsku.

Tym razem mamy niezły horrorek. Waldemar Wilski po własnym weselu ni stąd ni zowąd przepada bez wieści. Żona w otchłani rozpaczy podejmuje kroki...

Książka dla dzieci i rodziców 2 w 1 , poświęcona neurologii praktycznej.
Okładka twarda. Wyraźny druk.
Ilustracje wyszły spod pędzla Kasi Augustyniak.

Zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD) to neurorozwojowe zaburzenie psychiczne, które charakteryzuje się deficytami uwagi, hiperaktywnością i impulsywnością .

W książkowej historii to dom charakteryzuje się nadpobudliwością. A wiadomo , że dom to rodzina – mamy rodziców oraz dzieciaki Filipa i Luśkę.
Czy dom może podskakiwać , kucać , wywijać hołubce, stać w niestabilnej chwiejącej się pozycji, wybijać w górę jak na trampolinie by za chwilę spokojnie opadać jak na spadochronie w dół?
Oczywiście ,że może. Nie mówimy o domie jako budynku , ale o jego mieszkańcach.

Nie zawsze w rodzinie wszystko idzie zgodnie z poukładanymi wcześniej planami. Przecież wpadki mogą zdarzyć się każdemu. Ale co z tym zrobić, jak tych blamaży jest dużo, dużo więcej?
Kto tu zawinił? Oj! Wie coś na ten temat nasze powyższe rodzeństwo.
Bałagan w zabawkach na podłodze, niesforna woda w wannie nie chce spokojnie usiedzieć, a piana z kąpieli ozdabia całą łazienkę; piach z kieszeni metodą sprężystości ląduje na dywanie i inne podobne kwiatki.


Dom jest tylko metaforą , który przyobleka się w istotę żyjącą. Nie chodzi tu o proces adaptacyjny , dostosowujący się do warunków mieszkania w tej rodzinie , ale sztuka wzajemnego kompromisu, pójście na ustępstwa, odrobina empatii, przymrużenia oka na pewne niezależne zdarzenia, a wreszcie obopólna współpraca pokoleniowa, umiejętność radzenia sobie w kłopotliwych sytuacjach. Dzieci widzą wszystko w innym świetle, a dorośli inaczej.

Ciekawa pozycja, taka domowa szkoła przetrwania dzieci – dorośli, dorośli – dzieci.
Polecam wszystkim rodzicom i ich dzieciom do przerobienia lektury wspólnie, w sposób raczej zabawowy i humorystyczny , podobnie jak czyni to autorka.
Świetna książeczka!

Książka dla dzieci i rodziców 2 w 1 , poświęcona neurologii praktycznej.
Okładka twarda. Wyraźny druk.
Ilustracje wyszły spod pędzla Kasi Augustyniak.

Zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD) to neurorozwojowe zaburzenie psychiczne, które charakteryzuje się deficytami uwagi, hiperaktywnością i impulsywnością .

W książkowej historii to dom...

Powieść obyczajowa, dramat psychologiczno – społeczny.

Autorka podejmuje się trudnego tematu , dotyczącego niektórych nastolatków i ich ciężkiego zmagania się z życiem w patologicznych rodzinach, a przy tym zbyt szybkiego dorastania .
Wprowadza oczywiście postacie fikcyjne.

Główną bohaterką jest Ofelia , którą przeorało już tak bardzo młode trzynastoletnie życie.
Nastolatki często nie widzą rozwiązania swojego problemu, cierpią w samotności.
A jedynym ich sprzymierzeńcem jest dziennik prowadzony w zeszycie, inaczej zwał pamiętnik.
Ofelia wybiera jedną z dróg postępowania, która wydaje jej się najbardziej odpowiednia.
By nie stać się przedmiotem kpin w szkole, nie zbierać ,,kopniaków od życia’’ od dorosłych, zasklepia się za niewidzialną ścianą i tam próbuje się schować. Staje się szarym żuczkiem , wtedy jest niezauważalna i życie może toczyć się dalej obok niej i bez niej. Tylko niestety ona cierpi i jest tu obecna. W domu alkohol i przemoc. Gdzie można się schować?
Druga postać czyli Aneta Kępa, kobieta po pięćdziesiątce ma taki sam stopień ważności jak nastolatka Ofelia z syndromem niewidzialności.

To książka o samotności, poszukiwaniu miłości, walka o marzenia do spełnienia czy też nie?
Wyobcowanie, bariera obojętności, rozchwianie emocjonalne, brak opieki i bezpieczeństwa, wykluczenie społeczne, trudna sytuacja życiowa, wyizolowanie od świata, szukanie własnego miejsca na ziemi.

W powieści spotkamy też inne postacie jak Martę znaną z poprzedniej powieści autorki ,, Obca kobieta’’, czy Karola , adwokata , byłego partnera Anety.

Bardzo ciekawa, refleksyjna powieść, bolesna, daje okazje do przemyśleń, chwyta za serce i mocno nim tarmosi aż obudzisz się z własnego ja i dostrzeżesz innych potrzebujących we własnym życiu.

Polecam!

Powieść obyczajowa, dramat psychologiczno – społeczny.

Autorka podejmuje się trudnego tematu , dotyczącego niektórych nastolatków i ich ciężkiego zmagania się z życiem w patologicznych rodzinach, a przy tym zbyt szybkiego dorastania .
Wprowadza oczywiście postacie fikcyjne.

Główną bohaterką jest Ofelia , którą przeorało już tak bardzo młode trzynastoletnie...

Powieść obyczajowa, romans z ukrytą głębią psychologiczną w tle. Tytuł kusi ,że zanosi się na wątki medyczne.
Niestety, ale to z medycyną ma niewiele wspólnego.

Akcja rozgrywa się na trzech płaszczyznach czasowych: koniec PRL-u, lata dziewięćdziesiąte, czasy współczesne.
Głównym tytułowym bohaterem jest Arkadiusz Wilk, lekarz medycyny w Warszawie.

Powieść napisana z punktu widzenia żeńskich bohaterów poprzetykanych krótkimi rozdzialikami spojrzenia na kwestie życiowe przez samego Arkadiusza.
Trzy kobiety ,które wpływają na bieg życia lekarza: Marzena, Jagoda , Zuzanna.
To książka o uczuciach Wilka do każdej z nich.
Skupiamy się na emocjach, relacjach międzyludzkich, trudnych rodzajach zróżnicowanej miłości, wchodzeniu w dorosłość, kłamstwie, zdradach, przebaczaniu, przeżyciach wewnętrznych doktora, decyzjach życiowych, refleksjach , dramacie ludzkim, szukaniu sensu życia. To są właśnie tematy , którymi zajmujemy się w czasie czytania powieści.

Książka dosyć trudna , potrafi przeczołgać człowieka, a jednocześnie czyta się ją lekko , dzięki samej kompozycji powieści. Nie jest w żadnym wypadku nudna, natrafiamy na niespotykane zwroty akcji. Przekonujemy się , że przeszłość wpływa na decyzje w teraźniejszości. Napięcie , które buduje się w trakcie czytania dodaje pikanterii lekturze.
Postacie występujące są złożone, ciekawie zbudowane.

Ogólnie czyta się ją dobrze. Jako przerywnik między trudniejszymi pozycjami, wymagającymi większej uwagi będzie w sam raz.
Polecam na popołudniówkę!

Powieść obyczajowa, romans z ukrytą głębią psychologiczną w tle. Tytuł kusi ,że zanosi się na wątki medyczne.
Niestety, ale to z medycyną ma niewiele wspólnego.

Akcja rozgrywa się na trzech płaszczyznach czasowych: koniec PRL-u, lata dziewięćdziesiąte, czasy współczesne.
Głównym tytułowym bohaterem jest Arkadiusz Wilk, lekarz medycyny w Warszawie.

Powieść napisana z...

Książeczka świąteczna dla dzieci i o dzieciach, o ich problemach, codziennych zmaganiach z rzeczywistością. Dotyczy Świąt Bożego Narodzenia, ale przesłania są aktualne cały rok.
To już kolejna część z serii : Krok po kroku. Tym razem nowi bohaterowie główni Lena i Ignaś oraz drugoplanowi Zosia ,Hania i Staś .
Książeczka kwadratowa, średniego formatu.
Okładka twarda , wypełniona w środku gąbką. Papier błyszczący, cienki. Dobry, duży druk.
Pięknie zilustrowana przez Agnieszkę Matz.

Treść przeznaczona dla przedszkolaków. Krótkie opowiadania o rodzeństwie, młodszym Ignasiu i jego starszej siostrzyczce Lenie. Ta część , jak sam tytuł wskazuje poświęcona jest przygotowaniem do Gwiazdki.
Scenki rodzajowe z życia jak : przedświąteczne zakupy w galerii, tłok w sklepach, mogący spowodować ,że dziecko w ferworze świątecznym zgubi się na jego terenie; wybór dekoracji, zajęcia kulinarne z dziećmi jak pieczenie wspólne pierniczków i ciasteczek, Wigilia przy wspólnym stole.

Wszystkie opowiadania mają jeden wspólny mianownik jak Święta, uczestniczenie dziecka w przygotowaniach, zaangażowanie rówieśników , kolegów dzieci do wspólnych pożytecznych zajęć.
Dzieci utożsamiają się z Lenką i Ignasiem, co ułatwi im później wdrażanie w życie pewnych schematów w odpowiednich sytuacjach życiowych.

Bardzo mądra książeczka . Powiedziałbym ,że nawet bardziej pomocna dla rodziców i wychowawców dzieci. Wiele ciekawych podpowiedzi. A maluchy na pewno zaciekawi treść jako same opowiadania z życia wzięte.

Dobra książeczka dla całej rodziny, polecam! Nie tylko w okresie grudniowym.

Książeczka świąteczna dla dzieci i o dzieciach, o ich problemach, codziennych zmaganiach z rzeczywistością. Dotyczy Świąt Bożego Narodzenia, ale przesłania są aktualne cały rok.
To już kolejna część z serii : Krok po kroku. Tym razem nowi bohaterowie główni Lena i Ignaś oraz drugoplanowi Zosia ,Hania i Staś .
Książeczka kwadratowa, średniego formatu.
Okładka twarda ,...

Książeczka dla dzieci i o dzieciach, o ich problemach, codziennych zmaganiach z rzeczywistością.
To już kolejna część z serii : Krok po kroku. Tym razem nowi bohaterowie główni Lena i Ignaś oraz drugoplanowi Zosia ,Hania i Staś .
Książeczka kwadratowa, średniego formatu.
Okładka twarda , wypełniona w środku gąbką. Papier błyszczący, cienki. Dobry, duży druk.
Pięknie zilustrowana przez Agnieszkę Matz.

Treść przeznaczona dla przedszkolaków. Krótkie opowiadania o rodzeństwie, młodszym Ignasiu i jego starszej siostrzyczce Lenie. Ta część , jak sam tytuł wskazuje poświęcona jest przedszkolu.
Scenki rodzajowe z życia jak : pójście pierwszy raz do przedszkola, rozłąka rodzeństwa w przedszkolu , spowodowana przydzieleniem do różnych grup wiekowych; odnalezienie w grupie koleżanki , którą zdążyło poznać się wcześniej na placu zabaw; zabranie ze sobą ukochanej zabawki do przedszkola.
Wszystkie opowiadania mają jeden wspólny mianownik jak opanować u dziecka strach i obawy przed pójściem pierwszy raz do przedszkola, jak zaradzić onieśmieleniu i niepokojowi dziecka, jak z nim postępować by chętnie uczęszczało do przedszkola.
Dzieci utożsamiają się z Lenką i Ignasiem, co ułatwi im później wdrażanie w życie pewnych schematów w odpowiednich sytuacjach życiowych.

Bardzo mądra książeczka . Powiedziałbym ,że nawet bardziej pomocna dla rodziców i wychowawców dzieci. Wiele ciekawych podpowiedzi. A maluchy na pewno zaciekawi treść jako same opowiadania z życia wzięte.

Dobra książeczka dla całej rodziny, polecam!

Książeczka dla dzieci i o dzieciach, o ich problemach, codziennych zmaganiach z rzeczywistością.
To już kolejna część z serii : Krok po kroku. Tym razem nowi bohaterowie główni Lena i Ignaś oraz drugoplanowi Zosia ,Hania i Staś .
Książeczka kwadratowa, średniego formatu.
Okładka twarda , wypełniona w środku gąbką. Papier błyszczący, cienki. Dobry, duży druk.
Pięknie...

Kryminał, sensacja i zarazem powieść obyczajowa. Odrobina historii. Tom I.

Akcja toczy się w Mieroszowie, małym pogranicznym mieście, dokąd przeniosła się z Wrocławia Sonia Kranz wraz z córką.

Gwałt i morderstwo młodej dziewczyny. Nie wiadomo czy ta zbrodnia ma jakieś powiązanie z serią niewyjaśnionych napadów seksualnych sprzed wielu lat . Wielowątkowa opowieść. Mroczny, duszny, klaustrofobiczny klimat małomiasteczkowy. Wątki obyczajowe wplatają się i tworzą tło powieści.
Policjantka Sonia Kranz o pełnym profesjonalizmie w swoim zawodzie, na co dzień prywatnie roztrząsa bolesne zabliźnienia po nieudanym małżeństwie. Sama jest jak rozdarta sosna pomiędzy pracą zawodową a matczynymi uczuciami do nastolatki. A sięgając pamięcią wstecz widzi swoją traumę z dzieciństwa.
Tytułowa pomroka to , to co zostało wyparte z pamięci , by móc dalej żyć. Trzeba jednak dla dobra śledztwa zacząć się otwierać z pamięcią i to co zostało zamazane, na nowo odkryć. To tylko pozornie zniknęło z naszego życia , ale dalej tkwi w nas ukryte.
Tropy śledztwa przenoszą czytelnika aż do czasów powojennych.
Nie zabraknie tu też dodatku historii Dolnego Śląska.

Zmyślna intryga kryminalna, wciągająca, emocjonalna , refleksyjna pod względem obyczajowości, stosunków społecznych, trzymająca w napięciu nawet strachu.
Szykuję się przeczytać kolejne tomy z serii.

Polecam dla tych co lubią kryminały z wątkami obyczajowymi z sentymentem do Gór Stołowych.

Kryminał, sensacja i zarazem powieść obyczajowa. Odrobina historii. Tom I.

Akcja toczy się w Mieroszowie, małym pogranicznym mieście, dokąd przeniosła się z Wrocławia Sonia Kranz wraz z córką.

Gwałt i morderstwo młodej dziewczyny. Nie wiadomo czy ta zbrodnia ma jakieś powiązanie z serią niewyjaśnionych napadów seksualnych sprzed wielu lat . Wielowątkowa opowieść....

Kryminał, fikcja literacka i do tego prawdziwe fakty, reportaż. Pierwszy tom serii "Kryminalny Śląsk"  . Dotyczy Górnego Śląska.

Akcja toczy się na Śląsku, w dzielnicy Katowic , w Szopienicach, podobnie jak jedna z powieści Magdaleny Majcher ,,Doktórka od familoków’’.
Czasy ubiegłego wieku , lata dziewięćdziesiąte.  Katowice 1998 rok i Świętochłowice 1995 rok.

Element kryminalistyczny to śmierć dziewczynki Dorotki, której ciało zostaje odnalezione w pobliskim stawie.
Sprawą zajmuje się dziennikarz śledczy Borys Dyrda.
Na tym jednym zniknięciu dziecka się nie kończy. Dyrda drąży temat i okazuje się , że wcześniej też już były podobne przypadki. I to zawsze o tej samej porze roku w okresie jesienno-zimowym . Zawsze chodziło o dziewczynki w tym samym wieku. Sprawa jak się okazuje ma drugie dno.

W poprzedniej powieści już poznaliśmy realia tej biednej śląskiej dzielnicy. Tu jest bardziej jeszcze opisana szczegółowo i z detalami. Patologia, alkoholizm, piszcząca bieda, brud, choroby, brak opieki nad dziećmi, niewydolność służby zdrowia, przemoc domowa, bezrobocie lub ciężka ponad siły praca, strajki, trudne relacje w rodzinie, obojętność społeczna, bardzo złe poniżej poziomu warunki mieszkalne – gromada dzieci w jednej izbie wraz ze starszymi, brak szans wydostania się z warunków urągających człowiekowi ,cierpienie i poczucie beznadziejności, bezradności, znikąd ratunku, wstyd i strach, pranie własnych brudów w domu.

Autorka o wszystko zadbała, by przedstawić ten świat realnie dialekt, gwara, obyczaje, autentyczne tło wydarzeń. Powieść inspirowana prawdziwymi wydarzeniami, ale jednak całość nie na prawdziwych faktach.

Lektura wstrząsa czytelnikiem, nieodgadniony wachlarz emocjonalny, poczucie strachu, złości i lęku . Ciekawa powieść zarówno od strony kryminalnej jak i prawdziwych faktów. Mrok i brutalizm Górnego Śląska w familokach. Autorka pochyliła się nad jego mieszkańcami.
Sam dziennikarz Dyrda to interesująca postać, którego życie też nie oszczędzało.

Polecam! Będę czekała na kolejną część. Dotychczas wszystkie książki tej autorki, które przeczytałam są bardzo udane.

Kryminał, fikcja literacka i do tego prawdziwe fakty, reportaż. Pierwszy tom serii "Kryminalny Śląsk"  . Dotyczy Górnego Śląska.

Akcja toczy się na Śląsku, w dzielnicy Katowic , w Szopienicach, podobnie jak jedna z powieści Magdaleny Majcher ,,Doktórka od familoków’’.
Czasy ubiegłego wieku , lata dziewięćdziesiąte.  Katowice 1998 rok i Świętochłowice 1995 rok.

Element...

Powieść obyczajowa, z historią w tle.

Akcja toczy się dwutorowo. Lata przedwojenne 1934 – piętrząca się atmosfera wojny, do II wojny światowej 1939; lata współczesne 2024.

Pochwała życia, determinacja, dążenie do celu mimo przeciwności losu, niepoddawanie się, walka o przetrwanie, o szczęście i marzenia. Kobiety wychodzące na pierwszy plan, ukazana ich mądrość i wytrwałość. Autorka często w swoich powieściach lubi pokazywać jak ogromna może być siła kobiet.
W treści zagości również nieszczęśliwa miłość .
Historia kołem się toczy i lubi często zataczać kręgi wracając do tego samego punktu.

Dwie kobiety , które żyją w odległych czasach – współcześnie Alicja Federowicz, kupująca stary zabytkowy dworek z winnicą pod Zieloną Górą ; lata trzydzieste ubiegłego wieku - najmłodsza córka Gretel Gerharda Vogela, mieszkająca w Grünbergu na Śląsku.

Co je łączy? A może dzieli?

O tym sami musicie się przekonać, jeżeli zechcecie.

Książkę czyta się jednym tchem, jak wszystkie tej autorki. Jest bardzo wciągająca, emocjonalna.
Polecam!

Powieść obyczajowa, z historią w tle.

Akcja toczy się dwutorowo. Lata przedwojenne 1934 – piętrząca się atmosfera wojny, do II wojny światowej 1939; lata współczesne 2024.

Pochwała życia, determinacja, dążenie do celu mimo przeciwności losu, niepoddawanie się, walka o przetrwanie, o szczęście i marzenia. Kobiety wychodzące na pierwszy plan, ukazana ich mądrość i...