Bajtel

Dobrze opisany Śląsk lat dziewięćdziesiątych, warto przeczytać

Dobrze opisany Śląsk lat dziewięćdziesiątych, warto przeczytać

Bardzo dobra książka. Zainteresowała mnie nie tylko przez historię kryminalną ale cały klimat i otoczkę Śląska. Z historią zaginionych dzieci już się gdzieś spotkałam, a takie zawsze pozostają w pamięci.

Bardzo dobra książka. Zainteresowała mnie nie tylko przez historię kryminalną ale cały klimat i otoczkę Śląska. Z historią zaginionych dzieci już się gdzieś spotkałam, a takie zawsze pozostają w pamięci.

Ksiażka toczy sie dwutorowo - w roku 1998, gdy dziennikarz Borys Dyrda dostaje zlecenie od naczelnego aby zająć sie rzekomym porwaniem chorej dziewczynki oraz 3 lata wcześniej, gdzie ma miejsce podobna sytuacja - ten sam zaniedbany rejon śląska tylko dziewczyna juz prawie nastolatka i do tego bardzo atrakcyjna również znika bez śladu.

Autorka wielokrotnie podkreśla w treści książki, ze nieprzepracowane traumy z dzieciństwa i wzorce wychowania sa powielanie w kolejnym pokoleniu, co jest dołujące, ale tez niezwykle prawdziwe.

Ksiażka toczy sie dwutorowo - w roku 1998, gdy dziennikarz Borys Dyrda dostaje zlecenie od naczelnego aby zająć sie rzekomym porwaniem chorej dziewczynki oraz 3 lata wcześniej, gdzie ma miejsce podobna sytuacja - ten sam zaniedbany rejon śląska tylko dziewczyna juz prawie nastolatka i do tego bardzo atrakcyjna również znika bez śladu.

Autorka wielokrotnie podkreśla w...

Dość niespodziewanym skutkiem ubocznym tej lektury jest fakt, że na moje dziecko zaczęłam Bajtel wołać, co w kontekście głównej historii powinno mi dać do myślenia czy tam ze mną wszystko ok;)
No ale na Śląsku giną dziewczynki a jedna na pewno nie żyje bo jej ciało znaleziono, a pozostałe jakby się rozpłynęły w powietrzu.
Dziennikarz Dyrda próbuje rozwiązać tą zakładkę we współpracy z zaprzyjaźnionym policjantem. nasz bohater mierzy się ze swoimi demonami, trudną przeszłością i próbą ogarnięcia teraźniejszości co mu średnio idzie ale widać że się stara.
Akcja się rozwija a finał wbija w fotel. I pokazuje że niezbadanymi ścieżkami nasz umysł podąża.

Dość niespodziewanym skutkiem ubocznym tej lektury jest fakt, że na moje dziecko zaczęłam Bajtel wołać, co w kontekście głównej historii powinno mi dać do myślenia czy tam ze mną wszystko ok;)
No ale na Śląsku giną dziewczynki a jedna na pewno nie żyje bo jej ciało znaleziono, a pozostałe jakby się rozpłynęły w powietrzu.
Dziennikarz Dyrda próbuje rozwiązać tą zakładkę we...

Tryptyk „Kryminalny Śląsk” Magdaleny Majcher ("Bajtel", "Frela", "Rechtorka") to seria kryminałów true crime osadzona w surowo-transformacyjnym klimacie Śląska lat 90. XX wieku. Akcja toczy się współcześnie w Katowicach i na Śląsku, z rozbudowanym tłem społecznym-polityczno-ekonomiczno-obyczajowym oraz geograficzno-geologiczno-historycznym.
Autentyzmu dodaje wykorzystanie śląskiej gwary oraz mroczne, oparte na prawdziwych wydarzeniach historie, które trzymają w napięciu i budują warstwę emocjonalną.
Kłamrą łączącą tryptyk jest postać dziennikarza Borysa Dyrdy z "Dziennika Zachodniego". Postać złożona i specyficzna osobowościowo-charakterologiczna, z bagażem doświadczeń bon vivanta, rozwodnika w skomplikowanej relacji rodzinnej, traumatyczną przeszłością "bękarta" po radzieckim epozodzie śląskim tatusia Borysa, scheda została. Trauma i walka wewnętrzna, porzucone dzieci stanowią strukturę i żywą tkankę, która się nie zabliźni. Zawodowo to zaangażowany dociekliwy i gdy nos dziennikarski wywącha "trop sprawy" to nie odpuści, śledztwo doprowadza do rozwiązania spraw. Spraw, które z góry były skazane na porażkę.
Kolorytu tryptykowi dodają postaci drugiego planu, dwie dziennikarki Agata i Agnieszka i policjant Kwiatkowski.

Pierwszy tom "Bajtel" otwiera cykl kryminalnego Śląska z dbałością oddaje realizm lat 90.XX wieku opartym na kanwie prawdziwych wydarzeń, seria zaginięć dzieci w wieku od 4 lat do 15 r.ż. w okresie jesiennym, gdy dzień był krótszy, a dzieci bawiły się same, same się pilnowały i tłem była dzielnica Szopienic. Szopienice uchodzą progu zmian, najbiedniejsze familoki, duże bezrobocie, przemoc psychfizyczna, patriarchat, bardzo trudna rola i sytuacja kobiet, pomost pomiędzy mężem a dziećmi, zmowa milczenia o sytuacji w domu i patologia.
Nim trafimy do lat 90. XX wieku...

Początki Szopienic sięgają XIV wieku, wzmiankowane pierwszy zostały jako wieś lenna mysłowickiego. Do pierwszej połowy XIX wieku były osadą rolniczą, wchodząca w 1834 roku w spółkę Georg von Giesches Erben oddaje do użytku hutę cynku „Wilhelmina” (później Huta Metali Nieżelaznych „Szopienice”). To okres powstawania pierwszych kopalni węgla kamiennego, a w 1846 roku do Szopienic dotarła kolej węzeł komunikacyjny Wrocław-Mysłowice. W 1930 roku połączono Szopienice z Roździeniem w jedną gminę. W latach 1947–1959 Szopienice były osobnym miastem (w mentalności mieszkańcówpozostał zwrot dojazdu do Katowic),po czym zostały włączone do Katowic jako ich dzielnica.
Szopienice w przeszłości stanowiły potęgą przemysłową, ściśle związaną z hutnictwem. Historia „Ołowianych dzieci”, gdy latach 70. i 80. XX wieku dzielnica zmagała się z ogromnym zanieczyszczeniem środowiska ołowiem z miejscowej huty, co doprowadziło do zatruć dzieci. Obecnie tereny te są zrekultywowane, a dzielnica zmienia swoje oblicze łącząc w sobie ślady intensywnej industrializacji z rewitalizacją. 
Tytułowy bajtel to w gwarze śląskiej określenie małego chłopca, dziecka lub malca. Słowo to pochodzi prawdopodobnie z języka rumuńskiego ("băiat" - chłopiec). Używane jest w kontekście rodzinnym, a zdrobniale mówi się również bajtlik -małe dziecko.

„Mężczyzna próbował się wtopić w tłum, wsłuchać się w jego głos, stać się jednym z mieszkańców, chociaż wiedział, że to ostatnie jest akurat z góry skazane na porażkę. W takich miejscach zawsze są swoi i obcy”.



W Szopienicach zaginęła nieletnia dziewczynka, w trakcie poszukiwań odnaleziono jej ciało. Główne podejrzenie pada na wujka ofiary, który był ostatnią osobą, z jaką Dorotka miała kontakt. Protagonista - dziennikarz , wkracza w śledztwo pomagając policjantowi Kwiatkowskiemu. Odkrywa trop innych zaginięć dziewczynw w ostatnich lat z pobliskich terenów. Łączą je pewne cechy wspólne: pochodziły z ubogich dzielnic Śląska, były nieletnie, wychowywały się w rodzinach wielodzietnych i nigdy się nie odnalazły.Wyjątkiem jest Dorotka. Czy te sprawy można jakoś połączyć?

Familijność i koloryt Śląski , kryminał rasowy z protagonistą z "kwi i kości", wciągające czytelnika w nieśpieszne śledztwo "współgranie" w etapach i rozwiązaniu.


Sprawy zaginięć dzieci , które miały miejsce na GórnymŚląsku, do dzisiaj są niewyjaśnione, a zaginione osoby nadal figurują bazie danych fundacji ITAKA oraz na stroniekomendy policji.

Tryptyk „Kryminalny Śląsk” Magdaleny Majcher ("Bajtel", "Frela", "Rechtorka") to seria kryminałów true crime osadzona w surowo-transformacyjnym klimacie Śląska lat 90. XX wieku. Akcja toczy się współcześnie w Katowicach i na Śląsku, z rozbudowanym tłem społecznym-polityczno-ekonomiczno-obyczajowym oraz geograficzno-geologiczno-historycznym.
Autentyzmu dodaje wykorzystanie...

Bajtel to książka z bardzo ciekawym punktem wyjścia. Intryga oparta na rzeczywistych zaginięciach dzieci na Śląsku od razu buduje klimat i wciąga w historię. Niestety rozwiązanie zagadki skręca w dość irracjonalną stronę, co nieco psuje odbiór całości.
Postać dziennikarza Borysa Dyrdy wypada dość blado i raczej nie zapada w pamięć. Zdecydowanie bardziej angażował mnie wątek Urszuli Olczak, który miał w sobie więcej emocji.
Na duży plus zasługuje świetne wykorzystanie gwary śląskiej, która dodaje autentyczności i wyróżnia tę historię na tle innych kryminałów.
Mimo zastrzeżeń możliwe, że sięgnę po kontynuację.

Bajtel to książka z bardzo ciekawym punktem wyjścia. Intryga oparta na rzeczywistych zaginięciach dzieci na Śląsku od razu buduje klimat i wciąga w historię. Niestety rozwiązanie zagadki skręca w dość irracjonalną stronę, co nieco psuje odbiór całości.
Postać dziennikarza Borysa Dyrdy wypada dość blado i raczej nie zapada w pamięć. Zdecydowanie bardziej angażował mnie wątek...

Nie jest to lekka i przyjemna książka do przeczytaniu ale warto zapoznać się z jej treścią, a szczególnie interesująca bedzie dla osób związanych ze Śląskiem 📚

Nie jest to lekka i przyjemna książka do przeczytaniu ale warto zapoznać się z jej treścią, a szczególnie interesująca bedzie dla osób związanych ze Śląskiem 📚

„Bajtel” Magdaleny Majcher to kryminał, który wciąga od pierwszych stron i stopniowo odsłania kolejne tajemnice. Fabuła jest dobrze przemyślana, a autorka prowadzi historię w taki sposób, że napięcie rośnie wraz z rozwojem wydarzeń.

Książka wyróżnia się ciekawą intrygą i atmosferą niepokoju, która towarzyszy czytelnikowi przez większą część historii. Pojawiające się tropy sprawiają, że łatwo zaangażować się w opowieść i samemu próbować odgadnąć, jak potoczy się śledztwo.

To wciągający i dobrze napisany kryminał, który czyta się szybko i z dużym zainteresowaniem. „Bajtel” to świetna propozycja dla miłośników historii z tajemnicą i zaskakującymi zwrotami akcji.

„Bajtel” Magdaleny Majcher to kryminał, który wciąga od pierwszych stron i stopniowo odsłania kolejne tajemnice. Fabuła jest dobrze przemyślana, a autorka prowadzi historię w taki sposób, że napięcie rośnie wraz z rozwojem wydarzeń.

Książka wyróżnia się ciekawą intrygą i atmosferą niepokoju, która towarzyszy czytelnikowi przez większą część historii. Pojawiające się tropy...

Niestety książka cierpi na ten sam problem co większość kryminałów czyli dobrze zapowiadająca się historia rozczarowuje zakończeniem intrygi. Jako powieść obyczajowo- społeczna książka broni się nawet nieźle. Mamy dobrze oddany klimat lat 90 ubiegłego wieku, problemy nękające ubogie rodziny, dzieci w przemoczonych domach. Trochę śląskiej gwary. Jednak historia kryminalna jest tutaj tylko tłem. Chociaż osnuta na bazie prawdziwych zdarzeń, zaginięć dzieci na Śląsku to jej przebieg jest najeżony nieścisłościami. Akcja nie poosuwa się do przodu. Kolejne rozmowy z rodzicami ofiar nic nie wnoszą. Podobnie jak retrospekcje dotyczące jednej ze spraw. Najgorsze, że nie mamy żadnej podbudowy pod działania sprawców zbrodni. Nic o nich nie wiemy. O wszystkim dowiadujemy się z jednej rozmowy, gdy na podstawie błahych przesłanek główny bohater nagle odkrywa kto stoi za zaginięciami. A sprawca ot tak do wszystkiego się przyznaje. Słabe to bardzo. Widać, że autorce nie zależało na pokazaniu dramatu ofiar, a także sprawców, ich motywacji do działania. Wszystko jest na skróty, na zasadzie ok były bite matki, piani ojcowie i zaniedbane dzieci to możemy kończyć. Ta dam ...mordercą jest .... Zmarnowany potencjał i kolejne rozczarowanie polskim kryminałem. Ciągle ilość nie idzie w parze z jakością.

Niestety książka cierpi na ten sam problem co większość kryminałów czyli dobrze zapowiadająca się historia rozczarowuje zakończeniem intrygi. Jako powieść obyczajowo- społeczna książka broni się nawet nieźle. Mamy dobrze oddany klimat lat 90 ubiegłego wieku, problemy nękające ubogie rodziny, dzieci w przemoczonych domach. Trochę śląskiej gwary. Jednak historia kryminalna...

"Bajtel" Magdaleny Majcher to początek serii "Kryminalny Śląsk" - historii inspirowanej prawdziwymi wydarzeniami, która prowadzi czytelników do najmroczniejszych i najbardziej zapomnianych śląskich dzielnic.

W Szopienicach znika dziewczynka. Kilka dni później jej ciało zostaje odnalezione w pobliskim stawie. Podejrzenia padają na wujka dziecka, ale dziennikarz Borys Dyrda szybko odkrywa, że z biednych śląskich dzielnic zniknęło już wcześniej kilka dziewczynek, a ich ciał nigdy nie odnaleziono.

Akcja powieści rozgrywa się w latach dziewięćdziesiątych - czasie mojego dorastania na śląskiej wsi. Wspominam ten okres z pewnym rozrzewnieniem. Było prościej, biedniej, ale też mniej samotnie. Życie toczyło się wolniej i bardziej beztrosko, tak jak zapamiętuje się dzieciństwo. A jednak obraz Śląska pokazany w tej książce każe mi się zastanowić, czy rzeczywiście jest za czym tęsknić. Wszechobecny brud, szarość, ubóstwo, przemoc, bezrobocie i alkoholizm - tak wyglądała śląska rzeczywistość.

Magdalena Majcher porusza jeden z najbardziej bolesnych tematów - krzywdę wyrządzaną dzieciom. Bo czy można wyobrazić sobie większy ból niż śmierć dziecka? Chyba tylko brak odpowiedzi na pytanie, co się z nim stało. Niemożność przeżycia żałoby i życie w nieustannej niepewności. Bo przecież nawet najgorsza prawda bywa lepsza niż ciągła niewiedza.

Lubię styl autorki - umiejętność łączenia kryminału z mocnym tłem obyczajowym, poruszanie ważnych problemów społecznych i budowanie gęstej, dusznej atmosfery. A bohaterowie tej historii są tak wielowymiarowi, że trudno o nich zapomnieć.

"Bajtel" Magdaleny Majcher to początek serii "Kryminalny Śląsk" - historii inspirowanej prawdziwymi wydarzeniami, która prowadzi czytelników do najmroczniejszych i najbardziej zapomnianych śląskich dzielnic.

W Szopienicach znika dziewczynka. Kilka dni później jej ciało zostaje odnalezione w pobliskim stawie. Podejrzenia padają na wujka dziecka, ale dziennikarz Borys Dyrda...