Nocne cienie

Powrót do mojej ulubionej magicznej akademii. Tak jakby. Bo z uwagi na wydarzenia i ujawnienie faktów z końca roku drugiego, dziewczęta nie mogą wrócić do szkoły. Niestety grozi im niebezpieczeństwo i muszą na odległość rozwiązać sprawę do końca.
Pomagają im w tym pewne osoby. Jednak Malou odłączyła się od nich. Pozostała z krukami, wybrała nową rodzinę. Czy tak już będzie?
Jak długo będą rozwiązywać zagadki, aby móc pozbyć się niebezpiecznej osoby z murów akademii?
Cały czas odkrywaliśmy nowe fakty, poznawaliśmy nowe osoby. Uwielbiam to, jak rozbudowany jest tutaj świat. Nie ma płytkich opisów, ani nudnych. Tu wszystko idealnie scala się w całość i porywa w swe sidła.
A magia? Ile my tu mamy różnych magicznych sztuczek. Ile ludzi, tyle zdolności. A do tego jeszcze artefakty skrywające tajemnice.
Wiele razy podczas lektury czułam dosłownie szok, że nie domyśliłam się czegoś i autorka stworzyła tak zawiłą fabułę.
A końcówka? Tam to się dopiero działo, moje nerwy były w strzępach. Płakałam, po prostu znów płakałam na lekturze. Inaczej się nie dało.
To naprawdę przepiękna trylogia o przyjaźni, znalezieniu rodziny, odkryciu siebie, miłości i magii. Jestem pod ogromnym wrażeniem. Wiem, że ta seria zostanie ze mną na dłużej i będę do niej wracać. Jest mroczna, momentami niepokojąca, a jednak piękna.

Powrót do mojej ulubionej magicznej akademii. Tak jakby. Bo z uwagi na wydarzenia i ujawnienie faktów z końca roku drugiego, dziewczęta nie mogą wrócić do szkoły. Niestety grozi im niebezpieczeństwo i muszą na odległość rozwiązać sprawę do końca.
Pomagają im w tym pewne osoby. Jednak Malou odłączyła się od nich. Pozostała z krukami, wybrała nową rodzinę. Czy tak już...

Kamille, Kirstine, Victoria i Malou wiedzą już, kto zabił dawną uczennicę Akademii Rosenholm i chcą ujawnić tożsamość tej osoby. Niestety jest ona sprytniejsza i potężniejsza od dziewczyn, a mimo to nie poddają się, ryzykując przy tym wiele.

Przez wydarzenia z poprzedniego tomu paczka przyjaciółek się rozdzieliła. Kamille, Kirstine i Victoria wciąż zajmują się sprawą tajemniczego morderstwa, a Malou, będąc w elitarnym szkolnym zakonie, cały czas przebywa w szkole i trenuje pod czujnym okiem wicedyrektora. Nie ma kontaktu z przyjaciółkami i da się zauważyć, że nawet tego żałuje, ale członkostwo w zakonie jest dla niej bardzo ważne.
Malou i pozostałe dziewczyny muszą mierzyć się z wieloma przeciwnościami tylko po to, by osiągnąć postawione sobie cele. Ujawnienie mordercy, który jest wysoko postawioną osobą, nie jest łatwe, a wręcz wokół dziewczyn zaczyna dochodzić do niebezpiecznych zdarzeń i ucierpią niewinni.

Nauka w Akademii schodzi na dalszy plan i coraz częściej czytelnik będzie przebywał razem z bohaterami poza nią. Jedna z bohaterek musi się ukrywać, by nie stracić życia, kolejna z nich zostaje kretem w szeregach wroga, a jeszcze jedna odbędzie niesamowitą podróż. Kiedy na jaw wychodzi, czym tak naprawdę był zakon Malou i jakie plany ma jego założyciel, akcja robi się naprawdę nieprzewidywalna, napięcie wzrasta, czas się kończy, a stawka jest ogromna.

Ostatni tom serii to już nie bajka o szkolnych zawirowaniach w Akademii to prawdziwe starcie żywych z umarłymi, walka o władzę i o potężną moc. Autorka wrzuca jeden zwrot akcji za drugim i prowadzi z bohaterami niebezpieczną grę. Dynamiczna historia, mocne sceny, świetnie dopasowani bohaterowie, pomysłowa fabuła. Autorka kończy wszystkie wątki, prowadzi bohaterów przez niesamowite i równie niebezpiecznie wydarzenia, opisuje je szczegółowo. Historia budzi wiele emocji. Do tego dochodzi mocne, smutne i zarazem zaskakujące zakończenie. Ciężko uwierzyć, że to już koniec. Finał serii jest bardzo dobry, spójnie łączy wszystkie tomy i jest świetnym zakończeniem krótkiej, ale pełnej przygód drogi Kamille, Kirstine, Victorii i Malou. A wszystko zaczęło się od spotkania w Akademii.

Kamille, Kirstine, Victoria i Malou wiedzą już, kto zabił dawną uczennicę Akademii Rosenholm i chcą ujawnić tożsamość tej osoby. Niestety jest ona sprytniejsza i potężniejsza od dziewczyn, a mimo to nie poddają się, ryzykując przy tym wiele.

Przez wydarzenia z poprzedniego tomu paczka przyjaciółek się rozdzieliła. Kamille, Kirstine i Victoria wciąż zajmują się sprawą...

Kolejna część o czterech przyjaciółkach. Tutaj zostają rozdzielone, ale po jakimś czasie znowu połączą siły. Ale nie będą same, bo dołączą do nich inne osoby. Od pewnego momentu czytałam z zapartym tchem i przez to obawiałam się końcówki... No i jak się okazało, nie każdy nazwie szczęśliwym takie zakończenie, jakie było tutaj. Ale więcej nie zdradzę ;) Ale ogólnie książka mi się podobała, tak jak poprzednie części, szybko się ją czyta, jest wciągająca ;)

Kolejna część o czterech przyjaciółkach. Tutaj zostają rozdzielone, ale po jakimś czasie znowu połączą siły. Ale nie będą same, bo dołączą do nich inne osoby. Od pewnego momentu czytałam z zapartym tchem i przez to obawiałam się końcówki... No i jak się okazało, nie każdy nazwie szczęśliwym takie zakończenie, jakie było tutaj. Ale więcej nie zdradzę ;) Ale ogólnie książka...

Najlepsza z całej trylogii <333

Najlepsza z całej trylogii <333

Czytałam to o wiele za długo, a ta powieść zdecydowanie na to nie zasługiwała. Trylogia Rosenholm z tomu na tom stawała się coraz lepsza, a „Nocne Cienie” to arcydzieło w czystej postaci. Niesamowici bohaterowie, obłędny klimat i nieprzerwana akcja - rewelacyjna książka. Zdecydowanie polecam!

Czytałam to o wiele za długo, a ta powieść zdecydowanie na to nie zasługiwała. Trylogia Rosenholm z tomu na tom stawała się coraz lepsza, a „Nocne Cienie” to arcydzieło w czystej postaci. Niesamowici bohaterowie, obłędny klimat i nieprzerwana akcja - rewelacyjna książka. Zdecydowanie polecam!

Zakończenia serii potrafią być trudne. Czasem za szybkie, czasem zbyt ckliwe, a czasem zwyczajnie rozczarowujące. Ale tutaj? Autorka udowodniła, że potrafi spiąć wszystkie wątki z wcześniejszych części w naprawdę satysfakcjonującą całość. To finał, który zostawia emocjonalny ślad i sprawia, że po zamknięciu książki trzeba chwilę po prostu posiedzieć w ciszy.

Wszystko wreszcie nabiera sensu, a każdy element znajduje swoje miejsce. I choć miałam nadzieję na trochę łagodniejsze zakończenie, autorka nie dała nam taryfy ulgowej. Tutaj dosłownie każdy w jakiś sposób cierpi, a cena za odkrycie prawdy okazuje się wyjątkowo wysoka.

Dziewczyny przeszły ogromną przemianę. Każda z nich dojrzewała, podejmowała trudne decyzje i w końcu musiała zmierzyć się z konsekwencjami wcześniejszych wyborów. Ich relacja, wystawiona na próbę w poprzednim tomie, w tej części nabiera nowej głębi.

Warto też wspomnieć o postaciach drugoplanowych, które są integralną częścią historii i każda z nich ma jakiś cel i motywację. Gdyby nie one, dziewczyny najprawdopodobniej nie dałyby rady rozwiązać zagadek na czas i nie miałyby szans w ostatecznym starciu.

Mamy tutaj sporo wątków romantycznych (w końcu każda z czwórki dziewczyn zasłużyła na swój związek 🤭),ale nie przytłaczają one fabuły. Są raczej jej uzupełnieniem, subtelnym tłem dla większej historii o przyjaźni, stracie i odpowiedzialności.

To, co mnie szczególnie ucieszyło, to rozwinięcie motywów mitologicznych. Wreszcie dostajemy więcej rytuałów, legend i magii, na które tak długo czekałam. Świat Rosenholmu nabiera mistycznej głębi, a nordyckie wierzenia przestają być tylko dodatkiem, a stają się sercem historii.

"Nocne Cienie" to mroczny, emocjonalny i bardzo dobrze przemyślany finał trylogii. Jest w nim ból, nadzieja, odkupienie i magia. Jeśli szukacie serii, która łączy w sobie klimat dark academia, nordycką mitologię i kobiecą przyjaźń wystawioną na próbę, to trylogia Rosenholmu na pewno Was nie zawiedzie.

Zakończenia serii potrafią być trudne. Czasem za szybkie, czasem zbyt ckliwe, a czasem zwyczajnie rozczarowujące. Ale tutaj? Autorka udowodniła, że potrafi spiąć wszystkie wątki z wcześniejszych części w naprawdę satysfakcjonującą całość. To finał, który zostawia emocjonalny ślad i sprawia, że po zamknięciu książki trzeba chwilę po prostu posiedzieć w ciszy.

Wszystko...

Bardzo dobre zakończenie, jedno z lepszych jakie ostatnio czytałam. Zresztą sam pomysł z nocnymi cieniami jest bardzo dobry.

Bardzo dobre zakończenie, jedno z lepszych jakie ostatnio czytałam. Zresztą sam pomysł z nocnymi cieniami jest bardzo dobry.

Trylogia Rosenholm to historia pisana z perspektywy czterech dziewczyn, które trafiają do szkoły magii. Ich relacje na początku nie są zbyt dobre, ale z czasem się zaprzyjaźniają i razem uczą się w szkole teorii oraz praktyki, a także odkrywają, jakim rodzajem magii się posługują. Jednej z nich ukazuje się duch zamordowanej przed laty uczennicy Rosenholmu i prosi o odnalezienie i ujawnienie jej zabójcy.

Książki te naprawdę wciągają, jest to klimat dark academia. Fajnym zabiegiem jest też to, że poznajemy perspektywę każdej z bohaterek. Koniec również jest świetny i naprawdę niespodziewany! Jedyne, do czego mogę się przyczepić, to że 3 z 4 bohaterek są dość podobne, nie są zbyt wyraźnymi postaciami i mi czasami się wręcz mieszały 🙈 Mimo wszystko dobrze się bawiłam i polecam Wam tę trylogię!

Trylogia Rosenholm to historia pisana z perspektywy czterech dziewczyn, które trafiają do szkoły magii. Ich relacje na początku nie są zbyt dobre, ale z czasem się zaprzyjaźniają i razem uczą się w szkole teorii oraz praktyki, a także odkrywają, jakim rodzajem magii się posługują. Jednej z nich ukazuje się duch zamordowanej przed laty uczennicy Rosenholmu i prosi o...

„Nocne cienie” to trzeci i finałowy tom Trylogii Rosenholm, w którym Græ Kappel Jensen wieńczy historię czterech bohaterek w sposób pełen napięcia, magii i mrocznej tajemnicy. Po dwóch latach nauki w elitarnej, ale niepokojąco tajemniczej Szkole Magii Rosenholm, Kamille, Kirstine, Victoria i Malou stają twarzą w twarz z prawdą, która – choć długo skrywana – w końcu zaczyna wychodzić na światło dzienne.

Punktem wyjścia dla finałowej części jest niewyjaśnione morderstwo Trine, które przez lata pozostawało bez odpowiedzi. Dziewczęta, uzbrojone w wiedzę, odwagę i rosnące magiczne zdolności, próbują doprowadzić do sprawiedliwości i ujawnić sprawcę. Ale jak się okazuje, śmierć Trine to tylko fragment większej, znacznie mroczniejszej układanki, a ciemność, jaka spowija mury Rosenholm, ma głębsze korzenie, niż mogłyby przypuszczać.

Gry Kappel Jensen ponownie udowadnia, że potrafi łączyć elementy thrillera, fantasy i dramatu psychologicznego w jedną spójną, angażującą całość. „Nocne cienie” nie są jedynie opowieścią o magii – to przede wszystkim historia o stracie, winie, zemście i dojrzewaniu. Każda z bohaterek przechodzi w tej części głęboką wewnętrzną przemianę. Ich relacje zostają wystawione na próbę, lojalności zachwiane, a przeszłość okazuje się znacznie bardziej niepokojąca niż ktokolwiek przypuszczał.

Narracja prowadzona jest z kilku perspektyw, co nadaje opowieści dynamiki i głębi emocjonalnej. Czytelnik czuje się częścią śledztwa, odkrywając kolejne warstwy intrygi wraz z bohaterkami. Autorka umiejętnie buduje napięcie – nie brakuje tu zaskoczeń, nagłych zwrotów akcji i momentów grozy. Atmosfera książki jest gęsta, a Rosenholm jawi się jako miejsce nie tylko magiczne, ale też przesiąknięte tajemnicą i niepokojem.

Na uwagę zasługuje również język Jensen – prosty, ale obrazowy, pozwalający zanurzyć się w opowieści bez zbędnego patosu. Dialogi są autentyczne, emocjonalne, a opisy wnętrz, wizji i magicznych rytuałów wciągają czytelnika w świat, gdzie granica między rzeczywistością a nadprzyrodzonym często się zaciera.

Zakończenie jest satysfakcjonujące, choć niejednoznaczne. Jensen nie daje wszystkim postaciom łatwego katharsis. Zemsta, choć długo wyczekiwana, nie przynosi oczyszczenia, a prawda – jak to często bywa – okazuje się bolesna. To opowieść o tym, że nie wszystko da się naprawić, a niektóre blizny zostają z nami na zawsze.

„Nocne cienie” to godne zakończenie trylogii, które pozostawia czytelnika z refleksją nad tym, czym jest sprawiedliwość, jak daleko można się posunąć, by ją osiągnąć, i czy każda tajemnica powinna ujrzeć światło dzienne. Miłośnicy mrocznych historii z elementami magii i złożonej psychologii postaci z pewnością będą usatysfakcjonowani.

„Nocne cienie” to trzeci i finałowy tom Trylogii Rosenholm, w którym Græ Kappel Jensen wieńczy historię czterech bohaterek w sposób pełen napięcia, magii i mrocznej tajemnicy. Po dwóch latach nauki w elitarnej, ale niepokojąco tajemniczej Szkole Magii Rosenholm, Kamille, Kirstine, Victoria i Malou stają twarzą w twarz z prawdą, która – choć długo skrywana – w końcu zaczyna...

Powieść fantasy , trzecia najgrubsza część trylogii Rosenholm.
Sama okładka wprowadza w stan tajemniczości i magii. Czarne tło z odrobiną fioletu /fiołki/, a na tym wszystkim wytłoczenia i miedziano - złota połyskująca poświata elementów gotyckich jak zamek, białodrzew , trupie główki, oplatające gałęzie krzewu różanego, kruki w locie, krople krwi, wilki w mitologii nordyckiej to symbole posiadające wiele znaczeń, związane z bogami, bohaterami i wydarzeniami, tutaj symbol zwycięstwa ; miecze.

Nastrój stworzony idealnie. Będzie powtórka z rozrywki mroku, piwnic, labiryntów korytarzy. Powracamy do Akademii Rosenholm w nowym roku szkolnym.

Główne bohaterki pozostają te same, które poznaliście w poprzednich częściach. Cztery dziewczyny: Kirstine, Victoria, Kamille, Malou.
Narracja dwutorowa – dziewczęta poza Akademią oraz Malou , która wstąpiła do Klubu Kruków i pozostała w Akademii.

Finałowy tom , zakańczający trylogię.
Krwawe i ponure , wstrząsające do głębi starcie z mordercą Trinie.
Każda z dziewcząt musi wykorzystać swoje moce, pokonać wewnętrzne lęki, by móc na zawsze rozprawić się z przeszłością.
Ta część jest najbardziej zatrważająca , już wcale nie taka beztroska i lekka jak były poprzednie.
Nie zabrakło walki dobra ze złem, intryg, ataków i pełnego rozlewu krwi. Czarna magia, wierzenia, rytuały, nawiązania do mitologii nordyckiej .
Dziewczyny zawsze mogą liczyć na siebie nawzajem, dzięki wielkiej przyjaźni , która je łączy.

Czy morderca przyzna się do winy?
Co czeka w rezultacie każdą z dziewcząt?

„Pierwsza wejdzie w ciemność. Druga musi wybrać między tymi, których kocha. Trzecia złoży ofiarę. Czwarta wyda wyrok”.

Można Rosenholm porównywać z Hogwartem. Jest to jednak zupełnie coś innego. Klimatyczna, sensacyjna, kryminalna, thriller, rozbudowane zwroty akcji, przygoda goni przygodę, magia, nawiązania mitologiczne. Trzymała w napięciu, szczególnie gdy zna się wcześniejsze tomy. Książka jak najbardziej przeznaczona dla młodzieży. Uważam, że nastolatki lepiej docenią tę lekturę. Do nich jest skierowana.

Polecam całą trylogię dla 15+ i dla wielbicieli fantasy.

Powieść fantasy , trzecia najgrubsza część trylogii Rosenholm.
Sama okładka wprowadza w stan tajemniczości i magii. Czarne tło z odrobiną fioletu /fiołki/, a na tym wszystkim wytłoczenia i miedziano - złota połyskująca poświata elementów gotyckich jak zamek, białodrzew , trupie główki, oplatające gałęzie krzewu różanego, kruki w locie, krople krwi, wilki w mitologii...