Profil użytkownika: Niqlec

Po drugim czytaniu oceniam na oczko niżej. Dalej dobrze się czyta, ale nie jest to ani wyczerpujące, ani szczególnie odkrywcze. I nie miałabym z tym problemu, gdyby była to książka popularnonaukowa, ale tu mam do czynienia z pozycją naukową. Język super, treść mogłaby być bardziej... bardziej. Zwłaszcza że tekścik jest króciutki, a autor ewidentnie zna się na rzeczy.

Po drugim czytaniu oceniam na oczko niżej. Dalej dobrze się czyta, ale nie jest to ani wyczerpujące, ani szczególnie odkrywcze. I nie miałabym z tym problemu, gdyby była to książka popularnonaukowa, ale tu mam do czynienia z pozycją naukową. Język super, treść mogłaby być bardziej... bardziej. Zwłaszcza że tekścik jest króciutki, a autor ewidentnie zna się na rzeczy.

Mam mieszane uczucia co do tej książki. Pod względem wiedzy jest bardzo dobra, szeroko traktuje problem, ale mimo wszystko mam wrażenie, że tutaj historia męskości jest jednak przedstawiana albo przez obiektywne wydarzenia historyczne, dziejące się w sferze makrospołecznej i niekoniecznie mające odzwierciedlenie w życiu normalnych ludzi, na przykład przytaczane ikony męskości typu Generał Piłsudski czy Prezydent Wałęsa, z drugiej kiedy kusi się o przytaczanie subiektywnych opowieści, to sięga głównie po głosy kobiet, które opowiadają o swoich mężczyznach. Rzadko pojawia się coś od mężczyzn o ich męskości.

Autor nie może się też za bardzo zdecydować, co w zasadzie pisze. Trochę to książka naukowa, która traktuje czytelnika jak doświadczonego badacza, powołując się na teorie i nazwiska znane w środowisku naukowym, ale niekoniecznie czytelnikowi niestudiującemu nauk społecznych, z drugiej jest tu też element popularnonaukowy, trochę to esej, trochę pamiętnik, a jeszcze trochę wolne przemyślenia i spekulacje, strasznie dużo wtrąceń prywatnych, a obok nich próby generalizacji. Dziwna mieszanka, a przez to, że książka jest długa, miałam wrażenie, jakby autor po prostu zapominał po przerwie w pisaniu, w jakim stylu pisał do tej pory.

I żeby nie było, mi nie przeszkadzałaby książka o męskości opowiedziana przez kobiety, chętnie bym ją przeczytała, no ale to nie o tym miało być. Historia męskości jest tu mocno opatrzona narracją feministyczną, co trochę odbiera jej potencjał, bo o tym pisze się od dawna, a o męstwie oczami mężczyzn, w oderwaniu od feminizmu praktycznie się nie słyszy. Trochę czego innego się spodziewałam.

Mam mieszane uczucia co do tej książki. Pod względem wiedzy jest bardzo dobra, szeroko traktuje problem, ale mimo wszystko mam wrażenie, że tutaj historia męskości jest jednak przedstawiana albo przez obiektywne wydarzenia historyczne, dziejące się w sferze makrospołecznej i niekoniecznie mające odzwierciedlenie w życiu normalnych ludzi, na przykład przytaczane ikony...

Zanim przeczytasz TW: graficzne gwałty na dzieciach, przemoc wobec dzieci, torturowanie, szeroko rozumiane znęcanie się. Wszystko opisane w szczegółach.

Dotarłam do 100 strony i nie mogą dalej. Nie sprawia mi żadnej przyjemności czytanie szczegółowych opisów brutalnych zbrodni wojennych popełnianych przez wojskowych i cywilów. Gdybym ja miała przypisać mu gatunek, skierowałabym się mniej ku "literaturze pięknej", a mocniej do "extreme horror".

Zanim przeczytasz TW: graficzne gwałty na dzieciach, przemoc wobec dzieci, torturowanie, szeroko rozumiane znęcanie się. Wszystko opisane w szczegółach.

Dotarłam do 100 strony i nie mogą dalej. Nie sprawia mi żadnej przyjemności czytanie szczegółowych opisów brutalnych zbrodni wojennych popełnianych przez wojskowych i cywilów. Gdybym ja miała przypisać mu gatunek,...