Moje oczekiwania wobec tej książki nie zostały spełnione, jednak szczerze mnie to ucieszyło. Słysząc krótki opis fabuły i wiedząc, że książka zawiera motywy science-fiction, trochę dystopijne i egzystencjonalne, spodziewałam się czegoś mrocznego. Czegoś zaskakującego, z wieloma zwrotami akcji. Miałam w głowie ułożony możliwy tok zdarzeń: uczniowie szkoły z internatem dowiadują się, że są tak naprawdę powołani do życia tylko po to, by służyć swoimi organami innym ludziom. Oczekiwałam burzliwej sceny poznania prawdy, kłótni, niedowierzania, próby wyślizgnięcia się z tej sytuacji, odmienienia swojego losu.
Jednak od pierwszych zdań wiemy, że wśród bohaterów są dawcy. Jest to wspomniane jak najnaturalniejsza rzecz na świecie. Późniejszy świat jest budowany powoli wieloma szczegółowymi opisami, zapoznając nas z miejscem akcji i bohaterami. Wszystko dzieje się w zupełnie zwyczajnej szkole. Zupełnie zwyczajni bohaterowie przechodzący przez zupełnie zwyczajne sytuacje i problemy dorastania. Przyjaźnie, miłości, kłótnie, rywalizacja między rówieśnikami. Czytelnik zagłębia się w świecie przedstawionym i pod koniec lektury jest w stanie uwierzyć, że motyw dawców organów mógłby mieć miejsce w dzisiejszych czasach. Jest to tak swobodnie, tak umiejętnie i delikatnie wprowadzone do rzeczywistości niewiele różniącej się od tej naszej, że człowiek staje przed pytaniem: a co jeśli tak mogłoby być naprawdę?

Moje oczekiwania wobec tej książki nie zostały spełnione, jednak szczerze mnie to ucieszyło. Słysząc krótki opis fabuły i wiedząc, że książka zawiera motywy science-fiction, trochę dystopijne i egzystencjonalne, spodziewałam się czegoś mrocznego. Czegoś zaskakującego, z wieloma zwrotami akcji. Miałam w głowie ułożony możliwy tok zdarzeń: uczniowie szkoły z internatem...