Nie opuszczaj mnie

Okładka książki Nie opuszczaj mnie
Kazuo Ishiguro Wydawnictwo: Albatros literatura piękna
322 str. 5 godz. 22 min.
Kategoria:
literatura piękna
Tytuł oryginału:
Never Let Me Go
Wydawnictwo:
Albatros
Data wydania:
2021-06-02
Data 1. wyd. pol.:
2005-01-01
Data 1. wydania:
2005-01-01
Liczba stron:
322
Czas czytania
5 godz. 22 min.
Język:
polski
ISBN:
9788382153972
Tłumacz:
Andrzej Szulc
Tagi:
Nagroda Nobla literatura angielska klonowanie antyutopia dorastanie
Inne
Dodaj do pakietu
Dodaj do pakietu

Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki

Porównaj ceny

i
Porównywarka z zawsze aktualnymi cenami
W naszej porównywarce znajdziesz książki, audiobooki i e-booki, ze wszystkich najpopularniejszych księgarni internetowych i stacjonarnych, zawsze w najlepszej cenie. Wszystkie pozycje zawierają aktualne ceny sprzedaży. Nasze księgarnie partnerskie oferują wygodne formy dostawy takie jak: dostawę do paczkomatu, przesyłkę kurierską lub odebranie przesyłki w wybranym punkcie odbioru. Darmowa dostawa jest możliwa po przekroczeniu odpowiedniej kwoty za zamówienie lub dla stałych klientów i beneficjentów usług premium zgodnie z regulaminem wybranej księgarni.
Za zamówienie u naszych partnerów zapłacisz w najwygodniejszej dla Ciebie formie:
• online
• przelewem
• kartą płatniczą
• Blikiem
• podczas odbioru
W zależności od wybranej księgarni możliwa jest także wysyłka za granicę. Ceny widoczne na liście uwzględniają rabaty i promocje dotyczące danego tytułu, dzięki czemu zawsze możesz szybko porównać najkorzystniejszą ofertę.
Poczekaj, szukamy dla Ciebie najlepszych ofert

Pozostałe księgarnie

Informacja

Reklama
Reklama

Książki autora

Podobne książki

Reklama

Oceny

Średnia ocen
6,9 / 10
3479 ocen
Twoja ocena
0 / 10

OPINIE i DYSKUSJE

Sortuj:
avatar
73
67

Na półkach:

Cudowna, sekretna podróż po tajemnicach ludzkości. Doceniam prostotę języka i intrygujący koncept. Polecam :)

Cudowna, sekretna podróż po tajemnicach ludzkości. Doceniam prostotę języka i intrygujący koncept. Polecam :)

Pokaż mimo to

4
avatar
151
136

Na półkach:

Czytanie tej książki jest jak odkrywanie tajemnicy. Cały czas otrzymujemy strzępy informacji i do końca nie wiadomo gdzie toczy się akcja, ani jaki to ma właściwie sens. Czułem dużą przyjemność odkrywania krok po kroku. Końcówce towarzyszyły już prawdziwe emocje, co nie zdarza się często.

Autor porusza temat, który już niedługo może stać się ważny w naszej rzeczywistości. Skoro potrafimy już tak wiele w genetyce to dlaczego by nie zacząć hodować ludzi na organy? Naukowcy już to potrafią, potrzeba tylko woli narodu. Fabuła przypominała mi trochę film "Wyspa", ale z głębszym wejściem w psychologię "hodowanych" ludzi.

Język, którego używa Ishiguro jest prosty. Nie ma tu zawiłych opisów, dłużyzn. Czyta się to naprawdę dobrze i płynnie. Akcja potrafi wciągnąć.

Zdecydowanie polecam.

Czytanie tej książki jest jak odkrywanie tajemnicy. Cały czas otrzymujemy strzępy informacji i do końca nie wiadomo gdzie toczy się akcja, ani jaki to ma właściwie sens. Czułem dużą przyjemność odkrywania krok po kroku. Końcówce towarzyszyły już prawdziwe emocje, co nie zdarza się często.

Autor porusza temat, który już niedługo może stać się ważny w naszej rzeczywistości....

więcej Pokaż mimo to

4
avatar
1857
1854

Na półkach: , ,

Bardzo dziwna książka. Gdyby była opowiadaniem, to składałaby się jedynie z rozwinięcia. I to przydługiego. Na dobrą sprawę miałam wrażenie, że autor miał pomysł na powieść, lecz nie umiał go rozbudować. Zatem czytelnik męczy się z koncepcją, iż ludzie nauczyli się produkować dawców narządów. A ponieważ ci dawcy są bardzo ludzcy, to powstają różne fundacje, które chciałyby zmienić myślenie biorców. Nadać humanitaryzmu całemu procesowi. W książce widzimy szkołę prowadzoną przez zaangażowanych ludzi. Widzimy jak młodzi dawcy dorastają. I mogłoby być całkiem ciekawie, a jest nudno. Straszne dłużyzny, sztuczne przeciąganie akcji. I to wszystko dla wierszówki? A na dokładkę jeszcze zakończenie, które przypomina przekłuty, sflaczały balon. Wersja audio znośna, aczkolwiek lektorka zbyt starannie wymawia słowa, co daje wrażenie sztuczności. Jednym słowem – rozczarowanie

Bardzo dziwna książka. Gdyby była opowiadaniem, to składałaby się jedynie z rozwinięcia. I to przydługiego. Na dobrą sprawę miałam wrażenie, że autor miał pomysł na powieść, lecz nie umiał go rozbudować. Zatem czytelnik męczy się z koncepcją, iż ludzie nauczyli się produkować dawców narządów. A ponieważ ci dawcy są bardzo ludzcy, to powstają różne fundacje, które chciałyby...

więcej Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

10
Reklama
avatar
193
193

Na półkach: , ,

Jestem ogromną fanką filmu "Wyspa", więc kiedy tylko zorientowałam się, o czym tak naprawdę jest ta książka, wciągnęła mnie bez reszty.

Przez dość nieudane spotkanie z inną książką tego autora - "Klara i słońce" - dość długo odkładałam przeczytanie tej pozycji i książka ta bardzo dużo czasu spędziła na mojej półce wstydu. Ale w końcu przyszedł na nią czas i natychmiastowo przeprosiłam się z autorem, a książka zajęła wyjątkowe miejsce w mojej pamięci.

Główna bohaterka z charakteru bardzo przypominała mi Klarę - jednak w tym przypadku wcale mnie to nie raziło - widocznie takie postępowanie zostało stworzone akurat dla Kath a nie dla Klary.

W żadnym momencie powieści nie zdołałam polubić Ruth. W pewnych momentach miałam ochotę krzyczeć na główną bohaterkę, aby zostawiła tę jędzę, która wszystko musi wiedzieć, o wszystkim mieć pojęcie i wszystko wiedzieć najlepiej i zaczęła poświęcać więcej czasu ludziom, którzy naprawdę są wartościowi.

Takim bohaterom jak Tommy, który chyba pozostał moim ulubionym. Podobało mi się w nim wszystko - poprzez charakter jak i postępowanie.

Mimo, że książka ma otwarte zakończenie, to jednak każdy czytelnik ma świadomość tego, jak ta historia się kończy. Książka pozostawia po sobie ogromny kac, zarówno książkowy jak i moralny.

Jestem ogromną fanką filmu "Wyspa", więc kiedy tylko zorientowałam się, o czym tak naprawdę jest ta książka, wciągnęła mnie bez reszty.

Przez dość nieudane spotkanie z inną książką tego autora - "Klara i słońce" - dość długo odkładałam przeczytanie tej pozycji i książka ta bardzo dużo czasu spędziła na mojej półce wstydu. Ale w końcu przyszedł na nią czas i natychmiastowo...

więcej Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

7
avatar
403
81

Na półkach: ,

Chciałabym tak tęsknić za starą szkołą, za utraconą kasetą, za wspólnym słuchaniem muzyki na walkmanie z przyjaciółmi; o tym, co to znaczy być człowiekiem

Chciałabym tak tęsknić za starą szkołą, za utraconą kasetą, za wspólnym słuchaniem muzyki na walkmanie z przyjaciółmi; o tym, co to znaczy być człowiekiem

Pokaż mimo to

5
avatar
16
7

Na półkach:

Ishiguro eksploruje w swojej książce świat, który poważnie narusza zasady naszej moralności i wrażliwości. Szczególnie przekonał mnie sposób narracji, formy opowieści retrospekcyjnej, pamiętnika głównej bohaterki, która jest częścią eksperymentu, jest klonem, nie istnieje jako pełnoprawny człowiek, a medyczna maszyna dla ludzi. Jednak środowisko opisanych w książce postaci wydaje się takie ludzkie, ciepłe, podczas lektury możemy razem z bohaterami przeżywać ich problemy, utożsamiać się z nimi, wymyślać własne rozwiązania, a kiedy granice między naszą rzeczywistością, a ich (klonów) się zacierają skłania to do refleksji. Zdziwiło i zafascynowało mnie jak dzieci w opisywanym ośrodku od zawsze wiedziały do czego są przeznaczone. Rozumiały to co ich otacza o wiele lepiej od nas, czasem może nawet mogłam im zazdrościć pewności jaką mają w tym jaka jest ich misja, ile czasu mają na własny rozwój, kiedy zmartwienia do końca nie mają znaczenia, bo w każdej chwili mogą oddać się temu, co podobno jest większe od nich samych.
Kiedy przy końcu książki w końcu docieramy do zderzenia się świata ludzi i ich tworów zostawia to mieszane uczucia. Czułam, że podczas lektury sama przyjmowałam postawę klonów, od początku wiedzą co ich czeka, nie są tym poruszeni, jedynym mitem, który może ich uratować od zostania dawcą jest miłość, niektórzy. w to wierzą, ale pamiętają do czego zostali stworzeni.
Wprowadzenie kolejnej perspektywy, perspektywy moralnej, ludzi, którzy stworzyli istoty niczym nie różniące się od nich samych, które dorastają, dojrzewają, przeżywają swoje krótkie życie, żeby oddać je później tym "pełnoprawnym" ludziom zachęca do ponownego spojrzenia na życia bohaterów, na nasze własne życia. Czy któreś może być mniej warte?.

Ishiguro eksploruje w swojej książce świat, który poważnie narusza zasady naszej moralności i wrażliwości. Szczególnie przekonał mnie sposób narracji, formy opowieści retrospekcyjnej, pamiętnika głównej bohaterki, która jest częścią eksperymentu, jest klonem, nie istnieje jako pełnoprawny człowiek, a medyczna maszyna dla ludzi. Jednak środowisko opisanych w książce postaci...

więcej Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

2
avatar
875
664

Na półkach:

Chociaż nazwisko Ishiguro znam, nawet kilka książek mam w domowej biblioteczce jakoś wcześniej omijałam je szerokim łukiem cały czas tłumacząc sobie, że to jeszcze nie ten moment, że to jeszcze nie ten czas na zmierzenie się z twórczością autora literackiego Nobla. Ile jednak można było odkładać tę przygodę w czasie?
Na pierwszy ogień wybrałam „Nie opuszczaj mnie”. Miała to być opowieść o dorastaniu, o wchodzeniu w trudy dnia codziennego, o utracie niewinności. Takie były moje założenia. W końcu o czym innym może być książka poświęcona dorastaniu w szkole z internatem – Halisham? Miało być zatem przewidywalnie, wręcz czasem nudno. Tylko żadne z tych założeń się nie sprawdziło, a książka okazała się bombą z opóźnionym zapłonem, która sprawia, że najpierw pozwala zbliżyć się na bliską odległość, a jak już jest na wyciągnięcie ręki to eksploduje z hukiem raniąc przy tym niemiłosiernie. Takie są przynajmniej moje odczucia po jej lekturze. Pierwsze przyjaźnie, pierwsze miłości, niespiesznie okazywane uczucia przestają bowiem mieć jakiekolwiek znaczenie w miejscu, w którym okrutna prawda wychodzi na jaw i po której nic już nie będzie takie jak było przed pozyskaniem tej przerażającej wiedzy. Sielsko-anielska wręcz angielska prowincja tym samym traci swój pierwotny urok, pozostawiając po sobie niesmak, poczucie zdrady, wręcz oszukania.
Ta książka porusza do tego stopnia, że podzielenie się opinią o niej wymagało chwili zadumy i pozbierania myśli. Chociaż w każdym jednym słowie książka ta jest arcydziełem to jednak mam wrażenie, że dałam się Autorowi zmanipulować, a urok pięknej prozy sprawił, że straciłam czujność, co więcej do końca wierzyłam, że bohaterowie będą mogli odmienić swój los. To oczywiści złudne poczucie, bowiem Autor od samego początku nie pozostawia złudzeń, tylko z tak bolesną prawdą ciężko jest się pogodzić, bo czy w istocie człowiek może posunąć się tak dalece w swej żądzy władania światem i panowania nad wszelkimi jego przejawami? Sprawdźcie sami. To z pewnością jedna z tych książek, które na zawsze pozostaną w mojej pamięci.

Chociaż nazwisko Ishiguro znam, nawet kilka książek mam w domowej biblioteczce jakoś wcześniej omijałam je szerokim łukiem cały czas tłumacząc sobie, że to jeszcze nie ten moment, że to jeszcze nie ten czas na zmierzenie się z twórczością autora literackiego Nobla. Ile jednak można było odkładać tę przygodę w czasie?
Na pierwszy ogień wybrałam „Nie opuszczaj mnie”. Miała...

więcej Pokaż mimo to

8
avatar
90
67

Na półkach:

Do połowy ciągnęła mi się strasznie ... aż nagle uświadomiłem sobie, że ja to już przerabiałem. Olśniło mnie, przecież wiele lat temu oglądałem ekranizację tej powieści. Druga część książki wciągnęła mnie bardzo. Gdyby nie ten mocno przegadany początek moja ocena byłaby dużo wyższa.

Do połowy ciągnęła mi się strasznie ... aż nagle uświadomiłem sobie, że ja to już przerabiałem. Olśniło mnie, przecież wiele lat temu oglądałem ekranizację tej powieści. Druga część książki wciągnęła mnie bardzo. Gdyby nie ten mocno przegadany początek moja ocena byłaby dużo wyższa.

Pokaż mimo to

1
avatar
102
102

Na półkach: ,

Książka porusza ciekawy temat, zadaje wiele pytań o ludzką moralność. Żałuję, że sporo rzeczy zostało niedopowiedzianych, a trzeba było to zrobić samemu. Prawie nic nie zostało powiedziane wprost. Z kolei opisy codziennego życia zostały poruszone aż nadto. Trudno było poczuć więzi łączące bohaterów. Zadziwia mnie też ich naiwność, choć z pewnością miało na to wpływ środowisko w szkole. Pozycja zadziwia i każe się zastanowić, ile tak naprawdę jest warte ludzkie życie.

Książka porusza ciekawy temat, zadaje wiele pytań o ludzką moralność. Żałuję, że sporo rzeczy zostało niedopowiedzianych, a trzeba było to zrobić samemu. Prawie nic nie zostało powiedziane wprost. Z kolei opisy codziennego życia zostały poruszone aż nadto. Trudno było poczuć więzi łączące bohaterów. Zadziwia mnie też ich naiwność, choć z pewnością miało na to wpływ...

więcej Pokaż mimo to

4
avatar
47
21

Na półkach:

Do ostaniej strony mam nadzieje ze główna bohaterka i jej przyjaciele się opamiętają i upomną o swoje człowieczeństwo. Mnie poruszyła bardzo.

Do ostaniej strony mam nadzieje ze główna bohaterka i jej przyjaciele się opamiętają i upomną o swoje człowieczeństwo. Mnie poruszyła bardzo.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

3

Cytaty

Więcej
Kazuo Ishiguro Nie opuszczaj mnie Zobacz więcej
Kazuo Ishiguro Nie opuszczaj mnie Zobacz więcej
Kazuo Ishiguro Nie opuszczaj mnie Zobacz więcej
Więcej
Reklama
zgłoś błąd