Małomówny i rodzina

Nie sposób nie przeczytać się i nie uśmiechnąć;) Lektura bez wątpienia wprawia czytelnika w dobry nastrój! Autorka wspaniale kreśli miłą, rodzinną atmosferę domu Ptaszkowskich; ożywia swoi słowem całą plejadę niezwykłych postaci Śmietankowa (z wyraźnym nietuzinkowym bohaterem dziecięcym ;); barwie szkicuje wątek detektywistyczny (rzeczywiście wzbudzający skojarzenia z "Szatanem z VII klasy"),a wszystko to okrasza niesamowitym poczuciem humoru. Uwielbiam scenę odwiedzin Peleryniarzy, opis popisów malarskich młodego pokolenia po napaści babci - Tygrys Ludojad z pewnością musiał wywrzeć duże wrażenie na obecnych w przedpokoju gościu i domowników; dewastację kuchni przez porwane dzieci i puentę wypowiedzianą przez pana Mullera: "Zgadywam, że gosposza odeszła, nie czy tak?" Rewelacja!

Nie sposób nie przeczytać się i nie uśmiechnąć;) Lektura bez wątpienia wprawia czytelnika w dobry nastrój! Autorka wspaniale kreśli miłą, rodzinną atmosferę domu Ptaszkowskich; ożywia swoi słowem całą plejadę niezwykłych postaci Śmietankowa (z wyraźnym nietuzinkowym bohaterem dziecięcym ;); barwie szkicuje wątek detektywistyczny (rzeczywiście wzbudzający skojarzenia z...

Bardzo się cieszę, że książka "Małomówny i rodzina", na życzenie czytelników, została włączona do Jeżycjady. Uwielbiam. I Jeżycjadę i Małomównego. Uwielbiam to stanowczo za mało powiedziane. Wychowałam się na tych książkach. Małgorzacie Musierowicz zawdzięczam... powiedzieć, że bardzo dużo, to nie powiedzieć nic.

Bardzo się cieszę, że książka "Małomówny i rodzina", na życzenie czytelników, została włączona do Jeżycjady. Uwielbiam. I Jeżycjadę i Małomównego. Uwielbiam to stanowczo za mało powiedziane. Wychowałam się na tych książkach. Małgorzacie Musierowicz zawdzięczam... powiedzieć, że bardzo dużo, to nie powiedzieć nic.

Audiobook, czyta Małgorzata Musierowicz

Wydaje mi się, że kiedyś czytałam "Małomównego i rodzinę", ale jeśli nawet to było to 40 lat temu i nic nie zostało mi w pamięci.
Książeczka dosyć przyjemna, przygodowa z elementami humorystycznymi. Wydaje mi się trochę kalką "Szatana z siódmej klasy". To co cenne to sielski klimat małego miasteczka i atmosfera kochającej się rodziny. Bawiła mnie też miłość Moniki do kurczaka Franusia. Cała historyjka bardzo mocno uproszczona, pan doktor oświadcza się mamie już chyba pierwszego dnia, gdy się spotkali. Dobrze że w kolejnych książkach Musierowicz dawała swoim parom chociaż parę tygodni do oświadczyn i ślubu.
Jeden punkt więcej daję za moją dziecięcą miłość do książek Musierowicz.

Audiobook, czyta Małgorzata Musierowicz

Wydaje mi się, że kiedyś czytałam "Małomównego i rodzinę", ale jeśli nawet to było to 40 lat temu i nic nie zostało mi w pamięci.
Książeczka dosyć przyjemna, przygodowa z elementami humorystycznymi. Wydaje mi się trochę kalką "Szatana z siódmej klasy". To co cenne to sielski klimat małego miasteczka i atmosfera kochającej się...

Jestem od lat wierną fanką Jeżycjady, więc aż wstyd się przyznać, że Małomównego czytam po raz pierwszy. Miło się czytało, chociaż mam takie odczucie, że dalsze tomy Jeżycjady są napisane z większym kunsztem. Opowieść sama w sobie bardzo przyjemna, lekka, w klimacie beztroskich lat dzieciństwa.

Jestem od lat wierną fanką Jeżycjady, więc aż wstyd się przyznać, że Małomównego czytam po raz pierwszy. Miło się czytało, chociaż mam takie odczucie, że dalsze tomy Jeżycjady są napisane z większym kunsztem. Opowieść sama w sobie bardzo przyjemna, lekka, w klimacie beztroskich lat dzieciństwa.

Powrót do Jeżycjady jest jak podróż w czasie. To nic, że to wszystko jest proste, trochę przaśne i jak sama Małgorzata Musierowicz pisze, nie najwyższych lotów, ale to jej debiut powieściowy. I nieoficjalny początek Jezycjady.
Ubawilam się i na nowo przeżywałam przygody z dzieciakami.

Powrót do Jeżycjady jest jak podróż w czasie. To nic, że to wszystko jest proste, trochę przaśne i jak sama Małgorzata Musierowicz pisze, nie najwyższych lotów, ale to jej debiut powieściowy. I nieoficjalny początek Jezycjady.
Ubawilam się i na nowo przeżywałam przygody z dzieciakami.

Żarty o pulchności sześciolatki słabo się zestarzały ;)

Żarty o pulchności sześciolatki słabo się zestarzały ;)

Świetne! W dzieciach kocham najbardziej to, że są dziećmi. Moim ukochanym dzieckiem z krwi i kości stała się Rzodkiewka (Monika). Rozbrajająca, urocza, kochana. Książka odbiega od Jeżycjady – nie tylko ze względu na bohaterów i świat przedstawiony, ale również ze względu na swój charakter. Powiedziałabym, że to taki delikatny kryminał dla dzieci (i dorosłych też;)). Podczas czytania naprawdę nie ma nudy, cały czas coś się dzieje.
Dodam jeszcze, że… „Rodzina to podstawa życia narodu. Kochajmy się!”.

Świetne! W dzieciach kocham najbardziej to, że są dziećmi. Moim ukochanym dzieckiem z krwi i kości stała się Rzodkiewka (Monika). Rozbrajająca, urocza, kochana. Książka odbiega od Jeżycjady – nie tylko ze względu na bohaterów i świat przedstawiony, ale również ze względu na swój charakter. Powiedziałabym, że to taki delikatny kryminał dla dzieci (i dorosłych też;)). Podczas...

Są takie serie do których wraca się po latach z nutką nostalgii. Chociaż Jeżycjady nie przeczytałam nigdy od A do Z, tak pamiętam, że od małego chciałam nadrobić każdy pojedynczy tom. Kiedy tylko zobaczyłam, że na Legimi pojawiła się część “0”, stwierdziłam, że jest to idealny moment na rozpoczęcie tej przygody od samego początku. Ta seria starzeje się i nie można tego w żaden sposób ukryć. Nie zmienia to jednak faktu, że nadal jest to całkiem dobra rozrywka. Książka nie wymaga ponad przeciętnego skupienia się od czytelnika, wystarczy tylko odrobina czasu i dobrego nastroju, a można mieć już zagwarantowaną podróż w czasie. Chociaż od zapoznania się z tym tomem minął już u mnie ponad rok, to z następnymi częściami jeszcze się nie zaznajomiłam. Mam nadzieję, że w 2026 roku uda mi się nadrobić jak najwięcej.

Są takie serie do których wraca się po latach z nutką nostalgii. Chociaż Jeżycjady nie przeczytałam nigdy od A do Z, tak pamiętam, że od małego chciałam nadrobić każdy pojedynczy tom. Kiedy tylko zobaczyłam, że na Legimi pojawiła się część “0”, stwierdziłam, że jest to idealny moment na rozpoczęcie tej przygody od samego początku. Ta seria starzeje się i nie można tego w...

Jeżycjada to wspomnienie dzieciństwa, niekoniecznie mojego, a bardziej moich rodziców, czyta się świetnie, historie zabawne, a postaci dające się polubić od samego początku.

Jeżycjada to wspomnienie dzieciństwa, niekoniecznie mojego, a bardziej moich rodziców, czyta się świetnie, historie zabawne, a postaci dające się polubić od samego początku.

dla dzieci; rodzinna, ciepła, komfotowa

dla dzieci; rodzinna, ciepła, komfotowa