Wielka wartość tej opowieści do odkrycia jest dopiero po wnikliwej analizie każdego symbolu, każdego alegorycznego przedstawienia.

Wielka wartość tej opowieści do odkrycia jest dopiero po wnikliwej analizie każdego symbolu, każdego alegorycznego przedstawienia.

Wycinając kilka iście kalwińskich bzdur o predestynacji a także specyficzne rozmyślania o czterech płynach (które swoją drogą świetnie się czyta) spokojnie wykorzystać można tenże utwór wykorzystać jako podręcznik, szczególnie księgę pierwszą, jako zbiór porad a propos dobrego wychowania dzieci.

Wycinając kilka iście kalwińskich bzdur o predestynacji a także specyficzne rozmyślania o czterech płynach (które swoją drogą świetnie się czyta) spokojnie wykorzystać można tenże utwór wykorzystać jako podręcznik, szczególnie księgę pierwszą, jako zbiór porad a propos dobrego wychowania dzieci.

Zbiór pełen smaczków, niebywale trafnych..

Zbiór pełen smaczków, niebywale trafnych..

Zadziwiające, jak wiele powieść ta ma w sobie z realizmu magicznego...

Zadziwiające, jak wiele powieść ta ma w sobie z realizmu magicznego...

Urokliwy..

Urokliwy..

Świetna książka, aczkolwiek przerażająca i nieczytana z przyjemnością.. Ma w sobie coś wstrętnego, oplatającego..

Świetna książka, aczkolwiek przerażająca i nieczytana z przyjemnością.. Ma w sobie coś wstrętnego, oplatającego..

Kobieta.. jakie to słabe i żałosne stworzenie.

Kobieta.. jakie to słabe i żałosne stworzenie.

Sienkiewicz, ach, znawca ludzkich umysłów. Kolejny raz zakrada się do umysłu i serca mężczyzny i pokazuje nam pozorne przeciwieństwo Płoszowskiego. I o ile Płoszowskiego pokochałam z całego serca, mimo sceptycyzymu, ignorancji, melancholii i zdrady, to Połanieckiego nienawidziłam od pierwszej strony. Może przez to, że butny biznesmen taki był dumny ze swoich ideałów, które brutalnie złamał?

Sienkiewicz, ach, znawca ludzkich umysłów. Kolejny raz zakrada się do umysłu i serca mężczyzny i pokazuje nam pozorne przeciwieństwo Płoszowskiego. I o ile Płoszowskiego pokochałam z całego serca, mimo sceptycyzymu, ignorancji, melancholii i zdrady, to Połanieckiego nienawidziłam od pierwszej strony. Może przez to, że butny biznesmen taki był dumny ze swoich ideałów, które...

Najpiękniejsza powieść Orzeszkowej. Tytułowy cham to nie dzisiejszy "cham", a cham moralny, czysty, skory do poświęceń. Cham daleki od chamstwa.

Najpiękniejsza powieść Orzeszkowej. Tytułowy cham to nie dzisiejszy "cham", a cham moralny, czysty, skory do poświęceń. Cham daleki od chamstwa.

Powieść aż nazbyt tendencyjna. Po doskonałym, przejmującym "Chamie" tej samej autorki, aż mnie przeraził tak tandetny styl.

Powieść aż nazbyt tendencyjna. Po doskonałym, przejmującym "Chamie" tej samej autorki, aż mnie przeraził tak tandetny styl.

Zniechęcona historyczną twórczością Sienkiewicza, która do przełknięcia dla mnie była tylko w wersji filmowej, a znowuż zafascynowana kunsztem jego w warsztacie obyczajowym, sięgnąć musiałam po klasyk, czyli "Quo Vadis". I nie zawiodłam się. Sienkiewicz stworzył dzieło, które na mojej półce konkuruje z "Bez Hurem" i "Szatą"; stworzył dzieło, w którym żal pominąć jedno słowo. Sienkiewicz dokonał też czegoś niebywałego: opisał pożar tak, że czytając widziałam pochłaniającą miasto pożogę, czułam zapach dymu i palących się ciał, dusiłam się wręcz od żaru. Aż zdawać by się mogło, że Sienkiewicz jak Nero podpalił jakieś miasto, żeby swoją "Trojenkę" napisać. Doskonałe.

Zniechęcona historyczną twórczością Sienkiewicza, która do przełknięcia dla mnie była tylko w wersji filmowej, a znowuż zafascynowana kunsztem jego w warsztacie obyczajowym, sięgnąć musiałam po klasyk, czyli "Quo Vadis". I nie zawiodłam się. Sienkiewicz stworzył dzieło, które na mojej półce konkuruje z "Bez Hurem" i "Szatą"; stworzył dzieło, w którym żal pominąć jedno...

To chyba moja ulubiona książka nie tylko Sienkiewicza, nie tylko obyczajowa, ale książka w ogóle. Trudno o bardziej trafny rys psychologiczny młodego dekadenta tamtych czasów.

To chyba moja ulubiona książka nie tylko Sienkiewicza, nie tylko obyczajowa, ale książka w ogóle. Trudno o bardziej trafny rys psychologiczny młodego dekadenta tamtych czasów.