Profil użytkownika: Marcin

Taka sobie, jeżeli architektura ports&adapters nie jest obca to tutaj wiele poza tym nie ma, całość niestety mocno powtarzana po rozdziałach. Sytuację ratuje "zaginiony rozdział" i ciekawe anegdotki z dziejów Wujka Boba.

Taka sobie, jeżeli architektura ports&adapters nie jest obca to tutaj wiele poza tym nie ma, całość niestety mocno powtarzana po rozdziałach. Sytuację ratuje "zaginiony rozdział" i ciekawe anegdotki z dziejów Wujka Boba.

Mieszane odczucia, z jednej strony tematyka na prawdę ciekawa, z drugiej - natłok dat i nazwisk, niestety podany w bardzo zwarty i gęsty sposób - dosyć toporne w czytaniu.

Mieszane odczucia, z jednej strony tematyka na prawdę ciekawa, z drugiej - natłok dat i nazwisk, niestety podany w bardzo zwarty i gęsty sposób - dosyć toporne w czytaniu.

Czytając Różaniec długo czekałem na sci-fi Kosika rodem z Verticala. Pierwsza część - zupełnie jak bym czytał początek Helu-3 Grzędowicza. Podobne społeczeństwo, sporo nowych terminów (tu główny bohater jest nuzzlerem, tam iwenciarzem), urządzeń użytku codziennego, ciekawa koncepcja z PZ, g.A.I.ą, kompilatorami. Bardzo podobny motyw w obu książkach związany ze "szpiegowaniem na odległość" - tam trzeba było połknąć pastylkę, tu wypić płyn. Tego typu podobieństw można znaleźć kilka.

Druga część - kryminał polityczny, skandale, afery, sporo bardzo przyjemnych zwrotów akcji związanych z wyborami. Bardzo wymowny motyw WT z Renatą - czy nas również to czeka, gdy komunikacja interpersonalna coraz bardziej jest zinformatyzowana? Pojawiło się też parę odniesień do naszego świata polityki, na szczęście nie tak bardzo bezpośrednich i pretensjonalnych jak w przypadku książki Grzędowicza.

Jednak nadal nie było to coś, czego oczekiwałem.

Na szczęście pojawiło się to w części trzeciej - w końcu oczekiwane mięso. "Spoiler" pojawia się na obrazku wewnątrz okładek, na samej okładce został ocenzurowany :). Szkoda tylko, że nie wiemy co dalej zadziało się z Sową oraz Sprawą. Ale to chyba standardowy styl pisania Kosika - zostawienie mnóstwa niedomówień i obrócenie powieści tak, by koniec równie dobrze mógł być początkiem. Kolejny cykl świata. Identycznie jak w Verticalu:)

Czytając Różaniec długo czekałem na sci-fi Kosika rodem z Verticala. Pierwsza część - zupełnie jak bym czytał początek Helu-3 Grzędowicza. Podobne społeczeństwo, sporo nowych terminów (tu główny bohater jest nuzzlerem, tam iwenciarzem), urządzeń użytku codziennego, ciekawa koncepcja z PZ, g.A.I.ą, kompilatorami. Bardzo podobny motyw w obu książkach związany ze...