Trzy czwarte

Pewna na świecie jest tylko konieczność ciągłego poszukiwania. Podejrzewam, że Adam Zagajewski o tym dobrze wiedział i dlatego w jego poezji tak łatwo można odnaleźć zrozumienie dla wszelkich nieznanych dróg i sposobów dotarcia nimi do celu. Jego twórczość to muzyka wiecznej zmiany, zaabsorbowana procesem narodzenia i umierania świata we wszystkich jego aspektach. A przy tym nie ma w niej jakiejś specjalnej tajemnicy, chociaż pytania o nieznane pojawiają się tam często. Zapewne pozostaniemy już na zawsze z jednym z nich i tak jak Adam Zagajewski wielokrotnie jeszcze zastanowimy się nad istotą czasu. Nie przestając szukać odpowiedzi może pochylimy się nad niszczejącymi książkami. W każdym razie dzięki takiej poezji wystarczy nam chwila skupienia, nawet niekoniecznie musi jej towarzyszyć zachwyt, aby zadziwić się nad życiem.

Cenię poetów, którzy łącząc wyrażoną prostotą doskonałość poezji z życiem, nie obawiają się o efekt powiązania cierpienia i radości. Nie muszą tego robić nieśmiało, wystarczy że my sami jesteśmy świadomi otaczającej nas iluzji, karmimy się nią i wierzymy w chimery. Wiersze krakowskiego poety posiadają dużą domieszkę ironii, która wyprzedzając o krok szyderstwo świata jest niezwykle łatwa do zrozumienia. Tak jak jego poezja, prosta w odbiorze, oszałamiająca pod wiosenną narkozą zakwitaniem lip czy też desperacko poszukująca sensu wszystkiego. Ale nie za wszelką cenę, ponieważ nie nadaje etykiet i jest ostrożna w wypowiadaniu obietnic. Ona żyje pełną piersią, nie jest obojętna ani zimna. To po prostu poezja uczuć, pachnąca jak kwiaty tamaryszku i dająca się lubić.

Adam Zagajewski przygląda się światu z lekkim niepokojem, może nawet trochę filozoficznie. Martwią go skutki braku na półce pewnych książek ale jednocześnie jako sługa poezji podkreśla, że w starciu ze współczesnością nie jest ona wcale bezbronna. Wracając do chwil sprzed lat, buduje wyobrażenie o przyszłości na podstawie związków z przeszłością. Dlatego też w wierszach poety można zauważyć scenerię starego Krakowa lub dojrzałe drzewa. To jedne z ulubionych motywów Zagajewskiego, tak jak ptaki i żal za ich nigdy nieodsłuchaną muzyką. A gdzieś w tle pozostają zatarte sylaby przewróconych macew i pojawiające się w takich przypadkach pytania o godność człowieka.

Wyczułem lęk przed ostatnią stacją na długiej trasie życia, chociaż ta poezja nie jest o Adamie Zagajewskim. Raczej o otaczającym go wszystkim i niczym, z zapachami końca świata a nawet z umiarkowanym entuzjazmem wobec przemijania. Widzę tu ogromne doświadczenie skromnego człowieka, przedstawione z uśmiechem, odsłaniające sumienie mało popularnej poezji. Te wiersze nie są za długie ani za krótkie ale składają się z wystarczająco wielu słów, aby wejść w głąb pamięci i przypomnieć sobie o istnieniu ludzi słabszych i uzależnionych od nas. To jest właśnie czułość tej poetyki z pragnieniem zachowania wolności do odczuwania emocji i możliwością wydestylowania wszystkiego, co jest w niej najważniejsze.

Pewna na świecie jest tylko konieczność ciągłego poszukiwania. Podejrzewam, że Adam Zagajewski o tym dobrze wiedział i dlatego w jego poezji tak łatwo można odnaleźć zrozumienie dla wszelkich nieznanych dróg i sposobów dotarcia nimi do celu. Jego twórczość to muzyka wiecznej zmiany, zaabsorbowana procesem narodzenia i umierania świata we wszystkich jego aspektach. A przy...

Niezbyt równy tom, ale dla pewnych fraz warto przeczytać. Lektura obowiązkowa? To zbyt formalne i nachalne określenie. Wolę napisać: lektura przyjemna.

Niezbyt równy tom, ale dla pewnych fraz warto przeczytać. Lektura obowiązkowa? To zbyt formalne i nachalne określenie. Wolę napisać: lektura przyjemna.

Dobrzy poeci i poetki zawsze odchodzą za wcześnie. Tom "Trzy czwarte" został skomponowany już po śmierci Adama Zagajewskiego. Dzięki tej publikacji mamy dostęp do ostatnich wierszy, które napisał Mistrz przed śmiercią. Pewnie dlatego czyta nie je jako rodzaj testamentu.

JADĄC POCIĄGIEM
Trasa jest długa
czytasz i patrzysz w okno
Dwie sarny biegną
w stronę czarnego lasu
Drzemiesz i budzisz się
I rozmyślasz
O czymś, o niczym

Dlaczego jednak
Przez sekundę
Odczuwasz lęk
Przy zapowiedzi
Końcowej stacji -
Przecież właśnie tam
Miałeś dojechać?

Mądre, piękne wiersze. Warte czytania, w kontekście i bez kontekstu.

Dobrzy poeci i poetki zawsze odchodzą za wcześnie. Tom "Trzy czwarte" został skomponowany już po śmierci Adama Zagajewskiego. Dzięki tej publikacji mamy dostęp do ostatnich wierszy, które napisał Mistrz przed śmiercią. Pewnie dlatego czyta nie je jako rodzaj testamentu.

JADĄC POCIĄGIEM
Trasa jest długa
czytasz i patrzysz w okno
Dwie sarny biegną
w stronę czarnego...

Bardzo dobre, piękne i mądre wiersze. Szkoda, że pisanie tomu przerwała śmierć...

Bardzo dobre, piękne i mądre wiersze. Szkoda, że pisanie tomu przerwała śmierć...