On the Road

Kolejne wielkie rozczarowanie amerykańską prozą powojenną. Legenda tej książki, jak i paru innych słabizn jak Paragraf 22, pokazuje jak gigantyczny wpływ ma amerykańska popkultura na opinię światową. Paru opiniotwórczych mądrali okrzyknęło "W drodze" książką kultową, a świat połknął to jako dogmat. Tymczasem dostajemy rozwlekłą relację z pijackich eskapad paru irytujących gamoni, które ktoś nazwał później wielkim manifestem wolności. Brnąc przez nie kończące się perypetie bohaterów możemy co najwyżej zadumać się nad wielką ułudą ideałów jakie wtedy panowały, mądrzejsi o te parędziesiąt lat. Zmęczyłem tą książkę z najwyższym trudem.

Kolejne wielkie rozczarowanie amerykańską prozą powojenną. Legenda tej książki, jak i paru innych słabizn jak Paragraf 22, pokazuje jak gigantyczny wpływ ma amerykańska popkultura na opinię światową. Paru opiniotwórczych mądrali okrzyknęło "W drodze" książką kultową, a świat połknął to jako dogmat. Tymczasem dostajemy rozwlekłą relację z pijackich eskapad paru irytujących...

"7 lat w podróży opisane w 3 tygodnie? Kiedyś podróżowałem 3 tygodnie i opisuje to od 7 lat" ;)

"7 lat w podróży opisane w 3 tygodnie? Kiedyś podróżowałem 3 tygodnie i opisuje to od 7 lat" ;)

trochę się rozczarowałem tą książką. myślałem, że Jack Kerouac pisze bardziej treściwie, opisowo i poetycko - tak przynajmniej zapewniał Ginsberg, który mówił, że Kerouac, to wielki pisarz pokolenia bitników. nic bardziej mylnego, treść tej książki to szybka, oszczędna i pobieżna relacja z paru wycieczek na pałę po Stanach Zjednoczonych I Meksyku. a ja tak bardzo chciałbym te Stany poznać, właśnie dzięki wyobraźni. chuja! trzeba jednak będzie jechać.

myślę, że z tych waletowych tripów można by zrobić kilka tomów "w drodze", ładnie to wszystko przedstawić, nakreślić, tak by dla czytelników spoza USA książka stała się wręcz przewodnikiem bez ilustracji.

trochę żal mi Dean'a, był takim typowym RollingStonem, toczył się po tych Stanach i Meksyku i nigdzie nie umiał zapuścić korzenia. niby ojca szukał. znam jemu podobnych, może nie tak światowych, ale za to płodnych. za 500+ się bujają po mieście.

tak się zastanawiałem (bo muszę przyznać, że lubię podróżować) jak zrobić taki trip w mojej rzeczywistości. otóż można. po Europie. trzeba by tylko samochodu, worka pieniędzy na benzynę oraz na opłaty autostradowe. chyba że można by na stopa, ale nie wiem czy moim wieku poradziłbym sobie z takim dyskomfortem.

fajnie się czytało i mega mi się podobało mimo tego całego, pieprzonego hype'u. teraz, gdy mam już w głowie całą tą historię, zobaczę sobie film i porównam swoje wyobrażenie do tego co zaproponował reżyser.

trochę się rozczarowałem tą książką. myślałem, że Jack Kerouac pisze bardziej treściwie, opisowo i poetycko - tak przynajmniej zapewniał Ginsberg, który mówił, że Kerouac, to wielki pisarz pokolenia bitników. nic bardziej mylnego, treść tej książki to szybka, oszczędna i pobieżna relacja z paru wycieczek na pałę po Stanach Zjednoczonych I Meksyku. a ja tak bardzo chciałbym...

Historia o tym, jak to jeżdżą sobie w tę i we w tę po tej olbrzymiej Ameryce, a Dean wciąż się poci, czochra po brzuchu i pieprzy farmazony.

Historia o tym, jak to jeżdżą sobie w tę i we w tę po tej olbrzymiej Ameryce, a Dean wciąż się poci, czochra po brzuchu i pieprzy farmazony.

Chaotyczna, dzika i pełna energii. Nie każdemu się spodoba, ale jeśli złapie klimat wolności i buntu, to wciąga bez reszty. Kultowa.

Chaotyczna, dzika i pełna energii. Nie każdemu się spodoba, ale jeśli złapie klimat wolności i buntu, to wciąga bez reszty. Kultowa.

Książka co najpierw pomęczyła, potem wciągnęła, złapała za gardło, serce, zmęczyła oczy późną porą i wsiąknęła gdzieś głęboko i zostanie tam po niej ślad na długo.

Zaraz sięgnęłam po poezję Allena Ginsberga i zaczęłam szperać w nagraniach Kerouaca, filmikach z Nealem Cassadym, co bardzo polecam przy tej lekturze.

A osobom bardziej biegłym w angielskim polecam czytać oryginał.

Książka co najpierw pomęczyła, potem wciągnęła, złapała za gardło, serce, zmęczyła oczy późną porą i wsiąknęła gdzieś głęboko i zostanie tam po niej ślad na długo.

Zaraz sięgnęłam po poezję Allena Ginsberga i zaczęłam szperać w nagraniach Kerouaca, filmikach z Nealem Cassadym, co bardzo polecam przy tej lekturze.

A osobom bardziej biegłym w angielskim polecam czytać oryginał.

Książka dla skautów, którzy lubią alkohol, hasz i dziewczyny.

Książka dla skautów, którzy lubią alkohol, hasz i dziewczyny.

Książka podobała mi się. Dla wielu miała ona jakieś ogromne znaczenie, dla mnie zupełnie nie. Może gdybym ją przeczytał w wieku nastoletnim, miałaby dla mnie dużo większy wpływ. Po 40-tce to tylko kolejna dobra książka :-) Wg mnie to książka o tym, co się dzieje, jeśli nie zaadresujemy swoich traum z dzieciństwa i pozwolimy, aby kompulsywne zaspokajanie naszych potrzeb decydowało o naszym życiu. Chodzi konkretnie o Deana. Żałuję, że więcej czasu nie poświęcono na opisanie kobiet, żon Deana... jak sobie radziły w takim okrutnym świecie.Były kompletnie pozostawione same sobie, a co z tymi dziećmi? Dean to postać tragiczna.

Książka podobała mi się. Dla wielu miała ona jakieś ogromne znaczenie, dla mnie zupełnie nie. Może gdybym ją przeczytał w wieku nastoletnim, miałaby dla mnie dużo większy wpływ. Po 40-tce to tylko kolejna dobra książka :-) Wg mnie to książka o tym, co się dzieje, jeśli nie zaadresujemy swoich traum z dzieciństwa i pozwolimy, aby kompulsywne zaspokajanie naszych potrzeb...

Książka porzucona po 100 stronach. Zieje z niej jakaś sztuczność i poza. Fabuła nie dla mnie. Filozofia sam nie wiem czego się z tego wyłania. Język również do mnie nie trafia. Może coś się później z tego wykluło, ale nie jestem zainteresowany dalszą lekturą.

Książka porzucona po 100 stronach. Zieje z niej jakaś sztuczność i poza. Fabuła nie dla mnie. Filozofia sam nie wiem czego się z tego wyłania. Język również do mnie nie trafia. Może coś się później z tego wykluło, ale nie jestem zainteresowany dalszą lekturą.

Nie dałem rady przeczytać, więcej niż połowę.

Absolutna strata czasu, chyba że kogoś interesuje studium podejmowania decyzji przez grupę imbecyli i złodziei pod wpływem. Na dodatek ich historie są płytko opisane, nudne i powtarzalne.

Ktoś w ogóle z osób wystawiających wysokie oceny przeczytał tę książkę? Miejcie sumienie i nie wpędzajcie ludzi w takie bagno.

Nie dałem rady przeczytać, więcej niż połowę.

Absolutna strata czasu, chyba że kogoś interesuje studium podejmowania decyzji przez grupę imbecyli i złodziei pod wpływem. Na dodatek ich historie są płytko opisane, nudne i powtarzalne.

Ktoś w ogóle z osób wystawiających wysokie oceny przeczytał tę książkę? Miejcie sumienie i nie wpędzajcie ludzi w takie bagno.