Gruzy. Antologia postapo

Mocne ,brutalne teksty.Świetna akcja ,takich książek więcej .

Mocne ,brutalne teksty.Świetna akcja ,takich książek więcej .

Jeśli chodzi o tę antologię, to prześladuje mnie pech. Była to pierwsza pozycja po którą siegnąłem w Audiotece. I gdzieś w połowie drugiego tomu (audiobook był podzielony) Audioteka skasowała ją w całości z zasobów. Po zdobyciu wersji papierowej, utknąłem na długim i nudnym "Podróż ludzi bez twarzy" Magdaleny Sakowskiej. Długi, rozwlekły utwór, bez wyraźnej fabuły, chaotyczne poprowadzona narracja oczami różnych bohaterów, pełna męczącego "inkluzywnego" języka nowomowy - moje najbardziej traumatyczne przeżycie literackie ostatnich 12 m-cy! Bo tyle mi zajeło zapoznanie się z całą antologią, uwzględniając wszystkie przeciwności losu. Drugie najsłabsze opowiadanie to "Kiedy zgaśnie światło" Michała Korzuna, konwecja fantasy niezbyt pasuje do post-apo, ale co kto lubi. Do słabych zaliczam też "Ci, którzy nie chodzą na czterech" - Kornela Mikołajczyka, wydumane, nierealistyczne, podobnie "Moja apokalipsa" - Agaty Francik, oniryczne, i badziej jak mówi tyt. dotyczący jakiejść wewnetrznej apokalipsy , niż post-apo.
Reszta opowiadań zdecydowanie bardziej na plus. Są i "madmaxowe" i takie bardziej kameralne. Mi najbardziej utkwiły w pamięci "Suczki" Agaty Suchockiej, "Walka o wodę" Edwarda Struna, "Azyl" Dominiki Vivente, "Manicure na Anetę" Aleksandry Bednarskiej, "Do ostatniej linijki kodu" Natalii Klimaszewskiej, "Pierwszego lipca tam gdzie zwykle" Marcina Łukaszewicza... Mamy tu to czego spodziewamy się od gatunku - pustynie, podziemia i miasta po zagładzie, jakiś przetrwańców, w klanach, grupach, czy samotników pełnych wszczepów, ulepszeń czy nawet mechanicznych bohaterów. Duży udział pań w tym zestawieniu, każe sądzić, że żeńska część twórców z dużą pewnością siebie eksploruje takie tematy, z niezłymi pomysłami i dobrym skutkiem.
Pomimo pewnych słabości, typowych dla antologii, daję wysokie 7/10. Chciałbym dać 6,5/10 jednak tutejsza punktacja nie pozwala, więc ten + 0,5 trochę na kredyt.

Jeśli chodzi o tę antologię, to prześladuje mnie pech. Była to pierwsza pozycja po którą siegnąłem w Audiotece. I gdzieś w połowie drugiego tomu (audiobook był podzielony) Audioteka skasowała ją w całości z zasobów. Po zdobyciu wersji papierowej, utknąłem na długim i nudnym "Podróż ludzi bez twarzy" Magdaleny Sakowskiej. Długi, rozwlekły utwór, bez wyraźnej fabuły,...

Seria opowiadań po apokalipsie. Wiele z nich daje dużo do myślenia. Ciekawe wizję świata

Seria opowiadań po apokalipsie. Wiele z nich daje dużo do myślenia. Ciekawe wizję świata

Gruzy to zbiór 20 opowiadań ukazujących złowieszcze wizje życia na świecie po apokalipsie.

1.Suczki- Agata Suchocka

Koniec świata wzbudza w kobietach najgorsze instynkty a najważniejsza jest chęć przetrwania. Rozum i determinacja sprawiły, że urządziły sobie postapokaliptyczne gniazdko z którego nie ma powrotu. Bardzo przyjemnie się to czytało, klimat feministyczny z silną, inteligentną rolą kobiecą to coś o czym mogę czytać bez przerwy.

2. Walka o wodę - Edward Strun

Koniec świata już się dokonał. Na ziemi rządzą roboty a ludzie chowają się w podziemiach. Kiedy zaczyna brakować wody Choice wychodzi na powierzchnie. Jej spotkanie z obcymi nie jest takie jakiego się spodziewała. Ta historia sprawia, że mamy ochotę na wyzwania. Warto otworzyć się na poznawanie wrogiej cywilizacji, która okazuje się mniej straszna niż napaleni panowie.

3. Azyl - Dominika Vivente

Vin i Śrub eksplorują tereny pustynne. Przeciwnikami w ich wędrówkach są złomiarze a po ostatniej konfrontacji budzą się ledwo żywi w osadzie. Vin wpada w oko młodej dziewczynie, która jest nim żywo zafascynowana. Do czasu, aż odkrywa, że z jego rany zamiast krwi skrzą się iskry. Ciekawe opowiadanie z morałem o tym, że ludzie nie lubią obcych i boją się odmienności.

4. Ci, którzy nie chodzą na czterech - Kornel Mikołajczyk

Postapokaliptyczny świat, gdzie „czerwoni” przejęli planetę we władanie. Czarni dostawali migreny tak silnej, że wyskakiwali z okien lub się wieszali, żółtym nie wytrzymywały serca, a biali zdziczali. Pozostały z nich zaledwie cienie dawnego człowieka, pełzali na czworakach, nie wykazywały się inteligencją i służyły od wielu lat tylko jako pokarm. Coś się zaczęło jednak zmieniać. Opowiadanie o pysze ludzkiej, popełnianiu tych samych błędów z przeszłości i zezwierzęceniu ludzkości.

5. Zepsucie - Magdalena Świerczek - Gryboś

Cosette jest nową. Jest stworzona i mechaniczna. Jest robotem, ale wadliwym. Lubi słuchać muzyki i ma psa. Razem ze starym, jednym z ostatnich z ludzi musi odnaleźć uciekiniera. Eksperyment, który się udał…
Ciekawe i lekkie opowiadanie o przemijaniu i pogodzeniu się z losem. O walce z własnymi wadami, które tak naprawdę nimi nie są.

6. Agonia - Jarosław Dobrowolski

Świat zniszczyła apokalipsa dziwnego wirusa. Zarażeni albo atakują i mordują albo kopulują. Nie ma znaczenia czy są to zarażeni czy nie. Trup ściele się na każdym kroku. Opowiadanie lekkie i dynamiczne. Wzbudza złoś na niesprawiedliwość, głupotę i beznadziejne zachowania społeczeństwa.

7. Manicure na Anetę - Aleksandra Bednarska

Po wybuchu promieniowania przetrwali tylko nieliczni. W tym całym upadku grupa ludzi wciąż chce czuć się dobrze i pięknie. Prowadzone są więc miejsca upiększające w których płaci się tysiącami. Pod osłoną manicure jest też coś więcej… Lekkie opowiadanie z konspiracyjnym zacięciem.

8. Pierwszego lipca, tam gdzie zwykle - Marcin Łukasiewicz

Po upadku ludzkości ziemia stała się piaszczystą pustynią. Co roku w pewnym obszarze przez kilka dni pada deszcz. Okoliczna ludność zbiera się aby uzupełnić zapasy i napić się świeżej wody. Tym razem pojawia się jednak grupa bogatych „turystów” z solidną obstawą. Opowiadanie pełne gniewu, walki o przetrwanie i o tym, że nikomu nie można ufać.

9. Do ostatniej linijki kodu - Natalia Klimaszewska

X101 to robot, który dla ogniw zrobi wszystko i nie cofnie się przed niczym. Kiedy na swojej drodze spotyka człowieka Sarę, włącza mu się inny protokół. Ochrona istoty ludzkiej. To opowiadanie jest bardzo smutne i pokazuje, że samotna kobieta wolałaby aby w dziczy zaatakował ją niedźwiedź (w tym przypadku robot) niż mężczyzna.

10. Opowieść o cieple, opowieść o chłodzie - Roland Hensoldt

Ludzie żyją w pobliżu wielkiej góry. Osada około 100 osób jest od niej uzależniona. Rada starszyzny żyje do sędziwego wieku w czasie gdy pozostali ledwie dożywają trzydziestki. Wszyscy się na to godzą i werzą w natchnionych starców. Tylko jeden mężczyzna zaczyna dostrzegać niesprawiedliwość. Opowiadanie o tym, że i tak to zawsze najbogatsi żądzą światem i wykorzystują najbiedniejszych.

11. Paradoks czterech Adrianów - Lidia Gręda

Opowiadanie o czterech identycznych mężczyznach o jednakowej tożsamości ale odrębnych ciałach. W obliczu końca świata odkrywają swoje magiczne umiejętności. Historia smutna, o nieuchronności ludzkiej natury, nawet tej wyjątkowej.

12. B1 - Feranos

W schronie przeciwatomowym żyją ludzie. Mają konserwy na kilka lat życia, ale to bardzo uboga dieta. Postanawiają odszukać instrukcji hodowania marihuany oraz nasion na powierzchni. Kiedy wychodzą już czeka na nich niebezpieczeństwo. Opowiadanie o zniszczeniu świata przez ludzi, o tym jak wymarły pszczoły a wraz z nimi nadzieja. Jest jednak iskra nadzieji.

13. Barcelona - Paulina Klementowska, Radek Puchała

Opowiadanie o wędrówce przez piaszczysty Bałtyk. Poszukiwaniu utraconych nadzieji przy śpiewie muzyki. To opowiadanie nie za bardzo mi podeszło. Jest nostalgiczne, dużo śpiewają i tracą nadzieję.

14. Kiedy zgaśnie światło - Michał Korzun

Opowiadanie o podążaniu ku ocaleniu. Na pustkowiu jest osada, gdzie starszyzna posiada amulety ochronne. Ich moc powstrzymuje zło. Niestety aby uzyskać schronienie muszą udać się do świętego miejsca aby już zawsze być bezpieczni. Opowiadanie o drodze, o chęci przetrwania. Bardzo smutne i zatrważająco prawdziwe.


15. Piękny świat - Łukasz Rzadkowski

Opowiadanie o podróży przez apokaliptyczne miasto, o przyjaźni i oddaniu. Dwóch mężczyzn o zupełnie różnych charakterach wędruje razem. Pewnego dnia znajdują azyl w którym mogą się zatrzymać, muszą tylko wyruszyć w ostatnią podróż aby znaleźć radio. Po powrocie już nic nie jest takie samo. Opowiadanie smutne, ktore nie pozostawia nadzieji.


16. Podróż ludzi bez twarzy - Magdalena Sakowska

Opowiadanie o wybrańcach. O tych co zostali wyznaczeni do lotu na odległą planetę aby przetrwać. Po dotarciu okazuje się, że zasady na niej panujące nie są tak idylliczne jak mogło by się wydawać. Historia ciekawa, kosmiczna, opisująca wady ludzkiego charakteru jak pycha czy chciwość.

17. Pater familias - Artur Olchowy

W tej historii mamy przygotowanie do apokalipsy przez budowlańca, który buduje schron. To opowiadanie wzbudziło we mnie negatywne emocje bo autor uśmiercił w nim perfidnie psa. Fajnie jest napisane i od razu wiedziałam, że coś jest nie tak bo ta żona to raz nie umie gotować a raz

18. Moja apokalipsa - Agata Francik

Opowieść o końcu świata w którym jest się samym i rozmawia się wyłącznie z przedmiotami. O tym, jak ludzie zaprzepaszczają swoje życie próbując sprostać wymaganiom i oczekiwaniom społeczeństwa. O normach nam narzucanych. Bardzo mi się podobało to opowiadanie, jak bardzo chciałabym cofnąć czas… ?

19. Okruchy - Jarosław Klementowska

Opowiadanie o zagładzie i reinkarnacji. Osoby objawione, mające przebłyski przeszłości lub przyszłości. Szaleńcy czy wizjonerzy ? W naszych czasach odpowiedź jest prosta. Ale czy tak jest na pewno ? Ciekawe opowiadanie o podróży świadomości lub duszy człowieka. Wszystko zależy od tego w co się wierzy…

20. Piekło Boltzmanna - Wiktor Matyszkiewicz

Koniec świata w przestrzeni kosmicznej. Za statkiem głównego bohatera podąża ogromna Kałamarnica, która chce ich pożreć. Opowiadanie o przemijaniu, technologi, anihilacji. Krótkie i ciekawe, ale niezapadające specjalnie w pamięci.

Gruzy to zbiór 20 opowiadań ukazujących złowieszcze wizje życia na świecie po apokalipsie.

1.Suczki- Agata Suchocka

Koniec świata wzbudza w kobietach najgorsze instynkty a najważniejsza jest chęć przetrwania. Rozum i determinacja sprawiły, że urządziły sobie postapokaliptyczne gniazdko z którego nie ma powrotu. Bardzo przyjemnie się to czytało, klimat feministyczny z...

Bardzo ciekawe , dające do myślenia opowiadania. Pozwają na chwile oderwać się od realiów naszego życia , lub spojrzeć na nasze problemy inaczej.
Szczególnie wyrożniają się 3:
Do ostatniej linijki kodu - Wielki żal że nie moge poznać dalszej historii
Okruchy - bardzo intrygujące zakończenie
Azyl - również chciałoby sie więcej na już :)
Choćby dla tych opowiadań warto kupić książkę, nie zawiedzie was

Bardzo ciekawe , dające do myślenia opowiadania. Pozwają na chwile oderwać się od realiów naszego życia , lub spojrzeć na nasze problemy inaczej.
Szczególnie wyrożniają się 3:
Do ostatniej linijki kodu - Wielki żal że nie moge poznać dalszej historii
Okruchy - bardzo intrygujące zakończenie
Azyl - również chciałoby sie więcej na już :)
Choćby dla tych opowiadań warto...

Dobra antologia postapo. Bardzo duży wachlarz opowiadań. Każdy znajdzie tu coś dla siebie , jest to zbiór opowiadań różnych autorów , co może sprawiać lekki problem w jednolitej ocenie całości. Jednakże całość prezentuje się bardzo dobrze, czyta się przyjemnie oraz szybko .

Dobra antologia postapo. Bardzo duży wachlarz opowiadań. Każdy znajdzie tu coś dla siebie , jest to zbiór opowiadań różnych autorów , co może sprawiać lekki problem w jednolitej ocenie całości. Jednakże całość prezentuje się bardzo dobrze, czyta się przyjemnie oraz szybko .

„Gruzy. Antologia postapo”, Planeta Czytelnika 2023 – antologie i klimaty postapo to moja słabość, filmy, powieści, opowiadania, zagłada świata, świat po zagładzie, różne formy zniszczenia – to fascynujące, a tom, jak każda taka antologia, bardzo nierówny, jest na szczęście Magdalena Świerczek-Gryboś

„Gruzy. Antologia postapo”, Planeta Czytelnika 2023 – antologie i klimaty postapo to moja słabość, filmy, powieści, opowiadania, zagłada świata, świat po zagładzie, różne formy zniszczenia – to fascynujące, a tom, jak każda taka antologia, bardzo nierówny, jest na szczęście Magdalena Świerczek-Gryboś

Pierwsze opowiadanie jest tak żałosne, że miałem chęć skasować książkę i nie słuchać dalej. To patologia i degeneracja. Drugie trochę lepsze, ale ogólnie niski poziom wszystkich.

Opowiadania słabe, wcale nie mają odniesienia do nauki, tylko jakiś bzdur i bardziej fantazy.

Już lepiej przeczytać "zapomniana księga" Hedel - czyli 5 tonową powieść o życiu po apokalipsie w Polsce. Napisana całkiem dobrze.

Tutaj to jest wyjątkowo słabe opowiadania w sumie o niczym. Bez otwarcia i bez zamknięcia.

Pierwsze opowiadanie jest tak żałosne, że miałem chęć skasować książkę i nie słuchać dalej. To patologia i degeneracja. Drugie trochę lepsze, ale ogólnie niski poziom wszystkich.

Opowiadania słabe, wcale nie mają odniesienia do nauki, tylko jakiś bzdur i bardziej fantazy.

Już lepiej przeczytać "zapomniana księga" Hedel - czyli 5 tonową powieść o życiu po apokalipsie w...

Może i opowiadana są nierówne ale jednak to jest postapo pełna gęba. Ostatnie rozdziały czyta się jeden po drugim. Polecam

Może i opowiadana są nierówne ale jednak to jest postapo pełna gęba. Ostatnie rozdziały czyta się jeden po drugim. Polecam

Bardzo nierówny zbiór. Zdecydowana większość byle jaka.

Bardzo nierówny zbiór. Zdecydowana większość byle jaka.