Chłopak z drugiego planu

Ciężko dać mi tej książce więcej niż 2/10 chociaż mam wrażenie, że i to łaskawa opinia. Naciągane opisy, strasznie przekombinowane, bez sensu wątki i toksyczne zachowania bohaterów. Ciężko było się skupić na akcji. Byłam o włos od tego, żeby nie dokończyć tej książki (jakieś 5 razy) i gdyby nie moje postanowienie noworoczne, żeby kończyć wszystko co zaczęłam to bym jej rzeczywiście nie dokończyła. Zakończenie zamiast wydać mi się szczęśliwe przyprawiło mnie o przysłowiowy facepalm. Nie polecam, mnie ta książka skutecznie zniechęciła do twórczości autora i chyba muszę sobie znów zrobić przerwę od książek z motywem LGBT, które na co dzień bardzo lubię.

Ciężko dać mi tej książce więcej niż 2/10 chociaż mam wrażenie, że i to łaskawa opinia. Naciągane opisy, strasznie przekombinowane, bez sensu wątki i toksyczne zachowania bohaterów. Ciężko było się skupić na akcji. Byłam o włos od tego, żeby nie dokończyć tej książki (jakieś 5 razy) i gdyby nie moje postanowienie noworoczne, żeby kończyć wszystko co zaczęłam to bym jej...

0/5 ⭐
Boże, czytanie tej książki strasznie mnie męczy i nie mam siły dotrzeć do końca. Postać Adama wydaje mi się strasznie toksyczna i tak bardzo ugh. A jedyną cechą Dominika zdaje się być jego orientacja seksualna. Czuję też, że bycie queer jest tu bardzo spłycone.
No i ta książka bardzo mocno zalatuje mi kopią "Długo i szczęśliwie", bo:
1. Program telewizyjny, w którym uczestnicy ze sobą rywalizują
2. Trener/Opiekun ma romans z uczestnikiem
3. Przyjaciółka głównego bohatera ma ważną funkcję w prowadzeniu tego programu
4. Główny bohater pragnie romantycznej miłości a nie tylko niezobowiązującego seksu
Mam wymieniać dalej?? Też myślę, że wystarczy...

0/5 ⭐
Boże, czytanie tej książki strasznie mnie męczy i nie mam siły dotrzeć do końca. Postać Adama wydaje mi się strasznie toksyczna i tak bardzo ugh. A jedyną cechą Dominika zdaje się być jego orientacja seksualna. Czuję też, że bycie queer jest tu bardzo spłycone.
No i ta książka bardzo mocno zalatuje mi kopią "Długo i szczęśliwie", bo:
1. Program telewizyjny, w którym...

Lubię tego autora za przystępny język i dawke humoru przemieszana z sarkazmem. Świetnie pisze też historie z showbiznesem w tle. Podobnie jak Mister, mister.
Na minus naiwność głównego bohatera, zachowywał sie momentami jak nastolatek, miał niby 28 lat!
Liczyłam też na bardziej pouczające zakonczenie. Nie.lubie historii, w ktorych miłość wszystko wybacza. Adam wykorzystał Dominika jako narzedzie do wygrania talent show i przez niego dopuscił się oszustwa. Po za tym publicznie wyśmiewał sięz jego niepełnosprawności
A finalnie ten wielce zakochany. Zakończenie mocno na minus.

Lubię tego autora za przystępny język i dawke humoru przemieszana z sarkazmem. Świetnie pisze też historie z showbiznesem w tle. Podobnie jak Mister, mister.
Na minus naiwność głównego bohatera, zachowywał sie momentami jak nastolatek, miał niby 28 lat!
Liczyłam też na bardziej pouczające zakonczenie. Nie.lubie historii, w ktorych miłość wszystko wybacza. Adam wykorzystał...

O tym, czy warto wygrywać za wszelką cenę.
Dominik pracuje jako trener wokalny w popularnym talent show i jest wyraźnie zauroczony jednym z uczestników, który postanawia ten fakt wykorzystać, aby zwiększyć swoje szanse na zwycięstwo w programie.
Zaczynałam kiedyś czytać "Geja w wielkim mieście", ale przerwałam po paru stronach i na podstawie tego doświadczenia mogę stwierdzić, że nastąpił pewien progres, jeśli chodzi o styl Mikołaja Milcke, np. zaczął częściej używać zdań złożonych, a to zdecydowany plus. Niemniej wciąż nie jest to literatura wysokich lotów i sporo tu takich mankamentów natury czysto technicznej. Jest tu dużo niezgrabnej ekspozycji podstawianej czytelnikowi łopatą pod nos, trochę żenujących żartów z podtekstem, kilka wybitnie niezręcznych dialogów na temat praktyk seksualnych, od których coś mi umierało w duszy, rozwój wypadków w dużej mierze jest przewidywalny, a sam program ma nieco niekonsekwentne reguły, które naginają się do tego, co akurat jest potrzebne w fabule. Tak więc Mikołaj Milcke nie umie pisać jak Noblista i jest to zaskakujące dla absolutnie nikogo. Ale za to potrafi opowiedzieć naprawdę wciągającą historię (nawet jeśli nie jest ona jakoś szczególnie oryginalna),a jego bohaterów bardzo łatwo polubić - a to jest dla mnie to, czego w pierwszej kolejności bezwzględnie wymagam od książki. Sama jestem zaskoczona tym, ile przyjemności dało mi czytanie tej pozycji.

O tym, czy warto wygrywać za wszelką cenę.
Dominik pracuje jako trener wokalny w popularnym talent show i jest wyraźnie zauroczony jednym z uczestników, który postanawia ten fakt wykorzystać, aby zwiększyć swoje szanse na zwycięstwo w programie.
Zaczynałam kiedyś czytać "Geja w wielkim mieście", ale przerwałam po paru stronach i na podstawie tego doświadczenia mogę...

Od książek tego gatunku nie oczekuję zbyt wiele - sympatycznych bohaterów, którym można kibicować, prosta i logiczna fabuła, za którą można podążać oraz kilka przeszkód na drodze do szczęśliwego (bądź nie) finału.
Niestety, tutaj są jedynie przeszkody i to opisane w nadmiernych, wręcz barokowych szczegółach (opis podcierania tyłka wraz z reakcją czy marka kupionych przez głównego bohatera butów). Zwroty akcji przeprowadzone są w stylu chamskiej ekspozycji lub postaci deus ex machina, a "intryga" ma nam wyjaśnić i usprawiedliwić całą bucowatość i toksyczność obiektu westchnień protagonisty.
Szkoda...

Od książek tego gatunku nie oczekuję zbyt wiele - sympatycznych bohaterów, którym można kibicować, prosta i logiczna fabuła, za którą można podążać oraz kilka przeszkód na drodze do szczęśliwego (bądź nie) finału.
Niestety, tutaj są jedynie przeszkody i to opisane w nadmiernych, wręcz barokowych szczegółach (opis podcierania tyłka wraz z reakcją czy marka kupionych przez...

Książka "Chłopak z drugiego planu" to ostatnia (jak na razie) powieść Mikołaja Milcke, czyli autora, który (po dużym sukcesie serii "Gej w wielkim mieście") stał się pewnego rodzaju ikoną polskiej literatury LGBT.

Tym razem Mikołaj Milcke zabiera nas za kulisy talent show dla wokalistów. Nazwa programu ("Next Superstar") jest fikcyjna, ale otoczka i realia... cóż, tutaj już warto się zastanowić. Mamy tu twardą i bezpardonową walkę o sławę, w której wszystkie chwyty są dozwolone, a zwycięzca może być tylko jeden. Świat show biznesu jest brutalny i wystarczy jeden błąd, by spaść na samo dno - o czym doskonale wie Adam, jeden z uczestników programu. Tyle że... nie wszystko jest tu takie, jakie wydaje się na pierwszy rzut oka...

Ok, trochę zamotałem, ale nie chcę zdradzać zbyt dużo, by nie zepsuć Wam przyjemności odkrywania tej historii. Bo naprawdę jest fajna, a książkę czyta się szybko i przyjemnie. Po nieco cięższej pozycji, jaką była książka "Mister, Mister", autor wrócił do lżejszego stylu, znanego z serii "Gej w wielkim mieście". W każdym razie zdecydowanie polecam wszystkim zainteresowanym tego typu literaturą!

Książka "Chłopak z drugiego planu" to ostatnia (jak na razie) powieść Mikołaja Milcke, czyli autora, który (po dużym sukcesie serii "Gej w wielkim mieście") stał się pewnego rodzaju ikoną polskiej literatury LGBT.

Tym razem Mikołaj Milcke zabiera nas za kulisy talent show dla wokalistów. Nazwa programu ("Next Superstar") jest fikcyjna, ale otoczka i realia... cóż, tutaj...

Nie raz miałam ochotę udusić głównego bohatera. Cały czas miałam wrażenie, że na siłe pakuje się w jakie dziwne sytuacje.
Nie wiem co myśleć, bo z jednej strony historia nie jest zła. Parę razy zaśmiałam się, ale z drugiej... ale Helena za to bomba :>

Nie raz miałam ochotę udusić głównego bohatera. Cały czas miałam wrażenie, że na siłe pakuje się w jakie dziwne sytuacje.
Nie wiem co myśleć, bo z jednej strony historia nie jest zła. Parę razy zaśmiałam się, ale z drugiej... ale Helena za to bomba :>

Nuuuudaaaaa, wynudzilo mnie okropnie. Wątek mało ciekawy, zbyt dużo opisów, postaci. Jakoś nie przemówiło do mnie.

Nuuuudaaaaa, wynudzilo mnie okropnie. Wątek mało ciekawy, zbyt dużo opisów, postaci. Jakoś nie przemówiło do mnie.

Bardzo lubię tę książkę. Relacja głównych bohaterów może i jest toksyczna. Ale tak wyglądają relacje wielu osób. Cukierkowy koniec nieco zbyt słodki, ale całość mocno na plus. Na minus okładka. Grafik chyba nigdy nie czytał tej książki

Bardzo lubię tę książkę. Relacja głównych bohaterów może i jest toksyczna. Ale tak wyglądają relacje wielu osób. Cukierkowy koniec nieco zbyt słodki, ale całość mocno na plus. Na minus okładka. Grafik chyba nigdy nie czytał tej książki

Dużo prawdy jest w tej książce. Niby mamy 2024 rok, otwarte społeczeństwo, a jednak bardzo wiele osób ukrywa to, kim jest i kogo kocha. A drugie dno tej książki to wykorzystywanie ludzi i ich uczyć do własnych celów. To się chyba nigdy nie zmieni. Niby prosta opowieść a skłania do refleksji.

Dużo prawdy jest w tej książce. Niby mamy 2024 rok, otwarte społeczeństwo, a jednak bardzo wiele osób ukrywa to, kim jest i kogo kocha. A drugie dno tej książki to wykorzystywanie ludzi i ich uczyć do własnych celów. To się chyba nigdy nie zmieni. Niby prosta opowieść a skłania do refleksji.