Wracaj do domu

Powieść Rafała Wałęki tworzy niezwykły cykl, łączący kryminał z psychologiczną wiwisekcja w konstrukcji fabuły. Świetny zabieg czyni cykl bardzo interesującym.
W ostatniej części trylogii " Wracaj do domu" konstrukcja ta dzieli się na dwie płaszczyzny. Przenikanie i przeplatanie wydarzeń tworzy świat na granicy prawdy i iluzji, a jednocześnie sprawia, że nie wiemy gdzie znajduje się ta granica.
Tymon Dantej uwikłany we własny prywatny kryminał, który poraz kolejny jest jego udziałem, analizuje sytuację, wciela się w rolę bezdomnego. Również historia dziewczyny potrąconej przez Danteja ma swoje drugie dno i tak naprawdę staje się kluczem do rozwiązania całej sprawy.
Co jednak stało się w Kuźnianskim Lesie? Czy po raz kolejny Tymon Dantej popełnił błąd i jest winny? Przykuty do zwłok młodej dziewczyny gubi się we własnych myślach, jego wyobraźnia czy może halucynacja podsuwa mu obrazy, których sam nie rozumie.
Świetnie zbudowane napięcie już od początku porywa w Dantejowy świat.
Misternie utkana intryga przez jedną z bohaterek powoduje lawinę następujących po sobie wydarzeń. Gdy poznajemy Sandrę Ironska wszystko staje się klarowne, rozstrzygnięte.
Mimo, że książka zamyka cykl, fantastycznie się ją czytało w każdej fazie, trzeba jednak uważać, by nie zagubić się w niej.
Zachęcam gorąco!

Powieść Rafała Wałęki tworzy niezwykły cykl, łączący kryminał z psychologiczną wiwisekcja w konstrukcji fabuły. Świetny zabieg czyni cykl bardzo interesującym.
W ostatniej części trylogii " Wracaj do domu" konstrukcja ta dzieli się na dwie płaszczyzny. Przenikanie i przeplatanie wydarzeń tworzy świat na granicy prawdy i iluzji, a jednocześnie sprawia, że nie wiemy gdzie...

Recenzja w ramach współpracy z Autorem, dziękuję za tą możliwość.
WRACAJ DO DOMU to ostatnia cześć trylogii z Tymonem Dantejem w roli głównej. Podobnie jak w pierwszej części, początkowo fabuła  osadzona jest w kilku wymiarach - rzeczywistości, snów Danteja oraz tzw. hibernacji twórczej (takie sobie określenie wymyśliłem) - czyli alternatywnej rzeczywistości, którą tworzy sobie nasz pisarz bohater, szukając inspiracji do kolejnej książki.
Wiedziony zawodowym instynktem - na fali sukcesu NAUCZYCIELA - książki, którą pisał więziony w domu Irońskich -wciela się w rolę bezdomnego z Opola. Akcja naprzemiennie toczy się w festiwalowym mieście i Kuźni Raciborskiej, gdzie w roli drugoplanowych bohaterów wiodą prym policjantka Aneta i leśniczy Hubert.
Szczególnie losy tego ostatniego są ściśle powiązane z akcją książki, nie daje o sobie też zapomnieć Sandra Irońska oraz ksiądz Tadeusz, odpowiednio prześladowczyni i mentor duchowy naszego Tymona.
Jak się okazuje, Dantej znów "pisze" swój kryminał prywatny, w czym wybitnie "pomagają" mu jego prześladowcy. Może to jednak próba ukarania GO za niecne występki, a książkowy NAUCZYCIEL ucieleśnia się, niczym sędzia wymierzając sprawiedliwość.
Prawnie niedopuszczane, społecznie pożądane, mimo ofiar również po stronie niewinnych osób (takie ciekawe porównanie do możliwości unicestwienia rodziców Hitlera w celu zapobiegnięcia m.in. Holocaustowi).
Tytułowy zwrot Wracaj do domu ma znaczenie symboliczne - znajdziesz go tam gdzie Twoi bliscy, zgadzam się w 100 % z autorem.
Nie zabrakło też odniesień do Mroza i jego bohaterów, oboje jesteśmy Jego fanami. A w Opolu odbywa się festiwal książek, nie targi...
Zakończenie to z jednej strony zachęta do sięgnięcia do innych książek autora (nowy bohater Adam Wrona),z mojej perspektywy może stanowić nowe otwarcie do kolejnej trylogii, tym razem z Nauczycielem w roli głównej.
TatArek

Recenzja w ramach współpracy z Autorem, dziękuję za tą możliwość.
WRACAJ DO DOMU to ostatnia cześć trylogii z Tymonem Dantejem w roli głównej. Podobnie jak w pierwszej części, początkowo fabuła  osadzona jest w kilku wymiarach - rzeczywistości, snów Danteja oraz tzw. hibernacji twórczej (takie sobie określenie wymyśliłem) - czyli alternatywnej rzeczywistości, którą...

Rafał Wałęka
I "Kryminał prywatny"
II "Pozostań w domu"
III "Wracaj do domu"

I
Tymon Dantej jest, jak sam o sobie mówi, niepiszącym pisarzem. Powoli zamiast w wenie zatapia się w alkoholu i narkotykach. To oczywiście powoli prowadzi do jego podróży na samo dno. Z odmętów pamięci wygrzebuje wspomnienie, w którym śmiertelnie potrąca młodą dziewczynę. Żeby odkryć prawdę lub zagłuszyć wyrzuty sumienia postanawia poprowadzić własne śledztwo. Na pomoc mu wyrusza jego prawie była żona – również pisarka. Czego dowie się para? Czy mężczyzna naprawdę okaże się mordercą?

II
Mija jakiś czas Tymon i Weronika są już po rozwodzie, jednak autor nieoczekiwanie znika, a kobieta postanawia odnaleźć sprawiającego ciągłe problemy byłego męża. Kolejny raz z Opola trafia do Kuźni Raciborskiej, gdzie prosi o wsparcie lokalnego księdza oraz policjantkę. Czy uda się odnaleźć zaginionego? W co tym razem wplątał się Dantej?

III
Po uwolnieniu z rąk porywacza Tymonowi udaje się napisać kolejny bestseller. Na fali sukcesu postanawia na kilka dni stać się bezdomnym, by poszukać inspiracji do kolejnej książki. Niestety mężczyzna znów wpada w tarapaty. Pewnego dnia ponownie znajduje się w lesie w Kuźni, a do jego ręki przykute zostały zwłoki nastolatki. Pisarz oczywiście nic nie pamięta, a po głowie chodzą mu obawy, iż to on okaże się zabójcą...

Fabuła tej trylogii opiera się na dość nietypowej koncepcji, która mi akurat przypadła do gustu, gdyż lubię takie nieoczywiste, lekko pokręcone lektury. Akcja rozwija się szybko, a czytelnik ciągle natyka się na ciekawe plot twisty. Styl autora należy do specyficznych, pełnych różnych środków językowych (metafory, porównania, dygresje czy retrospekcje),a także obfituje w humor również w tym najczarniejszym wydaniu. Bohaterowie stworzeni na potrzeby tej serii są postaciami wyrazistymi, barwnymi, nietuzinkowymi – zwłaszcza Tymon Dantej. To osoba, która jak magnes przyciąga kłopoty, przez uzależnienie gubi się w rzeczywistości i sama nie potrafi się rozeznać w tym, co jest prawdą, a co wytworem zwichrowanego umysłu bądź wybujałej wyobraźni. Początkowo nie budzi on absolutnie żadnej sympatii, jednak później potrafi częściowo się zrehabilitować. Wszak przecież nie ma ideałów, a człowiek uczy się na błędach (choć niektórym zajmuje to zdecydowanie więcej czasu). Mnie to szaleństwo porwało, zaciekawiło oraz wzbudziło tak wiele emocji, że cały cykl pochłonęłam praktycznie za jednym zamachem.

Rafał Wałęka nie boi się poruszać kontrowersyjnych tematów. A ja uważam, że przedstawienie ich w literaturze jest potrzebne. W tych pozycjach uwypuklone zostały kwestie dotyczace religii, instytucji Kościoła czy grzechów popełnianych przez księży. Także dla wielu problemów psychologiczno-społecznych znalazło się tutaj miejsce. Alkoholizm, bezdomność, samobójstwo, orientacja seksualna, gwałt lub pedofilia to tylko nieliczne z nich. Autor dzięki zobrazowaniu różnorodnych aspektów zmusza odbiorcę do refleksji, do stawiania wielu pytań i poszukiwania odpowiedzi w głębi siebie.

Znajdziemy tu również odwołania do prawdziwych wydarzeń. Największy pożar lasu w Europie po II wojnie światowej, szalejąca na świecie pandemia koronawirusa czy atak Rosji na Ukrainę – właśnie te realia zostały moim zdaniem przedstawione w świetny, choć prosty sposób. Także nawiązanie do twórczości innych pisarzy bądź filmów uważam za trafiony zabieg.

Jeśli macie ochotę na nieszablonową lekturę, zapraszam Was w podróż pokręconymi ścieżkami Tymona Danteja. Z pewnością nie będziecie się nudzić, a może spojrzycie też na świat z trochę innej perspektywy.

Rafał Wałęka
I "Kryminał prywatny"
II "Pozostań w domu"
III "Wracaj do domu"

I
Tymon Dantej jest, jak sam o sobie mówi, niepiszącym pisarzem. Powoli zamiast w wenie zatapia się w alkoholu i narkotykach. To oczywiście powoli prowadzi do jego podróży na samo dno. Z odmętów pamięci wygrzebuje wspomnienie, w którym śmiertelnie potrąca młodą dziewczynę. Żeby odkryć prawdę lub...

Tymon Dantej jest pisarzem. Miał on dość skomplikowane życie. Pewnego dnia budzi się w lesie z długą brodą, w podartych brudnych ubraniach, ale najgorszym problemem Danteja było to, że był przykuty kajdankami do młodej dziewczyny... Patrzyła na niego pustym wzrokiem, jak się okazało dziewczyna była martwa, ale dlaczego była przykuta kajdankami do Tymona? Dlaczego Dantej wyglądał jak bezdomny? Co tak naprawdę wydarzyło się w kuźniańskim lesie ?

Na początku historia bardzo mnie wciągnęła, było ciekawie i tajemniczo. Później troszkę zaczęło mi się mieszać, wydarzenia były przeplatane. Na początku mogłam poznać to co się wydarzyło, później były wydarzenia sprzed tego dnia. Gdzieś w połowie doszły nowe fakty co jeszcze bardziej ciągnęło moją ciekawość ku końcowi. Przyznam, że fabuła była ciekawa, ale czegoś tu było za dużo... To przeplatanie wątków, które sprawiło, że w pewnym momencie zwątpiłam co jest prawdą, a co nie ,ale ciekawość wygrała i musiałam wiedzieć co tak naprawdę się wydarzyło.

Polecam jeśli ktoś lubi historie, które mogą troszkę namieszać w głowie 😉

Tymon Dantej jest pisarzem. Miał on dość skomplikowane życie. Pewnego dnia budzi się w lesie z długą brodą, w podartych brudnych ubraniach, ale najgorszym problemem Danteja było to, że był przykuty kajdankami do młodej dziewczyny... Patrzyła na niego pustym wzrokiem, jak się okazało dziewczyna była martwa, ale dlaczego była przykuta kajdankami do Tymona? Dlaczego Dantej...

"Piękno jest zdradliwe".

Tymon Dantej po raz kolejny wpada w niemałe kłopoty, które zaczynają się od pobudki w kuźniańskim lesie. Pisarz zostaje przykuty kajdankami do zwłok młodej kobiety. Najgorsze jest jednak to, że nic nie pamięta z poprzedniej nocy i nie zna tożsamości dziewczyny leżącej obok niego. Zdając sobie sprawę ze swojego tragicznego położenia za wszelką cenę będzie walczył o udowodnienie swojej niewinności...

Nie po raz pierwszy spotykam się z twórczością autora, gdyż miałam już okazję przeczytać "Pozostań w domu". Byłam ciekawa jak potoczą się losy głównego bohatera, który miał talent do przyciągania kłopotów.

Fabułę charakteryzowała wielowątkowości i wartka akcja, dlatego aby szybciej odnaleźć się pomiędzy relacjami bohaterów polecam przeczytać poprzednią część. Niestandardowa historia, która przerodziła się w bardzo dobry kryminał oraz styl autora stanowiły największe atuty książki. Samo zakończenie mnie zaskoczyło i przybrało niespodziewany obrót, a dodatkowo daje możliwość powstania kolejnej części.

Jeśli chodzi o kreacje bohaterów to autorowi udało się stworzyć bardzo realne postacie, które borykały się z trudnościami życia codziennego. Miałam tylko niewielki problem z Tymonem, który momentami mnie denerwował, ponieważ na własne życzenie sprowadzał na siebie kłopoty. Jednak ogólna ocena tej postaci jest jak najbardziej pozytywna, gdyż mimo ciężkiej przeszłości nie poddawał się i stawiał czoła przeciwnościom.

Chyba takim aspektem, który mnie nie przekonywał w całej fabule było nawiązywanie do innych polskich autorów. Wydawało mi się to po prostu zbędne, aby porównywać Tymona Danteja oraz jego twórczość do Mroza czy Bondy.

Zdecydowanie "Wracaj do domu" jest lepsza zarówno pod względem stylistycznym, jak i samej historii od poprzedniej części. Myślę, że autor może jeszcze zaskoczyć, dlatego będę obserwować jego twórczość.

"Piękno jest zdradliwe".

Tymon Dantej po raz kolejny wpada w niemałe kłopoty, które zaczynają się od pobudki w kuźniańskim lesie. Pisarz zostaje przykuty kajdankami do zwłok młodej kobiety. Najgorsze jest jednak to, że nic nie pamięta z poprzedniej nocy i nie zna tożsamości dziewczyny leżącej obok niego. Zdając sobie sprawę ze swojego tragicznego położenia za wszelką cenę...

Tymon Danej wpada w kolejne kłopoty. Tym razem pisarz budzi się w lesie przypięty kajdankami do martwej dziewczyny. Niestety nie pamięta jak się tu znalazł i co wydarzyło się poprzedniego dnia. A tym bardziej nie pamięta czy byłby w stanie zamordować młodą dziewczynę. A może ktoś go wrabia? Tego Tymon musi dowiedzieć się jak najszybciej zanim dotrze do niego policja i rozpęta się piekło.

Rafał Wałęka napisał porywającą historię, od której ciężko było mi się oderwać. Każda przewracana strona przynosiła coraz więcej zagadek zamiast odpowiedzi, a ja to bardzo lubię. Do samego końca nie wiedziałam jak potoczą się losy znanych i lubianych przeze mnie bohaterów. Mimo że Tymon do nich nie należy, muszę przyznać, że w tej części zapalałam do niego sympatią. Przeszedł niesamowitą przemianę!
Już nie jest tym samym człowiekiem, wiecznie zamroczonym alkoholem i niszczącym sobie każdy aspekt życia. Postanowił wziąć się w garść i odbudować swoje życie.

Muszę przyznać, że jestem mile zaskoczona wykreowaną przez autora intrygą pełną zwrotów akcji. Nie było chwili na oddech, aż do zakończenia, które było dla mnie totalnym zaskoczeniem. Autor bardzo wysoko podniósł sobie poprzeczkę, ale już wiem, że jeszcze nie raz zaskoczy czytelnika. Jeśli jeszcze nie znasz twórczości autora to koniecznie musisz to nadrobić. Niech o tych książkach dowie się cały świat! Naprawdę warto :)

P.S. A wstawki o znanych polskich osobistościach to po prostu złoto! Uwielbiam :)

Tymon Danej wpada w kolejne kłopoty. Tym razem pisarz budzi się w lesie przypięty kajdankami do martwej dziewczyny. Niestety nie pamięta jak się tu znalazł i co wydarzyło się poprzedniego dnia. A tym bardziej nie pamięta czy byłby w stanie zamordować młodą dziewczynę. A może ktoś go wrabia? Tego Tymon musi dowiedzieć się jak najszybciej zanim dotrze do niego policja i...

„Po prostu śmierć robiła swoje, tak jak i my powinniśmy”

Co byście zrobili, gdybyście obudzili się w lesie przykuci do zwłok? Nic nie pamiętacie. Macie zupełną pustkę w głowie i wielkiego kaca. Mnie na pewno dopadłaby panika. Czym prędzej chciałabym się uwolnić i dostać na policję, żeby wyjaśnić, co się stało.

W takiej sytuacji znalazł się Tymon Dantej. Ostatnie co pamięta to włóczenie się po mieście jako bezdomny. Potem pustka. Żadnych wspomnień. I tylko męczący go kac. A przecież miał odstawić alkohol! Dopada go deja vu, bo już kiedyś był przekonany, że kogoś zabił. Czy tym razem zrobił to naprawdę, czy ktoś chce go wrobić?

Przy okazji poprzedniej części narzekałam na zbyt dużą ilość wirusa w fabule. Twierdziłam, że gdyby było go mniej, to książka byłaby ciekawsza. Miałam okazję przekonać się o tym przy okazji tej części przygód Danteja. I zdecydowanie jestem zdania, że to jest najlepsza część serii. Praktycznie zerowa obecność wirusa, sprawiła, że całość czytało mi się o wiele lepiej.

Historia przedstawiona w tej części jest porywająca. Do samego końca nie wiemy, o co chodzi, ani kto zabił dziewczynę, do której przykuty był Dantej. W miarę czytania dostajemy zagadkę za zagadką. A autor konsekwentnie wodzi nas za nos. To, co autor wyprawia w tej części to poezja. Tutaj akcja nie zwalnia ani na chwilę. Mamy mnóstwo wątków, które wydają się totalnie niepowiązane, po czym autor jednym zdaniem łączy je wszystkie w całość. I zręcznie doprowadza książkę do zakończenia.

Zakończenie było... nieprzewidywalne. Zupełnie nie spodziewałam się, że autor zdecyduje się na takie zakończenie serii. Totalnie mnie usatysfakcjonowało, jednocześnie pozostawiając we mnie niedosyt. Chciałabym poznać dalsze losy Nauczyciela. Jego historię i przyszłość. Mam nadzieję, że się doczekam!

Od pierwszych stron historia mnie wciągnęła i czytałam ją z zaciekawieniem. Nie bez znaczenia było tutaj poczucie humoru Danteja, który znalazł się w tej niedorzecznej sytuacji. Autor niesamowicie zbudował jego postać. I to było widać już od pierwszego tomu. Początkowo nie dał się lubić. Był irytujący i działał na nerwy. Dzięki temu zapadał w pamięć. W tej części zaczynamy rozumieć co się zadziało, że Tymon jest, jaki jest.

Zresztą każdy z bohaterów jest wykreowany realistycznie. I każdy irytuje równo swoimi decyzjami, które momentami są zupełnie oderwane. Ale kto z nas nie podjął kiedyś takiej decyzji? Totalnie bezsensownej, o której na samą myśl wzdrygają nami ciarki żenady? I właśnie to sprawia, że są oni rzeczywiści i żywi.

Dużym plusem całej historii jest pióro i styl autora. Już przy okazji pierwszej części o tym pisałam. Autor ma bardzo unikatowy styl. Jest to pewnego rodzaju powiew świeżości, bo rzadko natrafiam na książki pisane w takim stylu. I to może przyciągać, ale także niestety odpychać. Bo to są bardzo specyficzne nawiązania, porównania i bardzo dużo porównań do Mroza. Nie tylko Remigiusza, ale i tego piosenkarza.

Czy polecam tę książkę? Zdecydowanie tak. Jest to najlepsza z trzech części serii o Kuźni Raciborskiej. Mam wrażenie, że autor w końcu odnalazł to, co chciał i znalazł to miejsce w pisaniu, w którym czuje się dobrze i to przełożyło się na całą historię. I mam nadzieję, że w tym miejscu już zostanie, bo świetnie się czytało tę część.

„Po prostu śmierć robiła swoje, tak jak i my powinniśmy”

Co byście zrobili, gdybyście obudzili się w lesie przykuci do zwłok? Nic nie pamiętacie. Macie zupełną pustkę w głowie i wielkiego kaca. Mnie na pewno dopadłaby panika. Czym prędzej chciałabym się uwolnić i dostać na policję, żeby wyjaśnić, co się stało.

W takiej sytuacji znalazł się Tymon Dantej. Ostatnie co...

Tymon Dantej kolejny raz wpada w tarapaty. Pisarz żyje jak bezdomny, a pewnego dnia budzi się w kuźniańskim lesie, przykuty do zwłok młodej dziewczyny. Tymon nie pamięta, jak znalazł się w lesie, ale też nie zna zmarłej dziewczyny.
W tej części mamy sporo zagadek do rozwiązania. Razem z bohaterami możemy szukać odpowiedzi na powstające ciągle pytania. A ich pojawia się naprawdę dużo.

Byłam bardzo ciekawa jak Dantej wplątał się w morderstwo nieznajomej. A czy rozwiązanie tej zagadki mnie zaskoczyło? Oczywiście, że tak. Tak naprawdę ani razu nie pomyślałam, że Autor w taki sposób zakończy przygody Tymona Danteja.

Samo zakończenie mocno mnie zaskoczyło, ale i też zaintrygowało. Bo śmierć dziewczyny to jedno, ale w jakich okolicznościach to się stało to drugie. Oj chętnie przeczytałabym książkę, w której główną rolę odgrywa Nauczyciel. Niestety nie mogę Wam zdradzić czym on się zajmuje, bo bym za dużo zdradziła.

Ta część poświęcona jest całkowicie Tymonowi Dantejowi. Weronika Jasny praktycznie się nie pojawia, no chyba, że w myślach Danteja.

Moim zdaniem ta część jest dużo lepsza od poprzedniej. Jest tajemnicza, zaskakująca i trzyma w napięciu do samego końca. Bardzo polecam wam książkę

Tymon Dantej kolejny raz wpada w tarapaty. Pisarz żyje jak bezdomny, a pewnego dnia budzi się w kuźniańskim lesie, przykuty do zwłok młodej dziewczyny. Tymon nie pamięta, jak znalazł się w lesie, ale też nie zna zmarłej dziewczyny.
W tej części mamy sporo zagadek do rozwiązania. Razem z bohaterami możemy szukać odpowiedzi na powstające ciągle pytania. A ich pojawia się...

„Piękno jest zdradliwe”

„Wracaj do domu” autorstwa Rafała Wałęki, stanowi już trzeci, a zarazem ostatni tom przygód Tymona Danteja. Nie kojarzycie tego bohatera? Jeśli tak, to koniecznie musicie to nadrobić :)

Tymon Dantej jako bezdomny? Cóż, kto nadąży za tym człowiekiem, który tak kocha uczyć się na błędach, że aż nie może istnieć bez ich ciągłego popełniania. Zatem próbujący żyć pisarz znów będzie musiał walczyć! Z kimś, ze sobą, o siebie i o tę, która stała się bolesnym wspomnieniem. Chciałabym powiedzieć, że problemy Danteja zaczęły się, gdy obudził się w kuźniańskim lesie, przykuty kajdankami do zwłok… Ale nie, ten facet nabroił znacznie wcześniej. Chcesz poznać odpowiedzi? Odkryj je z Tymonem, wędrując do piekła, w którym Diabeł niejedno ma imię.

Chyba nie muszę mówić, że z niecierpliwością czekałam na tę książkę. Jedną z przyczyn jest główny bohater tej trylogii - Tymon, którego w poprzednich częściach nie byłam w stanie znieść. Podczas czytania niezmiernie irytował mnie jego charakter oraz styl bycia. Na szczęście w „Wracaj do domu” Dantej pozwolił mi polubić swoją osobę w pełni - dopiero w tej części byłam w stanie zaakceptować jego charakter.

Pewnie sobie teraz myślicie po co czytałam kolejne części, skoro już w „Kryminale prywatnym” nie byłam w stanie znieść głównego bohatera - już pędzę z odpowiedzią. Ze względu na styl autora - Wałęka ma świetny styl, który sprawia, że chce się czytać - nawet jeśli niekoniecznie ma się na to czas czy ochotę. Pomimo iż w „Wracaj do domu” było kilka fragmentów, w których wystąpiła mała ilość dialogów to z zaciekawieniem czytałam każdy z rozdziałów.

I tutaj wysuwa się duża zaleta tej części - akcja. Może momentami nie jest ona tak zawiła jak w większości książek, które czytam, to jednak sporo się tutaj działo. Podczas czytania sądziłam, że fabuła pójdzie w innym kierunku, jednak autor zaprowadził mnie w ślepy zaułek... Zakończenie zdecydowanie mnie kupiło, jest jeszcze lepsze niż w poprzednich tomach. Najnowsze dzieło Rafała Wałęki spowodowało u mnie wiele emocji oraz ciarki na plecach - a takie powieści cenię sobie najbardziej, ponieważ uwielbiam coś czuć w czasie czytania, nie lubię kiedy dana historia nie powoduje u mnie żadnych emocji. Podczas czytania ostatnich rozdziałów dosłownie zaczęłam obgryzać paznokcie z nerwów!

Kolejnym atutem tego tytułu oraz samej twórczości Wałęki jest humor. Jak zawsze autor ten jest niezastąpiony w tej kwestii. Może nie przeczytałam zbyt wiele dzieł tego autora, to jednak za każdym razem uśmiechałam się w czasie czytania. Nawiązania do twórczości Mroza, czy innych „sław” były genialne - takich książek chcę po prostu więcej.

Czy książkę polecam? Zdecydowanie tak, jednak radzę Wam wcześniej zapoznać się z poprzednimi częściami - czytaj: „Kryminał prywatny” oraz „Pozostań w domu”. Jeśli nie znasz tego autora, a chciałbyś/abyś go poznać polecam Ci trylogię przygód Tymona Danteja oraz „Defekt Lucyfera” - naprawdę warto!

„Piękno jest zdradliwe”

„Wracaj do domu” autorstwa Rafała Wałęki, stanowi już trzeci, a zarazem ostatni tom przygód Tymona Danteja. Nie kojarzycie tego bohatera? Jeśli tak, to koniecznie musicie to nadrobić :)

Tymon Dantej jako bezdomny? Cóż, kto nadąży za tym człowiekiem, który tak kocha uczyć się na błędach, że aż nie może istnieć bez ich ciągłego popełniania. Zatem...

Jeśli mężczyznę poznaje się po tym jak kończy, to ja Wam mówię, że Rafał Wałęka jest stuprocentowym facetem, bo dantejową trylogię zamknął wybitnie dobrze 😊

Jeśli chodzi o fabułę, to autor utrzymuję formę, jaką zaprezentował w poprzednim tomie. Nie będę Wam nic zdradzać, bo nie chcę spoilerować. Mogę za to powiedzieć, że tym razem dałam się podejść jak dziecko i po prostu wywieść w pole. Brawo!

To, co jednak sprawia, że uwielbiam pióro autora, to jego styl. Wciąż utrzymuję, że albo się go kocha, albo nienawidzi. Naprawdę nie da się przejść obojętnie. Tym razem zostałam zasypana mnóstwem porównań, opisów i przemyśleń, których w 99% przypadków nie lubię, a tutaj mam ochotę do nich wracać. Nie opuszcza mnie wrażenie, że autora już nic nie ograniczało, że otworzył się przed czytelnikiem bardziej niż zwykle. Bo ile jest Wałęki w Danteju, a ile Danteja w Wałęce? Podskórnie czuję, że nie da się ich rozdzielić.

Krótko mówiąc, warto było czekać na takie zakończenie kryminału prywatnego Tymona. Jeśli jeszcze nie znacie autora, to spróbujcie. Może i Was dopadnie dantejomania 😊

Ps. Suchary, jak zawsze, złoto 😁

Jeśli mężczyznę poznaje się po tym jak kończy, to ja Wam mówię, że Rafał Wałęka jest stuprocentowym facetem, bo dantejową trylogię zamknął wybitnie dobrze 😊

Jeśli chodzi o fabułę, to autor utrzymuję formę, jaką zaprezentował w poprzednim tomie. Nie będę Wam nic zdradzać, bo nie chcę spoilerować. Mogę za to powiedzieć, że tym razem dałam się podejść jak dziecko i po prostu...