Reguły na czas chaosu

Liberalny, europocentryczny, uprzywilejowany stoicyzm. Nie czas na niego ani nie miejsce. Fragmenty są spoko. Ostatnie trzy rozdziały - do przekartkowania.

Liberalny, europocentryczny, uprzywilejowany stoicyzm. Nie czas na niego ani nie miejsce. Fragmenty są spoko. Ostatnie trzy rozdziały - do przekartkowania.

Tomasza Stawiszyńskiego polubiłam przed laty jako słuchaczka jego audycji w RDC. Teraz czasem włączam sobie "Skądinąd". Do lektury tekstów zbieram się od dłuższego czasu i w końcu tenże nadszedł. "Reguły na czas chaosu" to pierwsza książka. Trochę czytałam, trochę słuchałam audiobooka (czyta autor!). Polecam. Lubię język, jakim posługuje się Stawiszyński, jego zachęty do refleksji nad tym, czy owym. Za niezwykle cenne uważam też listy książek na koniec każdej reguły. Bardzo biorę sobie do serca tę o tym, by nie dać się wciągać w internetowe oburzenie.
Jako fankę poznawania emocji, ich lepszego rozumienia itp zaskoczył mnie rozdział o tym, by jednak nie skupiać się na nich aż tak bardzo - przeczytałam z zaciekawieniem - dobrze sobie czasem przewietrzyć głowę, zanurzoną po uszy w innym sosie :)

Tomasza Stawiszyńskiego polubiłam przed laty jako słuchaczka jego audycji w RDC. Teraz czasem włączam sobie "Skądinąd". Do lektury tekstów zbieram się od dłuższego czasu i w końcu tenże nadszedł. "Reguły na czas chaosu" to pierwsza książka. Trochę czytałam, trochę słuchałam audiobooka (czyta autor!). Polecam. Lubię język, jakim posługuje się Stawiszyński, jego zachęty do...

Nie są to pogłębione, rozwinięte refleksje, a raczej zbiór felietonów, zaś każdy z nich zachęca do dalszego eksplorowania tematu i własnych rozkmin. Krótka, dość przyjemna książka, która jednak nie zostanie ze mną na dłużej.

Nie są to pogłębione, rozwinięte refleksje, a raczej zbiór felietonów, zaś każdy z nich zachęca do dalszego eksplorowania tematu i własnych rozkmin. Krótka, dość przyjemna książka, która jednak nie zostanie ze mną na dłużej.

Uwielbiam felietony Stawiszyńskiego w "Tygodniku Powszechnym", a to pierwsza książka autora, po którą sięgnąłem. Niewielka skondensowana treść, do tego mocno praktyczna, jak zaznacza autor, sprawia, że czyta się szybko. Nie ma tutaj zaskakujących wielkich Prawd, ale jest dużo tego co u Stawiszyńskiego cenię - zdrowego rozsądku, obiektywizmu i tych małych prawd, o których często zapominamy (ja też),dając się podjudzać Internetowym algorytmom. Przynajmniej jedną rzecz zmieniłem w swoim codziennym życiu dzięki tej książce (sposób w jaki korzystam z mediów społecznościowych). Zachęcam do lektury.

Uwielbiam felietony Stawiszyńskiego w "Tygodniku Powszechnym", a to pierwsza książka autora, po którą sięgnąłem. Niewielka skondensowana treść, do tego mocno praktyczna, jak zaznacza autor, sprawia, że czyta się szybko. Nie ma tutaj zaskakujących wielkich Prawd, ale jest dużo tego co u Stawiszyńskiego cenię - zdrowego rozsądku, obiektywizmu i tych małych prawd, o których...

Stawiszyński czyli naczelny pop stoik polski, dla mnie meh.

Jakoś się odbiłem od tej książki, czytanie przerwanie...

Stawiszyński czyli naczelny pop stoik polski, dla mnie meh.

Jakoś się odbiłem od tej książki, czytanie przerwanie...

Filozoficznie o współczesnym świecie i jego problemach bardzo inspirująca lektura

Filozoficznie o współczesnym świecie i jego problemach bardzo inspirująca lektura

Spośród trzech książek Tomasza Stawiszyński, jakie miałem okazję czytać, ta jest chyba najmniej merytoryczna, faktograficzna, a raczej luźniejsza, i publicystyczna, ale w takim bezpiecznym wydaniu. Niestety trochę też nadmuchana, każdy rozdział to w gruncie rzeczy taki rozciągnięty i stuningowany felieton z prasy opiniotwórczej. Nie do końca jest to zarzut, ale jako że nie tak dawno czytałem świetne "Powrót fatum", tu po prostu zabrakło mi "mięsa". Idąc dalej - z większością (a może i wszystkimi?) regułami się w lwiej części zgadzam, na pewno wszystkie poza "żyj w niezgodzie ze sobą" (zaskakujący i stymulujący rozdział) gdzieś już tam zdążyłem wcześniej sobie przemyśleć, rozkminić w stopniu większym lub mniejszym, gdyż nie oszukujmy się - autor koła na nowo nie wymyślił. Nawet pomimo powyższych uwag czytało się przyjemnie, język jak zwykle relatywnie przystępny, lecz zmuszający do uwagi i jak na lato to może nawet i lepiej taka lżejsza pozycja.

Spośród trzech książek Tomasza Stawiszyński, jakie miałem okazję czytać, ta jest chyba najmniej merytoryczna, faktograficzna, a raczej luźniejsza, i publicystyczna, ale w takim bezpiecznym wydaniu. Niestety trochę też nadmuchana, każdy rozdział to w gruncie rzeczy taki rozciągnięty i stuningowany felieton z prasy opiniotwórczej. Nie do końca jest to zarzut, ale jako że nie...

Generalnie mi się podobało. Nie jest to jakiś zbiór niesamowitych, całkowicie nieznanych ludzkości zasad, ale zebranie ich w jednym miejscu jest raczej pomocne. Szczególnie podobał mi się rozdział o apokalipsie, a rozdział o życiu w niezgodzie ze sobą autentycznie mnie zaskoczył. Problem mam tylko ze słownictwem autora - naprawdę, kto używa słów "heurystyka", "ejdetyczny" czy "neoplazma"?

Generalnie mi się podobało. Nie jest to jakiś zbiór niesamowitych, całkowicie nieznanych ludzkości zasad, ale zebranie ich w jednym miejscu jest raczej pomocne. Szczególnie podobał mi się rozdział o apokalipsie, a rozdział o życiu w niezgodzie ze sobą autentycznie mnie zaskoczył. Problem mam tylko ze słownictwem autora - naprawdę, kto używa słów "heurystyka",...

Jak zwykle u tego autora głębia treści, inspiracja i opanowanie w czasie chaosu

Jak zwykle u tego autora głębia treści, inspiracja i opanowanie w czasie chaosu

Kurcze... dla mnie to było takie "lelum-polelum", autor poprostu ubrał w ładne i trudne słowa rzeczy oczywiste - teorie o apokalipsie są często wyssane z palca, z przymrużeniem oka patrz w media spolecznosciowe, nie wdawaj się w komentarze i nie poddawaj się oburzeniu, nie wszystko co widzisz jest rzeczywiste, nie każda prawda jest prawdziwa, nie podejmuj decyzji pod wpływem emocji i że nic nie jest pewne oprócz śmierci. Takie felietony do poczytania na przystanku.

Kurcze... dla mnie to było takie "lelum-polelum", autor poprostu ubrał w ładne i trudne słowa rzeczy oczywiste - teorie o apokalipsie są często wyssane z palca, z przymrużeniem oka patrz w media spolecznosciowe, nie wdawaj się w komentarze i nie poddawaj się oburzeniu, nie wszystko co widzisz jest rzeczywiste, nie każda prawda jest prawdziwa, nie podejmuj decyzji pod...