Burn the Hell. Runda czwarta

Od pierwszych stron wchodzimy w akcje na pełnej parze. Tutaj naprawdę nie ma miejsca na nudę. Nasza złota jedenastka pomału staje oko w oko z dorosłością. Z konsekwencjami podejmowanych przez nich decyzji. I te beztroskie chwile zaczynają ustępować miejsca chwilom, które mogą ukształtować ich przyszłość. Robi się poważnie.

Coraz mocniej rozwija się relacja Vic i Nate’a. Małymi kroczkami próbują oswoic się ze swoimi uczuciami i w końcu je nazwać. Ale to wszystko i tak nie jest takie proste, bo los uparcie rzuca im pod nogi przeszkody. Mimo to widać, że ta ich dziwna relacja dojrzewa z każdą kolejną chwilą.

Bardzo spodobał mi się również rozdział z perspektywy Nathaniela. Czekam z dużą niecierpliwością na Pamiętnik. A kto wie, może w końcu doczekamy się jego premiery na dziesięciolecie ich pierwszego spotkania 🔥 za marzenia nie karają 😂

Ta część to istny rollercoaster emocji. Kasia potrafi zrzucić na czytelnika bombę i liczyć, że wyjdziemy z tego bez szwanku. Do ostatnich rozdziałów tej książki lepiej nie podchodzić bez chusteczek.

I ponownie, z całego serca polecam Wam dać szansę tej historii i pokochać ją równie mocno jak ja 🖤 Jest absolutnie warta poznania!

Od pierwszych stron wchodzimy w akcje na pełnej parze. Tutaj naprawdę nie ma miejsca na nudę. Nasza złota jedenastka pomału staje oko w oko z dorosłością. Z konsekwencjami podejmowanych przez nich decyzji. I te beztroskie chwile zaczynają ustępować miejsca chwilom, które mogą ukształtować ich przyszłość. Robi się poważnie.

Coraz mocniej rozwija się relacja Vic i Nate’a....

Te książki są naprawdę dobrze napisane. Nie czytałam nigdy tak dobrych wattpadówek napisanych przez nastolatkę. Ogromny talent. I piszę to jako polonistka. Naprawdę bardzo dobre YA. Problemy i zachowania głównych bohaterów są bardzo realistyczne. Nie podoba mi się demonizowanie byłej dziewczyny głównego bohatera, bo życie jest dużo bardziej skomplikowane niż "ta druga jest zła, a ja jestem dobra". Brakuje mi tutaj odcini szarości. No i uważam, że Victoria nigdy nie powinna być z Nate'em. W prawdziwym życiu taki związek by ją zniszczył. Wyobraźmy sobie, że miałaby mieć dzieci z typem, który zarabia na życie walcząc w nielegalnych walkach.... Taaa... Super ... No jeszcze pracuje w warsztacie... Super partia. Na miejscu jej matki też byłabym przeciwna takiemu związkowi. Toksyczny, niedojrzały, agresywny, okropny typ. Ja to czytam jak telenowelę, ale bycie z kimś takim? Nigdy w życiu.

Te książki są naprawdę dobrze napisane. Nie czytałam nigdy tak dobrych wattpadówek napisanych przez nastolatkę. Ogromny talent. I piszę to jako polonistka. Naprawdę bardzo dobre YA. Problemy i zachowania głównych bohaterów są bardzo realistyczne. Nie podoba mi się demonizowanie byłej dziewczyny głównego bohatera, bo życie jest dużo bardziej skomplikowane niż "ta druga...

Jeju, w końcu po jakichś trzech tygodniach skończyłam czytać tą książkę.. nigdy mi się jeszcze nie zdarzyło, abym tak długo czytała jedną powieść..
Ale jest to może spowodowane grubością książki oraz znajdującymi się w niej ścianami tekstu.

Sądzę, że to jedna z najmocniejszych rund z całej trylogii Hell. Nie potrafię nawet dokładnie wytłumaczyć, co się tam zdarzyło, ponieważ było tego zbyt dużo. Autorka tak bardzo mnie nią przeorała, że muszę chyba znów zrobić sobie przerwę, zanim sięgnę po rundę 5.

Wiem na pewno, że Nathaniel'a Sheya przez dobre pół książki pragnęłam po prostu wyrzucić przez okno, lecz z drugiej strony przez drugą połowę był dosyć słodki (chociaż nie wiem czy to jest na pewno dobre określenie, biorąc pod uwagę, że praktycznie przez trzy pierwsze rundy zachowywał się jak psychopata).
Podobały mi się momenty, kiedy martwił się o Vic, wspierał ją oraz dbał, aby była chociaż przez chwilę szczęśliwa.

Victorii mega tu współczułam. To było na pewno zbyt wiele jak na jej nerwy. Sama na jej miejscu pewnie bym już dawno zwariowała.
Zauważyłam jednak, że czasami podejmowała dosyć głupie decyzję, ale cóż, taka jest natura człowieka.

W końcu po raz pierwszy pojawiła się tutaj ta sławna Darcy Wilson. Matko, przysięgam, że miałam ochotę ją udusić. Nie wiem jakim cudem istnieją ludzie z takim charakterem. Przysięgam, że rozpierała mnie radość, gdy znów postanowiła sobie wyjechać.

Zdecydowanie będę kontynuować tę trylogię, ale tak jak pisałam wyżej - potrzebuje nieco przerwy.

Jeju, w końcu po jakichś trzech tygodniach skończyłam czytać tą książkę.. nigdy mi się jeszcze nie zdarzyło, abym tak długo czytała jedną powieść..
Ale jest to może spowodowane grubością książki oraz znajdującymi się w niej ścianami tekstu.

Sądzę, że to jedna z najmocniejszych rund z całej trylogii Hell. Nie potrafię nawet dokładnie wytłumaczyć, co się tam zdarzyło,...

Zarwałam dla niej noc i nie żałuję ani minuty. Druga połowa złamała mnie emocjonalnie — płakałam razem z nimi, przeżywałam każdy ból i każdą nadzieję. Clark i Shey skradli mi serce całkowicie. Jeśli to było „tylko może”, to ja i tak wierzę całym sercem.

10/10 — za emocje, które rozrywają duszę.

Zarwałam dla niej noc i nie żałuję ani minuty. Druga połowa złamała mnie emocjonalnie — płakałam razem z nimi, przeżywałam każdy ból i każdą nadzieję. Clark i Shey skradli mi serce całkowicie. Jeśli to było „tylko może”, to ja i tak wierzę całym sercem.

10/10 — za emocje, które rozrywają duszę.

Warto było dotrwać do tej części. Jest tu dużo akcji i wiele emocji. Pani Kasia potrafi wspaniale przełożyć emocje na papier. Moim zdaniem ten tom powinien zakończyć ten cykl.

Warto było dotrwać do tej części. Jest tu dużo akcji i wiele emocji. Pani Kasia potrafi wspaniale przełożyć emocje na papier. Moim zdaniem ten tom powinien zakończyć ten cykl.

Dużo łez, których nie umiałam powstrzymać. Bardzo mi się podobała tutaj relacja Nate'a i Vic. Dotychczas najlepszy tom serii, zobaczymy, jak kolejne :)

Dużo łez, których nie umiałam powstrzymać. Bardzo mi się podobała tutaj relacja Nate'a i Vic. Dotychczas najlepszy tom serii, zobaczymy, jak kolejne :)

Najsmutniejsza i jak narazie najlepsza jak dla mnie. Nie pamiętam kiedy ostatnio tyle płakałam przy książce. Autorka idealnie opisała uczucia bohaterów

Najsmutniejsza i jak narazie najlepsza jak dla mnie. Nie pamiętam kiedy ostatnio tyle płakałam przy książce. Autorka idealnie opisała uczucia bohaterów

Kolejna część. Tym razem zaskoczyła mnie ilość tragedii jaka wydarzyła się pod koniec. Dawno nie płakałam czytając książkę. Wielkie brawa dla autorki. Przekazywanie emocji tekstem opanowała genialnie.

Kolejna część. Tym razem zaskoczyła mnie ilość tragedii jaka wydarzyła się pod koniec. Dawno nie płakałam czytając książkę. Wielkie brawa dla autorki. Przekazywanie emocji tekstem opanowała genialnie.

Ciekawe jak muzyka, którą znasz zmienia znaczenie, gdy pojawia się w książce, którą czytasz lub gdy dzięki niej poznajesz nowe ulubione nuty. Tak było z Bon Jovi i Always, Tomem Odellem i Another love czy Leną Der Ley i Summertime sadness.
Trochę zaskoczyła mnie decyzja uśmiercenia Joceline, ale ma to sens w kontekście do wysłania Theo i Vic do Maine. Aczkolwiek sama decyzja autorki by rozdzielić Jasmine i Nathaniela od głównych bohaterów nietypowa, bo przez całą fabułę szliśmy ambitnie ku zakończeniu, że zostaną razem i w Culver City zmierzą się z dorosłością. Ciągłe powtarzanie, że to musi być oficjalny związek itd. i nawet sam Nate już wydawało się, że w to wszedł, a tu nagle ucieczka do Maine.
Ostatnia scena w samolocie jednak wskazuje, że będzie zwrot akcji, to miło takie otwarte zakończenie.

Ciekawe jak muzyka, którą znasz zmienia znaczenie, gdy pojawia się w książce, którą czytasz lub gdy dzięki niej poznajesz nowe ulubione nuty. Tak było z Bon Jovi i Always, Tomem Odellem i Another love czy Leną Der Ley i Summertime sadness.
Trochę zaskoczyła mnie decyzja uśmiercenia Joceline, ale ma to sens w kontekście do wysłania Theo i Vic do Maine. Aczkolwiek sama...

Nie pamiętam czy kiedykolwiek płakałam na jakiejś książce tak jak na czytaniu tej. Kasia doskonale opisała emocje bohaterów i czytając tą część to wszystko się czuje. Jak na razie moja ulubiona część serii.

Nie pamiętam czy kiedykolwiek płakałam na jakiejś książce tak jak na czytaniu tej. Kasia doskonale opisała emocje bohaterów i czytając tą część to wszystko się czuje. Jak na razie moja ulubiona część serii.