Śniadanie u Tiffany'ego

Świetnie napisane cztery opowiadania, w tym kultowe "Śniadanie u Tiffany'ego". Za każdym razem zachwyca mnie styl pisania Capotego - z jednej strony intrygujący, ale przy tym tak bardzo nienachalny. Oprócz "Śniadania", znakomite jest też inne opowiadanie w tym zbiorze - "Bożonarodzeniowe wspomnienie".

Świetnie napisane cztery opowiadania, w tym kultowe "Śniadanie u Tiffany'ego". Za każdym razem zachwyca mnie styl pisania Capotego - z jednej strony intrygujący, ale przy tym tak bardzo nienachalny. Oprócz "Śniadania", znakomite jest też inne opowiadanie w tym zbiorze - "Bożonarodzeniowe wspomnienie".

Dwudziestoletnia Holly Golightly jest dziweczyną do towarzystwa mieszkającą w jednej z kamienic Nowego Yorku. Jej sąsiadem jest początkujący pisarz, z którym się zaprzyjaźnia i który opisuje jej niebanalną osobowość i fragment jej życia. Jej podejście do świata streszcza piosenka: " ja nie chcę spać , nie chcę umierać , tylko wędrować po pastwiskach nieba" - napisana na potrzeby polskiej adaptacji teatralnej tego utworu. Chociaż w książce są 4 opowiadania , większość osób skupia się na " Śniadaniu u Tiffaniego" , zapewne za sprawą filmu z Audrey Hepburn. Ja również z tego powodu wróciłam do minipowieści Trumana Capote. Przetłumaczyłam sobie piosenkę " Moon river" z filmu i zorientowałam się , że inne tłumaczenia opowiadają o miłości , a moje raczej o tęsknocie za podróżą. Zastanawiałam się - cóż ja jestem taka mało romantyczna . Intuicja mnie nie zawiodła. W filmie zdecydowanie zmieniono relacje między pisarzem a Holly . Ja [ i chyba autorzy piosenki] pamiętałam jak to wyglądało w opowiadaniu. Więc jeśli ktoś chce poczytać dobrą literaturę , powinien przeczytać opowiadanie , jeśli ktoś chce się bardzo wzruszyć - niech obejrzy film.

Dwudziestoletnia Holly Golightly jest dziweczyną do towarzystwa mieszkającą w jednej z kamienic Nowego Yorku. Jej sąsiadem jest początkujący pisarz, z którym się zaprzyjaźnia i który opisuje jej niebanalną osobowość i fragment jej życia. Jej podejście do świata streszcza piosenka: " ja nie chcę spać , nie chcę umierać , tylko wędrować po pastwiskach nieba" - napisana...

Książka uważana jest za jedno z arcydzieł światowej literatury !!!
Są dzieła literackie, które wypada i trzeba przeczytać.
To do nich należy.
Gusty są różne.
Po przeczytaniu możesz oceniać pozytywnie, negatywnie lub wcale nie oceniać.
Na okładce niezapomniana Audrey Hepburn z filmowej adaptacji z 1961 r.
Z czystym sumieniem.

POLECAM !!!

Książka uważana jest za jedno z arcydzieł światowej literatury !!!
Są dzieła literackie, które wypada i trzeba przeczytać.
To do nich należy.
Gusty są różne.
Po przeczytaniu możesz oceniać pozytywnie, negatywnie lub wcale nie oceniać.
Na okładce niezapomniana Audrey Hepburn z filmowej adaptacji z 1961 r.
Z czystym sumieniem.

POLECAM !!!

Mistrzostwo amerykańskiego stylu Trumana Capote - zwięźle, przenikliwie i prosto. Opowiadanie o wolności i dzikości - o tym, czego każdy człowiek w życiu pożąda i czego się równocześnie boi. Wspaniałe i przejmujące zarazem.

Mistrzostwo amerykańskiego stylu Trumana Capote - zwięźle, przenikliwie i prosto. Opowiadanie o wolności i dzikości - o tym, czego każdy człowiek w życiu pożąda i czego się równocześnie boi. Wspaniałe i przejmujące zarazem.

Wróciłem po latach. Podobała mu sie bardziej (mało zrozumiałem czytając w przeszłości). Wolę książkę niż film (beznadziejne zakończenie- Hollywoodzkie).
Dodatkowe opowiadania ok, ale bez szału.

Wróciłem po latach. Podobała mu sie bardziej (mało zrozumiałem czytając w przeszłości). Wolę książkę niż film (beznadziejne zakończenie- Hollywoodzkie).
Dodatkowe opowiadania ok, ale bez szału.

To mój powrót do kultowego opowiadania Trumana Capote. Pamiętam, że za pierwszym razem nie byłam zbytnio oczarowana. Myślę, że teraz jestem w stanie bardziej zrozumieć Holly i jej zagubienie w trakcie szukania swojego miejsca na świecie. Lektura wciągająca, przeczytałam na raz :)

To mój powrót do kultowego opowiadania Trumana Capote. Pamiętam, że za pierwszym razem nie byłam zbytnio oczarowana. Myślę, że teraz jestem w stanie bardziej zrozumieć Holly i jej zagubienie w trakcie szukania swojego miejsca na świecie. Lektura wciągająca, przeczytałam na raz :)

Kultowe, dobre, ale nie mój typ pisania. Bardziej namiastka większej powieści. Za bardzo chaotyczne. Wolę głębsze budowanie świata przedstawionego jak u Murakamiego. Jednak do wyzwania książkowego na ten rok długość idealnie pasuje. :D

Kultowe, dobre, ale nie mój typ pisania. Bardziej namiastka większej powieści. Za bardzo chaotyczne. Wolę głębsze budowanie świata przedstawionego jak u Murakamiego. Jednak do wyzwania książkowego na ten rok długość idealnie pasuje. :D

Filmu jeszcze nie widziałem i koniecznie muszę nadrobić. Co do reszty opowiadań to wszystkie mi się podobały. Każde miało w sobie to "coś". Szczególnie to o Bożym Narodzeniu potrafiło wprowadzić w miły, sielski klimat, taki powrót do prawdziwych świąt.

Filmu jeszcze nie widziałem i koniecznie muszę nadrobić. Co do reszty opowiadań to wszystkie mi się podobały. Każde miało w sobie to "coś". Szczególnie to o Bożym Narodzeniu potrafiło wprowadzić w miły, sielski klimat, taki powrót do prawdziwych świąt.

W mojej nic nie znaczącej opinii sama Holly wyżej, w pakiecie trochę traci na wartości. W kinie wersja soft. Można włosy rwać, biadolić na ekranizację ale jakże wchodzi czytanie z soundtrack'iem --- > Mancini mistrz! --- > https://www.youtube.com/watch?v=viEo2lmnj7I&list=RDviEo2lmnj7I&start_radio=1

W mojej nic nie znaczącej opinii sama Holly wyżej, w pakiecie trochę traci na wartości. W kinie wersja soft. Można włosy rwać, biadolić na ekranizację ale jakże wchodzi czytanie z soundtrack'iem --- > Mancini mistrz! --- > https://www.youtube.com/watch?v=viEo2lmnj7I&list=RDviEo2lmnj7I&start_radio=1

Przepiękne opowiadania. Idealnie wyważone, zabawne, wzruszające, pełne czułości - Bożonarodzeniowe wspomnienie ma w sobie posmak baśni Andersena. Nie spodziewałam się, że Capote miał taki talent...i wrażliwość.

Przepiękne opowiadania. Idealnie wyważone, zabawne, wzruszające, pełne czułości - Bożonarodzeniowe wspomnienie ma w sobie posmak baśni Andersena. Nie spodziewałam się, że Capote miał taki talent...i wrażliwość.