Uroki okresu dojrzewania pośród PRL-owskiej szarzyzny drugiej połowy lat 60., gdzie pierwsze drżenia serca wywołane przez piękną, tajemniczą nauczycielkę francuskiego są owocem zakazanym zwisającym z tej samej gałęzi, co bycie w pełni sobą, czyli w wypadku narratora - wrażliwym intelektualistą pragnącym żyć, tworzyć i uczestniczyć w swojej epoce po swojemu, wedle własnych zasad, a nie narzuconych mu przez reżim. Innymi słowy, rozbudowany romans osadzony w trudnych czasach młodości autora powieści.
Główną osią akcji jest fascynacja bezimiennego protagonisty na punkcie nowej dyrektorki szkoły, która zaczęła uczyć jego klasę języka francuskiego. Oschła, zimna, profesjonalna, olśniewająca, śliczna, niedostępna stanowi obiekt zainteresowania praktycznie każdego ucznia, jednak nikt nie wkłada tyle trudu i przemyślanego wysiłku, aby czegoś się dowiedzieć o enigmatycznej Madame, a co dopiero do niej zbliżyć. Paradoksalnie, to właśnie ten wątek wypada najsłabiej. Wiele stron poświęconych na analizowanie każdego zachowania pożądanej kobiety, przeplatane z horrendalną ilością nawiązań do klasyków literatury zachodniej, potrafi na dłuższą metę znużyć czytelnika, jakkolwiek wiernie oddaje fiksację głównego bohatera. Można dopatrzeć się w tym znamion autoironii, biorąc pod uwagę, że w książce pojawia się podobny zarzut nadmiernej samoanalizy względem Simone de Beauvoir. Sam główny bohater, będący w klasie maturalnej, a cytujący z pamięci całe monologi z licznych dramatów, niekiedy w oryginale nienaganną francuszczyzną, nie wydaje się zbyt wiarygodny. Oczywiście, istnieją przypadki takiego humanistycznego geniuszu, jednak dużo bardziej podczas lektury wybija się wrażenie, że to ponad 50-letni autor przemyca swoje obycie i swą "cultivée personnalité" do charakteru nastolatka w imię spójności narracji.
Jako oś napędowa akcji powieści, wątek zbliżania się do Madame stanowi jednocześnie istotną siłę książki, ponieważ na nim budowane jest to, co według mnie stanowi jej największą wartość, czyli obraz rzeczywistości tamtych lat oraz wiele refleksji natury filozoficznej, politycznej, czy też literackiej. Naturalnie wyłącznie w takim stopniu, w jakim dotyczą narratora, aczkolwiek to wciąż bardzo wartościowa perspektywa - wychowanka Polski Ludowej, bezkompromisowego buntownika, wykształconego wedle dobrej tradycji, obnażającego co i rusz absurdy otaczającej go socjalistycznej rzeczywistości, zwłaszcza na płaszczyznach kultury i nauki. Nie jest to polemika z reżimem na miarę chociażby Tyrmanda, ale też nie taki jest jej cel. To wyraz sprzeciwu wobec tłamszenia jednostek, które chcą same decydować o swoim losie, rozwijać się w wybranych przez siebie kierunkach i dokładać cegiełkę do postępu cywilizacji wedle własnych kryteriów, a nie sztywno narzuconych schematów. To tęsknota za tym, co znane z dalekich, nieoficjalnych przekazów zza żelaznej kurtyny, a nieakceptowanych przez moskiewskich możnowładców tej części świata. Ten ciekawy materiał do odtwarzania przez czytelnika zeszłowiecznych realiów mimo wszystko stanowi dalszy plan i niejednokrotnie traci na rzecz głównego wątku, a szkoda. Mimo wszystko pierwszoplanowa fabuła sama w sobie nie jest zła, to wciąż interesująca, bardzo ciekawie poprowadzona historia, chociaż bez wątpienia dałoby się z niej wyciąć nieco introspekcji bez utraty jakości. W końcu, jak głosi cytat Schopenhauera zamieszczony przed pierwszym rozdziałem: "Romansopisarz powinien dążyć nie do tego, by opisywać wielkie wydarzenia, lecz by małe uczynić interesującymi''. Ciężko o bardziej przyziemną, nieobfitującą w wydarzenia opowieść, a jednak uczynienie jej do tego stopnia fascynującą niewątpliwie świadczy o kunszcie autora.
Sam styl pisania jest dobry, łatwy do przebrnięcia i sprawnej lektury, aczkolwiek wyjątkowo w oczy kole duża częstotliwość użycia czasu zaprzeszłego (co jest o tyle dziwne, że autor to człowiek współczesny, a inni znani mi autorzy tego okresu nie cierpią na podobną przypadłość).
Całkiem przyjemna książka, choć w moim wypadku na jej atrakcyjny odbiór wpłynęło poruszenie większości tematów, które są dla obecnie interesujące, w związku z czym zmuszony jestem się powstrzymać od wystawienia wyższej oceny oraz jednoznacznego polecenia jej innym.
Szukamy ofert...
1189 
437 
OPINIE i DYSKUSJE o książce Śniadanie u Tiffany'ego. Powieść i 3 opowiadania
Chyba zwyczajnie nie podchodzi mi styl autora i to jak bardzo "ślizga się" na powierzchni tematu, zamiast się w niego porządnie zagłębić.
Chyba zwyczajnie nie podchodzi mi styl autora i to jak bardzo "ślizga się" na powierzchni tematu, zamiast się w niego porządnie zagłębić.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toŚwietnie napisane cztery opowiadania, w tym kultowe "Śniadanie u Tiffany'ego". Za każdym razem zachwyca mnie styl pisania Capotego - z jednej strony intrygujący, ale przy tym tak bardzo nienachalny. Oprócz "Śniadania", znakomite jest też inne opowiadanie w tym zbiorze - "Bożonarodzeniowe wspomnienie".
Świetnie napisane cztery opowiadania, w tym kultowe "Śniadanie u Tiffany'ego". Za każdym razem zachwyca mnie styl pisania Capotego - z jednej strony intrygujący, ale przy tym tak bardzo nienachalny. Oprócz "Śniadania", znakomite jest też inne opowiadanie w tym zbiorze - "Bożonarodzeniowe wspomnienie".
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toDwudziestoletnia Holly Golightly jest dziweczyną do towarzystwa mieszkającą w jednej z kamienic Nowego Yorku. Jej sąsiadem jest początkujący pisarz, z którym się zaprzyjaźnia i który opisuje jej niebanalną osobowość i fragment jej życia. Jej podejście do świata streszcza piosenka: " ja nie chcę spać , nie chcę umierać , tylko wędrować po pastwiskach nieba" - napisana na potrzeby polskiej adaptacji teatralnej tego utworu. Chociaż w książce są 4 opowiadania , większość osób skupia się na " Śniadaniu u Tiffaniego" , zapewne za sprawą filmu z Audrey Hepburn. Ja również z tego powodu wróciłam do minipowieści Trumana Capote. Przetłumaczyłam sobie piosenkę " Moon river" z filmu i zorientowałam się , że inne tłumaczenia opowiadają o miłości , a moje raczej o tęsknocie za podróżą. Zastanawiałam się - cóż ja jestem taka mało romantyczna . Intuicja mnie nie zawiodła. W filmie zdecydowanie zmieniono relacje między pisarzem a Holly . Ja [ i chyba autorzy piosenki] pamiętałam jak to wyglądało w opowiadaniu. Więc jeśli ktoś chce poczytać dobrą literaturę , powinien przeczytać opowiadanie , jeśli ktoś chce się bardzo wzruszyć - niech obejrzy film.
Dwudziestoletnia Holly Golightly jest dziweczyną do towarzystwa mieszkającą w jednej z kamienic Nowego Yorku. Jej sąsiadem jest początkujący pisarz, z którym się zaprzyjaźnia i który opisuje jej niebanalną osobowość i fragment jej życia. Jej podejście do świata streszcza piosenka: " ja nie chcę spać , nie chcę umierać , tylko wędrować po pastwiskach nieba" - napisana...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toKsiążka uważana jest za jedno z arcydzieł światowej literatury !!!
Są dzieła literackie, które wypada i trzeba przeczytać.
To do nich należy.
Gusty są różne.
Po przeczytaniu możesz oceniać pozytywnie, negatywnie lub wcale nie oceniać.
Na okładce niezapomniana Audrey Hepburn z filmowej adaptacji z 1961 r.
Z czystym sumieniem.
POLECAM !!!
Książka uważana jest za jedno z arcydzieł światowej literatury !!!
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toSą dzieła literackie, które wypada i trzeba przeczytać.
To do nich należy.
Gusty są różne.
Po przeczytaniu możesz oceniać pozytywnie, negatywnie lub wcale nie oceniać.
Na okładce niezapomniana Audrey Hepburn z filmowej adaptacji z 1961 r.
Z czystym sumieniem.
POLECAM !!!
Mistrzostwo amerykańskiego stylu Trumana Capote - zwięźle, przenikliwie i prosto. Opowiadanie o wolności i dzikości - o tym, czego każdy człowiek w życiu pożąda i czego się równocześnie boi. Wspaniałe i przejmujące zarazem.
Mistrzostwo amerykańskiego stylu Trumana Capote - zwięźle, przenikliwie i prosto. Opowiadanie o wolności i dzikości - o tym, czego każdy człowiek w życiu pożąda i czego się równocześnie boi. Wspaniałe i przejmujące zarazem.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toWróciłem po latach. Podobała mu sie bardziej (mało zrozumiałem czytając w przeszłości). Wolę książkę niż film (beznadziejne zakończenie- Hollywoodzkie).
Dodatkowe opowiadania ok, ale bez szału.
Wróciłem po latach. Podobała mu sie bardziej (mało zrozumiałem czytając w przeszłości). Wolę książkę niż film (beznadziejne zakończenie- Hollywoodzkie).
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toDodatkowe opowiadania ok, ale bez szału.
To mój powrót do kultowego opowiadania Trumana Capote. Pamiętam, że za pierwszym razem nie byłam zbytnio oczarowana. Myślę, że teraz jestem w stanie bardziej zrozumieć Holly i jej zagubienie w trakcie szukania swojego miejsca na świecie. Lektura wciągająca, przeczytałam na raz :)
To mój powrót do kultowego opowiadania Trumana Capote. Pamiętam, że za pierwszym razem nie byłam zbytnio oczarowana. Myślę, że teraz jestem w stanie bardziej zrozumieć Holly i jej zagubienie w trakcie szukania swojego miejsca na świecie. Lektura wciągająca, przeczytałam na raz :)
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toKultowe, dobre, ale nie mój typ pisania. Bardziej namiastka większej powieści. Za bardzo chaotyczne. Wolę głębsze budowanie świata przedstawionego jak u Murakamiego. Jednak do wyzwania książkowego na ten rok długość idealnie pasuje. :D
Kultowe, dobre, ale nie mój typ pisania. Bardziej namiastka większej powieści. Za bardzo chaotyczne. Wolę głębsze budowanie świata przedstawionego jak u Murakamiego. Jednak do wyzwania książkowego na ten rok długość idealnie pasuje. :D
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toFilmu jeszcze nie widziałem i koniecznie muszę nadrobić. Co do reszty opowiadań to wszystkie mi się podobały. Każde miało w sobie to "coś". Szczególnie to o Bożym Narodzeniu potrafiło wprowadzić w miły, sielski klimat, taki powrót do prawdziwych świąt.
Filmu jeszcze nie widziałem i koniecznie muszę nadrobić. Co do reszty opowiadań to wszystkie mi się podobały. Każde miało w sobie to "coś". Szczególnie to o Bożym Narodzeniu potrafiło wprowadzić w miły, sielski klimat, taki powrót do prawdziwych świąt.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toW mojej nic nie znaczącej opinii sama Holly wyżej, w pakiecie trochę traci na wartości. W kinie wersja soft. Można włosy rwać, biadolić na ekranizację ale jakże wchodzi czytanie z soundtrack'iem --- > Mancini mistrz! --- > https://www.youtube.com/watch?v=viEo2lmnj7I&list=RDviEo2lmnj7I&start_radio=1
W mojej nic nie znaczącej opinii sama Holly wyżej, w pakiecie trochę traci na wartości. W kinie wersja soft. Można włosy rwać, biadolić na ekranizację ale jakże wchodzi czytanie z soundtrack'iem --- > Mancini mistrz! --- > https://www.youtube.com/watch?v=viEo2lmnj7I&list=RDviEo2lmnj7I&start_radio=1
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to