Nick Hornby

Wiem, że tylko w Wielkiej Brytanii sprzedano ponad milion egzemplarzy książki Nicka Hornby'ego "Był sobie chłopiec" i że przez długi czas była na pierwszym miejscu listy bestsellerów, niemniej do mojego serca nie trafiła. Powieść ma ciekawą fabułę, jednak nie odpowiada mi banalny język, jakim jest pisana. Brak jej lekkości, głębi, i pozostaje błahą historią, o której zapomina się po przeczytaniu ostatniej strony. Przeczytana w 2002 roku.  "Był sobie chłopiec" to opowieść o mężczyźnie, któremu życie upływa na przyjemnościach. Will Freeman nigdy nie musiał pracować - wygodne życie zapewniają mu tantiemy za popularną kolędę, przed laty skomponowaną przez ojca. Nie mając rodziny ani kłopotów finansowych, Will umila sobie czas zakupami, telewizją i niezobowiązującymi randkami. Kobiety traktuje przedmiotowo, nie znosi dzieci, a jedyną osobą, o którą się troszczy, jest on sam. Pewnego dnia odkrywa, jak interesującymi kobietami są młode matki, samotnie wychowujące dzieci. Wymyśla więc sobie fikcyjnego synka, którego musi sam wychowywać. Will sądzi, że udając odpowiedzialnego tatusia zwiększy swoje miłosne podboje. Wtedy w jego wygodne życie przypadkiem wkracza zagubiony dwunastoletni chłopiec, Marcus, prześladowany przez rówieśników w szkole. Ich znajomość niespodziewanie rozkwita, co jest zaskoczeniem dla obu stron. Filmowy obraz Chrisa i Paula Weitzów, "Był sobie chłopiec" zmieniony w komedię romantyczną też da się obejrzeć, i oceniłam go nieco wyżej od książki, na 6/10.