Kara to nie wszystko

Nie moja bajka,nie przemawia do mnie jej treść

Nie moja bajka,nie przemawia do mnie jej treść

"KARA TO NIE WSZYSTKO" IZABELA SZOLC

Jest to moje pierwsze spotkanie z piórem autorki.
Zupełnie nie wiedziałam czego się spodziewać.
"Brudną trylogię" rozpoczęłam czytać od części drugiej i w niczym mi to nie przeszkadzało - bez problemu wskoczyłam w wykreowany świat.

Przyznać trzeba, że jest tutaj niezła intryga, sporo mylnych poszlak i zaskakujące zakończenie.
Ciekawy pomysł, wartka akcja i intrygujący bohaterowie.
Prosty język i styl, który powoduje, że książkę czyta się błyskawicznie.
Jak na prawdziwy kryminał przystało będzie morderstwo, zabójca i ktoś kto bardzo pragnie go złapać.

Śledcza nadkomisarz Anna Wilk ma do rozwiązana trudne zagadki.
Ktoś strzela z wiaduktu do samochodów z broni pneumatycznej.
Szybko po tym wydarzeniu ktoś brutalnie morduje pewną studentkę.
Ciało zmarłej kobiety porzucone zostaje niedaleko zajezdni autobusowej.
Dostrzega też, ze coś dziwnego dzieje się z jej koleżanką z pracy aspirant Polą..

Autorka poruszyła w swojej powieści ważne i aktualne tematy jak stalking, uzależnienia, trudne relacje międzyludzkie.
Będzie też o przemocy psychicznej, szydzeniu z innych, manipulacji i zastraszaniu.

Tak, jest to lektura, którą warto przeczytać.

Ja chętnie nadgonię i przeczytam część pierwszą serii, która nosi tytuł "Zemsta to za mało".

Wiem, że niebawem dokładnie 29 czerwca ukarze się trzecia część i nosi tytuł " Pokuta to za mało".

"KARA TO NIE WSZYSTKO" IZABELA SZOLC

Jest to moje pierwsze spotkanie z piórem autorki.
Zupełnie nie wiedziałam czego się spodziewać.
"Brudną trylogię" rozpoczęłam czytać od części drugiej i w niczym mi to nie przeszkadzało - bez problemu wskoczyłam w wykreowany świat.

Przyznać trzeba, że jest tutaj niezła intryga, sporo mylnych poszlak i zaskakujące zakończenie.
Ciekawy...

Uwielbiam skrzące się inteligencją książki I. Szolc. Ta wyzwoliła we mnie pytania o "dyskretną przemoc". Psychologowie mówią o tym od lat, ale sprawa jest trudna, bo przecież wszystko zawsze można obrócić w żart. Manipulacje i zastraszanie, niewybredne komentarze i żarty - nie pozostawiają widocznych śladów lecz ranią równie mocno jak przemoc fizyczna.

Uwielbiam skrzące się inteligencją książki I. Szolc. Ta wyzwoliła we mnie pytania o "dyskretną przemoc". Psychologowie mówią o tym od lat, ale sprawa jest trudna, bo przecież wszystko zawsze można obrócić w żart. Manipulacje i zastraszanie, niewybredne komentarze i żarty - nie pozostawiają widocznych śladów lecz ranią równie mocno jak przemoc fizyczna.

Bardo dobra, ale dosyć trudna w odbiorze książka. Kryminał, a jednak nie do końca. Chociaż wątek kryminalny jest i to niezły.
Bohaterką jest komisarz Anna Wilk, kobieta po przejściach, mocno doświadczona, walcząca z makabrycznymi demonami przeszłości, w całości oddająca się swojej pracy, dociekliwa, nieustępliwa i bardzo spostrzegawcza.
Niesamowicie ciekawa postać. Autorka bardzo dobrze ją nakreśliła i doskonale poprowadziła przez całą książkę
Pewnego dnia policjantka rozpoczyna śledztwo w sprawie makabrycznego zabójstwa młodej studentki. Krok po kroku zbiera ślady, dowody. Wszystko zdaje się iść zgodnie ze standardową procedurą. Jednak w bliskim otoczeniu komisarz Wilk ma miejsce kilka zdarzeń, które mocno wpływają na przebieg śledztwa. Niby początkowo drobiazgi, jednak szybko okazują się one dramatycznymi, wymagającymi ostrej interwencji zdarzeniami. Miedzy innymi chodzi o problem przemocy domowej, ale nie tylko
Tym samym zbrodnia zabójstwa studentki i toczące się śledztwo stają się pretekstem do ukazania czegoś więcej, nie tylko kwestii kryminalnej. Można śmiało napisać, iż autorka, Izabela Szolc prezentując kilak wydarzeń stworzyła ważny, potrzebny i mocny w swojej wymowie protest book, książkę społeczną.
Nakreśliła także kilka portretów współczesnych kobiet, w których, jestem tego pewna, większość z nas czytelniczek odnajdzie siebie lub mocne, duże fragmenty swojego życia.
Do tego wskazanie oskarżycielskim palcem na sporą gromadę mężczyzn, którzy od zawsze żyją w taki, a nie inny sposób, są władczy, uprzywilejowani, bez cienia refleksji dominują i popełniają przestępstwa wobec kobiet. Warto przeczytać. Mocny, stanowczy, oskarżycielski głos ukazujący losy, sytuację kobiet na wielu płaszczyznach, w wielu rolach..
Opisane wydarzenia, reakcje ich geneza i to co się wydarzy niewątpliwie zwracają uwagę, ale i zmuszają do refleksji, przemyślenia swojego postępowania, zachowań innych, ogólnie przyjętych konwenansów. Dobre, potrzebne. Ale to nie wszystko. Treść książki to także nawiązanie do wydarzeń politycznych, które mają miejsce w naszym kraju. Książka niewątpliwie bardzo emocjonalna, ale to był zamierzeniem autorki. Zaskakująca w swojej treści, wymowie lektura. Tego się nie spodziewałam. Do tego książka odpowiednio traktująca poruszane kwestia, nie robiąca z nich cukierkowej telenoweli, nie epatująca infantylizmem. Ostra, surowa, idealnie do treści pasująca forma. Zaskakująco dobry protest book. Warto, ba trzeba przeczytać. Brawa dla autorki.

Bardo dobra, ale dosyć trudna w odbiorze książka. Kryminał, a jednak nie do końca. Chociaż wątek kryminalny jest i to niezły.
Bohaterką jest komisarz Anna Wilk, kobieta po przejściach, mocno doświadczona, walcząca z makabrycznymi demonami przeszłości, w całości oddająca się swojej pracy, dociekliwa, nieustępliwa i bardzo spostrzegawcza.
Niesamowicie ciekawa postać. Autorka...

"Brudną trylogię" Izabeli Szolc zapoczątkowała książka "Zemsta to za mało". Po jej przeczytaniu nie mogłam się przełamać żeby sięgnąć po ciąg dalszy. Książka mi się podobała ale była trudna w odbiorze dlatego decydując się na drugą część myślałam, że i tutaj będzie podobnie.

"Może żeby pokonać zło, trzeba być złym? Zło nie omija nikogo, a obojętność też bywa złem".

Komisarz Anna Wilk powraca w wielkim stylu. Otrzymuje zawiadomienie o strzelaninie. Ktoś strzelał z wiaduktu do samochodów z broni pneumatycznej. . Pytanie czy komuś oprócz Anny zależy na tym aby znaleźć winnego? Anna jak zawsze skrupulatnie podchodzi do swojej pracy. W międzyczasie popełnione zostaje kolejne morderstwo. Ginie studentka. Tutaj bardzo szybko udaje się wytypować i schwytać mordercę. Incydent w trakcie którego dochodzi do tragicznego postrzelenia starszej aspirantki Poli wprowadza chaos w pracy policjantów. Annę nadal nawiedzają demony przeszłości.

"To mało ambitne zadowalać się bólem, kiedy ten jest na wyciągnięcie ręki".

Pani nadkomisarz ucieka w pracę. W ten sposób próbuje walczyć z samotnością i nie myśleć o tym co było i minęło. Anna, Ewa i Kasia jak potoczą się losy sióstr ? Czy uda im się wreszcie zakopać topór wojenny?

"Kara to nie wszystko" kryminał który porusza aktualne problemy a mianowicie stalking, przemoc, traumy,uzależnienia, niedomówienia, konflikty rodzinne. Mamy równouprawnienie ale są takie sfery życia gdzie kobiety są traktowane gorzej, są poniżane,dyskryminowane i szykanowane. Mężczyznom niestety takie zachowania często uchodzą bezkarnie bo są pewni siebie i silniejsi. O tym trzeba mówić głośno. Tego nie można zamiatać pod dywan. I to właśnie w swojej książce zrobiła Izabela Szolc. Druga część "Brudnej trylogii" podobała mi się bardziej.

Polecam!

Za możliwość przeczytania tej książki dziękuję Wydawnictwu Harde.

"Brudną trylogię" Izabeli Szolc zapoczątkowała książka "Zemsta to za mało". Po jej przeczytaniu nie mogłam się przełamać żeby sięgnąć po ciąg dalszy. Książka mi się podobała ale była trudna w odbiorze dlatego decydując się na drugą część myślałam, że i tutaj będzie podobnie.

"Może żeby pokonać zło, trzeba być złym? Zło nie omija nikogo, a obojętność też bywa...

"Samotności się nie słyszy (…) Ona po prostu jest".



Szalenie mocno ujęło mnie nazwanie przez autorkę swojej serii "brudną trylogią". To bowiem niezwykle wyraziste i trafne wyrażenie tego, co czytelnicy znajdą w jej poszczególnych tomach. Mowa o brudzie w życiu bohaterów, o brudzie społecznym i brudzie jednostkowym, wyzierającym z codzienności każdego z nas, którego trudno zmyć. Ta książka to wrzucony w kanwę gatunku literatury kryminalno-sensacyjnej, dosadny komentarz społeczny, przekonująco mocny i słuszny jednocześnie.

Izabela Szolc to urodzona w 1978 r. polska pisarka, felietonistka, nauczycielka, aktorka i scenarzystka. Zadebiutowała w 1997 r. opublikowanym w gazecie opowiadaniem pt. "Watykan". Tworzyła scenariusze do komiksów i filmów, uczyła kreatywnego pisania, grała role w serialach, a także w "Pianiście" Romana Polańskiego. Jest z pochodzenia łodzianką, a z wyboru warszawianką.

Nadkomisarz Anna Wilk walcząc z własnymi demonami, próbuje rozwikłać tajemnicę zabójstwa młodej studentki, której zmasakrowane ciało zostaje odnalezione blisko autobusowej zajezdni. W międzyczasie policjantka zauważa, że coś dziwnego dzieje się z aspirantką Polą, która w ukryciu boryka się z przemocą psychiczną pod postacią osobistego stalkera. Siostry Anny również nie radzą sobie z rzeczywistością, co w konsekwencji wywołuje ciąg nieprzewidzianych wydarzeń.

Najnowsza książka Izabeli Szolc, będąca jednocześnie drugą częścią jej trylogii to powieść opierająca się na kanwie kryminału, która jednak pełnokrwistym kryminałem z pewnością nie jest. Zbrodnia staje się bowiem dla autorki przyczynkiem do głębokiej analizy psychologicznej portretu współczesnej kobiety, mającej twarz Anny, Poli, Ewy czy też Kasi. Każda z tych kreacji mierzy się z niepodważalną i uprzywilejowaną pozycją mężczyzny, co niejednokrotnie wywołuje bunt i sprzeciw. Autorka ukazując skomplikowane życiorysy bohaterek naznaczone seksem oraz różnego rodzaju traumami i uzależnieniami od odżywek, kończąc na przemocy w różnych formach, szkicuje obraz Polki XXI wieku. Pomiędzy wierszami stawia także pytanie o to, jaka tak naprawdę jest dzisiejsza "słaba płeć". Płaszczyzna ta, wiodąca prym w powieści, skłania do szeroko zakrojonych przemyśleń w temacie nierówności oraz wielowarstwowego obrazu kobiety, począwszy od matki i żony, a skończywszy na kochance i ofierze.

"Kara to nie wszystko" staje się podczas lektury także mocno odczuwalnym komentarzem autorki nawiązującym do aktualnych wydarzeń politycznych i społecznych, jakie mają miejsce w naszym kraju. Izabela Szolc dosadnie punktuje skutki szerzenia się idei konserwatywnej rodziny, wplatając w fabułę informacje dotyczące działalności fundacji prokobiecej, co niewątpliwie staje się jej słusznym głosem w debacie społecznej. Wątek pomocy kobietom, które doświadczyły przemocy w różnej formie wywołuje sporo emocji, co z pewnością jest celowym zabiegiem autorki.

Trzeba przyznać, że odczuwalny, surowy język Izabeli Szolc, dość krótkie zdania i soczyste opisy, nierzadko wulgarnego seksu, mogą zniechęcać do lektury bardziej wrażliwego czytelnika. Z drugiej jednak strony, książka dzięki temu nie jest przegadana, a odbiorców nie nudzą rozwlekłe opisy, nie wnoszące niczego nowego do fabuły. Przy tym wszystkim, autorce nie można odmówić plastyczności i rzeczowego stylu pisania, nakierowanego na prozatorski konkret.

Izabela Szolc wraz ze swoją bohaterką Anną Wilk, zabiera czytelnika do świata dobrze znanego nam z codziennego życia, w którym kobiety mierzą się z własnymi demonami i ograniczeniami, jakie nakłada na nich prymat mężczyzn we współczesnym świecie. Dobitnie nie zgadza się na taki stan rzeczy, pokazując do czego może doprowadzić zaszczucie i poczucie bezkarności. W końcu, bezceremonialnie uzasadnia dlaczego czasami "Kara to nie wszystko".

https://www.subiektywnieoksiazkach.pl/

"Samotności się nie słyszy (…) Ona po prostu jest".



Szalenie mocno ujęło mnie nazwanie przez autorkę swojej serii "brudną trylogią". To bowiem niezwykle wyraziste i trafne wyrażenie tego, co czytelnicy znajdą w jej poszczególnych tomach. Mowa o brudzie w życiu bohaterów, o brudzie społecznym i brudzie jednostkowym, wyzierającym z codzienności każdego z nas, którego...