Droga wiedzie przez sen

"Droga wiedzie przez sen" to trzecia część serii Kariny Bonowicz, opowiadającej o siedemnastoletniej Alicji Kujadynowicz.
Nie jest to książka, którą można zaliczyć do najlepszych. Nie jest to książka którą można zaliczyć do najgorszych. Gdybym miała oceniać ją jako krytyk, moja opinia na pewno byłaby niższa.
Jednak ja oceniam jako czytelnik i dlatego daję 9.
Ta powieść opowiada o dziewczynie, która straciła rodziców. Trafiła w dziwne środowisko dziwnego miasteczka, w którym jedyne, co wiadomo na pewno, to to, że nic nie wiadomo i wszytko jest "dziwne".
W tym miasteczku nie ma słowa "niemożliwe". Wszytko jest możliwe, a to, co jest najbardziej absurdalne, jest najbardziej prawdopodobne.
Wydarzenia tej części są bardziej niespodziewane, niż poprzednie części, odwracają wiele z tego, czego dowiedzieliśmy się wcześniej.
Z jednej strony tę książkę można uznać za słabą. Ale czytałam wiele gorszych książek i mogę stwierdzić, że ta ma więcej głębi niż widać na pierwszy rzut oka.
Postacie są różnorodne i niespodziewane. Nie ma wyraźnego podziału na dobrych i złych. Nie ma prostych stron. Są tylko układy i zależności, przez co świat jest bardziej realistyczny. Relacje nie są osłodzone i nienaturalnie bliskie, nie ma bezgranicznego zaufania, nawet, a może przede wszystkim, w rodzinie.
W tej opowieści pokazane są różne strony postaci - dobra i zła. Nikt nie jest prosty. Jak w prawdziwym życiu. Niczego nie wiadomo do końca. Jak w życiu.
Książka jest wciągająca. Czytając, zagłębiasz się w wykreowany przez autorkę świat i zapominasz o reszcie świata.
Zdecydowanym plusem jest zakończenie otwarte - wszytko, do czego dążymy śledząc fabułę pozostaje niewiadomą. Nie wiemy, jak toczą się dalej losy bohaterów, ani jaki jest koniec tej historii. Chętnie przeczytałabym kolejną część, jeżeliby się pojawiła. Jednak tak jak jest, moim zdaniem, mogłoby pozostać. W ten sposób każdy może ułożyć swój ciąg dalszy, w zależności od tego, jak widzi główną bohaterkę.
Ta z pozoru łatwa opowieść, może być impulsem do rozważań nad ludzką naturą.
I właśnie dlatego daję 9. Nie określiłabym tej książki słowem "dobra" lub "mądra". Ale nazwałabym ją "fajna", "ciekawa", "super", "świetna" lub nawet "realistyczna", mimo, że jest fantastyką.
"Droga wiedzie przez sen" nie należy do gatunku pustych, nic niewartych opowieści. Ona coś wnosi, mimo że z pozoru jest tylko "głupią" powieścią dla młodzieży. Jest to powieść, która daje możliwość rozwoju i głębszego spojrzenia.

"Droga wiedzie przez sen" to trzecia część serii Kariny Bonowicz, opowiadającej o siedemnastoletniej Alicji Kujadynowicz.
Nie jest to książka, którą można zaliczyć do najlepszych. Nie jest to książka którą można zaliczyć do najgorszych. Gdybym miała oceniać ją jako krytyk, moja opinia na pewno byłaby niższa.
Jednak ja oceniam jako czytelnik i dlatego daję 9.
Ta powieść...

Polecam każdemu (tak jak koleżanka poleciła mi) kto szuka przyjemnej lektury, w której wpadnie to niezwykłego świata i po przeczytaniu ostatniego słowa będzie żałował że już się skończyło.

Polecam każdemu (tak jak koleżanka poleciła mi) kto szuka przyjemnej lektury, w której wpadnie to niezwykłego świata i po przeczytaniu ostatniego słowa będzie żałował że już się skończyło.

Jeśli szukacie wartkiej akcji i serii wyjątkowej, dziwnej i zagmatwanej to ta pozycja będzie idealna. Świetny klimat i bohaterowie , którzy sami są zagubieni i niepewni tego co się wydarzy. Książki przeczytałam w 2019 roku a i tak lubię wracać do moich ulubionych fragmentów, a to już dużo mówi.

Jeśli szukacie wartkiej akcji i serii wyjątkowej, dziwnej i zagmatwanej to ta pozycja będzie idealna. Świetny klimat i bohaterowie , którzy sami są zagubieni i niepewni tego co się wydarzy. Książki przeczytałam w 2019 roku a i tak lubię wracać do moich ulubionych fragmentów, a to już dużo mówi.

Ta seria pozostanie na mojej półce na zawsze. Tak jak poprzednie dwie pierwsze części jestem zachwycona. Najbardziej zaskoczyło mnie zakończenie, ponieważ nie odpowiedziało mi na parę pytań, jakie kotłowały się w mojej głowie, więc pozostają mi tylko moje własne domysły i wyobrażenia.

Ta seria pozostanie na mojej półce na zawsze. Tak jak poprzednie dwie pierwsze części jestem zachwycona. Najbardziej zaskoczyło mnie zakończenie, ponieważ nie odpowiedziało mi na parę pytań, jakie kotłowały się w mojej głowie, więc pozostają mi tylko moje własne domysły i wyobrażenia.

Po przeczytaniu 3 części jestem bardzo zadowolona. Przeczytałam każdą w jeden dzień, choć muszę przyznać że glowna bohaterka ciut mnie wkurza. Nie wszystkie wątki są jeszcze wyjaśnione. Zauważam też nieścisłości czasowe w niektórych wydarzeniach, ale da się to przełknąć. Mam tylko nadzieję że w kolejnych częściach nie okaże się że to Zmierzch 2, wolałabym tym razem inny dobór partnerów :D

Po przeczytaniu 3 części jestem bardzo zadowolona. Przeczytałam każdą w jeden dzień, choć muszę przyznać że glowna bohaterka ciut mnie wkurza. Nie wszystkie wątki są jeszcze wyjaśnione. Zauważam też nieścisłości czasowe w niektórych wydarzeniach, ale da się to przełknąć. Mam tylko nadzieję że w kolejnych częściach nie okaże się że to Zmierzch 2, wolałabym tym razem inny...

Zdecydowanie najsłabsza część. Zamiast zamknąć jednen wątek i potem zacząć kolejne, to autorka tworzy dziury fabularne, które zapycha nowymi postaciami, które biorą się dosłownie z nikąd.
Nie żałuję, że przeczytałam ten cykl. Miał duży potencjał, ale moim zdaniem go nie wykorzystał. Za dużo udziwnień i zwrotów akcji, byle tylko ciągle działo się coś niespodziewanego, a zabrakło budowania jakichkolwiek relacji między bohaterami. Pod koniec tak naprawdę wciąż nie wyjaśnia się absolutnie nic.

Zdecydowanie najsłabsza część. Zamiast zamknąć jednen wątek i potem zacząć kolejne, to autorka tworzy dziury fabularne, które zapycha nowymi postaciami, które biorą się dosłownie z nikąd.
Nie żałuję, że przeczytałam ten cykl. Miał duży potencjał, ale moim zdaniem go nie wykorzystał. Za dużo udziwnień i zwrotów akcji, byle tylko ciągle działo się coś niespodziewanego, a...

Trzeci tom zaskakuje paroma wątkami. Czytało się bardzo przyjemnie.

Trzeci tom zaskakuje paroma wątkami. Czytało się bardzo przyjemnie.

Świetna, wciągająca seria. Mam nadzieję że zostanie wydany kolejny tom.

Świetna, wciągająca seria. Mam nadzieję że zostanie wydany kolejny tom.

Jestem udobruchana po przeniesieniu relacji głównych bohaterów na wyższy poziom. Nie mogłam się doczekać, kiedy zadzieje się miedzy nimi coś ciekawego. Oczywiście czekałam cierpliwie przez dwie części, aż w trzeciej dostałam to, co chciałam. Cieszę się, że po końcówce od razu widać, że to nie koniec historii i nie mogę się doczekać kolejnej części !

Jestem udobruchana po przeniesieniu relacji głównych bohaterów na wyższy poziom. Nie mogłam się doczekać, kiedy zadzieje się miedzy nimi coś ciekawego. Oczywiście czekałam cierpliwie przez dwie części, aż w trzeciej dostałam to, co chciałam. Cieszę się, że po końcówce od razu widać, że to nie koniec historii i nie mogę się doczekać kolejnej części !

Po mimo ciekawego zakończenia poprzedniego tomu w trzeci nie mogłam się „wgryźć”. Gdzie jest fiolka, kto ma fiolkę, szukamy fiolki… i tak przez polowe książki, aż zaczyna się tyle dziać 🤯 te zwroty akcji mogą przyprawić o palpitacje serca.
Bardzo mi się podoba w która relacja Alicji i Nikodema 😉 Tak, tak, tak.
Ja się tylko pytam jak tak można skończyć książkę, przecież nadal nic nie wiem. Chce więcej…

Po mimo ciekawego zakończenia poprzedniego tomu w trzeci nie mogłam się „wgryźć”. Gdzie jest fiolka, kto ma fiolkę, szukamy fiolki… i tak przez polowe książki, aż zaczyna się tyle dziać 🤯 te zwroty akcji mogą przyprawić o palpitacje serca.
Bardzo mi się podoba w która relacja Alicji i Nikodema 😉 Tak, tak, tak.
Ja się tylko pytam jak tak można skończyć książkę, przecież...