Donżon: Wydanie zbiorcze 1

Już dawno żadna lektura nie dała mi tyle frajdy. Arcydzieło!

Już dawno żadna lektura nie dała mi tyle frajdy. Arcydzieło!

„Donżon to sążnisty esej o heroicznym fantasy” napisali wydawcy na okładce tego tomiszcza Donżonu (cześć części cyklu Zenit). I nie jest to esej, ale „sążnista” opowieść, pastisz w którym mogą się przejrzeć wszyscy miłośnicy gier spod znaku papierowego rpg. Zabawa, ale i wielka radocha z lektury. Można się pośmiać z samych siebie (BG-ów),odnaleźć wątki, które dotyczące wieeelu heroicznych postaci, które wędrują od zera do bohatera, a można tylko skupić się na poznaniu historii Donżonu i perypetiach właścicieli, którzy muszą zarabiać na sprowadzaniu śmiałków gotowych ich obrobić, lub jaki ocalić swój dom. Historia zyskuje również dzięki świetniej grafice i bohaterom ukazanym jako antropomorficzne zwierzęta.

„Donżon to sążnisty esej o heroicznym fantasy” napisali wydawcy na okładce tego tomiszcza Donżonu (cześć części cyklu Zenit). I nie jest to esej, ale „sążnista” opowieść, pastisz w którym mogą się przejrzeć wszyscy miłośnicy gier spod znaku papierowego rpg. Zabawa, ale i wielka radocha z lektury. Można się pośmiać z samych siebie (BG-ów),odnaleźć wątki, które dotyczące...

Strasznie ciężko ocenić mi sprawiedliwie ten tytuł... Brakuje mi oceny 6.5, 7 trochę za dużo 6 trochę za mało ;) Nasłuchałem się i tym komiksie same dobre rzeczy i spodziewałem się dzieła wybitnego albo chociaż bardzo dobrego a dostałem mocno mieszany tytuł :( oczywiście zobaczymy jak będzie dalej w kolejnych tomach obym było lepiej bo skuszony opiniami kupiłem naraz wszystkie 6 częściej 😼 na plus na pewno poczucie humoru, co prawda nie ma go dużo ale jak już jest to idzie się pośmiać. Rysunki i kolory także są poprawne. Niestety historia mnie nie porwała a to dla mnie w sumie jest najważniejsze.
Pozdrawiam

Strasznie ciężko ocenić mi sprawiedliwie ten tytuł... Brakuje mi oceny 6.5, 7 trochę za dużo 6 trochę za mało ;) Nasłuchałem się i tym komiksie same dobre rzeczy i spodziewałem się dzieła wybitnego albo chociaż bardzo dobrego a dostałem mocno mieszany tytuł :( oczywiście zobaczymy jak będzie dalej w kolejnych tomach obym było lepiej bo skuszony opiniami kupiłem naraz...

Świetny komiks, parodia rpg w świetnym stylu

Świetny komiks, parodia rpg w świetnym stylu

Mistrzowski komiks parodiujący wszystko, co związane z fantasy, stołowymi grami RPG czy D&D. Tytułowy Donżon to zamek z podziemiami wypełnionymi potworami. Zarządzany jest przez praktycznie kilka postaci, a jego interesów broni duet nie z tej ziemi. Oczywiście nie brakuje też śmiałków, którzy chcą złupić to miejsce, ale spokojnie, skarbu pilnuje smok. Pełno gagów i śmiesznych sytuacji, do tego kreska jest bardzo ładna i pełna szczegółów. Naprawdę warto jak ktoś lubi takie klimaty. Jeden z moich faworytów jeśli chodzi o komiksy, które przeczytałem w tym roku.

Mistrzowski komiks parodiujący wszystko, co związane z fantasy, stołowymi grami RPG czy D&D. Tytułowy Donżon to zamek z podziemiami wypełnionymi potworami. Zarządzany jest przez praktycznie kilka postaci, a jego interesów broni duet nie z tej ziemi. Oczywiście nie brakuje też śmiałków, którzy chcą złupić to miejsce, ale spokojnie, skarbu pilnuje smok. Pełno gagów i...

Świetna saga obok Wampira moje ulubione dzieło Sfara.

Świetna saga obok Wampira moje ulubione dzieło Sfara.

Donżon to komiks nietuzinkowy. Po przeczytaniu kilku pierwszych stron czułem się jakbym w rękach trzymał produkt przeznaczony dla dzieci. Po pierwszej dekapitacji, posoce i brutalnych scenach scenach zmieniłem swoją perspektywę. Dzieciom radzę trzymać się od tego tytułu z dala.

Jestem fanem fantasy i doceniam to, jak bogaty świat stworzyli twórcy. Autorzy wykreowali mnóstwo istot, stworów, ras i krain. Bardzo podoba mi się ta różnorodność i liczę, że twórcy utrzymali swoją pomysłowość i kreatywność do samego końca sagi.

Szata graficzna Donżona jest dość specyficzna i momentami karykaturalna. Nie jestem fanem takiej kreski, ale nie przeszkadzała mi jakoś szczególnie w trakcie lektury.

Pewne zastrzeżenia mam co do scenariusza. O Donżonie słyszałem same pozytywy i prawdopodobnie miałem zbyt wysokie oczekiwania. Humor nie zawsze do mnie trafiał, satyra i pewna groteska mnie nie przekonała, a główny bohater miał zbyt dużo farta na swojej drodze. Pomimo tych wszystkich czynników, komiks uważam za bardzo fajną i odprężającą lekturę. Na pewno sięgnę po kolejny tom.

Donżon to komiks nietuzinkowy. Po przeczytaniu kilku pierwszych stron czułem się jakbym w rękach trzymał produkt przeznaczony dla dzieci. Po pierwszej dekapitacji, posoce i brutalnych scenach scenach zmieniłem swoją perspektywę. Dzieciom radzę trzymać się od tego tytułu z dala.

Jestem fanem fantasy i doceniam to, jak bogaty świat stworzyli twórcy. Autorzy wykreowali...

Dziecinna kreska, ale rysownik z biegiem czasu rysuje z większym detalem ale z mniejszym humorem. Mimo to pozycja bardzo przyjemna.

Dziecinna kreska, ale rysownik z biegiem czasu rysuje z większym detalem ale z mniejszym humorem. Mimo to pozycja bardzo przyjemna.

Donżon - wydanie zbiorcze T1

Mimo sporego stażu komiksowego jakoś nigdy wcześniej nie interesowała mnie ta pozycja. Wsród licznych ochów i achów gdzieś tam zasłyszanych czy przeczytanych przypadkiem tu i ówdzie to, szczerze pisząc, nawet do końca nie wyłapałem o czym to jest i czego się spodziewać.

Nie oceniaj książki po okładce czy tytule mówią mądrzy ludzie - ja postanowiłem zaliczyć się do tych niemądrych i niestety oceniłem. Negatywnie. Okładka wyglądająca jak jakiś mix He-Mana z Kaczkami, plus ten tytuł sugerujący jakiegoś błędnego Don Kichota wróć Joana, co to w ogóle ma być... nieee, to nie może być dobre.

Szcześciem w nieszczęściu otwartość umysłu pozwala mi czytać różne dziwne rzeczy. Pojawiła się okazja i skorzystałem z niej - Donżon wylądował u mnie na czytadle. I wsiąkłem.

Dawno, dawno temu, grałem w grę komputerową - nie, nie Tomb Raider (chociaż też) - Dungeon Keeper. To dobra gra była, bo odwracająca zwyczajowe role - zarządzaliśmy podziemiami pełnymi potworów, pułapek, niebezpieczeństw, chroniliśmy skarby przed zakusami wstrętnych rycerzy na białych koniach i (super)bohaterów. Coś stworzonego specjalnie dla mnie.

Całkiem niedawno z kolei grałem w jeszcze inną grę komputerową - Don't Starve. To taka pozycja z gatunku survival, gdzie trzeba przetrwać jak najdłużej, bo wszystko w około chce nas usunąć ze świata przedstawionego. Mnóstwo możliwości, wymagająca rozgrywka, a przede wszystkim bardzo przyjemnie przerysowana, komiksowa wręcz grafika z zadziorem, dodająca całości uroku. I też nie trzeba być tym dobrym, trzeba tylko przetrwać. Znowu, po latach, coś dla mnie.

I tu wchodzi Donżon, cały na czarno. Nigdy do lektury Donżona nie zdarzyło mi się przeczytać słowa dungeon jako donżon, a teraz to jedyna opcja. Donżon Kiper!

Jest sobie zatem nie żaden błędny rycerz, a pełnoprawny zamek z podziemiami (tytułowy Donżon),jest Strażnik, czuwający nad tym by potwory chroniące skarby miały co jeść i dbający, by biznes się kręcił, są jego pełnokrwiści pomocnicy, częściej swoimi przygodami generujący tylko nowe problemy niż faktycznie pomagający, są czary i jest magia, jest rozbudowany świat fantasy gdzie nikt nie jest ani biały ani czarny, gdzie fabuła jest nieprzewidywalna, ale zawsze - gdy się nad nią zastanowimy - spójna i logiczna. Jest też w końcu humor, częściej czarny lub montypajtonowski niż klasyczny, a także sensowne, czasem nawet błyskotliwe dialogi. Wszystko jest podkraszone wszelkimi możliwymi nawiązaniami (najczęściej poważnie-prześmiewczo) do wszelkiego fantasy, żeby tylko wymienić gadający miecz z supermocami i własnym charakterkiem oraz zasadami. Czego chcieć więcej? I to wszystko okraszone stylistyką graficzną, która tak bardzo mi się skojarzyła ze wspomnianym Don't Starve - po dziesięciu stronach byłem kupiony, i w sumie teraz gdy piszę te słowa to nie wiem o co mi chodziło z tą okładką.

Bardzo, bardzo miłe zaskoczenie. Polecam wszystkim, nawet tym których "jedyna przygoda z seksem i przemocą to bycie przyłapanym na masturbacji przez matkę i dostanie w dziób" ;)

Daję 9/10 i po krótkiej przerwie na inne pozycje zamierzam pochłaniać kolejne tomy.

Donżon - wydanie zbiorcze T1

Mimo sporego stażu komiksowego jakoś nigdy wcześniej nie interesowała mnie ta pozycja. Wsród licznych ochów i achów gdzieś tam zasłyszanych czy przeczytanych przypadkiem tu i ówdzie to, szczerze pisząc, nawet do końca nie wyłapałem o czym to jest i czego się spodziewać.

Nie oceniaj książki po okładce czy tytule mówią mądrzy ludzie - ja...

W 1998 r. Joann Sfar i Lewis Trondheim rozpoczęli pracę nad serią komiksową „Donżon”. Z czasem do projektu dołączali kolejni artyści. Seria doczekał się 37 tomów podzielonych na parę cykli. Pierwsze polskie wydanie zbiorcze zbiera tomy cyklu „Zenit”. Czy ten tom zachęca do zapoznania się z całą serią?

Tytułowy Donżon to podziemia, odwiedzane przez śmiałków poszukujących skarbów i walczących z potworami. Donżonem zarządza Strażnik, który czerpie zyski z odwiedzin kolejnych herosów. Pewnego dnia jednak złowrogie bractwo usiłuje go zmusić do sprzedaży Donżonu. Zirytowany Strażnik postanawia zlecić największemu bohaterowie w lochach rozprawienie się z bractwem. W wyniku jednak tragicznych wydarzeń zamiast herosa na wyprawę zostaje wysłany dosyć cherlawy mieszkaniec Donżonu.

Początkowo fabuła nie jest zbyt ambitna. Są to kolejne mniej lub bardziej śmieszne perypetie bohaterów. Z czasem jednak robi się coraz poważniej, a gra zaczyna się toczyć o coraz większą stawkę. Zresztą nawet w tych bardziej zabawnych momentach pobrzmiewają też bardziej gorzkie nuty, które też mogą zmusić do pewnych refleksji.

Dużo jest tutaj czarnego humoru. Część żartów może zaszokować, ale mnie one osobiście bardzo bawiły. Często też bawi tragizm danej sytuacji.

Teoretycznie jest to bardzo typowy świat fantasy. Jednakże jeden oryginalny pomysł goni kolejny. Pewne klasyczne motywy zostają tutaj w oryginalny sposób przerobione, a fabuła rozwija się inaczej niż czytelnik może się spodziewać.

Bohaterowie początkowo są bardzo jednowymiarowi. Z czasem jednak zaczynają się rozwijać i są już innymi postaciami niż na początku historii. Szczególne wrażenie robi smok Marvin, który może się wydawać jedynie brutalem, ale okazuje się naprawdę ciekawym bohaterem.

Za rysunki odpowiadają tutaj Lewis Trondheim i Bouchet. Kreska tego pierwszego może się na początku wydawać prosta, ale szybko okazuje się, że potrafi stworzyć naprawdę różnorodny świat fantasy z pomysłowo wyglądającymi istotami. Kiedy funkcję rysownika przejmuje Bouchet historia staje się trochę poważniejsza, a tempo jest trochę wolniejsze. Jednakże rysownik ten też potrafi narysować pomysłowe sekwencje akcji.

Jest to kawał świetnego komiksu, który zachwyca do ostatniej strony. Trochę szkoda, że najprawdopodobniej następny tom będzie opowiadał o innych bohaterach, ale liczę, że też mnie wciągnie.

W 1998 r. Joann Sfar i Lewis Trondheim rozpoczęli pracę nad serią komiksową „Donżon”. Z czasem do projektu dołączali kolejni artyści. Seria doczekał się 37 tomów podzielonych na parę cykli. Pierwsze polskie wydanie zbiorcze zbiera tomy cyklu „Zenit”. Czy ten tom zachęca do zapoznania się z całą serią?

Tytułowy Donżon to podziemia, odwiedzane przez śmiałków poszukujących...