Upadek Gondolinu

Ciekawe książka. Ewolucja tolkienowskiej mitologii widoczna jak na dłoni. Ci wszyscy "gnomowie" czy "Melko" kłuli mnie w oczy jako osobę, która wychowała się na Silmarillionie i nazwach stamtąd znanych, ale mimo to brnąłem dalej.
Cieszyłem się, że w końcu udało się przeczytać coś z Pierwszej Ery w wersji bardziej fabularyzowanej niż ta z Silmiarillionu. Ton nadal był bardzo podniosły, dialogi drętwe, ale mimo wszystko była to inna jakość. A czytanie przy kominku i nastrojowej muzyce wyolbrzymiało walory tej książki.
Komentarza Christophera mnie nudziły. Wiem, że były potrzebne aby rozeznać się przede wszystkim w chronologii, ale tak czy inaczej większość pominąłem.

Ciekawe książka. Ewolucja tolkienowskiej mitologii widoczna jak na dłoni. Ci wszyscy "gnomowie" czy "Melko" kłuli mnie w oczy jako osobę, która wychowała się na Silmarillionie i nazwach stamtąd znanych, ale mimo to brnąłem dalej.
Cieszyłem się, że w końcu udało się przeczytać coś z Pierwszej Ery w wersji bardziej fabularyzowanej niż ta z Silmiarillionu. Ton nadal był...

Nie zainteresowała mnie.

Nie zainteresowała mnie.

Książka zachwyca epickim rozmachem, tragicznym klimatem i pięknym językiem, a ilustracje Alana Lee dodatkowo podkreślają jej wyjątkowy charakter.

Książka zachwyca epickim rozmachem, tragicznym klimatem i pięknym językiem, a ilustracje Alana Lee dodatkowo podkreślają jej wyjątkowy charakter.

Wciąż się zastanawiam, dlaczego przez tyle lat było mi nie po drodze z Tolkienem. Teraz, kiedy wydawnictwo Prószyński i S-ka wypuszcza książki tego autora w nowej oprawie graficznej, ale takiej, obok której nie da się przejść obojętnie, chwytam i czytam, i zachwytom moim nie ma końca. Moi znajomi już dawno "przerobili" Tolkiena i śmieją się ze mnie, że odkrywam go dopiero teraz. Ale mi nie jest do śmiechu, bo straciłem szmat czasu na książki, których już nie pamiętam, a mogłem żyć w literackim zachwycie znacznie wcześniej…
„Upadek Gondolinu” to nie jest zwykła książka, to wydarzenie, nie tylko dlatego, że po raz pierwszy ukazała się po ponad stu latach od powstania, ale przede wszystkim dlatego, że jest pięknym i poruszającym zwieńczeniem twórczości Tolkiena.
Nie jest to jednak jedna, płynna opowieść. Warto o tym wiedzieć, zanim sięgniecie po książkę. Christopher Tolkien, z ogromnym szacunkiem dla spuścizny ojca, przedstawia nam ewolucję tej historii. Czytamy najwcześniejszą, epicką i nieco surową wersję, by później śledzić, jak opowieść dojrzewała, zmieniała się i splatała z innymi wątkami wielkiej mitologii. Ten zabieg może początkowo zaskoczyć, ale szybko okazuje się jego największą siłą. Daje nam wyjątkowy wgląd w warsztat pisarza, w to, jak z jednego, genialnego zarodka wyrastało całe Śródziemie.
A ten zarodek jest fascynujący! Tutaj, w tej właśnie historii, po raz pierwszy pojawiają się smoki, potworni Balrogowie i niezliczone hordy orków. Morgoth, ukryty w swojej twierdzy, jest przytłaczającym, namacalnym złem. Wobec niego staje Tuor, człowiek prowadzony przez wolę wyższych mocy. Jego wędrówka do ukrytego, elfiego królestwa Gondolinu i dramatyczna obrona miasta to kwintesencja tolkienowskiego heroizmu: tragicznego, nieuniknionego, ale niepozbawionego nadziei.
To właśnie ta nadzieja jest sercem „Upadku Gondolinu”. Pomimo tytułu, który zapowiada katastrofę, książka tętni życiem, pięknem i odwagą. Wspaniałość Gondolinu, mądrość króla Turgona, miłość Tuora i Idril oraz symboliczne narodziny ich syna, Eärendila, rozświetlają nadchodzące ciemności. To opowieść o stracie, ale także o dziedzictwie, które przetrwa i ukształtuje przyszłość. Książka ta jest kwintesencją tolkienowskiej zajebistości, niepowtarzalnej i bezsprzecznej.
Czytelnik dostaje coś więcej niż piękną historię, dostaje jej duszę i cały kontekst powstawania. To lektura wymagająca zaangażowania, ale oferująca w zamian coś niezwykłego: uczucie dotykania samego źródła wyobraźni, z której zrodziła się cała legenda. Dla każdego, kto kocha świat Tolkiena, to pozycja absolutnie obowiązkowa. To wzruszające i godne pożegnanie z niepowtarzalną podróżą, którą przez lata prowadzili nas J.R.R. i Christopher Tolkienowie.
Prawdziwy skarb.
P.S. 1: Niniejsze wydanie jest najładniejsze w całej historii tego tytułu. Dark Crayon po raz kolejny pokazał, że w materii książkowych okładek jest najlepszy, a wydawca od jakiegoś czasu co rusz zaskakuje jakością wydawanych książek. To już nie są lata 90. czy początek nowego lat dwutysięcznych (wcześniejszych lat nawet nie chce mi się wspominać),gdzie byle jakie okładki mogły brać udział w konkursie Graficznej Ohydy Roku. Dzisiaj wydawcy już wiedzą, że okładka to pierwszy bodziec przy wyborze książki i robią, co w ich mocy, aby czytelnik chciał sięgać po kolejne tytuły. A Prószyński radzi sobie bardzo dobrze i jest jednym z najlepszych w Polsce, jeśli chodzi o jakość wydawanych książek. Chapeau bas!
P.S. 2: Do tej pory ukazały się trzy tytuły Tolkiena w nowych okładkach Dark Crayona: "Beren i Luthien", "Upadek Gondolinu" oraz "Beowulf".

https://www.facebook.com/hultajliteracki

Wciąż się zastanawiam, dlaczego przez tyle lat było mi nie po drodze z Tolkienem. Teraz, kiedy wydawnictwo Prószyński i S-ka wypuszcza książki tego autora w nowej oprawie graficznej, ale takiej, obok której nie da się przejść obojętnie, chwytam i czytam, i zachwytom moim nie ma końca. Moi znajomi już dawno "przerobili" Tolkiena i śmieją się ze mnie, że odkrywam go dopiero...

Trochę się dłuży przez pokazanie różnych wersji upadku, ale ogólnie warta uwagi.

Trochę się dłuży przez pokazanie różnych wersji upadku, ale ogólnie warta uwagi.

W „Upadku Gondolinu” dostałam to co u Tolkiena najlepsze, czyli historię o dumie, zdradzi i upadku tego co piękne, o ile nie najpiękniejsze. Ten tekst swoje odczekał, „dojrzał” i za sprawą syna autora w końcu został wydany jako łącznik między początkami historii Tolkiena a późniejszymi historiami z Władcy Pierścieni i Silmarillionu.

Gondolin to ukryte miasto elfów, a jak to u elfów bywa, jest swoistą doskonałością, która paradoksalnie od początku ma w sobie zarodek tragedii. Pomimo że to wczesne dzieło Tolkiena początkujące historię Śródziemia, to od wstępu czuć monumentalność i mistykę. 
Zaczątek historii Tura budził skojarzenia z trochę biblijnymi historiami przeznaczenia i posłannictwa, człowieka ukierunkowanego przez bóstwo w stronę nieuchronnej misji.
Popisem Tolkiena jest jednak to, jak genialnie splata ze sobą mity i historię, bo historia tworzy epos o świętym heroizmie i pieśni żałobnej o utracie, gdy cień Morgotha spowija wszystko.
Sceny militarne jak to u autora są genialne, za sprawą opisów i rozmachu, ale i poczucia dramatyzmu, które było dla mnie bardzo odczuwalne.

Za sprawą Christophera Tolkiena, który zajął się redakcja książki, zachował strukturę „następstwa historii” ukazując jak ten tekst ewoluował przez lata. Dzięki temu ta książka jest swoistym świadectwem narodzin całej sagi. Jako że ja zawsze Lubie smaczki i zaglądanie na warsztat, to ciekawe było podglądanie procesu twórczego i to jak J.R.R. Tolkien modelował swój piękny świat, jak go modyfikował i uzupełniał o wydarzenia, wątki i symbole.

Nie ma co ukrywać tego, że ta książka od czytelnika wymaga sporo skupienia, czasu i oddania, za sprawą momentami archaicznego rytmu, ale i ciężar opowieści. Ta historia nie jest przygodówka, jakiej można się spodziewać, to książka, która pozwala zrozumieć, jak tworzyły się fundamenty Śródziemia jakie znamy dziś. Dla mnie to monumentalne, melancholijne i niezwykle ważne dzieło, które zdecydowanie daje możliwość na pełniejsze zrozumienie Śródziemia.

W „Upadku Gondolinu” dostałam to co u Tolkiena najlepsze, czyli historię o dumie, zdradzi i upadku tego co piękne, o ile nie najpiękniejsze. Ten tekst swoje odczekał, „dojrzał” i za sprawą syna autora w końcu został wydany jako łącznik między początkami historii Tolkiena a późniejszymi historiami z Władcy Pierścieni i Silmarillionu.

Gondolin to ukryte miasto elfów, a jak...

„Upadek Gondolinu” to epicka opowieść J.R.R. Tolkiena o zdradzie i zniszczeniu ukrytego elfiego miasta. Choć książka nie ma klasycznej fabuły i zawiera wiele przypisów, porusza ważne tematy, takie jak heroizm, poświęcenie i walka dobra ze złem. Piękne ilustracje Alana Lee i bogaty świat przedstawiony sprawiają, że to wartościowa lektura, szczególnie dla fanów Tolkiena i fantasy.

„Upadek Gondolinu” to epicka opowieść J.R.R. Tolkiena o zdradzie i zniszczeniu ukrytego elfiego miasta. Choć książka nie ma klasycznej fabuły i zawiera wiele przypisów, porusza ważne tematy, takie jak heroizm, poświęcenie i walka dobra ze złem. Piękne ilustracje Alana Lee i bogaty świat przedstawiony sprawiają, że to wartościowa lektura, szczególnie dla fanów Tolkiena i...

Przebrnąłem z mozołem... To nie Hobbit i Władca pierścieni. Nawet nie jest daleko, jest bardzo daleko od tego.

Przebrnąłem z mozołem... To nie Hobbit i Władca pierścieni. Nawet nie jest daleko, jest bardzo daleko od tego.

"Upadek gondolinu" - podobnie jak "Beren i Luthien" - to pozycja dla zagorzałych fanów twórczości Tolkiena, którzy przeczytali już wszystkie pozostałe książki wydane przez jego syna. Skupia się ona na pierwszej i ostatniej wersji tego opowiadania, przytaczając obie w całości. Dodatkowa wartość to omówienie różnych zakończenie Pierwszej Ery, rozważanych przez autora na przestrzeni lat.

Książka na pewno nie jest przeznaczona dla kogoś, kto przeczytał tylko Hobbita i Władcę Pierścieni - w tym wypadku należy sięgnąć po Silmarillion, który osadza wszystkie te opowieści w kontekście pełnej mitologii stworzonej przez Tolkiena.

"Upadek gondolinu" - podobnie jak "Beren i Luthien" - to pozycja dla zagorzałych fanów twórczości Tolkiena, którzy przeczytali już wszystkie pozostałe książki wydane przez jego syna. Skupia się ona na pierwszej i ostatniej wersji tego opowiadania, przytaczając obie w całości. Dodatkowa wartość to omówienie różnych zakończenie Pierwszej Ery, rozważanych przez autora na...

To nie tyle powieść co historia powstania oraz szkice powieści. Wyjaśnia kilka spraw ale to nie jest lektura w stylu lekko i przyjemnie :)

To nie tyle powieść co historia powstania oraz szkice powieści. Wyjaśnia kilka spraw ale to nie jest lektura w stylu lekko i przyjemnie :)