Legenda o Sigurdzie i Gudrun

Żadne to zaskoczenie, gdy napisze, że książka ta jak każda spod pióra Tolkiena jest wyjątkowa, bo pomijając znakomity warsztat autora, to Tolkien niezmiennie zaskakuje kreatywnością i działa na mnie inspirująco, a podróż na surową Północ gdzie przeznaczenie jest znacznie silniejsze, niż wola bohaterów jest czystą przyjemnością.

Fascynacja autora mitologią nordycką nie jest zaskakująca, a jego rekonstrukcje mitu jest bogata i pełna literackiego kunsztu. 
Sigurd jest postacią totalnie bezbronną wobec przeznaczenia, a jego relacja z walkirią i Gudrun nie jest klasyczna, a bardziej stworzona z magii, dramatu i manipulacji. Pisarz znakomicie pokazuje, jak zgubna może być miłość i prowadzić do zguby, a Sigurd bohater utkany z dumy i będący iście niezwyciężonym polega w starciu i intryga i zapisanym losem.
Historia Gundrun jest już tragedią w czystej postaci. Po śmierci Sigurd kobieta zawierając małżeństwo wbrew własnej woli staje się bezwzględna mścicielka. Tutaj otrzymałam historie bez kompromisów, gdzie honor i krew są odporne na litość.

Przyznam szczerze, że Lubie te dodatkowe opracowania Christophera Tolkiena, ponieważ jego komentarze i wstawki dają pełniejszy obraz działa i wiele pozwalają lepiej zrozumieć i mówiąc wprost jeszcze bardziej zafascynować się autorem, ponieważ jego zaangażowanie w literaturę nordycką i jego świadomość literacką zasługują na najwyższe laury. Co ciekawe to pokazuje też, jak bardzo to literackie wejście w te światy pozwalało Tolkienowi w sposób przemyślany budować swoje legendarzu.

Jestem niezmiennie zachwycona Tolkienem, jego kunsztem, umiejętnością budowania atmosfery, gdzie można odnieść wrażenie, że czyta się legendy zapisane na skałach, a ich ciężar i brzemię ciążą niesamowicie. Piękna surowa historia, o miłości, zdradzie i przeznaczenie, które pomimo zadawana ciosów nie jest w stanie pozbawić dumy bohaterów.


Żadne to zaskoczenie, gdy napisze, że książka ta jak każda spod pióra Tolkiena jest wyjątkowa, bo pomijając znakomity warsztat autora, to Tolkien niezmiennie zaskakuje kreatywnością i działa na mnie inspirująco, a podróż na surową Północ gdzie przeznaczenie jest znacznie silniejsze, niż wola bohaterów jest czystą przyjemnością.

Fascynacja autora mitologią nordycką nie jest...

nie jest to powieść czy książka masowej kultury. Są to tłumaczenia starych poematów. Raczej nazwałbym to jedną z prac akademickich Tolkiena a nie jego twórczością. Więc jeśli znasz tylko LOTR i Hobbita z dorobku Tolkiena to nie jest to coś w tym stylu, ale polecam sprawdzić może spodobają ci się takie rzeczy lub zainteresujesz kwestiami lingwistycznymi.

nie jest to powieść czy książka masowej kultury. Są to tłumaczenia starych poematów. Raczej nazwałbym to jedną z prac akademickich Tolkiena a nie jego twórczością. Więc jeśli znasz tylko LOTR i Hobbita z dorobku Tolkiena to nie jest to coś w tym stylu, ale polecam sprawdzić może spodobają ci się takie rzeczy lub zainteresujesz kwestiami lingwistycznymi.

Nie zainteresowała mnie.

Nie zainteresowała mnie.

Kolejna odsłona (po "Pieśni o Nibelungach" i "Krymhildzie") jakże tragicznej historii Sigurda, Gudrun, Gunnara, Brunhildy i innych świadomie lub nie zamieszanych w losy przeklętego skarbu Fafnira.

Kolejna odsłona (po "Pieśni o Nibelungach" i "Krymhildzie") jakże tragicznej historii Sigurda, Gudrun, Gunnara, Brunhildy i innych świadomie lub nie zamieszanych w losy przeklętego skarbu Fafnira.

Jedną z cech wyróżniających twórczość Tolkiena od większości autorów fantasy jest mitologiczno-legendarny wymiar jego dzieł. Przesiąknięte są one tą samą wagą i złożonością, co starożytne podania; głębia historyczna jego narracji daje czytelnikowi poczucie niezwykłego realizmu. Wpływ ten jest widoczny też w heroicznym etosie jego bohaterów. Dzięki zawartym w tym tomie poematom możemy zapoznać się z jego własnymi wersjami starożytnych legend i łatwiej przez to zrozumieć tę unikalność. Dzieło to podkreśla kunszt Tolkiena nie tylko jako pisarza fantasy, ale także poety, filologa i gawędziarza, na którego głęboko wpłynęły pradawne opowieści.

Tolkien powiedział kiedyś, że jego pierwszą reakcją na przeczytanie jakiejś średniowiecznej opowieści była chęć napisania podobnej do niej. I tak też zrobił. Jego podejście nie było zwykłą imitacją, ale celową i intuicyjną adaptacją, odzwierciedlającą metody średniowiecznych autorów i poetów. Jest to szczególnie fascynujące, ponieważ rzuca światło na jego proces twórczy, który polegał na wypełnianiu luk w fragmentarycznych narracjach jego własną wyobraźnią. W ten sposób połączył różne rozproszone tradycje w spójną fabułę sprawiając, że dzieło przystępne jest nawet dla osób niezaznajomionych z mitologią. W "Legendzie o Sigurdzie i Gudrun" autor wskrzesił starożytny nordyjski mit o Niflungach. W przeciwieństwie do wielu mitów, w których dominują bogowie, ta historia jest głęboko zakorzeniona w ludzkich doświadczeniach, emocjach i czynach. Opowieść o Sigurdzie, jego ojcu i jego żonach stanowi serce staronordyjskiej mitologii, kładąc nacisk na ludzkie zmagania i heroizm.

Tematy poruszane w tych legendach są mroczne i złożone, zogniskowane intensywnie na zemście i rozlewie krwi. Mimo to, czytelnik szybko może zostać pochłonięty przez narrację dzięki zwięzłości tych poematów. Co prawda książka zawiera również obszerne komentarze i eseje (same w sobie fascynujące),jednak nie są one niezbędne do zrozumienia poezji Tolkiena i można je zostawić sobie na koniec by nie przerywały płynności narracji. Wielką zaletą wydania jest uwzględnienie angielskiej wersji poematów. Przekład, co zrozumiałe, znacznie różni się od oryginału, napisanego w staroislandzkim metrum aliteracyjnym. Tłumaczki starały się oddać jak najwierniej rytm utworu, by czytelnik mógł choć "usłyszeć odległe echo staroislandzkiego poematu", niemniej jednak zapoznanie się z oryginałem jest najlepszym rozwiązaniem.

Pomimo tego, że Tolkien zaprzeczał jakoby mity nordyjskie lub opery Wagnera miały bezpośredni wpływ na jego twórczość, to trudno nie zauważyć pewnych podobieństw. Na przykład przeklęty pierścień Andvariego, który przynosi nieszczęście swoim właścicielom, przypomina Jedyny Pierścień. Fafnir, mężczyzna, który stał się smokiem, przypomina Smauga, zwłaszcza jeśli uwzględni się wyprawy Sigurda i Bilba do ich legowisk w poszukiwaniu skarbów. Istnieją podobieństwa pomiędzy przeklętym skarbem Doriathu z "Księgi zaginionych opowieści", a złotem Andvariego. Brynhilda, której przepowiedziane jest poślubić wybrańca, mówi Sygurdowi, że wyjdzie za niego dopiero wtedy, gdy zdobędzie królestwo, co przywodzi na myśl związek Aragorna i Arweny.

Oczywiście Tolkien nie kopiował jedynie starożytnych mitów, ale przede wszystkim przeobrażał i kreatywnie łączył różne elementy. Ta artystyczna adaptacja widoczna jest w szczególnie gdy wprowadza nowe koncepcje, których nie ma w oryginalnych legendach. Przykładem niech będzie udział Sigurda w Ragnaroku, mogący zapewnić zwycięstwo Odyna - koncept bliźniaczy do przepowiedzianej kluczowej roli Turina w ostatecznej bitwie z Morgorthem. „Legenda o Sigurdzie i Gudrun” to dzieło, które w pełni ukazuje wszechstronne talenty Tolkiena. Zarówno dla samych pasjonatów północnych legend jak i dla miłośników twórczości autora "Hobbita" będzie to przednia lektura. Oferuje bogatą i wciągającą podróż do serca mitologii nordyjskiej widzianej oczami jednego z największych twórców mitów współczesnych czasów.

Jedną z cech wyróżniających twórczość Tolkiena od większości autorów fantasy jest mitologiczno-legendarny wymiar jego dzieł. Przesiąknięte są one tą samą wagą i złożonością, co starożytne podania; głębia historyczna jego narracji daje czytelnikowi poczucie niezwykłego realizmu. Wpływ ten jest widoczny też w heroicznym etosie jego bohaterów. Dzięki zawartym w tym tomie...

Świetny styl, świetny język. Przyjemnie mi się to czytało.

Świetny styl, świetny język. Przyjemnie mi się to czytało.

Legendy z czasów starożytnej Północy w wersji Tolkiena.
Pięknie napisane. W takich wydaniach naprawdę uwielbiam i doceniam zachowanie oryginalnego tekstu z możliwością porównania tłumaczenia.

Legendy z czasów starożytnej Północy w wersji Tolkiena.
Pięknie napisane. W takich wydaniach naprawdę uwielbiam i doceniam zachowanie oryginalnego tekstu z możliwością porównania tłumaczenia.

7.5/10
Przepięknie, ale to przepięknie napisana historia - zresztą, cóż tu się dziwić, skoro pióra samego Tolkiena. Przyznam się bez bicia, że chwytam się wszystkiego, co ma jakikolwiek związek z Hunami, a że tu występuje Attyla, to i po to musiałam sięgnąć. I ani trochę nie żałuję, choć powieść napisana jest wierszem. Zwykle takich książek nie czytam, więc i tym razem wypadało się bardziej skupić, by cała opowieść odpowiednio "weszła", ale jak już się w tym postanowieniu wytrwa i zapozna z całością, nie da się tego żałować. Piękna rzecz!

7.5/10
Przepięknie, ale to przepięknie napisana historia - zresztą, cóż tu się dziwić, skoro pióra samego Tolkiena. Przyznam się bez bicia, że chwytam się wszystkiego, co ma jakikolwiek związek z Hunami, a że tu występuje Attyla, to i po to musiałam sięgnąć. I ani trochę nie żałuję, choć powieść napisana jest wierszem. Zwykle takich książek nie czytam, więc i tym razem...

Narracja / Styl / Humor 8/10
Świat przedstawiony 7/10
Przesłanie / Problematyka / Informatywność 8/10
Fabuła / Zwroty akcji 6/10
Bohaterowie 7/10
Klimat / Subiektywne odczucia 7/10

PODSUMOWUJĄC 7/10
Ciekawa książka, zawierająca poemat J.R.R. Tolkiena oparty na fragmentach Eddy, oraz jego opracowanie, głównie autorstwa Christophera Tolkiena. Mnie w miarę zainteresowała, chociaż przyznaję, że personalnie znacznie preferuję, odnosząc się do zawartego w książce "rozróżnienia", stylistykę staroangielską od skandynawskiej, a fragmentaryczność narracji trochę mnie bolała.
Lekturę polecałabym raczej osobom zainteresowanym literaturą oraz mitologią bądź poezją skandynawską. Zwykłych czytelników poszukujących interesującej fabuły i bohaterów może po prostu znudzić.

Narracja / Styl / Humor 8/10
Świat przedstawiony 7/10
Przesłanie / Problematyka / Informatywność 8/10
Fabuła / Zwroty akcji 6/10
Bohaterowie 7/10
Klimat / Subiektywne odczucia 7/10

PODSUMOWUJĄC 7/10
Ciekawa książka, zawierająca poemat J.R.R. Tolkiena oparty na fragmentach Eddy, oraz jego opracowanie, głównie autorstwa Christophera Tolkiena. Mnie w miarę zainteresowała,...

Fajna książka. Szybko się czyta. Polecam

Fajna książka. Szybko się czyta. Polecam