Tygodnik Powszechny. Wydanie specjalne nr 1/2019. Polska Żydowska

To nie jest żadna recenzja tylko osobista refleksja pisana na gorąco zaraz po przeczytaniu tego materiału.

Mieszkając poza Polską od kilku dekad, nie dziwota, że to specjalnie wydanie Tygodnika Powszechnego doszło do mnie dopiero teraz, kilka lat po jego wydaniu. I chociaż na sprawę żydowsko polską zawsze byłem uczulony i sporo o niej czytałem, nigdy tak do końca nie potrafiłem sobie wytłumaczyć moich osobistych kwestii tożsamościowych z tym związanych. A po przeczytaniu tego numeru -w którym można spotkać przemyślenia i doświadczenia osobiste autorów doprawdy bardzo różne i pochodzące z różnych okresów czasu, opinie często ze sobą sprzeczne acz nie wykluczające się- przyznam że powstał w mojej głowie jeszcze większy zamęt. Paradoksalnie sprawia to, że i tak bardzo ten numer TP polecam, bo pokazuje jak skomplikowany, wielowątkowy i trudny do ogarnięcia jest to temat.

Zakończę fragmentem z artykułu Adama Michnika, z którym osobiście się identyfikuję kiedy mówi o statusie "Polaka pochodzenia żydowskiego, a nie Żyda polskiego. Wszelako takiego Polaka, który bardzo chce być Żydem dla antysemitów i który zawsze antysemitom mówi w twarz: 'Ja jestem Żydem'. To jest taki szczególny rodzaj Polaka".

To nie jest żadna recenzja tylko osobista refleksja pisana na gorąco zaraz po przeczytaniu tego materiału.

Mieszkając poza Polską od kilku dekad, nie dziwota, że to specjalnie wydanie Tygodnika Powszechnego doszło do mnie dopiero teraz, kilka lat po jego wydaniu. I chociaż na sprawę żydowsko polską zawsze byłem uczulony i sporo o niej czytałem, nigdy tak do końca nie...

Od wielu lat zadaję sobie pytanie, dlaczego w ludziach rodzi się tego typu uczucie, które prowadzi do niszczenia drugiej istoty ludzkiej? Dlaczego jedni uważają się za lepszych od innych? I nie tylko o kolor skóry, poglądy polityczne czy wyznanie tu chodzi.

Przeczytałam już sporo książek o losach Żydów na świecie. I nadal nie jestem bliżej odpowiedzi na pytanie: dlaczego są tak znienawidzeni? Nikt tego wprost nie powiedział, można snuć jakieś domysły. Jednak i tak nic nie usprawiedliwia tego, co stało się w XX wieku.

Ten numer specjalny Tygodnika Powszechnego składa się z artykułów pochodzących z różnych okresów, ale zawsze dotyczących kwestii żydwoskiej czy polsko-żydowskiej. Wypowiadają się w nich różni ludzie patrzący z różnych perspektyw na czas zagłady. Polacy i Żydzi. Nieistotne jest jednak, jakiego są pochodzenia. Najważniejsze jest to, że są ludźmi i nikt nie ma prawa im tego odebrać. Tak jak nie może im odebrać prawa do widzenia świata takim, jaki go widzą.
Można snuć polemiki, prostować ścieżki pokręcone, starać się przekonywać.
Nie ma Araba, Żyda, Chinczyka, Tutsi czy Polaka - jest człowiek.

I jak pisze w swoich emocjonalnych wypowiedziach Marek Edelman - najważniejsze są życie i miłość.

Warto przeczytać. Artykuły są lepsze czy gorsze, budzą na pewno emocje. Jest też złość, ale złość na nas samych, że nie potrafiliśmy i nie potrafimy, mimo coraz wyższego stopnia cywilizacji zapanować nad swoim egoizmem.

Od wielu lat zadaję sobie pytanie, dlaczego w ludziach rodzi się tego typu uczucie, które prowadzi do niszczenia drugiej istoty ludzkiej? Dlaczego jedni uważają się za lepszych od innych? I nie tylko o kolor skóry, poglądy polityczne czy wyznanie tu chodzi.

Przeczytałam już sporo książek o losach Żydów na świecie. I nadal nie jestem bliżej odpowiedzi na pytanie: dlaczego...