掏摸

To jedna z tych książek, które na pierwszy rzut oka wydają się niepozorne. Krótka, właściwie na jedno posiedzenie — godzina czytania i po wszystkim. Początek sprawia wrażenie dość banalnego: historia kieszonkowca działającego w tokijskim metrze, coś na kształt kameralnego kryminału o złodzieju i jego fachu.

Szybko jednak okazuje się, że to tylko przynęta. Nakamura prowadzi czytelnika w dużo mroczniejsze rejony ludzkiej psychiki. Z każdą stroną atmosfera gęstnieje, a historia zaczyna skręcać w coraz bardziej niepokojącą stronę. To już nie jest opowieść o drobnych kradzieżach, ale o samotności, manipulacji i świecie, w którym bohater powoli traci kontrolę nad własnym losem.

Największe wrażenie zrobiło na mnie to, jak autor potrafi z tak prostej historii zrobić coś naprawdę dziwnego i momentami wręcz pokręconego. Im bliżej końca, tym bardziej wszystko wymyka się spod kontroli — także dla czytelnika. Finał tylko potwierdza, że to książka, która celowo burzy oczekiwania i zostawia z lekkim poczuciem niepokoju.

Krótka, dziwna i mocno pokręcona lektura. I właśnie dlatego warto po nią sięgnąć.

To jedna z tych książek, które na pierwszy rzut oka wydają się niepozorne. Krótka, właściwie na jedno posiedzenie — godzina czytania i po wszystkim. Początek sprawia wrażenie dość banalnego: historia kieszonkowca działającego w tokijskim metrze, coś na kształt kameralnego kryminału o złodzieju i jego fachu.

Szybko jednak okazuje się, że to tylko przynęta. Nakamura prowadzi...

Od pierwszych stron czułam samotność i zagubienie głównego bohatera. Ten duszny, wycofany klimat Tokio był bardzo wyraźny i konsekwentnie prowadzony przez całą książkę. Wzbudzał we mnie jednocześnie współczucie i ciekawość - chciałam zrozumieć, dlaczego wiedzie takie, a nie inne życie.

Motyw wyobcowania i życia na marginesie jest tu ważny, ale nie trafił do mnie aż tak mocno. Coraz częściej mam wrażenie, że japońska literatura po prostu nie do końca jest dla mnie. Rozumiem temat, widzę jego sens, ale brakuje mi czegoś więcej - jakiegoś wyraźniejszego domknięcia, konsekwencji, może morału.

Historia małego chłopca była dla mnie jednym z ciekawszych elementów. Chciałam poznać go lepiej, tak samo jak przeszłość głównego bohatera i ich potencjalną przyszłość. Niestety zostałam z niedosytem.

Styl był dość monotonny, choć książkę czytało się szybko. Nie wstrząsnęła mną, nie zachwyciła, ale też nie była całkowitym rozczarowaniem. Zostawiła mnie raczej w stanie chłodnej obojętności.

Najbardziej zapamiętałam cytat:
„Wiesz, jak powinno się przeżyć życie? Właściwie korzystając z cierpienia i radości. To tylko doznania płynące do nas ze świata. Umiejętnie mieszając je w naszym umyśle, możemy używać ich w zupełnie nowy sposób. Jeśli chcesz przejść na stronę zła, pod żadnym pozorem nie możesz zapomnieć o dobru.”

Od pierwszych stron czułam samotność i zagubienie głównego bohatera. Ten duszny, wycofany klimat Tokio był bardzo wyraźny i konsekwentnie prowadzony przez całą książkę. Wzbudzał we mnie jednocześnie współczucie i ciekawość - chciałam zrozumieć, dlaczego wiedzie takie, a nie inne życie.

Motyw wyobcowania i życia na marginesie jest tu ważny, ale nie trafił do mnie aż tak...

szybko się czyta, momentami jednak lekki przerost formy nad treścią. ale wątek kryminalny i napięcie w drugiej części książki zdecydowanie warte dotarcia.

szybko się czyta, momentami jednak lekki przerost formy nad treścią. ale wątek kryminalny i napięcie w drugiej części książki zdecydowanie warte dotarcia.

Krótka, z brudnym klimatem (i właśnie wtedy najbardziej wciąga gdy pokazuje nie-tak-ładne-tokyo). Niestety autor trochę przesadził z postacią antagonisty i jego filozofowanie było dla mnie sztuczne i czasem wręcz żenujące. Fajne do poczytania w samolocie czy pociągu.

Krótka, z brudnym klimatem (i właśnie wtedy najbardziej wciąga gdy pokazuje nie-tak-ładne-tokyo). Niestety autor trochę przesadził z postacią antagonisty i jego filozofowanie było dla mnie sztuczne i czasem wręcz żenujące. Fajne do poczytania w samolocie czy pociągu.

Opowieść o kieszonkowcu, ktory wplątuje się w grubszą aferę dla tajemniczego potężnego człowieka. Książka wydaje się ciekawa z opisu ale miedzy okladkami już tak interesująco nie jest. Zgrabnie napisana, ma ciekawy klimat, momentami miałam wrazenie, że trochę oniryczny - Tokio wydaje się miastem ze snu. Ale sama historia jest nudnawa. Niewiele się tu dzieje, mamy opisy złodziejskiego rzemiosła, trochę rozmyślań, filozofii z dolnej półki, kilka niedopowiedzeń no i w zasadzie nic co by sprawiło, że ta powieść coś we mnie zostawi. Można przeczytać, może komuś się spodoba, wszak różne są gusta, ale dla mnie takie pół na pół.

Opowieść o kieszonkowcu, ktory wplątuje się w grubszą aferę dla tajemniczego potężnego człowieka. Książka wydaje się ciekawa z opisu ale miedzy okladkami już tak interesująco nie jest. Zgrabnie napisana, ma ciekawy klimat, momentami miałam wrazenie, że trochę oniryczny - Tokio wydaje się miastem ze snu. Ale sama historia jest nudnawa. Niewiele się tu dzieje, mamy opisy...

Ciekawa, intrygująca.

Ciekawa, intrygująca.

Zachwyt!!! Tym razem książka japońskiego pisarza. I to jest kryminał. Nie krwawy, ale skojarzył mi się z naszą Chmielewską. Książka opowiada losy kieszonkowca. Jednak jest o sprycie, o uwikłaniu się (nie ze swojej winy) w świat ludzi, którzy zlecają zadania! O nauce młodszego pokolenia, o przemocy wobec dziecka (nie ze strony głównego bohatera),o zastraszaniu. Wszystko odbywa się w metrze, ulicy, restauracjach. Warto przeczytać!

Zachwyt!!! Tym razem książka japońskiego pisarza. I to jest kryminał. Nie krwawy, ale skojarzył mi się z naszą Chmielewską. Książka opowiada losy kieszonkowca. Jednak jest o sprycie, o uwikłaniu się (nie ze swojej winy) w świat ludzi, którzy zlecają zadania! O nauce młodszego pokolenia, o przemocy wobec dziecka (nie ze strony głównego bohatera),o zastraszaniu. Wszystko...

Chyba jestem trochę za głupia na tę książkę. Ogólnie była porządnie napisana, główny bohater był ciekawie wykreowaną postacią, a całą historię czytało się szybko i przyjemnie. Problem w tym, że nie za bardzo rozumiem, o co tak naprawdę w niej chodzi - jakie przesłanie miała za sobą nieść. Niby jest tam sporo nawiązań np. do poczucia władzy i trochę rozważań nad przeznaczeniem, ale tak średnio się to wszystko trzyma całości. Samo zakończenie też mnie lekko zbiło z tropu.

Chyba jestem trochę za głupia na tę książkę. Ogólnie była porządnie napisana, główny bohater był ciekawie wykreowaną postacią, a całą historię czytało się szybko i przyjemnie. Problem w tym, że nie za bardzo rozumiem, o co tak naprawdę w niej chodzi - jakie przesłanie miała za sobą nieść. Niby jest tam sporo nawiązań np. do poczucia władzy i trochę rozważań nad...

Nie jest to kryminał, thriller ani sensacja.
To, że główną postacią jest kieszonkowiec zamieszany w skomplikowane działania grupy przestępczej, nie ma większego znaczenia.
To powieść, hmm, psychologiczna? Pokazuje Japończyków i miejsca, o których rzadko się wie. Biednych, samotnych, zagubionych, niekochanych w jakiś sposób opuszczonych.
Gdzie okruchy dobra nie mają trwałego znaczenia.
To także opowieść o bezkarności i o niemal nieograniczonej władzy jednych ludzi nad drugimi. Którzy czasem próbują wyślizgnąć się przeznaczeniu.

Nie jest to kryminał, thriller ani sensacja.
To, że główną postacią jest kieszonkowiec zamieszany w skomplikowane działania grupy przestępczej, nie ma większego znaczenia.
To powieść, hmm, psychologiczna? Pokazuje Japończyków i miejsca, o których rzadko się wie. Biednych, samotnych, zagubionych, niekochanych w jakiś sposób opuszczonych.
Gdzie okruchy dobra nie mają...

"Ludzie twojego pokroju zwykle tak kończą."

Kieszonkowiec, rzezimieszek, złodziej. Zero szacunku dla kogoś, kto wykorzystuje nieuwagę i pozbawia niewinnych pieniędzy, zegarków i innych dóbr. A co, jeśli kieszonkowiec to Robin Hood? Ktoś, kto ma serce, kto pochyla się nad nieszczęściem dziecka?
Nishimura taki jest. Zręczne palce i dobro w sercu (umiarkowane, żeby nie było). Wplątuje się jednak w śmierdzącą sprawę i jego życie wymyka się z tych zręcznych dłoni.
Czy ktoś kontroluje nasze przeznaczenie, czy naszym przeznaczeniem jest znaleźć się pod czyjąś kontrolą? O tym jest ta zgrabnie napisana książka, której ekranizację chętnie bym obejrzała.

"Ludzie twojego pokroju zwykle tak kończą."

Kieszonkowiec, rzezimieszek, złodziej. Zero szacunku dla kogoś, kto wykorzystuje nieuwagę i pozbawia niewinnych pieniędzy, zegarków i innych dóbr. A co, jeśli kieszonkowiec to Robin Hood? Ktoś, kto ma serce, kto pochyla się nad nieszczęściem dziecka?
Nishimura taki jest. Zręczne palce i dobro w sercu (umiarkowane, żeby nie było)....