Drużyna 5. Góra Skorpiona

Ciekawa książka przygodowa.

Ciekawa książka przygodowa.

Świetnie się bawiłam! Cudownie było przeżyć przygodę z Gilianem w roli gościa :D

Świetnie się bawiłam! Cudownie było przeżyć przygodę z Gilianem w roli gościa :D

Słabsza od swojej poprzedniczki, która już była wyjątkowo przeciętna.
Absurd niekiedy przechodzi sam siebie, zaś cały wątek kultu do mnie nie przemawia i mam wrażenie, trochę go za dużo w opowieściach spod pióra pana Flanagana.
Niemniej jednak, wciąż utrzymująca pewien klimat i domowość, która przypomina mi o czasach, gdy czytałem Drużynę.

Słabsza od swojej poprzedniczki, która już była wyjątkowo przeciętna.
Absurd niekiedy przechodzi sam siebie, zaś cały wątek kultu do mnie nie przemawia i mam wrażenie, trochę go za dużo w opowieściach spod pióra pana Flanagana.
Niemniej jednak, wciąż utrzymująca pewien klimat i domowość, która przypomina mi o czasach, gdy czytałem Drużynę.

Widać już wyraźne zmęczenie materiału w tej książce, ale mimo to wspominam ją całkiem przyjemnie. Miałam 19 lat czytając Górę Skorpiona i szczerze? Ubogość świata przedstawionego nie przeszkadzała mi jakoś bardzo, bo ten tom jest wręcz wypchany akcją i intrygami. A cały kult Skorpiona jest tak dobrze skonstruowany, że przez chwilę nawet kibicowałam złolom (tak, moja niechęć do postaci księżniczki Cassandry jest już chyba legendarna).

Zaczyna się typowo dla książek Flanagana - król zleca Drużynie Hala kolejną misję w ramach traktatu ze Skandią o wzajemnej pomocy. Oto tajemniczy kult Skorpiona podobno szykuje zamach na księżniczkę Cassandrę. Poza Halem i jego pobratymcami do opieki nad królewną zostaje wyznaczony również zwiadowca Gilan, który współpracował z drużyną Skandian w poprzednim tomie. Zaczyna się polowanie, każdy chce bowiem uderzyć pierwszy. Pytanie brzmi: kto tu jest rzeczywiście łowcą, a kto zwierzyną?

Góra Skorpiona nie jest najlepszą częścią tej serii, ale w porównaniu do kolejnych, późniejszych tomów, to nadal uważam że trzyma średni, zadowalający czytelnika poziom. Jest akcja, jest intryga, są waleczni bohaterowie i ich przeciwnicy, mamy też całkiem niezłą narracje. Niestety, osobiście najbardziej podobały mi się tomy 2 i 3, bo trzymają się pierwotnej idei Drużyny jako serii o piratach.

Tak więc za całokształt daje 6, bo bawiłam się dobrze i całkiem miło wspominam tę książkę, ale nie należy ona do moich ulubionych.

Widać już wyraźne zmęczenie materiału w tej książce, ale mimo to wspominam ją całkiem przyjemnie. Miałam 19 lat czytając Górę Skorpiona i szczerze? Ubogość świata przedstawionego nie przeszkadzała mi jakoś bardzo, bo ten tom jest wręcz wypchany akcją i intrygami. A cały kult Skorpiona jest tak dobrze skonstruowany, że przez chwilę nawet kibicowałam złolom (tak, moja niechęć...

W tym tomie potwierdza się to, że najlepiej zacząć czytać książki pana Flanagana od "Zwiadowców". Mamy tu dużo szczegółów związane z tą serią, jednak może nie są one aż tak potrzebne, ale bez tego osobiście irytowałoby mnie to tzw. skąd, gdzie i kiedy to np. się wydarzyło. Tak więc mamy tu akcję, która rozgrywa się po dziesiątym tomie "Zwiadowców". Kolejna sprawa jest dla fanów Gilana, bo tu można powiedzieć, został przez autora bardziej doceniony i śmieszne jest to, że w głównej serii o nim akurat było dość cicho w niektórych wydarzenia, a tak tu ma wreszcie swoje "pięć minut" w akcji.

I jeśli chodzi o wydarzenia w tej książce, to są jak najbardziej na dobrym poziomie. Osobiście uważam, że czyta się je bardzo przyjemnie. Jednak jedna rzecz, która mnie zaczyna denerwować, to pomysłowość Hala. A raczej jego genialne pomysły, bo tu były aż dwa, na które nikt nie wpadł, a jemu się udało. Trochę już mnie męczy ten jego "wybitny umysł" konstruktora. Niby powtarzają ciągle, że nie wszystkie jego pomysły są udane, a jednak ma się wrażenie, że tak nie jest.

Na koniec powiem, że podobało mi się zazębienie sytuacji, jaka miała miejsce w poprzedniej książce z tym, co wydarzyło się na końcu. Erak został udobruchany, a Kluf nadal psoci. :3

W tym tomie potwierdza się to, że najlepiej zacząć czytać książki pana Flanagana od "Zwiadowców". Mamy tu dużo szczegółów związane z tą serią, jednak może nie są one aż tak potrzebne, ale bez tego osobiście irytowałoby mnie to tzw. skąd, gdzie i kiedy to np. się wydarzyło. Tak więc mamy tu akcję, która rozgrywa się po dziesiątym tomie "Zwiadowców". Kolejna sprawa jest...

Świetnie czyta się serię „Drużyna”. Bardzo podoba mi się to, ze każda przygoda obejmuje więcej niż jeden tom- nie to co w wielu częściach „Zwiadowców”. Zwieńczenie każdej historii sagą śpiewaną przez Stefana i Jespera w Hallasholm jest przeurocze. Były pewne drobne mankamenty po stronie tłumacza i edytora: kilka literówek- Ingvar, nie Ivar, raz powiedziane jest o Morzu Bezkresnym, a na mapce jest zaznaczony Ocean Bezmierny. Z tyłu okładki jest mowa o tym, ze Drużyna odbiła 20 Araluenczykow, ale tak naprawdę było ich tylko dwunastu. Małe błędy, ale wprawiały mnie w irytację. Podobał mi się udział Gilana w misji, lubię jak światy Zwiadowców i Drużyny się wzajemnie przenikają :)

Świetnie czyta się serię „Drużyna”. Bardzo podoba mi się to, ze każda przygoda obejmuje więcej niż jeden tom- nie to co w wielu częściach „Zwiadowców”. Zwieńczenie każdej historii sagą śpiewaną przez Stefana i Jespera w Hallasholm jest przeurocze. Były pewne drobne mankamenty po stronie tłumacza i edytora: kilka literówek- Ingvar, nie Ivar, raz powiedziane jest o Morzu...

Super część!

Super część!

Wybitna! Wspaniały, lekki i przyjemny styl pisania. Świetnie wykreowani bohaterowie, których nie sposób nie lubić. Mnóstwo akcji, która trzyma w napięciu. Polecam z całego serca.

Wybitna! Wspaniały, lekki i przyjemny styl pisania. Świetnie wykreowani bohaterowie, których nie sposób nie lubić. Mnóstwo akcji, która trzyma w napięciu. Polecam z całego serca.

Bardzo dobrze napisana (oraz przetłumaczona ) powieść.
Sekty zabójców, stara postacie z ,,Zwiadowców" oraz góra która jest celem tej wyprawy.
Jeśli zaczniesz czytać, a jesteś fanem szybkiej i przyspieszającej bicie serca akcji to się nie zawiedziesz.

Bardzo dobrze napisana (oraz przetłumaczona ) powieść.
Sekty zabójców, stara postacie z ,,Zwiadowców" oraz góra która jest celem tej wyprawy.
Jeśli zaczniesz czytać, a jesteś fanem szybkiej i przyspieszającej bicie serca akcji to się nie zawiedziesz.

Kolejna ciekawa książka serii "Drużyna" jednak nie wybija się niczym, ale trzyma poziom, a humor i zwroty akcji oraz przedłużenie akcji z poprzedniej części i pozostawienie bohaterów w tym samym państwie działa na korzyść tej pozycji. Ponadto pojawiają się nowi bohaterowie, a także wątki z drugiej serii Johna Flanagana czyli "Zwiadowców". Góra Skorpiona jako książka zdecydowanie na plus.

Kolejna ciekawa książka serii "Drużyna" jednak nie wybija się niczym, ale trzyma poziom, a humor i zwroty akcji oraz przedłużenie akcji z poprzedniej części i pozostawienie bohaterów w tym samym państwie działa na korzyść tej pozycji. Ponadto pojawiają się nowi bohaterowie, a także wątki z drugiej serii Johna Flanagana czyli "Zwiadowców". Góra Skorpiona jako książka...