Pod ciemną skórą Filipin

Autor prześlizgnął się po archieplagu Filipin, mieszkał z tubylczymi plemionach, pracował z nimi i brał udział w uroczystościach. Mam wrażenie, że ten ogromny kraj, różnorodność kultur, nie jest do ogarnięcia w kilka miesięcy pobytu, a autor odwiedził wiele miejsc i z każdego chcial zdać relację, przez co chyba sam się w tym trochę pogubił, czego zresztą nie ukrywał w rozdziale o partyzantach. Plus że nie nachalnie epatował swoim światopoglądem.

Autor prześlizgnął się po archieplagu Filipin, mieszkał z tubylczymi plemionach, pracował z nimi i brał udział w uroczystościach. Mam wrażenie, że ten ogromny kraj, różnorodność kultur, nie jest do ogarnięcia w kilka miesięcy pobytu, a autor odwiedził wiele miejsc i z każdego chcial zdać relację, przez co chyba sam się w tym trochę pogubił, czego zresztą nie ukrywał w...

Zachęta "w pigułce" - do poznania innego świata, do walki ze stereotypami, do podróży umysłem. Chociaż nigdy nie byłam na Filipinach to chyba jak większość miałam swoje "turystyczne" wyobrażenie, które dzięki tej książce zostało zweryfikowane. Plus dla autora za "język" książki, dzięki któremu czyta się ją szybko i ciężko się oderwać od lektury :)

Zachęta "w pigułce" - do poznania innego świata, do walki ze stereotypami, do podróży umysłem. Chociaż nigdy nie byłam na Filipinach to chyba jak większość miałam swoje "turystyczne" wyobrażenie, które dzięki tej książce zostało zweryfikowane. Plus dla autora za "język" książki, dzięki któremu czyta się ją szybko i ciężko się oderwać od lektury :)

Książka świetna idealnie opisująca natywne plemiona Filipin. Treść idealnie oddaje klimat tego niezwykłego miejsca i ludzi. Wystarczy dać się porwać opowiadaniu.

Książka świetna idealnie opisująca natywne plemiona Filipin. Treść idealnie oddaje klimat tego niezwykłego miejsca i ludzi. Wystarczy dać się porwać opowiadaniu.

Przyjemny sposób na podróż bez wychodzenia z domu. Jak to w każdej wyprawie są momenty fascynujące i porywające, ale też upierdliwie nudne - przecież o to też w wyprawach chodzi. Dużym plusem są na pewno dołączone fotografie.

Przyjemny sposób na podróż bez wychodzenia z domu. Jak to w każdej wyprawie są momenty fascynujące i porywające, ale też upierdliwie nudne - przecież o to też w wyprawach chodzi. Dużym plusem są na pewno dołączone fotografie.

Gratulacje dla autora, że zdecydował się na zamieszkanie za każdym razem z tubylcami, w ich domostwach, ich świecie, gdzie nie tylko obserwował ich życie ale i brał czynny w nim udział, zjednując sobie tubylców i zaprzyjaźniając się. Książka ta to świetne uzupełnienie wiedzy dla osób, które zwiedziły cząstkę Filipin, które poznały zwykłych ludzi, a nie tylko przebywały w ośrodkach turystycznych / hotelach. Bardzo dobrze napisana, zebrany materiał pochodzi z pierwszej ręki. To taka perełka wśród reportaży.

Gratulacje dla autora, że zdecydował się na zamieszkanie za każdym razem z tubylcami, w ich domostwach, ich świecie, gdzie nie tylko obserwował ich życie ale i brał czynny w nim udział, zjednując sobie tubylców i zaprzyjaźniając się. Książka ta to świetne uzupełnienie wiedzy dla osób, które zwiedziły cząstkę Filipin, które poznały zwykłych ludzi, a nie tylko przebywały w...

Tomasz Owsiany wybrał się w ośmiomiesięczną podróż po Filipinach- państwa-archipelagu znajdującego się w Azji Południowo-Wschodniej. Obok siebie żyje tam kilkadziesiąt plemion posługujących się różnymi językami, wyznającymi różne religie i kultywującymi różne zwyczaje. Ponadto Filipiny są jednym z najbiedniejszych, najbardziej skorumpowanych i najbardziej dotkniętych przestępczością krajów na Świecie.

W reportażu tym Tomasz Owsiany opisał zwyczaje i tradycje kultywowane przez różne plemiona. Brał również udział w szokujących ceremoniach oraz poznawał ludzi reprezentujących różne grupy społeczne i pochodzących z różnych plemion. W niektórych fragmentach odwołuje się również do sytuacji społeczno-politycznej Filipin. Książka ta okraszona jest zdjęciami autora z podróży.

"Pod ciemną skórą Filipin" jest to reportaż, który mocno przypadł mi do gustu i wywarł na mnie duże wrażenie. Jest to książka, którą warto przeczytać.

Tomasz Owsiany wybrał się w ośmiomiesięczną podróż po Filipinach- państwa-archipelagu znajdującego się w Azji Południowo-Wschodniej. Obok siebie żyje tam kilkadziesiąt plemion posługujących się różnymi językami, wyznającymi różne religie i kultywującymi różne zwyczaje. Ponadto Filipiny są jednym z najbiedniejszych, najbardziej skorumpowanych i najbardziej dotkniętych...

Ciekawa książka, jedna z niewielu dostępnych na polskim rynku które dotyczą Filipin. Dużym plusem są zdjęcia w środku. Szybko się czyta, polecam!

Ciekawa książka, jedna z niewielu dostępnych na polskim rynku które dotyczą Filipin. Dużym plusem są zdjęcia w środku. Szybko się czyta, polecam!

Najgorsza książka podróżnicza jaką wziąłem do ręki. Strasznie nużąca, zlepek historii z podróży bez ładu i składu. Zdecydowanie nie każdy kto podróżuje po świecie powinien pisać książki.

Najgorsza książka podróżnicza jaką wziąłem do ręki. Strasznie nużąca, zlepek historii z podróży bez ładu i składu. Zdecydowanie nie każdy kto podróżuje po świecie powinien pisać książki.

Byłem na spotkaniu z Tomaszem Owsianym, ale dotyczącym Gujany Francuskiej. Zacząłem jednak od lektury Filipin.
Dość dokładnie opisana podróż, autor rzeczywiście mieszkał z tymi ludźmi, rzadko w luksusie.
Zabrakło mi tylko jakichś mapek odwiedzanych terenów, bo zdjęcia są. Może przydałby się krótki opis przygotowań. No i poprawiłbym ten koszmarny błąd ortograficzny ze str. 43 "Zagranicą piszą o mnie (...)". Poza tym było chyba wszystko co powinno się znaleźć: tajfuny, słynne ukrzyżowania, walki kogutów, śmieci w morzu itd. Mimo ponad 500 stron to dobrze spędzony czas na lekturze, mimo że w opisach walk rewolucyjnych można się pogubić: kto z kim, a kto przeciw komu.
Jedynie zaczęło mnie denerwować, gdy autor trzeci raz wspomniał, że jest rozwiedziony. Coś, co wydawałoby się tragedią życiową, dziś stało się chlebem powszednim, czymś, co można bez skrępowania opowiadać przy byle okazji.

Byłem na spotkaniu z Tomaszem Owsianym, ale dotyczącym Gujany Francuskiej. Zacząłem jednak od lektury Filipin.
Dość dokładnie opisana podróż, autor rzeczywiście mieszkał z tymi ludźmi, rzadko w luksusie.
Zabrakło mi tylko jakichś mapek odwiedzanych terenów, bo zdjęcia są. Może przydałby się krótki opis przygotowań. No i poprawiłbym ten koszmarny błąd ortograficzny ze str....

Tomasz Owsiany opisał plemiona filipińskie w ich codziennym bytowaniu. Rozmawiał i mieszkał z całym przekrojem Filipińczyków, na wsiach, w górach, i w Manili, nawet z więźniami. Z bogatymi i z bardzo biednymi, z politykami, i ze zwykłymi ludźmi. Przeciekawa lektura, nieco odmienna od narracji Wojciecha Tochmana.

Tomasz Owsiany opisał plemiona filipińskie w ich codziennym bytowaniu. Rozmawiał i mieszkał z całym przekrojem Filipińczyków, na wsiach, w górach, i w Manili, nawet z więźniami. Z bogatymi i z bardzo biednymi, z politykami, i ze zwykłymi ludźmi. Przeciekawa lektura, nieco odmienna od narracji Wojciecha Tochmana.