Północna granica

Mniej więcej do połowy książka mi się podobała, jednak im bliżej końca tym gorsze miałem przeczucia. Niestety, sprawdziły się. Warsztatowo nieźle, natomiast historia zmierza ostatecznie donikąd, a główni bohaterowie okazują się być zupełnie niepotrzebni, chodzi tylko o rozpierduchę.

Mniej więcej do połowy książka mi się podobała, jednak im bliżej końca tym gorsze miałem przeczucia. Niestety, sprawdziły się. Warsztatowo nieźle, natomiast historia zmierza ostatecznie donikąd, a główni bohaterowie okazują się być zupełnie niepotrzebni, chodzi tylko o rozpierduchę.

Cala seria to absolutna topka polskiej fantastyki

Cala seria to absolutna topka polskiej fantastyki

Niezłe.

Chociaż powiem tak. Wyczuwam pewien trend w polskiej fantastyce łączenia elementów typowo fantasy z rzeczami których opisy bardziej pasują do sci-fi. A więc zamiast krasnoludów i elfów mamy jakieś pokraczne stwory które spokojnie mogłyby się pojawić na totalnym zadupiu galaktyki.
Chyba tyle.


Może czytam za dużo fantasy, może po prostu jest lekko nijaka.


Doceniam warsztat!

O samej książce?
Niezła

Niezłe.

Chociaż powiem tak. Wyczuwam pewien trend w polskiej fantastyce łączenia elementów typowo fantasy z rzeczami których opisy bardziej pasują do sci-fi. A więc zamiast krasnoludów i elfów mamy jakieś pokraczne stwory które spokojnie mogłyby się pojawić na totalnym zadupiu galaktyki.
Chyba tyle.


Może czytam za dużo fantasy, może po prostu jest lekko nijaka....

Na początku trochę nie wiadomo o co chodzi. W świat zostajemy wprowadzeni w trakcie czytania. Ogólnie znajdujemy się na północy imperium i od pewnego czasu trwa wojna z istotami myślącymi, ale nie ludźmi. Sytuacja jest opisywania głównie przez pryzmat kilku postaci, ale chyba żadnej z nich nie nazwał bym główną.
Ciekawym elementem książki są opisy bitew i manewrów taktycznych. Jeśli chodzi o gatunek literacki to fantastyki mamy tutaj dosłownie odrobinę i głównie jest to związane z różnymi rasami ( inteligentne koty, seria TES 😉),bardziej to taka książka opowiadająca o wojskowości. Początek taki sobie, ale czym dalej tym jest dużo lepiej, od mniej więcej połowy książka zrobiła się wciągająca.

Na początku trochę nie wiadomo o co chodzi. W świat zostajemy wprowadzeni w trakcie czytania. Ogólnie znajdujemy się na północy imperium i od pewnego czasu trwa wojna z istotami myślącymi, ale nie ludźmi. Sytuacja jest opisywania głównie przez pryzmat kilku postaci, ale chyba żadnej z nich nie nazwał bym główną.
Ciekawym elementem książki są opisy bitew i manewrów...

Klasyka, pięknie wprowadziła mnie w ten nieprzyjazny świat pod pasmami

Klasyka, pięknie wprowadziła mnie w ten nieprzyjazny świat pod pasmami

Chyba moja pierwsza styczność z militarnym fantsy i chociaż podobało mi się i pójdę dalej w te serię, to nie jestem pewien czy sięgne po inne z tego podgatunku.

Ogólnie, jak wspomniałem, książka mi się podobała. Czułem pole bitwy i czekałem na zakończenie, w pozytywnym tych słów znaczeniu. Jednak same bity były dla mnie opisane zbyt szczegółowo przec co momentami się dłużyły, a militanra nomenklatura też nie pomagała, choć wierzę, że mogło być gorzej.

Chyba moja pierwsza styczność z militarnym fantsy i chociaż podobało mi się i pójdę dalej w te serię, to nie jestem pewien czy sięgne po inne z tego podgatunku.

Ogólnie, jak wspomniałem, książka mi się podobała. Czułem pole bitwy i czekałem na zakończenie, w pozytywnym tych słów znaczeniu. Jednak same bity były dla mnie opisane zbyt szczegółowo przec co momentami się...

Poprawne i rzetelne militarne fantasy.
Słabsze od „Meekhanu” Wegnera ze dwa oczka ale nie jest to bardzo kiepskie ;)
W zasadzie to książka bardzo nierówna. Były momenty, gdy czułem się zaintrygowany by zaraz potem czuć powiew sztampy i nudy. W zasadzie nie ma tu niczego, czego nie ma w innych militarnych fantasy, dlatego to historia dosyć standardowa.
Znowu ta północ, której trzeba bronić – ile razy to już widzieliśmy?
Na pewno na plus, że opowieść jest zwarta i skondensowana więc nie rozwleka się bezsensownie. Opisy potyczek kompetentne i dostajemy dokładnie to co widać na okładce 
Jest też kilka minusów i to dosyć istotnych
1/ Nadreprezentacja nazw i imion na literkę „A” i ogólnie nazwy oraz imiona brzmią, jak to ktoś już zauważył, dosyć sztucznie jak z generatora. Bardzo psuło mi to możliwość zanurzenia się w świat.
2/ Postaci kobiece przedstawione dosyć nieprzystępnie i stereotypowo, a przy tym niezbyt wiarygodnie.
3/Wątek jednego żołnierza, który przechodzi na stronę wroga – całkowicie nieautentyczne są konsekwencje tego jego posunięcia, a ściślej sama końcówka – nie tak się to kończy w wojsku.

Ogólnie takie nawet „może być”, nie urywa, nic oryginalnego ale czytałem gorsze rzeczy.
Słabo natomiast jeśli szukasz czegoś na miarę Meekhanu ale na zimowy weekend dla licealisty jest w porządku. Daję +1 do oceny końcowej za godną rolę kota-zwiadowcy i ładną okładkę.

Poprawne i rzetelne militarne fantasy.
Słabsze od „Meekhanu” Wegnera ze dwa oczka ale nie jest to bardzo kiepskie ;)
W zasadzie to książka bardzo nierówna. Były momenty, gdy czułem się zaintrygowany by zaraz potem czuć powiew sztampy i nudy. W zasadzie nie ma tu niczego, czego nie ma w innych militarnych fantasy, dlatego to historia dosyć standardowa.
Znowu ta północ,...

Spokojna, niemal na granicy znużenia, narracja lektora, ani nie męczy, ani nie usypia. Dobra robota!

Spokojna, niemal na granicy znużenia, narracja lektora, ani nie męczy, ani nie usypia. Dobra robota!

Świat oryginalny i zajmujący. Duża brutalność i lekka ręka do uśmiercania bohaterów. Porządne fabuły. Problemem jest styl narracji, który mnie nie przekonuje, i zbyt wysokie tempo, nastawienie na ciągłą akcję, brak pogłębienia. Oceniam cztery pierwsze tomy.

Świat oryginalny i zajmujący. Duża brutalność i lekka ręka do uśmiercania bohaterów. Porządne fabuły. Problemem jest styl narracji, który mnie nie przekonuje, i zbyt wysokie tempo, nastawienie na ciągłą akcję, brak pogłębienia. Oceniam cztery pierwsze tomy.

Jak ma zachwycać jak nie zachwyca. Zgodzę się z trafną opinią tu gdzieś znalezioną - historia jest „płaska”, bez emocji, serca, jakby pisana przez jakiegoś kronikarza, fakty, historie, wydarzenia i dalej, dalej. Mnie to nie bierze, z kolejnymi tomami chyba już dam sobie spokój.

Jak ma zachwycać jak nie zachwyca. Zgodzę się z trafną opinią tu gdzieś znalezioną - historia jest „płaska”, bez emocji, serca, jakby pisana przez jakiegoś kronikarza, fakty, historie, wydarzenia i dalej, dalej. Mnie to nie bierze, z kolejnymi tomami chyba już dam sobie spokój.