Wrath

Kulminacyjna odsłona cyklu „Wierni i Upadli” stawia protagonistów przed ostatecznym wyzwaniem, od którego zależą losy całego świata. W czasie gdy król Nathair desperacko dąży do skompletowania magicznych Artefaktów mających otworzyć wrota dla mrocznych armii Asrotha, Corban znajduje się w krytycznym położeniu jako więzień potężnych olbrzymów. Mimo izolacji i bolesnych strat, bohater podejmuje ryzykowną misję scalenia zwaśnionych rodów Jotunów, upatrując w tym sojuszu jedynej szansy na powstrzymanie nadchodzącego mroku. Ta dramatyczna konfrontacja staje się najwyższym sprawdzianem dla męstwa oraz wzajemnego oddania wszystkich zaangażowanych postaci.

Powieść cechuje się wyjątkowo szybkim tempem i niesłabnącą energią, co sprawia, że czytelnik od samego początku zostaje wciągnięty w nurt niepokojących zdarzeń. Autor umiejętnie łączy epickie opisy batalistyczne i strategiczne potyczki z intymnymi, pełnymi smutku momentami odejść ważnych dla fabuły bohaterów. I choć wysoka intensywność akcji utrzymuje się do samego końca, finałowe starcie może budzić niedosyt ze względu na pewną dozę przewidywalności i zbyt gwałtowne tempo narracji. Niemniej jednak, pomimo drobnych niedociągnięć w rozwiązaniu niektórych motywów, „Gniew” jawi się jako poruszający i zrealizowany z rozmachem epilog, który w godny sposób domyka całą historię zmagań Corbana i Nathaira.

Kulminacyjna odsłona cyklu „Wierni i Upadli” stawia protagonistów przed ostatecznym wyzwaniem, od którego zależą losy całego świata. W czasie gdy król Nathair desperacko dąży do skompletowania magicznych Artefaktów mających otworzyć wrota dla mrocznych armii Asrotha, Corban znajduje się w krytycznym położeniu jako więzień potężnych olbrzymów. Mimo izolacji i bolesnych...

Cóż, ostatnio tom nudny, powtarzalny, przewidywalny - byle jaki. Zmęczyła mnie ta książka. Autor na siłę chciał chyba zapchać treść opisany w stylu: „Maquin chodzi szybko i sprężyście, ile to już czasu minęło odkąd był w jamach. Blablabla”. Podobne opisy i retrospekcje pojawiają się co chwila - naprawdę wygląda to słabo. Opisy bitew - z dupy - wyliczanie ile osób ma każda armia, ile zostało. Nuda. Dobrnąłem do końca, bo pierwszy tom był spoko, natomiast zdecydowanie nie polecam , strata czasu, brak logiki, spłaszczenie fabuły i podniecanie się głównymi bohaterami (pozostałe tysiące osob nie ma wpływu na rozgrywkę - jak pojawia się jedne z głównych bohaterów na polu walki, to nagle świat się zmienia 😉). Książka pisana przez nastolatka z jakąś manią wielkości, bez porównania z innymi autorami (jak Abercrombie). Nie polecam.

Cóż, ostatnio tom nudny, powtarzalny, przewidywalny - byle jaki. Zmęczyła mnie ta książka. Autor na siłę chciał chyba zapchać treść opisany w stylu: „Maquin chodzi szybko i sprężyście, ile to już czasu minęło odkąd był w jamach. Blablabla”. Podobne opisy i retrospekcje pojawiają się co chwila - naprawdę wygląda to słabo. Opisy bitew - z dupy - wyliczanie ile osób ma każda...

Bardzo się dobrze bawiłem ,przy tej lekturze.Dużo tu walk,mrocznych potworów ,olbrzymów .Bardzo lubię te książkę .

Bardzo się dobrze bawiłem ,przy tej lekturze.Dużo tu walk,mrocznych potworów ,olbrzymów .Bardzo lubię te książkę .

Będę się powtarzać. Seria napisana z rozmachem. Co ciekawe mnogość bohaterów nie przeszkadza. Każdy znajdzie ulubieńca. Moja ulubiona bohaterka przeżyła. Uff. Świat opisany bardzo obrazowo. Walka dobra ze złem opisana po mistrzowsku. Moim skromnym zdaniem seria w pełni zasługuje by zostać kanonem gatunku.

Będę się powtarzać. Seria napisana z rozmachem. Co ciekawe mnogość bohaterów nie przeszkadza. Każdy znajdzie ulubieńca. Moja ulubiona bohaterka przeżyła. Uff. Świat opisany bardzo obrazowo. Walka dobra ze złem opisana po mistrzowsku. Moim skromnym zdaniem seria w pełni zasługuje by zostać kanonem gatunku.

Wreszcie koniec. Dobry redaktor powinien przetrzebić te tysiące zupełnie niepotrzebnych stron i skrócić cały ten cykl do jednej niezłej, maksymalnie 500-stronicowej, powieści.
Zaskakujące, że autor z każdym tomem pisał coraz gorzej. Ckliwość tym razem przekroczyła wszelkie dopuszczalne normy. Corban przestał budzić sympatię a zaczął niezwykle irytować swoimi pozbawionymi jakiegokolwiek sensu rozterkami. A wszelkie zwroty akcji w cyklu były do bólu przewidywalne.
W kółko te same porwania, pościgi, pojedynki, potyczki i bitwy. I nic z tego nie wynika.

Wreszcie koniec. Dobry redaktor powinien przetrzebić te tysiące zupełnie niepotrzebnych stron i skrócić cały ten cykl do jednej niezłej, maksymalnie 500-stronicowej, powieści.
Zaskakujące, że autor z każdym tomem pisał coraz gorzej. Ckliwość tym razem przekroczyła wszelkie dopuszczalne normy. Corban przestał budzić sympatię a zaczął niezwykle irytować swoimi pozbawionymi...

Troszkę dukatów musiałem zapłacić za ten niedostępny już tom, ale za to grande finale absolutnie mnie nie rozczarowało. Może nieco za dużo w nim patosu i łzawych momentów, ale pewnie takie zwyczajnie musiały być. Najważniejsze, że po raz kolejny czytało się znakomicie i ciężko było oderwać się od fabuły. Gwynne udowodnił, że jest jednym z najlepszych autorów, jeśli idzie o długie, epickie fantasy.

Troszkę dukatów musiałem zapłacić za ten niedostępny już tom, ale za to grande finale absolutnie mnie nie rozczarowało. Może nieco za dużo w nim patosu i łzawych momentów, ale pewnie takie zwyczajnie musiały być. Najważniejsze, że po raz kolejny czytało się znakomicie i ciężko było oderwać się od fabuły. Gwynne udowodnił, że jest jednym z najlepszych autorów, jeśli idzie o...

Idealne zakonczenie i podsumowanie calej historii, ktora spelnia wszystkie warunki genialnego fantasy, zdecydowanie polecajka ! :)

Idealne zakonczenie i podsumowanie calej historii, ktora spelnia wszystkie warunki genialnego fantasy, zdecydowanie polecajka ! :)

Nie była to najmocniejsza pozycja z całej sagi. Szkoda, bo pozostałe części trzymały wyższy poziom. Ogólnie oceniając całość - polecam. Dobrze się bawiłem czytając. Mnogość postaci, która jednak nie myliła się, co oznacza że były dobrze zarysowane

Nie była to najmocniejsza pozycja z całej sagi. Szkoda, bo pozostałe części trzymały wyższy poziom. Ogólnie oceniając całość - polecam. Dobrze się bawiłem czytając. Mnogość postaci, która jednak nie myliła się, co oznacza że były dobrze zarysowane

Niezwykle przypadła mi do gustu ta seria. Czytając nie tylko tą część ale wszystkie pozostałe świetnie się bawiłem. Dużo wartkiej akcji, wielkich bitew i małych potyczek. Akcja dobrze się rozwija i nie zwalnia tempa przez całą serię.
Zakończenie całego cyklu bardzo mi się podobało. Nie będę ukrywał, że kibicowałem głównym bohaterom i trzymałem kciuki żeby im się udało.
Mimo to, niektóre elementy mnie trochę raziły. Część bohaterów miała według mnie trochę irytujące cechy (co nie przeszkadzało mi kibicować im w starciu z siłami zła). Serie fantasy mają swoje prawa, ale mimo wszystko po uśmiercał bym trochę więcej pierwszoplanowych postaci, ponieważ momentami ich wyjścia z opresji były lekko przesadzone. Nie odbiera to jednak w moich oczach nic z serii bo świetnie się ją czytało i z czystym sumieniem mogę ją polecić innym fanom gatunku.

Niezwykle przypadła mi do gustu ta seria. Czytając nie tylko tą część ale wszystkie pozostałe świetnie się bawiłem. Dużo wartkiej akcji, wielkich bitew i małych potyczek. Akcja dobrze się rozwija i nie zwalnia tempa przez całą serię.
Zakończenie całego cyklu bardzo mi się podobało. Nie będę ukrywał, że kibicowałem głównym bohaterom i trzymałem kciuki żeby im się udało....

Ostatnia część przygód Corbana i spółki jest ciekawym, ale trochę sztampowym zakończeniem. Choć z ciekawością śledziłem losy postaci, z którymi przeszedłem już przez całe Ziemie Wygnane, to nie mogłem oprzeć się wrażeniu, że książka jest bardzo przewidywalna — odhacza oczekiwane konfrontacje pomiędzy bohaterami i ich przeciwnikami niczym kolejne punkty na liście zakupów. Nie ukrywam jednak, że nie czytało się tego źle, ładny styl i bogaty język sprawiały, że przeprawa przez książkę była całkiem przyjemna. Ponadto polubiłem bohaterów i chciałem wiedzieć, jak konkretnie potoczą się ich losy. Przy takim nagromadzeniu wątków nie da się uniknąć tego, że jedne będą lepsze (Maquin),a inne gorsze (Veradis),ale to sprawia, że każdy może znaleźć tu coś dla siebie. Po przeczytaniu całego cyklu tylko utwierdziłem się w przekonaniu, że jest to dobry cykl na początek z fantastyką. Mamy czarno na białym przedstawione kto jest dobry, kto jest zły, a wątki fantasy są marginalne, jest ich wręcz za mało jak na książkę z tego gatunku, ale za to nie przeszkadzają w odbiorze i zrozumieniu historii. Jest to moim zdaniem średni cykl ze średnim zakończeniem, ale napisany na tyle dobrze i spójnie, że warto dać mu szansę.

Ostatnia część przygód Corbana i spółki jest ciekawym, ale trochę sztampowym zakończeniem. Choć z ciekawością śledziłem losy postaci, z którymi przeszedłem już przez całe Ziemie Wygnane, to nie mogłem oprzeć się wrażeniu, że książka jest bardzo przewidywalna — odhacza oczekiwane konfrontacje pomiędzy bohaterami i ich przeciwnikami niczym kolejne punkty na liście zakupów....