Wyjście z cienia

Najbardziej łopatologiczna książka Zajdla. Początek jest chaotyczny i relatywnie nieistotny w stosunku do reszty książki, ale potem już jest stabilnie i całkiem ciekawie. Jak na Zajdla przystało, zakończenie pozostawia spory niedosyt.

Najbardziej łopatologiczna książka Zajdla. Początek jest chaotyczny i relatywnie nieistotny w stosunku do reszty książki, ale potem już jest stabilnie i całkiem ciekawie. Jak na Zajdla przystało, zakończenie pozostawia spory niedosyt.

„Wyjście z cienia” Janusza A. Zajdla to interesująca powieść science fiction, w której autor skupia się nie tylko na samej fabule, ale przede wszystkim na problemach społecznych i mechanizmach władzy. Świat przedstawiony jest przemyślany i ma wyraźny, nieco mroczny klimat, charakterystyczny dla twórczości Zajdla. Akcja rozwija się raczej powoli, co może niektórym czytelnikom przeszkadzać, jednak w zamian dostajemy sporo refleksji i sensownych obserwacji. To dobra, solidna książka, która skłania do myślenia, choć nie zachwyca na każdym etapie

„Wyjście z cienia” Janusza A. Zajdla to interesująca powieść science fiction, w której autor skupia się nie tylko na samej fabule, ale przede wszystkim na problemach społecznych i mechanizmach władzy. Świat przedstawiony jest przemyślany i ma wyraźny, nieco mroczny klimat, charakterystyczny dla twórczości Zajdla. Akcja rozwija się raczej powoli, co może niektórym...

Fantastyka moralnego niepokoju. Co wybrać: wolność, sprawiedliwość, równość czy dobrobyt? A wybrać musowo, bo wszystkiego spełnić się nie da.

Fantastyka moralnego niepokoju. Co wybrać: wolność, sprawiedliwość, równość czy dobrobyt? A wybrać musowo, bo wszystkiego spełnić się nie da.

Krótki audiobook, który długo męczyłem. Zajdel ma w swoim dorobku o wiele lepsze książki, a ta przypomina bardziej mikropowieść bądź dłuższe opowiadanie. A przynajmniej mogłaby być opowiadaniem, gdyby autor zdecydował się porzucić początkowy, bardzo długi wątek zdobywania przez młodego człowieka wiedzy na temat otaczającego go świata. W dalszej części i tak dorośli opowiadają o wszystkim po kolei.

„Wyjście z cienia” to ciekawa dystopia, trochę przydługa niestety. Niestety nie mogę jej z czystym sumieniem polecić nawet komuś – zwłaszcza komuś – kto styczności z Zajdlem nie miał i chce wyrobić sobie o nim jakieś zdanie na podstawie jednej, krótkiej historii. Ta zdecydowanie nie jest dla niego reprezentatywna.

Krótki audiobook, który długo męczyłem. Zajdel ma w swoim dorobku o wiele lepsze książki, a ta przypomina bardziej mikropowieść bądź dłuższe opowiadanie. A przynajmniej mogłaby być opowiadaniem, gdyby autor zdecydował się porzucić początkowy, bardzo długi wątek zdobywania przez młodego człowieka wiedzy na temat otaczającego go świata. W dalszej części i tak dorośli...

Ktoś kto jest dobrze zorientowany w tematyce naszej krajowej science fiction wie. że Zajdel jest klasykiem. Książki pt. “ Wyjście z cienia” jakoś nie kojarzyłem, ale skoro okazja się zdarzyła to wziąłem książeczkę w garść i zacząłem czytać.

Autor skupił się na tym, żeby snuć refleksję typu: jak obcy mogą wyglądać i jak te spotkania z nami, ziemianami będą wyglądać. Najbardziej znane popkulturowo są te Wellsowskie, czyli otwarta konfrontacja. Zajdel ma jednak inny koncept, poznamy przez czytelników w książce pt, “Limes inferior”. Po prostu kosmici byli tak wielką potęgą, że zdobycie naszego globu to była formalność. I tu było podobnie, wojna bohaterska była, ale krótka. Bo nie tylko przewaga technologiczna miała znaczenie ale też intelekt, niebywały spryt miał znaczenie, dzięki paru trickom niewielka grupka kosmitów administrowała całą Ziemią przez 80 lat. Przy współudziale konformistycznie nastawionych elit oczywiście.

Ciekawostką na pewno w tej książce jest wielokrotność narratorów, od nastoletniego chłopca imieniem Tim, który w szkole średniej na problem z zaliczeniem przedmiotu historia najnowsza. Profesor Bruss jest wymagającym nauczycielem i wymaga oczywiście oficjalnej historii nauczanej w szkołach, oczywiście napisanej przez kosmicznych zwycięzców. Pokazując losy Tima, autor pomaga czytelnikowi poznać to uniwersum. No i poznajemy system edukacji pod nadzorem Proksów, czyli kosmitów, którzy zdominowali Ziemię. To wchodzenie w system Gombrowicz nazywał upupianiem i w tym względzie kosmici nie byli oryginalni.

Są też naukowcy, siła rzeczy raczej bezrobotni, bo zbędni. , bo wszak wiadomo, kosmiczna nauka ma wyższe osiągnięcia. No ale że coś musieli robić, zaczęli dumać o co chodzi?, jak to się stało? I inne podobne pytania z naukowym podejściem do tematu kosmitów. I oni robią za tego drugiego narratora, w taki bardziej Zajdlowski tłumaczą to literacką rzeczywistość.

Ciekawy bohater to mieszkaniec lasu, dziadek Greg, zatwardziały weteran bitwy o Ziemię. Tłumaczy młodym chłopcom Tomowi i Nikowi po pierwsze, że są nową nadzieją, że wybuchnie rebelia i kosmiczni zdobywcy oddadzą glob. Tłumacząc rzeczywistość stosuje mrówcze i pszczele metaforyki i są one zrozumiałe.

Kolejnym milczącym narratorem jest mrówka. Bydle mimo, że jest najbardziej upierdliwie niszczonym przez kosmitów stworzeniem, silnie trwa w sojuszu z ludźmi i nie daje się zmieść z powierzchni planety. Są liczne przypuszczenia, że z mrówkami jest związany sekret jak rozwalić kosmicznego Proksa.

Jest jeszcze jeden narrator, kosmita z centrali eiworn E4 Odkryto liczne nadużycia i nieprawidłowości na jednej z planet. Oprócz sankcji dyscyplinarnych decyzja musiała być jedna. Opuszczenie Ziemi. A nasi znowu musieli zacząć pisać historię najnowszą. Trzeba było kosmicznej transformacji, żeby profesor Bruss zaliczył Timowi poprawkę z historii.

Książka jest niezwykła. Czyta się z zapartym tchem. Jest dreszczyk emocji, bo widać, że ten pisarz miał genialne koncepcje, których niestety nie odkryjemy, bo nie zostaną nigdy napisane. No nic czytamy i cieszmy się tym co nam Janusz Andrzej Zajdel pozostawił. Ta książka to rewelacja. Zdecydowanie warto przeczytać. Polecam.

Ktoś kto jest dobrze zorientowany w tematyce naszej krajowej science fiction wie. że Zajdel jest klasykiem. Książki pt. “ Wyjście z cienia” jakoś nie kojarzyłem, ale skoro okazja się zdarzyła to wziąłem książeczkę w garść i zacząłem czytać.

Autor skupił się na tym, żeby snuć refleksję typu: jak obcy mogą wyglądać i jak te spotkania z nami, ziemianami będą wyglądać....

Nigdy wcześniej nie czytałam Zajdla i już od bardzo dawna postanawiałam sobie, że muszę się w końcu wziąć za niego. W końcu to chyba trzeci najbardziej kanoniczny polski pisarz fantastyki, po Lemie i Sapkowskim. Może zrobiłabym to wcześniej, gdyby nie to, że jego książki są akurat dostępne tylko w takich trochę bardziej oddalonych oddziałach biblioteki, gdzie muszę specjalnie zaplanować tam wyprawę 😛 XD Ale w tym roku to już powiedziałam sobie - koniecznie, fantastyka jest moim tegorocznym motywem przewodnim, więc Zajdel wreszcie musi być! Więc jak już w końcu wyprawiłam się do tej biblioteki po przeciwnej stronie miasta, to od razu wzięłam wszystkie trzy dostępne tam tytuły: "Wyjście z cienia", "Paradyzję" i "Limes inferior".
Na pierwszy ogień poszło "Wyjście z cienia", z zachęcającym insektem na okładce. Jest to socjologiczne SF, wydana po raz pierwszy w roku mojego urodzenia: 1983. Otóż i mamy tu taką sytuację, że na Ziemi od 80 lat przebywają kosmici, którzy jako rasa wyżej rozwinięta, wzięli nas, Ziemian, pod skrzydła swej opieki - urządzili nam nowe porządki i wprowadzili swoje światłe zasady, w zamian pobierając stosowne kontyngenty naszych zasobów naturalnych, które regularnie odlatują rakietami. Analogia do ZSRR jest tu wręcz bijąca po oczach, że aż ciężko uwierzyć, jak ta książka przeszła cenzurę, bo naprawdę nie wyobrażam sobie, żeby jakikolwiek czytelnik we wczesnych latach 80. od razu nie miał skojarzeń. Jednak mamy tu także sprytnych przedstawicieli prężnego ruchu oporu, fabuła jest całkiem wartka i nie pozbawiona pewnej dozy humoru i dystansu, a zakończenie dość optymistyczne i pełne nadziei. Rozbawił mnie np. taki trochę autoironiczny fragment, kiedy jeden z bohaterów tłumaczy drugiemu jakoś tak (piszę z pamięci, to nie jest dokładny cytat, ale sens mniej więcej taki): "Wiesz, czemu w książkach fantastycznych autorzy nie opisują dokładnie wymyślonych przez siebie kosmitów? Bo trudno jest coś sensownego wymyślić."
A, no i teksty babci w lesie - KOCHAM XD
Jak to jednak bywa z literaturą pisaną przez mężczyzn w XX wieku, testu Behdel nie zdaje - tak tylko odnotowuję, w ogóle nie oczekiwałam nawet niczego innego. Ale oprócz tego - całkiem przyjemna lektura, polecam.

Nigdy wcześniej nie czytałam Zajdla i już od bardzo dawna postanawiałam sobie, że muszę się w końcu wziąć za niego. W końcu to chyba trzeci najbardziej kanoniczny polski pisarz fantastyki, po Lemie i Sapkowskim. Może zrobiłabym to wcześniej, gdyby nie to, że jego książki są akurat dostępne tylko w takich trochę bardziej oddalonych oddziałach biblioteki, gdzie muszę...

Ciekawy sposób przedstawienia pojawienia się i zawładnięcia przez obcą cywilizację. Inteligentne i przewrotne.

Ciekawy sposób przedstawienia pojawienia się i zawładnięcia przez obcą cywilizację. Inteligentne i przewrotne.

Książka Janusza A. Zajdla "Wyjście z cienia" to powieść science fiction, osadzona w realiach świata kontrolowanego przez obcą cywilizację, co można odczytać jako komentarz do totalitarnych reżimów istniejących w Polsce i innych krajach bloku wschodniego w czasie pisania przez autora. Świat przedstawiony jest uporządkowany, pozornie idealny - zasoby są równo rozdzielone, a problemy takie jak głód czy przeludnienie wydają się rozwiązane. Jednak za tą powierzchowną harmonią kryje się rzeczywistość, która budzi poważne pytania o wolność i kontrolę jednostki.
Nie spodziewałam się, że to opowiadanie aż tak mnie wciągnie. Zajdel pokazuje, jak system może manipulować ludźmi, podtrzymując pozory doskonałego ładu, a jednocześnie ograniczając ich swobodę i prawo do samodzielnego myślenia. Ta historia jest nie tylko swoistym ostrzeżeniem przed totalitaryzmem, ale niesie uniwersalne przesłanie, które jest aktualne również dzisiaj - przypomina o konieczności zachowania czujności wobec mechanizmów kontroli społecznej.
Poznałam tę książkę w formie audiobooka, czytanego przez Piotra Warszawskiego, co dodatkowo ułatwiło mi zatopienie się w świat przedstawiony przez Autora.
Ponadczasowość "Wyjścia z cienia" przejawia się w tematach wolności, prawdy i odpowiedzialności, które pozostają ważne niezależnie od zmieniających się kontekstów historycznych. Choć osadzona jest w specyficznych realiach lat 80., jej przesłanie odnosi się do każdego czasu, w którym jednostka mierzy się z narzucanymi ograniczeniami i próbuje odnaleźć własną drogę na światło dzienne.

Książka Janusza A. Zajdla "Wyjście z cienia" to powieść science fiction, osadzona w realiach świata kontrolowanego przez obcą cywilizację, co można odczytać jako komentarz do totalitarnych reżimów istniejących w Polsce i innych krajach bloku wschodniego w czasie pisania przez autora. Świat przedstawiony jest uporządkowany, pozornie idealny - zasoby są równo rozdzielone, a...

Wspaniała.

Wspaniała.

To moja czwarta książka J. Zajdla po Paradyzji,Całej prawdzie o planecie Ksi i Wyjściu z cienia. Kolejna całkiem ciekawa opowiastka sci-fi,może troszkę bardziej młodzieżowa od poprzednich,ale naprawdę fajnie się ją czytało.

To moja czwarta książka J. Zajdla po Paradyzji,Całej prawdzie o planecie Ksi i Wyjściu z cienia. Kolejna całkiem ciekawa opowiastka sci-fi,może troszkę bardziej młodzieżowa od poprzednich,ale naprawdę fajnie się ją czytało.