Alfred Bester

Gulliver Foyle, trzydziestoletni pomocnik mechanika trzeciej klasy umierał od stu siedemdziesięciu dni, a jednak nie był martwy. Znalazł się w potrzasku na dryfującym w kosmosie "Nomadzie" i tylko jego własna pomysłowość pomogła mu uniknąć najgorszego. Zapewne wszystko potoczyłoby się inaczej, gdyby przelatująca obok "Vorga" zdecydowałaby się mu pomóc, po tym jak nadal sygnał ratunkowy. Gully został jednak zignorowany i tym samym poprzysiągł zemstę na załodze tego statku. "Gwiazdy moim przeznaczeniem" to historia tej właśnie zemsty. Bester reinterpretuje "Hrabiego Monte Christo". Jednak osadza akcję w przyszłości, gdzie teleportacja, telepatia, bioinżynieria czy loty w kosmos są możliwe. Światem rządzą korporacje, a planety porywają się na niepodległość. W tym wszystkim Foyle planuje swoją zemstę, jednak zanim do niej dojdzie, musi zdobyć wykształcenie i pieniądze. Niczym Edmund Dantes. Bester przez lata pracował w Hollywood i widać jak ta książka jest filmowa. Dynamiczna, pełna krótkich scen, rzucająca nas od miejsca do miejsca, od postaci do postaci. Foyle rozwija się stopniowo, tym samym zmierzając ku upadkowi moralnemu. Całą swoją wiedzę wykorzystuje do zniszczenia przeciwników. Jednocześnie autor krytykuje korporacje i pokazuje, jak ważne jest oddanie ludziom władzy w ich własne ręce. To na pewno nie jest ulubiona książka Muska. Książka w wielu aspektach źle się zestarzała: bohaterki są fatalnie napisane. Nie wiem, czy Bester bym mizoginem, ale rola kobiet w tej powieści sprowadza się do ich ratowania lub zachwycania się nimi. Może i powstała w złotej erze SF, ale książka to nie tylko fabuła i koncepcje. To również wiarygodne postacie, chociaż sam Foyle jest zarysowany ciekawe.