Nie czas na miłość

Z grubsza oceniłabym tą część jako jugosławską telenowelę - nie jest to jednak zarzut, bo wiele się dzieje i czytelnik się nie nudzi, a jednocześnie autorka płynnie wprowadza w kolejne wątki. Bardzo podobało mi się jak Dragan pięknie wypowiadał się o Jasminie, jak wiele różnych miłości było dobrze napisanych (do ukochanej, do rodziny, ojczyzny czy syna). Wiele wątków było niezwykle zaskakujących, ale niestety również wiele było niedopowiedzianych (np. powrót Jasminy z urodzin pewnego jegomościa). Miałam też wrażenie, że druga połowa była właśnie w wielu momentach pisana z pośpiechem. Mimo to uważam, że była to warta poświęcenia czasu lektura i na pewno przeczytam kolejne części.

Z grubsza oceniłabym tą część jako jugosławską telenowelę - nie jest to jednak zarzut, bo wiele się dzieje i czytelnik się nie nudzi, a jednocześnie autorka płynnie wprowadza w kolejne wątki. Bardzo podobało mi się jak Dragan pięknie wypowiadał się o Jasminie, jak wiele różnych miłości było dobrze napisanych (do ukochanej, do rodziny, ojczyzny czy syna). Wiele wątków było...

"Czasem w życiu zdarza się tak, że jakiś temat wydaje nam się zamknięty, choć tak nie jest. Po latach odnajduje nas sam, jakbyśmy mieli do spłacenia jakiś dług."

Miłość Jasminy i Dragana - to nie powinno się wydarzyć. Ona jest Chorwatką, on - Serbem. W czasach wojny na Bałkanach pomiędzy przedstawicielami poszczególnych grup etnicznych takie uczucie nie ma najmniejszych szans. Dodatkowo w życie swoich dzieci ingerują rodzice - ojciec dziewczyny, który jest serbskim szpiegiem i matka Dragana, która jest Polką i miesza w całej historii nie mniej niż wojna... Jak potoczy się ich historia? Czy mają szansę na prawdziwe uczucie? I na przetrwanie...

Pierwsza część sagi bałkańskiej była miłym zaskoczeniem. Poprzednia książka autorki, którą przeczytałam, nie urzekła mnie niczym, dlatego do tej podeszłam nieco bardziej sceptycznie. Ale zupełnie niepotrzebnie, bo to całkiem inna historia! I to całkiem dobra. Książka poza ukazaniem konfliktu militarnego ukazuje kontrast pomiędzy życiem w oblężonym Sarajewie i życiem w Warszawie, która w tamtych czasach zaczynała gonić za Zachodem i było to spojrzenie głównie w tamtym kierunku.

Lubię sagi i zwykle czytam kolejne części zaraz po sobie (o ile są już dostępne),więc pewnie po dwie kolejne części trylogii także niedługo sięgnę. I mam nadzieję, że się nie rozczaruję, bo wszystko zapowiada się obiecująco.

"Czasem w życiu zdarza się tak, że jakiś temat wydaje nam się zamknięty, choć tak nie jest. Po latach odnajduje nas sam, jakbyśmy mieli do spłacenia jakiś dług."

Miłość Jasminy i Dragana - to nie powinno się wydarzyć. Ona jest Chorwatką, on - Serbem. W czasach wojny na Bałkanach pomiędzy przedstawicielami poszczególnych grup etnicznych takie uczucie nie ma najmniejszych...

Obraz oblężonego Sarajewa tygiel bałkański i miłość czyta się dobrze

Obraz oblężonego Sarajewa tygiel bałkański i miłość czyta się dobrze

Nie zachwyciła mnie ,bardzo monotonna.

Nie zachwyciła mnie ,bardzo monotonna.

Bałkany tak,wątek miłosny aż mdli.

Bałkany tak,wątek miłosny aż mdli.

Wojna zawsze jest okrutna dla jednostek. Nieważne czy toczyła się w starożytności czy w czasach nam współczesnych.

Wojna zawsze jest okrutna dla jednostek. Nieważne czy toczyła się w starożytności czy w czasach nam współczesnych.

Lubię takie historie z miłością i wojną w tle, w których nic nie jest oczywiste i czarno-białe. Jasmina, Dragan... ich przyjaciele i rodziny, których wybory w obliczy wojny nie są tak oczywiste jak mogłoby się wydawać. Czyta się szybko, nie można się nudzić, zakończenie, które jest ogromnym niedokończonym zdaniem... nie pozostaje nic tylko sięgnąć po drugi tom sagi ;) Polecam!

Lubię takie historie z miłością i wojną w tle, w których nic nie jest oczywiste i czarno-białe. Jasmina, Dragan... ich przyjaciele i rodziny, których wybory w obliczy wojny nie są tak oczywiste jak mogłoby się wydawać. Czyta się szybko, nie można się nudzić, zakończenie, które jest ogromnym niedokończonym zdaniem... nie pozostaje nic tylko sięgnąć po drugi tom sagi ;) Polecam!

Biorąc do ręki, myślałam, że to jakiś romans, który poleciły mi panie z biblioteki (nie można samemu wybierać książek, trzeba się zdać na cudze gusty).
Romans jest, zagmatwana dość historia miłosna. Nie ona jednak sprawiła, że z ciekawością sięgnę po kolejną część. To miejsce i czas powieści są tu większym dla mnie motywatorem.
Bałkany z czasów wojny w latach 90. są pokazane z wielką dbałością o szczegóły, po które autorka sięgnęła do literatury faktu, wywiadów, własnych wspomnień z pobytów przed wojną. To z pewnością największa zaleta powieści.

Biorąc do ręki, myślałam, że to jakiś romans, który poleciły mi panie z biblioteki (nie można samemu wybierać książek, trzeba się zdać na cudze gusty).
Romans jest, zagmatwana dość historia miłosna. Nie ona jednak sprawiła, że z ciekawością sięgnę po kolejną część. To miejsce i czas powieści są tu większym dla mnie motywatorem.
Bałkany z czasów wojny w latach 90. są...

"Nie można oddzielić mąki kukurydzianej od pszennej gdy są już zmieszane " powiedziała Jasmina młoda kobieta bohaterka książki. Oparła ona swoją wypowiedz na słowach Aliji Izetbegovicia prezydenta Bośni I Hercegowiny. To dosyć oczywista prawda, lecz nie jest zrozumiała dla wszystkich. To tekst mówiący o tym co wydarzyło się w latach dziewięćdziesiątych ubiegłego wieku na terenie byłej Jugosławii. Teren ten to swoisty tygiel zarówno pod względem kulturowym ,religijnym jak i etnicznym. Ale do tego czasu wszyscy potrafili zgodnie z sobą funkcjonować.
" Sarajewo walczyło nie tylko o odzyskanie wolności, nie tylko o możliwość powrotu do normalnego życia, ale także o zachowanie swych odwiecznych wartości. Przed wojną nikt nikogo nie pytał, jakiego jest wyznania, sąsiedzi wspierali się nawzajem nie bacząc na różnice etniczne. Większość z nich czyniła tak nadal. wielu sarajewian nie poddawało się plemiennej nienawiści"
W takich to okolicznościach poznajemy dwoje głównych bohaterów Jasminę Chorwatkę oraz Dragana Serba. Ci młodzi ludzie jeszcze do niedawna żyjący w jednym kraju nagle zostają postawieni przeciwko sobie. Oboje zafascynowani teatrem, żyjący ideałami szekspirowskimi i patrzy na życie poprzez pryzmat szacunku dla każdego. Tych dwoje ludzi łączy nie tylko teatr, ale i uczucie, które pojawiło się w okresie walk bratobójczych. Na drodze do szczęścia młodych pojawiają się liczne przeszkody. Ojciec dziewczyny kategorycznie sprzeciwia się związkowi ze znienawidzonym Serbem. Po stronie Dragana także pojawiają się kłopoty bowiem w jego żyłach płynie także polska krew. Jego matką jest Polka Katarzyna, która przed laty związała się również nieszczęśliwie z Serbem, ale nie poradziła sobie z jego patriarchalnym systemem wartości. Kobieta chcąc uchronić syna przed wojną wysyła do niego list z pewnym zdjęciem, które zmienia wszystko.
Ciekawa powieść zarówno pod względem historycznym, przywołująca bałkański konflikt w sercu Europy, pełna krajobrazów i smaków. To także podróż w czasy Szekspira wraz z jego nieszczęśliwymi bohaterami Romeo i Julią.

"Nie można oddzielić mąki kukurydzianej od pszennej gdy są już zmieszane " powiedziała Jasmina młoda kobieta bohaterka książki. Oparła ona swoją wypowiedz na słowach Aliji Izetbegovicia prezydenta Bośni I Hercegowiny. To dosyć oczywista prawda, lecz nie jest zrozumiała dla wszystkich. To tekst mówiący o tym co wydarzyło się w latach dziewięćdziesiątych ubiegłego wieku na...

Pierwszy tom Sagi Bałkańskiej początkowo mnie rozczarował, ale nie ze względu na fabułę, lecz infantylny język, autorka koniecznie chciała uniknąć powtórzeń, ale czyniła to w sposób uczniowski, np. zastępując "mężczyznę" synonimami: chłopiec, młodzieniec, co spowodowało, że nie wiedziałam, jak mam traktować Dragana - młodego Serba. Przez moment miałam wrażenie, że czytam tekst nastolatki. Na szczęście później było już lepiej, język przestał mnie razić i mogłam całkowicie skupić się na fabule.
Sagę kupiłam nie ze względu na wątek miłosny, ale na wojnę bałkańską, pogmatwane losy muzułmanów, katolików i prawosławnych, Serbów, Chorwatów i Bośniaków żyjących spokojnie obok siebie, pomagających sobie wzajemnie, zawierających przyjaźnie, którzy nagle muszą opowiedzieć się, po której są stronie. I to autorce udało się ukazać. Czytając, widzimy, że pod gruzami giną nie tylko ludzie, ale i dotychczasowe ideały. Sarajewo w ogniu, śmierć czająca się za rogiem, w powietrzu słychać świst kul snajperów. I właśnie ze względu na tę problematykę powieść zasługuje na uwagę.

Pierwszy tom Sagi Bałkańskiej początkowo mnie rozczarował, ale nie ze względu na fabułę, lecz infantylny język, autorka koniecznie chciała uniknąć powtórzeń, ale czyniła to w sposób uczniowski, np. zastępując "mężczyznę" synonimami: chłopiec, młodzieniec, co spowodowało, że nie wiedziałam, jak mam traktować Dragana - młodego Serba. Przez moment miałam wrażenie, że czytam...