Więcej czerwieni

Niektóre postaci nieźle odwalały, lecz ostatecznie każdy zrobił co musiał. Sprawa znów była interesująca. Dość brutalna. Nie rozumiałam tylko, czemu od samego początku oni mówili o seryjnym. Nic na niego nie wskazywało. Choć prawda, że zostawiał im sporo poszlak, by ich zmylić.
Zastanawia mnie, czy autorka przez natłok postaci zawsze dodawała ich pełne imię i zawód, ale brzmiało to dość śmiesznie. Do tego Weronika potrzebuje więcej koni, by otwierać stadninę XD Po pierwsze, bo jej biedny koń stoi sam (a nie powinien!). Po drugie, bo nie może przecież prowadzić jazd na niesprawdzonych, nowo kupionych, nietrenowanych koniach. A tym bardziej na jednym.
Może sporo uwag, ale ogólnie czytało mi się to dobrze i podobało mi się.

Niektóre postaci nieźle odwalały, lecz ostatecznie każdy zrobił co musiał. Sprawa znów była interesująca. Dość brutalna. Nie rozumiałam tylko, czemu od samego początku oni mówili o seryjnym. Nic na niego nie wskazywało. Choć prawda, że zostawiał im sporo poszlak, by ich zmylić.
Zastanawia mnie, czy autorka przez natłok postaci zawsze dodawała ich pełne imię i zawód, ale...

Doskonała. Nie spodziewałem się tak dobrej serii.

Doskonała. Nie spodziewałem się tak dobrej serii.

Nie jestem miłośniczką krwawych kryminałów i ten nie zmienił mojego nastawienia (wolę klasyczne cosy crime). Zakończenie zaskakujące. Ale jak mnie irytowało ciągłe nazywanie bohaterów ich stanowiskiem i pełnym imieniem i nazwiskiem 🤯 A takie nazwywanie bohaterów jak są razem w łóżku to już groteska.

Nie jestem miłośniczką krwawych kryminałów i ten nie zmienił mojego nastawienia (wolę klasyczne cosy crime). Zakończenie zaskakujące. Ale jak mnie irytowało ciągłe nazywanie bohaterów ich stanowiskiem i pełnym imieniem i nazwiskiem 🤯 A takie nazwywanie bohaterów jak są razem w łóżku to już groteska.

Przeczytanie „Więcej czerwieni” Katarzyny Puzyńskiej było dla mnie doświadczeniem, które długo nie pozwalało mi wrócić do codzienności. To jedna z tych książek, które nie tylko wciągają, ale zostawiają ślad w emocjach czytelnika – mieszankę niepokoju, refleksji i… dziwnego ciepła, mimo że historia, którą opowiada, potrafi wstrząsnąć.

Język Puzyńskiej jest niezwykle plastyczny – łatwo sobie wyobrazić świat, który tworzy, ale jeszcze łatwiej poczuć go całym sobą. To książka, która zmusza do zatrzymania się nad własnymi emocjami, nad tym, co w nas ludzkie, kruche i nieprzewidywalne. Momentami wywołuje gęsią skórkę, innym razem – łagodny smutek, który wciąż pozostaje w tle, jak echo w pamięci.

Najbardziej uderzyło mnie to, jak autorka potrafi oddać atmosferę i nastrój – bez wchodzenia w szczegóły fabularne, czułam intensywność każdego momentu. To lektura, która wciąga bezpośrednio w emocje bohaterów, sprawia, że odczuwasz wszystko razem z nimi, choć nigdy nie jest to nachalne ani sztuczne.

Po odłożeniu książki zostałam z uczuciem pewnej melancholii i zachwytu nad tym, jak subtelnie można opowiadać o tym, co ważne. „Więcej czerwieni” to dla mnie dowód na to, że literatura kryminalna i obyczajowa może nie tylko bawić i intrygować, ale przede wszystkim dotykać duszy.

Jeżeli szukacie książki, która zostanie z Wami długo po przeczytaniu i pozwoli poczuć prawdziwą głębię emocji – to jest właśnie ona.

Przeczytanie „Więcej czerwieni” Katarzyny Puzyńskiej było dla mnie doświadczeniem, które długo nie pozwalało mi wrócić do codzienności. To jedna z tych książek, które nie tylko wciągają, ale zostawiają ślad w emocjach czytelnika – mieszankę niepokoju, refleksji i… dziwnego ciepła, mimo że historia, którą opowiada, potrafi wstrząsnąć.

Język Puzyńskiej jest niezwykle...

Katarzyna Puzyńska dołączyła do kręgu moich ulubionych literatów. Kolejna część sagi o Lipowie i jego bohaterach. Miło było ponownie spotkać się z Weroniką, Danielem i kosmiczną, starą babą Kopp. Fabuła dotyczy morderstw na prostytutkach z obrębu całej Polski. Ale! Giną też dwie przedstawicielki najstarszego zawodu świata w kolonii Żabie Doły- Kózka oraz Śmieszka. Ginie też Olga Bednarek i Kamil Mazur. Co wspólnego z ich brutalną śmiercią mają dyrektor szkoły Eryk Żukowski i jego syn, Feliks? A może Mordercą Dziewic był właściciel Słonecznej Doliny wraz ze swoim synem? Związek Daniela i Weroniki przechodzi kryzys. Polecam! Naprawdę się dzieje!

Katarzyna Puzyńska dołączyła do kręgu moich ulubionych literatów. Kolejna część sagi o Lipowie i jego bohaterach. Miło było ponownie spotkać się z Weroniką, Danielem i kosmiczną, starą babą Kopp. Fabuła dotyczy morderstw na prostytutkach z obrębu całej Polski. Ale! Giną też dwie przedstawicielki najstarszego zawodu świata w kolonii Żabie Doły- Kózka oraz Śmieszka. Ginie...

Lipowo odcinek 2!

Tym razem śledztwo prowadzone jest w mieście obok Lipowa. Zabite zostają dwie młode kobiety, a w toku postępowania trupów jest więcej. Podejrzewa się, że może grasować seryjny morderca.

Ogromnym zdziwieniem było dla mnie, że tym razem to nie Weronika Nowakowska wychodzi na główny plan. Naprawdę myślałam, że cała seria będzie się w większości kręcić wokół tej kobiety. Okazuje się jednak, że to Daniel i Klementyna grają główne skrzypce. Weronika przeplata się gdzieś pomiędzy rozdziałami, a najwiecej zasług zbiera już przy końcu książki.

Nadal wyraźnie widać wątki obyczajowe, które na szczęście nie przyćmiewają sprawy kryminalnej - a ta jest naprawdę dobra. Tym razem udało mi się dobrze wytypować podejrzanego już na bardzo wczesnym etapie (podejrzewałam, że może „coś być z tą osobą”) ale i tak ciekawie było odkryć wszystkie pobudki, które kierowały sprawcą.

Największy minus - wieczne powtórzenia imion, nazwisk, pozycji, miejsc. Wszystko to brzmi bardzo sztywno i nienaturalnie.
Ale nadal jestem zaintrygowana, mam już dwie następne części na półce i będę czytać dalej.

A swoją drogą - ta sprawa kryminalna podobała mi się bardziej niż z pierwszej części.

Lipowo odcinek 2!

Tym razem śledztwo prowadzone jest w mieście obok Lipowa. Zabite zostają dwie młode kobiety, a w toku postępowania trupów jest więcej. Podejrzewa się, że może grasować seryjny morderca.

Ogromnym zdziwieniem było dla mnie, że tym razem to nie Weronika Nowakowska wychodzi na główny plan. Naprawdę myślałam, że cała seria będzie się w większości kręcić...

„Więcej czerwieni” to drugi tom serii Lipowo Katarzyny Puzyńskiej i po jego skończeniu mogę spokojnie powiedzieć, że ta historia naprawdę mnie wciągnęła. Pierwsza część bardzo mi się podobała i na szczęście kontynuacja tylko utwierdziła mnie w tym, że chcę zostać w Lipowie na dłużej.

W drugim tomie mocniej na pierwszy plan wychodzi Daniel Podgórski, który zdecydowanie jest moim ulubionym bohaterem tej serii.
Weronika schodzi trochę w cień, za to poznajemy więcej postaci z Lipowa i okolic, a podejrzanych zaczyna robić się naprawdę sporo. Ośrodek nad jeziorem, jego pracownicy, lokalne układy i sekrety, wszystko to sprawia, że do końca nie wiadomo, komu można zaufać.

Bardzo podoba mi się klimat tej serii. To taki swojski kryminał z dobrą zagadką, ciekawymi bohaterami i prowincjonalnym tłem, które robi robotę. Akcja jest wciągająca, a książki czyta się szybko, bo cały czas chce się wiedzieć więcej.

Podsumowując oba tomy „Więcej czerwieni” oceniam jako solidny, wciągający kryminał, który idealnie nadaje się na dłuższe wieczory albo wakacyjne czytanie. A ja już wiem, że z tą serią na pewno zostanę na dłużej

„Więcej czerwieni” to drugi tom serii Lipowo Katarzyny Puzyńskiej i po jego skończeniu mogę spokojnie powiedzieć, że ta historia naprawdę mnie wciągnęła. Pierwsza część bardzo mi się podobała i na szczęście kontynuacja tylko utwierdziła mnie w tym, że chcę zostać w Lipowie na dłużej.

W drugim tomie mocniej na pierwszy plan wychodzi Daniel Podgórski, który zdecydowanie jest...

„Więcej czerwieni” cz. 1 to kolejny powrót do Lipowa, które z jednej strony żyje spokojnym, letnim rytmem, a z drugiej skrywa tajemnice. Lato i nagle brutalne morderstwa dwóch młodych kobiet, które burzą ten pozorny spokój.

Śledztwo od początku jest ciężkie i niepokojące. Pojawia się motyw seryjnego mordercy, a atmosfera robi się coraz bardziej duszna. Bardzo podobało mi się to, jak autorka stopniowo buduje napięcie i nie podaje wszystkiego na tacy. Są momenty, które naprawdę trzymają w napięciu.

Ogromny plus za Daniela Podgórskiego to wciąż mój ulubiony bohater tej serii. Lubię go za to, że jest ludzki, ma swoje problemy, wątpliwości i emocje, a nie jest tylko „policjantem z kartki”. Do tego nowi bohaterowie i komisarz Klementyna Kopp, która od razu zwraca na siebie uwagę.

Książka momentami jest brutalna, ale dobrze oddaje klimat kryminału i realia śledztwa. Dla mnie to bardzo solidna część, która mocno zachęca do sięgnięcia po ciąg dalszy a druga część już na mnie czeka 📚
Zapowiada się świetnie i czuję, że dalej będzie jeszcze lepiej.

„Więcej czerwieni” cz. 1 to kolejny powrót do Lipowa, które z jednej strony żyje spokojnym, letnim rytmem, a z drugiej skrywa tajemnice. Lato i nagle brutalne morderstwa dwóch młodych kobiet, które burzą ten pozorny spokój.

Śledztwo od początku jest ciężkie i niepokojące. Pojawia się motyw seryjnego mordercy, a atmosfera robi się coraz bardziej duszna. Bardzo podobało mi...

Dobra rozrywka!

Dobra rozrywka!

Niestety, po raz drugi ta książka mnie rozczarowała. Autorka próbowała naśladować styl Lackberg, ale niestety nie wyszło to zbyt dobrze. Poza tym Lackberg to nie jest moja ulubiona autorka W książce pojawia się zbyt wiele postaci, co sprawia, że trudno się w nich odnaleźć i zaangażować w fabułę. Dialogi są dramatyczne i czasami przesadzone, co psuje całą atmosferę. Co najbardziej mnie irytowało, to brak logiki w motywie zabójcy – nie do końca rozumiem, dlaczego postępowano tak, a nie inaczej. Dodatkowo, ciągłe powtarzanie słów przez Klementynę w stylu ok spoko, ale itp co pokazuje panią komisarz jako niezbyt rozgarnięta. Tyle ode mnie.

Niestety, po raz drugi ta książka mnie rozczarowała. Autorka próbowała naśladować styl Lackberg, ale niestety nie wyszło to zbyt dobrze. Poza tym Lackberg to nie jest moja ulubiona autorka W książce pojawia się zbyt wiele postaci, co sprawia, że trudno się w nich odnaleźć i zaangażować w fabułę. Dialogi są dramatyczne i czasami przesadzone, co psuje całą atmosferę. Co...