Z zimną krwią

podobał mi się kryminał w postaci non-fiction, ale przez to brakowało teatru odkrycia sprawcy.

podobał mi się kryminał w postaci non-fiction, ale przez to brakowało teatru odkrycia sprawcy.

Wielka literatura.
Drobiazgowo odtworzona zbrodnia na rodzinie farmerów. Zbrodnia popełniona "z zimną krwią", ale autor także ma ową "zimną krew", gdy opisuje wydarzenia poprzedzające morderstwa, przebieg, a następnie poszukiwanie i ukaranie winnych.
Życie pisze najlepsze scenariusze...
Polecam!

Wielka literatura.
Drobiazgowo odtworzona zbrodnia na rodzinie farmerów. Zbrodnia popełniona "z zimną krwią", ale autor także ma ową "zimną krew", gdy opisuje wydarzenia poprzedzające morderstwa, przebieg, a następnie poszukiwanie i ukaranie winnych.
Życie pisze najlepsze scenariusze...
Polecam!

Czytając tą książkę, można się poczuć tak, jakby było się częścią społeczności miasteczka i świadkiem morderstwa.

Ta książka sprawiła, że chętnie sięgnę po więcej powieści Capote'a.

Czytając tą książkę, można się poczuć tak, jakby było się częścią społeczności miasteczka i świadkiem morderstwa.

Ta książka sprawiła, że chętnie sięgnę po więcej powieści Capote'a.

Najpierw należy przeczytać tą niezwykłą opowieść o zbrodni, a potem koniecznie obejrzeć film "Capote" i będziemy mieli nie tylko obraz ameryki sprzed ponad 60 lat, ale zobaczymy jaki wkład miał Truman do tej historii.
Polecam, gdyż to dzieło wybitne!

Najpierw należy przeczytać tą niezwykłą opowieść o zbrodni, a potem koniecznie obejrzeć film "Capote" i będziemy mieli nie tylko obraz ameryki sprzed ponad 60 lat, ale zobaczymy jaki wkład miał Truman do tej historii.
Polecam, gdyż to dzieło wybitne!

Nie będę się rozwodził nad tym, o czym ta książka Capote jest i nie jest, oraz jakim wielkim krokiem milowym literatury się stał. Nie będę się rozwodził nad genialnością pożenienia reportażu i klasycznej powieści amerykańskiej, której nikt wcześniej nie przeprowadził. Zawarte w książce połowie świetnie to wszystko opisuje. Mi pozostało jedynie szybciutko rzucić moje odczucia z lektury, a były one: "wow, jak genialnie pożenił on reportaż z klasyczną powieścią amerykańską".

Dlaczego jest to takie dla mnie ważne? A no bo podziwiam obie te formy literatury, a przecież tematyka tej powieści to jak nic materiał na kryminał. Tym na szczęście "Z Zimną krwią" nie jest. Przynajmniej nie w moim odczuciu. Nie centruje punktu widzenia na jakimś nieokreślonym złu wychodzącym ze sprawców ohydnej zbrodni. Jak się okazuje sprawcy to żadne psychopatyczne bestie o nieludzkich motywacjach. Nie skupia się też nawet na ofiarach, ani nawet na śledczych. Tu wszystko ma swój chronologiczny porządek, nie podporządkowany wywołaniu taniej sensacji w której lubują się dzisiejsze kryminały. Wiem, że pewnie wiele razy padło to stwierdzenie, ale naprawdę jest to studium zbrodni, pozbawiony jednak dydaktyczności narratora, czy narzucaniu przez niego punktu widzenia. Narrator jest jedynie kronikarzem. Zbrodnię, jej okoliczności, jej naturę, jej początek, i co ważniejsze jej następstwa, poznajemy z perspektywy nie tylko sprawców, bliskich ofiar, funkcjonariuszy organów ścigania, ale też okolicznych mieszkańców, urzędników, czy prasy.
I to ostatecznie my musimy je sami w głowie poukładać, porównać i wyrobić sobie obraz tamtych wydarzeń. Capote za nas tego nie robi. On tylko barwnie, w klasycznym amerykańskim stylu ,nam je przekazuje.

Nie będę się rozwodził nad tym, o czym ta książka Capote jest i nie jest, oraz jakim wielkim krokiem milowym literatury się stał. Nie będę się rozwodził nad genialnością pożenienia reportażu i klasycznej powieści amerykańskiej, której nikt wcześniej nie przeprowadził. Zawarte w książce połowie świetnie to wszystko opisuje. Mi pozostało jedynie szybciutko rzucić moje...

„Z zimną krwią” to przełomowa powieść non‑fiction, która mistrzowsko łączy rzetelne dziennikarstwo z napięciem charakterystycznym dla kryminału. Capote opisuje brutalne morderstwo rodziny Clutterów w Kansas oraz późniejsze śledztwo i proces sprawców, jednocześnie zgłębiając psychikę zarówno ofiar, jak i zabójców. Narracja jest wciągająca i pełna szczegółów, które nadają historii realistyczny, wręcz dokumentalny charakter, a jednocześnie trzymają czytelnika w napięciu jak najlepszy thriller. To fascynujące studium ludzkiego zła i konsekwencji przemocy, które pozostaje w pamięci długo po odłożeniu książki.

„Z zimną krwią” to przełomowa powieść non‑fiction, która mistrzowsko łączy rzetelne dziennikarstwo z napięciem charakterystycznym dla kryminału. Capote opisuje brutalne morderstwo rodziny Clutterów w Kansas oraz późniejsze śledztwo i proces sprawców, jednocześnie zgłębiając psychikę zarówno ofiar, jak i zabójców. Narracja jest wciągająca i pełna szczegółów, które nadają...

Reportaż napisany jak powieść. Chłodny, precyzyjny i niezwykle wciągający. Jedna z najlepszych książek true crime w historii

Reportaż napisany jak powieść. Chłodny, precyzyjny i niezwykle wciągający. Jedna z najlepszych książek true crime w historii

Bardzo dobrze opisane studium zbrodni. Precyzyjny, chłodny, reporterski styl porusza, skłania do refleksji i sprawia, że powieść zostaje z czytelnikiem na dłużej.

Bardzo dobrze opisane studium zbrodni. Precyzyjny, chłodny, reporterski styl porusza, skłania do refleksji i sprawia, że powieść zostaje z czytelnikiem na dłużej.

Majstersztyk!
P.s. Osobiście uważam, że streszczenie na lubimyczytać.pl jest spoilerem.

Majstersztyk!
P.s. Osobiście uważam, że streszczenie na lubimyczytać.pl jest spoilerem.

W 1966 roku Truman Capote napisał „Z zimną krwią”, opisując morderstwo rodziny Clutterów w miasteczku Holcumb w stanie Kansas, a później śledztwo, ujęcie morderców, proces i wykonanie wyroku. Nie było to nietypowa zbrodnia w USA, w tamtych czasach. Niestety takie zbrodnie dokonywano w różnych częściach kraju. Jednak w tym wypadku już po sześciu tygodniach ujęto sprawców i nie była to zasługa policji. Po procesie i nieudanych apelacjach obu sprawców stracono na rok przed powstaniem książki. Opisuje, więc sprawę całkowicie zamkniętą. Capot odwiedził to miasteczko, rozmawiał z mieszkańcami, rozmawiał także ze sprawcami i ich rodzinami. Nie jest to jednak sucha relacja, reportaż oparty na faktach. Capote, jak sam pisał, stworzył nowy gatunek, syntezę reportażu i powieści, czyli powieść opartą na autentycznych zdarzeniach. Autor nie tylko chce przedstawić fakty, ale wniknąć w psychikę sprawców, co nimi kierowało, nie tylko popełniając tę zbrodnię, ale ogólnie w życiu. W późniejszych latach wielu autorów sięgało po ten rodzaj powieści w swojej twórczości.

Akcja toczy się nieśpiesznie, ale ona nie jest najważniejsza, gdyż najważniejsi są ludzie i ich postawy. Poznajemy małe miasteczko, jakich dużo jest w USA i jego mieszkańców. Miasteczko, które żyje ustalonym rytmem, gdzie właściwie wszyscy się znają. Nagle tym miasteczkiem wstrząsa przerażająca zbrodnia. Nagle w domu sąsiadów odkrywają ciała całej rodziny zamieszkujących ten dom, rodziców i dwójki nastoletnich dzieci. Zostali związani i zastrzeleni, zginęli w ciągu jednej nocy w niewyjaśnionych okolicznościach. Przeżywamy razem z mieszkańcami przerażenie i lęk, obawa, że wśród nich jest morderca. Z resztą w tym kierunku zdąża początkowo śledztwo. Dopiero gdy okazuje się, że mordercy przybyli z zewnątrz, mogą przeżywać żałobę. Z drugiej strony poznajemy sprawców, co nimi kierowało, aby dokonać tej zbrodni. Później towarzyszymy im w życiu po dokonaniu tego czynu. Dzięki temu możemy ich lepiej poznać, jakie życie prowadzą i czym się kierują w życiu. Powieść nie kończy się ich pojmaniem, ale przeżywamy wraz ze sprawcami śledztwo, rozprawy w sądach, aż po oczekiwanie w celach śmierci na wyrok.


Genialnie napisana książka, gdyż nie jest to relacja liniowa. Autor tworzy pewnego rodzaju mozaikę faktów, wplata w nie retrospekcje, nadaje powieści nieprzewidywalny rytm, przez co angażuje czytelnika. Dzięki temu stworzył wnikliwi portret psychologiczny sprawców. Dlaczego ludzie do tej pory znani z drobnych kradzieży i oszustw, jadą ponad 100 kilometrów i mordują z zimną krwią? Poznajemy ich przeszłość, wpływ rodziny, społeczeństwa na to, jakimi ludźmi się stali. Obserwujemy też, jaki wpływ na ich dalsze życie miała dokonana przez nich zbrodnia. Autor ich nie ocenia, ukazuje ich cechy negatywne, ale też i pozytywne. Pod wpływem tej lektury zastanawiamy się nad źródłami zła w człowieku. Pod koniec powieści relacjonując proces, zastanawiamy się nad funkcjonowaniem wymiaru sprawiedliwości i serwowanych przez nich wyroków. Świetna psychologiczna powieść.

W 1966 roku Truman Capote napisał „Z zimną krwią”, opisując morderstwo rodziny Clutterów w miasteczku Holcumb w stanie Kansas, a później śledztwo, ujęcie morderców, proces i wykonanie wyroku. Nie było to nietypowa zbrodnia w USA, w tamtych czasach. Niestety takie zbrodnie dokonywano w różnych częściach kraju. Jednak w tym wypadku już po sześciu tygodniach ujęto sprawców i...