Przygody Alicji w Krainie Czarów

To dla mnie wzór klasycznej bajki, która mimo upływu lat, wciąż zachwyca i uczy. Cenię w tej historii uniwersalny morał, przepiękną symbolikę. Bajka pobudza wyobraźnię, której tak bardzo brakuje w wielu nowoczesnych opowieściach. Klasyka zawsze dobra.

To dla mnie wzór klasycznej bajki, która mimo upływu lat, wciąż zachwyca i uczy. Cenię w tej historii uniwersalny morał, przepiękną symbolikę. Bajka pobudza wyobraźnię, której tak bardzo brakuje w wielu nowoczesnych opowieściach. Klasyka zawsze dobra.

Alicję z krainy czarów znałam do tej pory jedynie z jej ekranizacji, jak się jednak okazuje, chociaż nadal są to powieści skierowane do najmłodszych, to niosą w sobie jakąś nieokreślona dziecięcą niewinność i nie skrępowaną żadną logiką wyobraźnię.

Alicję z krainy czarów znałam do tej pory jedynie z jej ekranizacji, jak się jednak okazuje, chociaż nadal są to powieści skierowane do najmłodszych, to niosą w sobie jakąś nieokreślona dziecięcą niewinność i nie skrępowaną żadną logiką wyobraźnię.

Interesująca.

Interesująca.

Nie wiem ile razy zabierałam się za tą pozycję... Cóż nie da się ukryć poległam -nie jedno -ani nie dwu -krotnie... ostatecznie przebrnęłam przez audiobook czytany przez Edytę Olszówkę. Charakterystyczny głos pani Edyty daje tej książce - coś -co pozwoliło mi poznać tą historię, nie wiem czy czytając ją sama nie odłożyłabym jej ponownie.... co do samej pozycji, nie do końca są to moje klimaty... chyba są to zbyt pogmatwane opowiastki, i czasami trochę nie mogłam się wczuć. Być może jeszcze do niej nie dorosłam, albo wręcz przeciwnie jestem zbyt dorosła by móc się nią zachłysnąć. Nie mniej cieszę się że ostatecznie się udało. Pozycja ma w sobie odrobinę magii może, z kolejnymi częściami będzie mi nieco łatwiej w przyszłości. Nie mniej jestem zaintrygowana tez burzliwą biografią autora.

Nie wiem ile razy zabierałam się za tą pozycję... Cóż nie da się ukryć poległam -nie jedno -ani nie dwu -krotnie... ostatecznie przebrnęłam przez audiobook czytany przez Edytę Olszówkę. Charakterystyczny głos pani Edyty daje tej książce - coś -co pozwoliło mi poznać tą historię, nie wiem czy czytając ją sama nie odłożyłabym jej ponownie.... co do samej pozycji, nie do końca...

Dzieci bardzo przepadają, z przyjemnością słuchają i chcą powtórek. To chyba najlepsza rekomendacja.

Dzieci bardzo przepadają, z przyjemnością słuchają i chcą powtórek. To chyba najlepsza rekomendacja.

Historię Alicji znam od dzieciństwa, pamiętam nawet, że była to moja lektura we wczesnych latach szkolnych. Postanowiłam wrócić do tej powieści Caroll'a po latach, jako odnowienie znajomości dokładnej treści takiego klasyka, jakim jest ta książka i przyznam, że jako dorosła kobieta kilkukrotnie nie rozumiałam, o czym rozmawiają bohaterowie (haha). Ale zdecydowanie jest to książka działająca na wyobraźnie i myślę że fajna historia do opowiedzenia na dobranoc. Jednak nie do końca wiem, czy czytałabym ją bardzo małym dzieciom, przez wątek wszystkim znanego obcinania głów, może ewentualnie trochę bym złagodziła opowiadanie tej historii zanim dałabym ją bardzo małym czytelnikom do przeczytania. Polecam przeczytać po latach, ciekawe doświadczenie z klasyką literatury dziecięcej.

Historię Alicji znam od dzieciństwa, pamiętam nawet, że była to moja lektura we wczesnych latach szkolnych. Postanowiłam wrócić do tej powieści Caroll'a po latach, jako odnowienie znajomości dokładnej treści takiego klasyka, jakim jest ta książka i przyznam, że jako dorosła kobieta kilkukrotnie nie rozumiałam, o czym rozmawiają bohaterowie (haha). Ale zdecydowanie jest to...

Nie rozumiem zachwytów nad tą książką, bo mnie nie przypadła ona do gustu. Bardzo irytujące zachowanie głównej bohaterki, a cała ta kraina czarów to po prostu nic specjalnego. Książka moim zdaniem przynudzająca .

Nie rozumiem zachwytów nad tą książką, bo mnie nie przypadła ona do gustu. Bardzo irytujące zachowanie głównej bohaterki, a cała ta kraina czarów to po prostu nic specjalnego. Książka moim zdaniem przynudzająca .

,, Alicja w krainie czarów " Lewis Carrllo jest chyba najpopularniejsza książka dla dzieci. Pięknie zilustrowana zachęca do czytania nie tylko małego czytelnika. Opowieść o przygodach małej dziewczynki w krainie pełnej magi jest nie wątpliwie bardzo intrygująca. Książka pełna fantazji, pokazuje jak ważna rolę w życiu dziecka potrafi odgrywać wyobraźnia, przyjaźń, miłość i nadzieja na lepszy czas. Zdecydowanie bardzo polecam.

,, Alicja w krainie czarów " Lewis Carrllo jest chyba najpopularniejsza książka dla dzieci. Pięknie zilustrowana zachęca do czytania nie tylko małego czytelnika. Opowieść o przygodach małej dziewczynki w krainie pełnej magi jest nie wątpliwie bardzo intrygująca. Książka pełna fantazji, pokazuje jak ważna rolę w życiu dziecka potrafi odgrywać wyobraźnia, przyjaźń, miłość i...

Klasyczna opowieść dla dzieci przesłuchana w ramach wyzwania #WyzwanieLC2026 (z imieniem w tytule).
Niestety, mimo swojej popularności, sama historia nie przypadła mi do gustu. Przyjmując, że jest to książka dla dzieci, niezrozumiała w niej jest dla mnie ilość przemocy. Rozumiem i doceniam wyobraźnię autora, wiem, że książka największe wrażenie robi na Anglikach z powodów językowych. Nie można zapominać też o inspiracji autora jego naukowym światem. Mimo tego wszystkiego jednak dla mnie jako rodzica, wydaje się ona być nie do przejścia w czytaniu z dzieckiem.

Klasyczna opowieść dla dzieci przesłuchana w ramach wyzwania #WyzwanieLC2026 (z imieniem w tytule).
Niestety, mimo swojej popularności, sama historia nie przypadła mi do gustu. Przyjmując, że jest to książka dla dzieci, niezrozumiała w niej jest dla mnie ilość przemocy. Rozumiem i doceniam wyobraźnię autora, wiem, że książka największe wrażenie robi na Anglikach z powodów...

11/2026

Są takie książki, które nie starzeją się mimo upływu lat czy nawet dekad, ponieważ nie należą wyłącznie do jednej epoki ani nie są przeznaczone dla jednego wieku czytelnika. „Alicja w Krainie Czarów” Lewisa Carrolla jest właśnie idealnym przykładem takiego literackiego fenomenu. Jest opowieścią, która potrafi oczarować zarówno dziecko swoją bajkową formą, jak i zaskoczyć dorosłego głębią ukrytą pod warstwą pozornego nonsensu. Wydanie ilustrowane Wydawnictwa MG dodatkowo podkreśla niezwykłość tej historii i sprawia, że powrót do klasyki staje się prawdziwą przyjemnością.
Trudno uwierzyć, że ta opowieść narodziła się podczas zwykłej letniej przejażdżki łódką ojca ze swoimi dziećmi. Carroll, matematyk i wykładowca z Oxfordu, stworzył świat tak osobliwy, że do dziś inspiruje kolejne pokolenia twórców filmowych, pisarzy i czytelników. Kraina Czarów nie przypomina żadnej klasycznej baśniowej krainy - to raczej senna mozaika zdarzeń, w której logika codzienności zostaje totalnie wywrócona do góry nogami.
Największą siłą tej książki jest jej język. Carroll bawi się słowami z niezwykłą swobodą, tworzy zabawne dialogi, absurdalne sytuacje i gry znaczeń, które potrafią rozśmieszyć, ale też zmusić bardziej czujnych czytelników do zastanowienia. W tłumaczeniu Antoniego Marianowicza humor ten brzmi wyjątkowo naturalnie, a wiele zdań i żartów na stałe weszło do polskiej kultury językowej. To ogromna wartość, bo dzięki temu „Alicja w krainie czarów” nie jest tylko przekładem klasyka, ale pełnoprawnym dziełem literackim brzmiącym niezwykle naturalnie w naszym ojczystym języku.
Dla młodszych czytelników “Alicja w Krainie Czarów” to przede wszystkim fascynująca przygoda: dziewczynka podąża za Białym Królikiem, spotyka Szalonego Kapelusznika, rozmawia z Kotem z Cheshire, trafia na dwór Królowej Kier. Każda z tych postaci jest jak barwny element snu: trochę śmieszny, trochę niepokojący, ale zawsze nieprzewidywalny. Dziecko może zanurzyć się w tej historii bez potrzeby rozumienia wszystkich ukrytych znaczeń, bo liczy się magia i ciąg zaskakujących zdarzeń.
Dorosły odbiorca może jednak zobaczyć coś więcej. Pod płaszczykiem bajki kryje się satyra na społeczne konwenanse, na sztywne zasady edukacji, na absurdy wynikające z ludzkich zachowań. Kraina Czarów jest niczym krzywe zwierciadło, w którym odbijają się nasze przywary, lęki i śmiesznostki. “Alicja w Krainie Czarów” to książka, którą można czytać wielokrotnie i za każdym razem odkrywać w niej inne znaczenia - raz jako dziecięcą fantazję, a innym jako inteligentny komentarz do świata dorosłych.
Muszę jednak uczciwie przyznać, że nie każdy odnajdzie się w tej formie narracji. Fabuła nie jest klasyczną opowieścią z wyraźnym początkiem i zakończeniem, lecz raczej serią epizodów, które pojawiają się i znikają jak obrazy we śnie. Dla niektórych może to być zachwycające, dla innych męczące lub zbyt chaotyczne. „Alicja” nie prowadzi czytelnika za rękę, a raczej zaprasza do swobodnego dryfowania po świecie wyobraźni.
Wydanie ilustrowane MG jest świetnym wyborem zarówno na prezent, jak i do domowej biblioteczki. Obrazy pomagają wejść w klimat tej historii i sprawiają, że książka staje się jeszcze bardziej baśniowa. A do tego jest rarytasem dla wielbicieli publikacji pięknych nie tylko literacko ale i wizualnie.
„Alicja w Krainie Czarów” to klasyk absolutnie wyjątkowy bo pełen humoru, dziwności, literackiej finezji i niepowtarzalnej atmosfery. To opowieść, do której naprawdę warto wracać, bo za każdym razem może zabrzmieć dla tego samego czytelnika całkowicie inaczej. Jedni ją pokochają, inni przynajmniej powinni docenić ją intelektualnie niż emocjonalnie, ale raczej nikt nie powinien przejść obok niej obojętnie.

Egzemplarz recenzencki otrzymany w ramach współpracy ze Stowarzyszeniem Sztukater

11/2026

Są takie książki, które nie starzeją się mimo upływu lat czy nawet dekad, ponieważ nie należą wyłącznie do jednej epoki ani nie są przeznaczone dla jednego wieku czytelnika. „Alicja w Krainie Czarów” Lewisa Carrolla jest właśnie idealnym przykładem takiego literackiego fenomenu. Jest opowieścią, która potrafi oczarować zarówno dziecko swoją bajkową formą, jak i...