Janusz Korczak
Właściwie Henryk Goldszmit, ps. Stary Doktor lub pandoktor; polski pedagog, publicysta, pisarz, lekarz, działacz społeczny żydowskiego pochodzenia.
Prekursor działań na rzecz praw dziecka i całkowitego równouprawnienia dziecka. Wprowadził samorządy wychowanków, które miały prawo stawiać przed dziecięcym sądem swoich wychowawców. Zainicjował pierwsze pismo publikowane przez dzieci. Pionier działań w dziedzinie resocjalizacji nieletnich, diagnozowania wychowawczego, opieki nad dzieckiem trudnym.
W 1926 zainicjował pierwsze pismo redagowane w większości przez dzieci – „Mały Przegląd”. Jako Żyd-Polak poczuwał się do podwójnej identyfikacji narodowej.
Janusz Korczak zadebiutował we wrześniu 1896 pod pseudonimem Ryk w tygodniku satyrycznym „Kolce”.Był m.in. współautorem pisanej zespołowo powieści sensacyjnej Lokaj; od 1901 zaczął pisać felietony, których wybór pod tytułem Koszałki Opałki ukazał się w 1905 (łącznie było ich ponad 200). Tym samym spełniła się przepowiednia nauczyciela Korczaka z jego warszawskiego gimnazjum, który powiedział, podczas złapania chłopca na potajemnym czytaniu w czasie lekcji, że będzie pisał do nic nie znaczących gazet za 3 grosze za wiersz (w rzeczywistości stawka dla początkującego literata była w „Kolcach” dużo niższa).
Z czasopismem współpracował do 1904.
W 1898 Korczak wziął udział w konkursie na sztukę teatralną, ogłoszonym przez Ignacego Jana Paderewskiego na łamach czasopisma „Echo Muzyczne, Teatralne i Artystyczne”, który rozstrzygnięto w marcu 1899 r. Na konkurs Korczak wysłał dwa utwory, w tym wyróżniony czteroaktowy dramat Którędy? (sztuka nie zachowała się). Zgodnie z regulaminem konkursu, użył pseudonimu i podpisał się: „Janasz Korczak”. Ten pseudonim literacki zaczerpnął z powieści Kraszewskiego Historia o Janaszu Korczaku i o pięknej miecznikównie. Od 1900, publikując w „Wędrowcu” cykl felietonów pod tytułem Dzieci i wychowanie, zaczął używać powszechnie znanego pseudonimu „Janusz Korczak”.
Pomiędzy 1898–1901 publikował w tygodniku Czytelnia dla wszystkich, m.in. w odcinkach swoją pierwszą powieść Dzieci ulicy (w dodatku do czasopisma, nr 1–17). Samodzielne wydanie książkowe powieści ukazało się w 1901.
W latach 1904–1905 był współpracownikiem tygodnika Głos m.in. pisał artykuły o tematyce społecznej (ok. 60),większość z nich w rubryce Na mównicy pod kryptonimem „g.” W latach 1904–1905 na łamach „Głosu” ukazywała się w odcinkach jego druga powieść Dziecko salonu. Po zamknięciu „Głosu” w 1905 zaczął pisać do jego kontynuacji, „Przeglądu Społecznego”. Pomiędzy marcem a majem 1906 drukował w nim Feralny tydzień, zaś od lutego 1907 zbeletryzowany traktat Szkoła życia, zawierający utopijną wizję nowej szkoły. Dokończenie Szkoły życia znalazło się w kontynuacji „Przeglądu Społecznego” – „Społeczeństwie” (styczeń – kwiecień 1908). Jego teksty drukował również tygodnik „Echa Kieleckie”.
Dla dzieci napisał m.in.: Mośki, Joski i Srule, Józki, Jaśki i Franki, Sława, Król Maciuś Pierwszy, Król Maciuś na wyspie bezludnej, Bankructwo małego Dżeka, Prawidła życia, Kajtuś czarodziej, Uparty chłopiec. Życie Ludwika Pasteura, Ludzie są dobrzy i Trzy wyprawy Herszka.
Inne znane publikacje to m.in. Jak kochać dziecko, Prawo dziecka do szacunku, Sam na sam z Bogiem, Kiedy znów będę mały i Pedagogika żartobliwa (pełna lista w Dzieła Janusza Korczaka). W 1937 został odznaczony Złotym Wawrzynem Akademickim Polskiej Akademii Literatury.
W czasie drugiej wojny światowej, w ostatnich miesiącach życia, Korczak prowadził pamiętnik. Jest to jego ostatni utwór literacki, dokument istotny również ze względu na czas i miejsce jego powstawania.
Od wiosny 1935 r, z przerwą w latach 1936–1938, współpracował z Polskim Radiem. Oryginalne audycje Korczaka, nazywane „gadaninkami radiowymi”, stały się z miejsca wielkim wydarzeniem radiowym i zostały zaliczane do klasyki literatury „słowa brzmiącego”. Wygłaszał je jako „Stary Doktor”, nie podając swojego prawdziwego pseudonimu literackiego. „Gadaninki” zostały jednak zdjęte z anteny w marcu 1936 r.
Korczak powrócił do Polskiego Radia w marcu 1938. Jednak od kwietnia 1939 aż do wybuchu II wojny światowej jego audycje nie figurowały już w programie.
Zobacz stronę autora
Szukamy ofert...
OPINIE i DYSKUSJE o książce Król Maciuś Pierwszy
Czytałem Króla Maciusia Pierwszego w 2 lub 3 klasie podstawówki. To była pierwsza książka w życiu, która mnie naprawdę pochłonęła i śledziłem przygody Maciusia z zapartym tchem. Posmutniałem, kiedy książka zbliżała się ku końcowi. Zorientowałem się, że są jeszcze dwie kontynuacje i byłem bardzo zawiedziony, że pani nauczycielka nie zadała ich jako lektur. Wtedy nie wiedziałem jeszcze jak działa świat i nie miałem pojęcia, że mogę po prostu pójść do szkolnej biblioteki i wypożyczyć coś, co nie jest lekturą.
Czytałem Króla Maciusia Pierwszego w 2 lub 3 klasie podstawówki. To była pierwsza książka w życiu, która mnie naprawdę pochłonęła i śledziłem przygody Maciusia z zapartym tchem. Posmutniałem, kiedy książka zbliżała się ku końcowi. Zorientowałem się, że są jeszcze dwie kontynuacje i byłem bardzo zawiedziony, że pani nauczycielka nie zadała ich jako lektur. Wtedy nie...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toKlasyka. Mądra książka, nie tylko dla małych. Ciekawe wątki, choć fragmentami bardzo trudna dla dzieci.
Klasyka. Mądra książka, nie tylko dla małych. Ciekawe wątki, choć fragmentami bardzo trudna dla dzieci.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toJakże to aktualne
Jakże to aktualne
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to„Król Maciuś Pierwszy” to prawdziwe arcydzieło — książka, która działa zarówno na młodszych, jak i starszych czytelników. Z jednej strony to piękna, poruszająca opowieść o chłopcu–królu, a z drugiej wprowadzenie w świat polityki, odpowiedzialności i geopolityki w zaskakująco dojrzały sposób. Mądra, głęboka i niezwykle ważna — zdecydowanie jedna z najcenniejszych powieści w literaturze dziecięcej.
„Król Maciuś Pierwszy” to prawdziwe arcydzieło — książka, która działa zarówno na młodszych, jak i starszych czytelników. Z jednej strony to piękna, poruszająca opowieść o chłopcu–królu, a z drugiej wprowadzenie w świat polityki, odpowiedzialności i geopolityki w zaskakująco dojrzały sposób. Mądra, głęboka i niezwykle ważna — zdecydowanie jedna z najcenniejszych powieści w...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toOdsłuchane jako audiobook od przygotowany przez Wolne Lektury.
Przeczytałem tę książkę jako dziecko (możliwe, że więcej niż raz). Teraz, kiedy odsłuchałem jej ponownie po latach, zaskoczyła mnie na dwa sposoby. Po pierwsze jest ona dużo poważniejsza, niż mogłoby się wydawać. Choć opowiada o królu, który chce dać dzieciom czekoladę, to jednak opisuje mechanizmy działania monarchii oraz częściowo demokracji, wymagania budżetowe oraz wpływ woli ludu na władzę. Po drugie przedstawia te wszystkie tematy w sposób bardzo przystępny dzieciom. Choć pojawiają się czasami bardziej wymagające słowa (jak 'kontrybucje wojenne' czy 'parlament'),to są one wyjaśnione w bardzo prosty sposób.
Uważam, że może to być bardzo ciekawa książka do wspólnego przeczytania z dzieckiem albo jako szkolna lektura dla młodszych klas. Oczywiście trzeba uważać na sposób w jaki są przedstawione różne rasy - jest to zrobione w wersji późnego kolonializmu - ale to też można wyjaśnić.
Książka mnie zaskoczyła i mi się podobała. Mimo że nie jestem jej adresatem, to sprawiła mi sporo frajdy. Sądzę, że sięgnę po drugi tom historii króla Maciusia.
Odsłuchane jako audiobook od przygotowany przez Wolne Lektury.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPrzeczytałem tę książkę jako dziecko (możliwe, że więcej niż raz). Teraz, kiedy odsłuchałem jej ponownie po latach, zaskoczyła mnie na dwa sposoby. Po pierwsze jest ona dużo poważniejsza, niż mogłoby się wydawać. Choć opowiada o królu, który chce dać dzieciom czekoladę, to jednak opisuje mechanizmy działania...
SENTYMENTY, SENTYMENTY, SENTYMENTY.
Książeczka to moja nagroda za b. dobre wyniki w nauce, w którejś z początkowych klas.
Do tej pory pamiętam duże fragmenty tekstu.
POLECAM !!!
SENTYMENTY, SENTYMENTY, SENTYMENTY.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toKsiążeczka to moja nagroda za b. dobre wyniki w nauce, w którejś z początkowych klas.
Do tej pory pamiętam duże fragmenty tekstu.
POLECAM !!!
Książka niby dla dzieci, ale nawet dla osoby dorosłej może być pozycją wartościową. Książka jest piękna, wzruszająca, pouczająca. Myślę, że uczy także empatii, której coraz bardziej ubywa na tym świecie. Nie rozumiem negatywnych opinii, książka nie jest wcale aż tak dziecinna, pokazuje dobroć, ale ukazuje również to, że czasem mimo najlepszych chęci wcale nie jest łatwo uczynić świat lepszym i bardziej sprawiedliwym miejscem. Subiektywnie uważam, że każde dziecko powinno ją przeczytać- a i dorosłym by się to przydało aby mogli odnaleźć w sobie wewnętrzne dziecko.
Książka niby dla dzieci, ale nawet dla osoby dorosłej może być pozycją wartościową. Książka jest piękna, wzruszająca, pouczająca. Myślę, że uczy także empatii, której coraz bardziej ubywa na tym świecie. Nie rozumiem negatywnych opinii, książka nie jest wcale aż tak dziecinna, pokazuje dobroć, ale ukazuje również to, że czasem mimo najlepszych chęci wcale nie jest łatwo...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toWspomniałem o tej książce przy innej i przypomniałem sobie, że o niej jeszcze nic nie napisałem.
Mam pewne uwagi wynikające z osobistych przemyśleń i też "Król Maciuś I" się zestarzał, miejscami już nie pasuje do naszych czasów. Jednak w swoich czasach ta powieść zasługiwała na 8 albo i 10 gwiazdek i nadal dowodzi talentu Janusza Korczaka.
"Król Maciuś I" porusza kwestie takie jak rola prowokacji w wojnie czy problemy rządu związane z informacją i świadomością sytuacji w kraju i na świecie lepiej niż wiele dzieł dla dorosłych, lepiej niż wielu dorosłych je rozumie.
Człowiek potrafiący dzieciom wytłumaczyć sprawy trudne dla dorosłych był z pewnością wspaniałym nauczycielem i wychowawcą.
Wspomniałem o tej książce przy innej i przypomniałem sobie, że o niej jeszcze nic nie napisałem.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toMam pewne uwagi wynikające z osobistych przemyśleń i też "Król Maciuś I" się zestarzał, miejscami już nie pasuje do naszych czasów. Jednak w swoich czasach ta powieść zasługiwała na 8 albo i 10 gwiazdek i nadal dowodzi talentu Janusza Korczaka.
"Król Maciuś I" porusza kwestie...
"Król Maciuś Pierwszy" Janusza Korczaka to powieść, która mimo upływu lat wciąż zachwyca i inspiruje czytelników w każdym wieku. To opowieść o młodym chłopcu, który po śmierci ojca zostaje królem i musi zmierzyć się z trudami rządzenia. Książka porusza ważne tematy, takie jak odpowiedzialność, sprawiedliwość, tolerancja i prawa dziecka. Mimo poruszania trudnych tematów, książka jest napisana prostym i zrozumiałym językiem, co ułatwia jej odbiór. "Król Maciuś Pierwszy" to wartościowa lektura, która skłania do refleksji nad rolą dorosłych w życiu dzieci i nad prawami najmłodszych.
"Król Maciuś Pierwszy" Janusza Korczaka to powieść, która mimo upływu lat wciąż zachwyca i inspiruje czytelników w każdym wieku. To opowieść o młodym chłopcu, który po śmierci ojca zostaje królem i musi zmierzyć się z trudami rządzenia. Książka porusza ważne tematy, takie jak odpowiedzialność, sprawiedliwość, tolerancja i prawa dziecka. Mimo poruszania trudnych tematów,...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toTaka sobie ta książka, serial lepszy!
Oczywiście że czytałem tą książkę za dzieciaka, przeglądam teraz listę najpopularniejszych książek i wiadomo staram się uzupełniać co czytałem…
Taka sobie ta książka, serial lepszy!
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toOczywiście że czytałem tą książkę za dzieciaka, przeglądam teraz listę najpopularniejszych książek i wiadomo staram się uzupełniać co czytałem…