Pieśń miecza

Audiobook, czytał niezawodny Filip Kosior.
Kolejny tom za mną. Tym razem Uhtred zwiedzał Londyn i okolice. Autor w nocie historycznej krygował się, że ze względu na małą ilość źródeł, musiał dużo wymyślać. Ja miałem inne wrażenia, co bardzo dobrze o p. Cornwellu świadczy.

Zdarzają się jednak autorowi potknięcia. Przez to, że opisuje dalsze losy poszczególnych bohaterów, odpada ekscytacja. Wiemy, kto przeżyje i mniej więcej jak się dany wątek skończy. Na szczęście reszta książki to rekompensuje. A opisy bitew, to coś pięknego. Z jatką pod koniec książki jako wisienką na torcie. Niezmiennie polecam

Audiobook, czytał niezawodny Filip Kosior.
Kolejny tom za mną. Tym razem Uhtred zwiedzał Londyn i okolice. Autor w nocie historycznej krygował się, że ze względu na małą ilość źródeł, musiał dużo wymyślać. Ja miałem inne wrażenia, co bardzo dobrze o p. Cornwellu świadczy.

Zdarzają się jednak autorowi potknięcia. Przez to, że opisuje dalsze losy poszczególnych bohaterów,...

Kolejny, czwarty już tom "Wojen wikingów" Cornwella czytało mi się równie dobrze jak wcześniejsze. Ta seria staje się dla mnie trochę takim "guilty pleasure", bo powiedzmy sobie szczerze, nie są to wymagające lektury, każdy kolejny tom nie wnosi wiele więcej, ale... czyta się to szybko, wciąga, chce się wiedzieć co dalej, a bohaterów się lubi albo nie, jednak trudno być wobec nich obojętną. Wszystkich tomów raczej nie przeczytam, bo pewnie stwierdzę w końcu: "ile można?", ale póki co "Wojny wikingów" świetnie sprawdzają mi się jako przerywnik między trudniejszymi lekturami.
W "Pieśni miecza" było więcej fikcji literackiej a mniej odniesień do prawdziwej historii niż w poprzedniej części i dla mnie to akurat stanowiło wadę tej książki - uwielbiam, jak Cornwell wplata legendy i ciekawostki historyczne w swoją opowieść. Tutaj mieliśmy wprawdzie odbicie Londynu z rąk wikingów, ale potem wydarzenia zaczęły się trochę rozmywać. Londyn miał być prezentem ślubnym dla córki króla Alfreda i to ta dziewczynka staje się poniekąd jedną z głównych bohaterek. A że o jej życiu z tamtego okresu niewiele wiadomo, autora poniosła wyobraźnia i nie wszystkie wydarzenia tu do mnie trafiły - zwłaszcza opisywane okien Uhtreda ;). Dalej wciągało, ale już nie zachwycało jak wcześniej. I choć książka skończyła się kolejnym wojennym zwycięstwem głównego bohatera (bo jakże inaczej, krwawe bitwy to punkty kulminacyjne wszystkich tomów serii),to trudno nie współczuć księżniczce takiego zakończenia przygody... która historycznie nie miała miejsca ;). No ale bądźmy szczerzy, "Wojen wikingów" nie czyta się dla lekcji historii, ale dla czystej rozrywki, a tej - jak zwykle - nie brakowało.

Kolejny, czwarty już tom "Wojen wikingów" Cornwella czytało mi się równie dobrze jak wcześniejsze. Ta seria staje się dla mnie trochę takim "guilty pleasure", bo powiedzmy sobie szczerze, nie są to wymagające lektury, każdy kolejny tom nie wnosi wiele więcej, ale... czyta się to szybko, wciąga, chce się wiedzieć co dalej, a bohaterów się lubi albo nie, jednak trudno być...

To już czwarty tom opowieści o wikingach i spółce i nadal bardzo dobrze nakreślona historia. Cornwell nadal potrafi zaciekawić i przykuć moją uwagę więc z pewnością będę pamiętał o kolejnej, już piątej części. Warto!

To już czwarty tom opowieści o wikingach i spółce i nadal bardzo dobrze nakreślona historia. Cornwell nadal potrafi zaciekawić i przykuć moją uwagę więc z pewnością będę pamiętał o kolejnej, już piątej części. Warto!

Książka i serial TV.
Polecam.

Książka i serial TV.
Polecam.

Nowy rok zaczynam od mocnego uderzenia . Czwarta, genialna część Wojen wikingów za mną . Bernard Cornwell utrzymuje bardzo wysoki poziom swojej wikińskiej epopei. Dla takich książek kocham czytanie .

Nowy rok zaczynam od mocnego uderzenia . Czwarta, genialna część Wojen wikingów za mną . Bernard Cornwell utrzymuje bardzo wysoki poziom swojej wikińskiej epopei. Dla takich książek kocham czytanie .

Cykl "Wojny Wikingów" rozpędza się, czwarty tom przygód Uhtreda z Bebbanburga jest bardzo dynamiczny i porywa czytelnika. Intrygi królewskie, knowania wrogów, odbicie Londynu i niedocenienie zasług głównego bohatera to główne wątki tej części, a wisienką na torcie są fantastyczne opisy walk.

Cykl "Wojny Wikingów" rozpędza się, czwarty tom przygód Uhtreda z Bebbanburga jest bardzo dynamiczny i porywa czytelnika. Intrygi królewskie, knowania wrogów, odbicie Londynu i niedocenienie zasług głównego bohatera to główne wątki tej części, a wisienką na torcie są fantastyczne opisy walk.

Kolejny IV tom z serii “Wojny Wikingów” czyli “Pieśń miecza”. Jest rok 885, a Uthred wraz z rodziną i podległymi mu ludźmi strzeże granicy Wessexu na Tamizie. Gdy już sądzono że panuje względny pokój między Sasami a Duńczykami, to na jaw wyszło że dwóch norweskich jarlów/bracia Thurgilsonowie zajęli Londyn, należący do części Mercji. Król Alfred wysyła Uthreda aby odbił miasto z ich rąk i oddał władzę swojemu kuzynowi w ramach prezentu ślubnego. Ale czy Uthred na pewno przeciwstawi się Duńczykom? W szczególności że mają dla niego propozycję nie do odrzucenia? Namawiają go aby przystał do nich, gdyż chcą podbić 3 anglosaskie królestwa a w ramach podziękowań mają mu oddać tron Mercji, na którym aktualnie zasiada jego niezbyt lubiany Kuzyn.
W porównaniu do poprzednich trzech części, ta wypadła “ciut” słabiej, lecz nie zmienia to faktu, że świetnie bawiłam się podczas czytania. Lubię takie klimaty: wikingowie, wojny, polityka, intrygi, podróże, przygody etc. Postać głównego bohatera jest świetna stworzona, z każdym tomem widać jak nabiera doświadczenia nie tylko w walce, ale w intrygach i jak przechytrzyć swoich wrogów, jak nie dać im się zwieść i patrzeć zdroworozsądkowo (choć nie zawsze, czasem serce wygrywa walkę z rozumem 🙂),dba o swoją rodzinę, ludzi, troszczy się o nich, a gdy ktoś bliski umiera odczuwasz wraz z nim ten ogromny ból. Ciekawe w tej części były zwroty akcji (np. odbicie córki króla z rąk wrogów lub walka pod bramą Luda),gdzie już czytelnik mógł być pewien jak potoczą się te wydarzenia, a tu niespodziewanie akcja potoczyła się inną ścieżką i w każdej z nich nie zawiodłam się. Mimo, że czytelnik jest tu obserwatorem, powiedzmy ma większy zarys tego co się dzieje, zna przemyślenia bohaterów, to jednak oni dalej potrafią zaskoczyć. I to jest świetne!

Jeżeli pierwsze trzy tomy nie zachęciły kogoś do tej serii, to nie wiem co jeszcze by mogło. Ja przepadłam i zarazem chce czytać dalej, a z drugiej, co się stanie jak już tą serię skończę....

Kolejny IV tom z serii “Wojny Wikingów” czyli “Pieśń miecza”. Jest rok 885, a Uthred wraz z rodziną i podległymi mu ludźmi strzeże granicy Wessexu na Tamizie. Gdy już sądzono że panuje względny pokój między Sasami a Duńczykami, to na jaw wyszło że dwóch norweskich jarlów/bracia Thurgilsonowie zajęli Londyn, należący do części Mercji. Król Alfred wysyła Uthreda aby odbił...

Kolejna cześć przygód Uthreda, wydaje się troszkę inna niż poprzednie tomy. Przede wszystkim wydaje się, że główny bohater dorósł i inaczej patrzy na wiele rzeczy. To że całą historię poznajemy właśnie z opowieści Uthreda widzimy jak patrzy na świat.
Druga sprawa, wydaje się że dużo tutaj więcej jest mowy o dotrzymywaniu przysięgi, co za tym idzie wierności. Ale też da się wyczuć, że nasz wojownik wyznaje zasadę co ma być to będzie.
Oczywiście książki nadal mają opisane starcia, a są one opisane bardzo dobrze i tak samo się je czyta. To co mi się podoba w tej serii, to iż mamy brutalny świat dowiadujemy się o tym bo dzieje się w tle. Inni autorzy. O dziwo lubują się w dokładnym opisywaniu przemocy na szczęście tu jest to tylko w walce.
Mam nadzieję, że kolejne części będą trzymały poziom, albo będą coraz lepsze. Jednak Wyrd bið ful āræd

Kolejna cześć przygód Uthreda, wydaje się troszkę inna niż poprzednie tomy. Przede wszystkim wydaje się, że główny bohater dorósł i inaczej patrzy na wiele rzeczy. To że całą historię poznajemy właśnie z opowieści Uthreda widzimy jak patrzy na świat.
Druga sprawa, wydaje się że dużo tutaj więcej jest mowy o dotrzymywaniu przysięgi, co za tym idzie wierności. Ale też da...

Trzyma poziom poprzednich części, wciąż Uhtred to jeden z ciekawszych bohaterów jakich znam w powieściach tego typu, czyta się przyjemnie.

Trzyma poziom poprzednich części, wciąż Uhtred to jeden z ciekawszych bohaterów jakich znam w powieściach tego typu, czyta się przyjemnie.

To mój ulubiony autor, tego gatunku literackiego.
Zawsze uwielbiałem beletrystykę historyczną.
Ostatnio kupiłem na Allegro serię o przygodach Sharpe'a.
Jeszcze całej nie przeczytałem.
Szkoda, że w Polsce nie została wydana cała seria.
Zgodnie z definicją ten gatunek literacki
"ma na celu, przede wszystkim, dostarczenie rozrywki i przyjemności czytelnikowi",
"pozwala oderwać się od rzeczywistości i zanurzyć w świecie wyobraźni",
"charakteryzuje się fikcyjną fabułą i postaciami, ale często opisuje również fakty i osoby historyczne ".
Wszystkie te czynniki autor wypełnia, aż w nadmiarze.
Jeśli dodamy do tego pięknie napisany tekst, wartką akcję, interesujący temat...to co więcej potrzeba ?
Szkoda tylko, że moim zdaniem, nie ma jeszcze polskich pisarzy (naturalnie współczesnych ) dorównujących poziomem autorowi.

Opis książki wprowadzi Cię w jej tematykę.
Z czystym sumieniem POLECAM.

To mój ulubiony autor, tego gatunku literackiego.
Zawsze uwielbiałem beletrystykę historyczną.
Ostatnio kupiłem na Allegro serię o przygodach Sharpe'a.
Jeszcze całej nie przeczytałem.
Szkoda, że w Polsce nie została wydana cała seria.
Zgodnie z definicją ten gatunek literacki
"ma na celu, przede wszystkim, dostarczenie rozrywki i przyjemności czytelnikowi",
"pozwala...