Orły Imperium

Bardzo ciekawa, lekka w czytaniu powieść z małym minusem. Zbyt współczesny język ówczesnych Rzymian.
W niektórych momentach, bardzo "gryzie" w oczy. Ale z biegiem czasu, można się do tego przyzwyczaić.
Ocena 7.5

Bardzo ciekawa, lekka w czytaniu powieść z małym minusem. Zbyt współczesny język ówczesnych Rzymian.
W niektórych momentach, bardzo "gryzie" w oczy. Ale z biegiem czasu, można się do tego przyzwyczaić.
Ocena 7.5

Obszerny tekst, długo się czyta, ale autor dba o realizm, szczegóły historyczne w zakresie relacji społecznych, politycznych i scen batalistycznych, wplata śmieszne gagi co powoduje, że książka jest niesamowita i wciągająca.

Obszerny tekst, długo się czyta, ale autor dba o realizm, szczegóły historyczne w zakresie relacji społecznych, politycznych i scen batalistycznych, wplata śmieszne gagi co powoduje, że książka jest niesamowita i wciągająca.

Orły Imperium to świetny początek cyklu Simona Scarrowa, który z rozmachem przenosi czytelnika w czasy rzymskich podbojów. Autor potrafi połączyć realia historyczne z wartką akcją i lekkością stylu, dzięki czemu historia dwóch legionistów - doświadczonego, porywczego centuriona Macro i młodego, ambitnego Cato - wciąga od pierwszych stron.
To powieść o wojnie, lojalności i przetrwaniu, ale też o przyjaźni i dojrzewaniu w świecie, gdzie życie żołnierza waży mniej niż jego miecz. Scarrow unika patosu - zamiast tego daje nam żywy, brutalny i wiarygodny obraz armii rzymskiej. Walki opisane są dynamicznie, intrygi dworskie dodają napięcia, a humor i chemia między bohaterami sprawiają, że książka ma prawdziwe serce.
Dzięki połączeniu historycznego tła, akcji i ludzkiego wymiaru Orły Imperium to coś więcej niż typowa powieść o starożytnym Rzymie - to rasowa przygodówka z duszą.

Orły Imperium to świetny początek cyklu Simona Scarrowa, który z rozmachem przenosi czytelnika w czasy rzymskich podbojów. Autor potrafi połączyć realia historyczne z wartką akcją i lekkością stylu, dzięki czemu historia dwóch legionistów - doświadczonego, porywczego centuriona Macro i młodego, ambitnego Cato - wciąga od pierwszych stron.
To powieść o wojnie, lojalności i...

Powieść ta rozpoczyna cykl "Orły Imperium" i robi to z dużym rozmachem, bo historia młodego legionisty Katona nieprzystosowanego do rygoru wojskowego życia wciąga i nie pozwala odłożyć książki. Resztę dopełniają wspaniałe opisy walk, klimat legionów, ludzkie przywary, opisy otoczenia i niezły wątek główny.

Powieść ta rozpoczyna cykl "Orły Imperium" i robi to z dużym rozmachem, bo historia młodego legionisty Katona nieprzystosowanego do rygoru wojskowego życia wciąga i nie pozwala odłożyć książki. Resztę dopełniają wspaniałe opisy walk, klimat legionów, ludzkie przywary, opisy otoczenia i niezły wątek główny.

Tak dla odmóżdżenia, dla zwykłej przyjemności, można poczytać :)

Tak dla odmóżdżenia, dla zwykłej przyjemności, można poczytać :)

Obok Cornwella, Kane, Igguldena to jeden z mistrzów tego gatunku literackiego.
To opinia subiektywna.

Zgodnie z definicją " beletrystyka historyczna
" ma na celu, przede wszystkim, dostarczenie rozrywki i przyjemności czytelnikowi ",
" pozwala oderwać się od rzeczywistości i zanurzyć w świecie wyobraźni",
"charakteryzuje się fikcyjną fabułą i postaciami, ale często opisuje również fakty i osoby historyczne ".
Wszystkie te czynniki autor wypełnia, aż w nadmiarze.
Jeśli dodamy do tego pięknie napisany tekst, wartką akcję, interesujący temat...to co więcej potrzeba ?

POLECAM !!!

Obok Cornwella, Kane, Igguldena to jeden z mistrzów tego gatunku literackiego.
To opinia subiektywna.

Zgodnie z definicją " beletrystyka historyczna
" ma na celu, przede wszystkim, dostarczenie rozrywki i przyjemności czytelnikowi ",
" pozwala oderwać się od rzeczywistości i zanurzyć w świecie wyobraźni",
"charakteryzuje się fikcyjną fabułą i postaciami, ale często...

Katon to rzymski wyzwoleniec, który z wygód wielkiego miasta zostaje przeniesiony do serca rzymskiego legionu. Jego mentorem zostaje Makro, ambitny centurion, którego największym strachem jest ujawnienie analfabetyzmu. Obaj spotykają się w lasach Germanii, jednak gdzie rzuci ich los oraz decyzje polityków goniących za kolejnymi zaszczytami?

Świetna powieść historyczna, pełna akcji, bitew, ale też zwykłych ludzkich emocji. Niestety, pojawiło się tu kilka decyzji bohaterów, z którymi nie jestem w stanie się zgodzić - takie sytuacje zawsze ogromnie irytują. Postaci potrafią bowiem same utrudniać sobie życie. Mimo to otrzymujemy kawał dobrej fabuły o wciągającej narracji i imponujących detalach historycznych. Chcę więcej!

Katon to rzymski wyzwoleniec, który z wygód wielkiego miasta zostaje przeniesiony do serca rzymskiego legionu. Jego mentorem zostaje Makro, ambitny centurion, którego największym strachem jest ujawnienie analfabetyzmu. Obaj spotykają się w lasach Germanii, jednak gdzie rzuci ich los oraz decyzje polityków goniących za kolejnymi zaszczytami?

Świetna powieść historyczna,...

Wstęp do, i początek drugiej inwazji Rzymu na wyspy brytyjskie. Tradycyjnie, pierwszy tom tasiemca służy do ekspozycji głównych bohaterów, co wykonane jest całkowicie generycznie. Zaletą jest, że aspekt koszarowy - stosunki, dialogi, te wszystkie szkolenia i przygotowania, choć standardowe, nie brzmią tak żenująco jak zazwyczaj w tego typu powieściach.

Fabuła jest prosta i oczywista, banalne finty i volty, poziom głębi i skomplikowania na poziomie powieści dla nastolatków. Dzieje się tu i teraz, dalsza perspektywa jest całkowicie nieistotna. Jako przykład - rzecz dzieje się na pograniczu germańskim, Rzymianie żyją w akceptowalnie harmonijnym układzie z miejscowymi. Po czym, ni stąd ni zowąd, kilkusetosobowy oddział rzymski (który poszedł w las bez zastanowienia skąd incydent wymagający interwencji, bez zwiadu i jakiejkolwiek osłony - ale ok., niech będzie, że każdy wódz ma słabsze chwile) wpada w zasadzkę przygotowaną przez oddziały Germanów liczące circa pięć tysięcy wojowników. Straty na poziomie ~400 ludzi, z czego ~200 zabitych, psim swędem udaje się uniknąć całkowitej masakry. No i co na to autor poza samym starciem i prezentacją bohaterów? Ano nic. Nie zajmuje się podłożem tego wydarzenia - a wszak zebranie się kilku tysięcy Germanów nie zdarzało się co tydzień i bez powodu, nie ma żadnych w zasadzie konsekwencji - Rzymianie są szczęśliwi, że udało im się wymknąć i zapominają o temacie, bo przecież mają ważniejsze tematy, np. szkolenie rekrutów. A przepraszam, były konsekwencje, strażnikom w obozie polecono zwiększyć czujność. I pies z kulawą nogą więcej nie zajmował się tematem. Jedynie jeden z bohaterów rozważa kiepską sytuację mieszkańców osiedla, w którym doszło do starcia, ponieważ ogołoceni przez Rzymian z gotówki, nie będą mogli w zimie kupić sobie żarcia. Autor serio uważa, że w wioskach germańskich I w. naszej ery funkcjonowały sklepy spożywcze i to był podstawowy sposób zdobywania pożywienia. I tu docieramy do realizmu historycznego. Autor nie ma najmniejszego pojęcia o świecie antycznym. Wie tylko tyle ile przeczytał w Wikipedii. Dla uwiarygodnienia się, używa dokładnie tych szczegółów, które podane są wyżej wymienionym portalu. Wszystko inne zazwyczaj kładzie. Legionistów karmi kaszą gryczaną, przy ognisku rozmawiają o ogniu greckim wynalezionym kilka wieków później, Germanów wysyła do sklepu po jedzenie, itp. Jednakowoż, dla nieobytego czytelnika brzmi to wszystko wiarygodnie i zgrabnie. Prosta fabuła nie utrudnia lektury, równie prosty język pasuje tu jak ulał, wyraźna kreacja bohaterów upraszcza orientację w topologii powieści, i w efekcie otrzymujemy, lekką, niewymagającą przygodówkę - idealne czytadło dla zabicia czasu, bezwartościowe w jakimkolwiek innym aspekcie. I nie żebym definitywnie porzucał serię, czasem w życiu potrzeba takiego niewymyślnego, nieobciążającego, przewidywalnego czytadła.

5/10

Wstęp do, i początek drugiej inwazji Rzymu na wyspy brytyjskie. Tradycyjnie, pierwszy tom tasiemca służy do ekspozycji głównych bohaterów, co wykonane jest całkowicie generycznie. Zaletą jest, że aspekt koszarowy - stosunki, dialogi, te wszystkie szkolenia i przygotowania, choć standardowe, nie brzmią tak żenująco jak zazwyczaj w tego typu powieściach.

Fabuła jest prosta i...

Pierwszy tom ogromnego cyklu rzymskiego ,,Orły Imperium" za mną. Imperium Rzymskie, 43 rok n.e. a więc drugi panowania cesarza Klaudiusza. Plany wielkiej inwazji na Brytanię w celu utworzenia kolejnej rzymskiej prowincji. W tych prawdziwych realiach historycznych umiejscowione zostały przygody dwójki głównych bohaterów - centuriona Macro, oraz wyzwoleńca Katona, który właśnie został wcielony do armii...

Kreacja świata jest tutaj mocną stroną. Klimat starożytnego Rzymu wylewa się z każdej strony dlatego z pewnością pozycja Scarrowa przypadnie do gustu każdemu wielbicielowi Imperium. Dobre dialogi, spora dawka humoru i swoboda, lekkość narracji powodują, że książkę czyta się szybko i przyjemnie. Jak to w Rzymie - walka o władzę, intrygi, podstępy ale i żołnierski honor, legionowe więzy przyjaźni. Każdy znajdzie tutaj coś dla siebie. Lekka i przyjemna powieść historyczna nie siląca się na bycie czymś przesadnie odkrywczym. Ja na pewno sięgnę po kolejne tomy tego ,,tasiemca".

Pierwszy tom ogromnego cyklu rzymskiego ,,Orły Imperium" za mną. Imperium Rzymskie, 43 rok n.e. a więc drugi panowania cesarza Klaudiusza. Plany wielkiej inwazji na Brytanię w celu utworzenia kolejnej rzymskiej prowincji. W tych prawdziwych realiach historycznych umiejscowione zostały przygody dwójki głównych bohaterów - centuriona Macro, oraz wyzwoleńca Katona, który...

Przemęczyłem pierwszy tom i wystarczy...przygodówka dla czternastolatków napisana na poziomie szkoły podstawowej...

Przemęczyłem pierwszy tom i wystarczy...przygodówka dla czternastolatków napisana na poziomie szkoły podstawowej...