Der Garten Eden

David ma złotą cierpliwość.
Dużo mu brakowało w tej książce, cały czas czułam niedosyt w rozpoczynanych wątkach. Na końcu od tłumaczki dowiadujemy się, że sporo z książki zostało wycięte, no i klops.

David ma złotą cierpliwość.
Dużo mu brakowało w tej książce, cały czas czułam niedosyt w rozpoczynanych wątkach. Na końcu od tłumaczki dowiadujemy się, że sporo z książki zostało wycięte, no i klops.

transgresywna i niekomfortowa - to komplement

transgresywna i niekomfortowa - to komplement

Jeżeli mam być całkowicie szczera, ta pozycja mnie skonfundowała i nie do końca wiem, co mam o niej sądzić. Żałuję, że powieść nie została dokończona i wydana pod czujnym okiem autora, aby wszystkie wątki wybrzmiały tak, jak sobie tego życzył. Mogliśmy mieć wspaniałą opowieść nonkonformistyczną o bohaterach, którzy pozbywają się narzuconych ról płciowych i są "tylko nimi". Bardzo odważną, jak na tamte czasy. Niestety esencja rozmywa się gdzieś pomiędzy kolejnymi drinkami, a słonym morzem... Mimo wszystko książka warta jest uwagi, szczególnie jako niepełna autobiografia Hemingwaya.

Jeżeli mam być całkowicie szczera, ta pozycja mnie skonfundowała i nie do końca wiem, co mam o niej sądzić. Żałuję, że powieść nie została dokończona i wydana pod czujnym okiem autora, aby wszystkie wątki wybrzmiały tak, jak sobie tego życzył. Mogliśmy mieć wspaniałą opowieść nonkonformistyczną o bohaterach, którzy pozbywają się narzuconych ról płciowych i są "tylko...

Książka nieskończona przez Hemingwaya i to chyba czuć po końcówce. Dobrze zapowiadająca się fabuła i wykreowane postacie nagle gasną i .... koniec. Szkoda potencjału.

Książka nieskończona przez Hemingwaya i to chyba czuć po końcówce. Dobrze zapowiadająca się fabuła i wykreowane postacie nagle gasną i .... koniec. Szkoda potencjału.

Interesujący pomysł, wykonanie gorsze. Nadal lepsze od Mroza.

Interesujący pomysł, wykonanie gorsze. Nadal lepsze od Mroza.

Cudowna. Bardzo poruszający obraz bogatych charakterów, zbudowany niemalże wyłącznie na ich wypowiedziach. Wywołała we mnie dużo emocji. Świadomość tego, dlaczego ta książka zdaje się momentami nieskładna, pourywana, niekonsekwentna, wraz z informacjami o tworzeniu ostatecznej wersji książki i pierwotnym jej zakończeniu z posłowia Tłumaczki, sprawia, że opowieść ta jeszcze bardziej kipi emocjami.

Cudowna. Bardzo poruszający obraz bogatych charakterów, zbudowany niemalże wyłącznie na ich wypowiedziach. Wywołała we mnie dużo emocji. Świadomość tego, dlaczego ta książka zdaje się momentami nieskładna, pourywana, niekonsekwentna, wraz z informacjami o tworzeniu ostatecznej wersji książki i pierwotnym jej zakończeniu z posłowia Tłumaczki, sprawia, że opowieść ta jeszcze...

Czego bym się nie spodziewała po Hemingwayu, Rajski ogród tym nie jest.

Książka przedstawia relacje pary w podróży poślubnej, Davida i Catherine, do której dołącza Marita, tworząc trójkąt miłosny. To zabójcza kombinacja.

Hemingway próbuje tutaj odkrywać relacje damsko-męskie, ich role w społeczeństwie oraz ograniczenia z nich wynikające, ale powieść traktuje je w sposób jednokierunkowy. Dowiadujemy się tylko co David myśli i czuje, Catherine jest całkowicie opisana jego słowami. Jest postacią pełną pasji, sprzeczności, próbującą odkryć dla siebie miejsce i rolę w świecie, ale jednocześnie wypada płytko i dość bezbarwnie. Postać Marity jest tutaj właściwie tłem. W dzisiejszych czasach określa się takich bohaterów NPC. Właściwie nic o niej nie wiemy i jest potrzebna tylko do tego, żeby popchnąć fabułę dalej.

Z jednej strony oddaję cześć autorowi za to, że w takich czasach próbował poruszać tematy damsko i męskich ról w społeczeństwie, ich przeniesienia tak w związku, jak i w stosunkach intymnych, z drugiej jednak strony mam lekki żal, że zrobił to w taki sposób.

Warto zwrócić uwagę na to, że Rajski ogród został opublikowany już po śmierci pisarza. Hemingway pisał go przez 15 lat, w ciągu których napisał ponad 800 stron i nigdy nie ukończył pracy nad rękopisem. Po jego śmieci aż trzech wydawców podejmowało się wydania powieści i wszyscy na różnych etapach porzucili swoje zamiary. Dopiero czwarty wydawca, po bardzo dużej ingerencji w rękopis Hemingwaya (w tym usunięciu i dopisaniu sporych fragmentów) wydał Rajski ogród. Może tu leży problem tej powieści? Może gdyby Hemingway dokończył pracę, mielibyśmy coś innego? To, co jest, jest niewątpliwie dobrym tematem do dyskusji, gdyż książka wywołuje spore emocje i skrajne reakcje.

Dla ciekawych, ale zdecydowanie nie dla wszystkich.

Czego bym się nie spodziewała po Hemingwayu, Rajski ogród tym nie jest.

Książka przedstawia relacje pary w podróży poślubnej, Davida i Catherine, do której dołącza Marita, tworząc trójkąt miłosny. To zabójcza kombinacja.

Hemingway próbuje tutaj odkrywać relacje damsko-męskie, ich role w społeczeństwie oraz ograniczenia z nich wynikające, ale powieść traktuje je w sposób...

Jak zachwyca, jak nie zachwyca.

Gdyby z książki wyciąć:
- opisy, jakie alkohole właśnie piją bohaterowie
- rozmowy o zmianie fryzury...
to powieść byłaby o ponad połowę krótsza. Do tego, zupełnie bez uszczerbku na fabule, bo znaczących momentów zwrotnych jest łącznie... 2. Znając umiejętności Hemingwaya, miałam wrażenie, że czytam jakieś wprawki pisarskie.

Jak zachwyca, jak nie zachwyca.

Gdyby z książki wyciąć:
- opisy, jakie alkohole właśnie piją bohaterowie
- rozmowy o zmianie fryzury...
to powieść byłaby o ponad połowę krótsza. Do tego, zupełnie bez uszczerbku na fabule, bo znaczących momentów zwrotnych jest łącznie... 2. Znając umiejętności Hemingwaya, miałam wrażenie, że czytam jakieś wprawki pisarskie.

Psychologiczna powieść opowiadająca o zawiłości relacji międzyludzkich i odkrywaniu swojej tożsamości. Namiętność splata się z bólem, miłość traci swój niewinny blask, a my czujemy tęsknotę za utraconą harmonią. David wplątany w sieć skomplikowanych uczuć z Catherine, zmuszony jest zmierzyć się z własnymi demonami i pragnieniami. To podróż w głąb ludzkiej psychiki, gdzie czułość miesza się z zazdrością, a pragnienie bliskości z potrzebą dominacji.
Książka idealna do czytania na wakacjach all inclusive.
Podsumowując książkę, miałam wrażenie, jakby Hemingway przez cały czas pytał: "Ze mną się nie napijesz?"

Psychologiczna powieść opowiadająca o zawiłości relacji międzyludzkich i odkrywaniu swojej tożsamości. Namiętność splata się z bólem, miłość traci swój niewinny blask, a my czujemy tęsknotę za utraconą harmonią. David wplątany w sieć skomplikowanych uczuć z Catherine, zmuszony jest zmierzyć się z własnymi demonami i pragnieniami. To podróż w głąb ludzkiej psychiki, gdzie...

Nie wiem czy jestem w stanie to jakkolwiek ocenić.Ksiażka przedstawia młodą parę;na początku wszystko idzie wspaniale i są bardzo szczęśliwi.Jednak dziewczyna szybko zaczyna się bawić swoją płcią(jeśli mogę to tak nazwać)i jej rolą w związku.Muszę przyznać,że jej postać mnie tak denerwowała.Ciagle coś wymuszała na Davidzie,a później często jej się nie podobało,że się tak zachowuje i ,że to dla ich dobra próbowała mu tłumaczyć.Myślę ,że mogła mieć problemy psychiczne.Sam David pisarz całkiem spoko postać widać, że często ma obiekcje do tego co robi jego małżonka, jednakże do szewskiej pasji doprowadzalło mnie to,że robił to co mu kazała Cathrina choć to często było niezgodne z nim.Książka często ciągnęła się przez długie fragmenty pisane przez Davida.
Może to ja czegoś w książce nie zrozumiałam lub coś mi umknęło ale po prostu powieść dla mnie była słaba.

Nie wiem czy jestem w stanie to jakkolwiek ocenić.Ksiażka przedstawia młodą parę;na początku wszystko idzie wspaniale i są bardzo szczęśliwi.Jednak dziewczyna szybko zaczyna się bawić swoją płcią(jeśli mogę to tak nazwać)i jej rolą w związku.Muszę przyznać,że jej postać mnie tak denerwowała.Ciagle coś wymuszała na Davidzie,a później często jej się nie podobało,że się tak...