
Niewierni

- Kategoria:
- kryminał, sensacja, thriller
- Format:
- papier
- Cykl:
- Nielegalni (tom 2)
- Seria:
- Czarna seria
- Data wydania:
- 2012-11-01
- Data 1. wyd. pol.:
- 2012-11-01
- Liczba stron:
- 864
- Czas czytania
- 14 godz. 24 min.
- Język:
- polski
- ISBN:
- 9788375541304
Kontynuacja pierwszej część trylogii szpiegowskiej Nielegalni.
Kiedy agenci polskiego wywiadu z zespołu Konrada Wolskiego namierzają przez przypadek dziwne spotkanie w hotelu Marriot, nie przypuszczają nawet, że postawi ono na nogi również brytyjskie i rosyjskie służby. Nowe tajemnicze zagrożenie terrorystyczne uruchamia lawinę wydarzeń od szczytów Kaukazu po Irlandię. Nieuchwytny as-Salam, Polak w szeregach Al Kaidy jest gotowy do decydującej misji. Wszystkie tropy prowadzą do Szwecji, gdzie uwagę służb przykuwa genialny haker-antyglobalista...
Niewierni to tętniąca napięciem wielowątkowa powieść szpiegowska, w której powracają bohaterowie thrillera Nielegalni. Autor, były oficer wywiadu, raz jeszcze stworzył pasjonującą opowieść inspirowaną autentycznymi wydarzeniami.
Kup Niewierni w ulubionej księgarni
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl. Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki. Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Oficjalne recenzje książki Niewierni
Wierni zasadom
Kontynuacje powieści czy kolejne części popularnego cyklu, to bardzo grząski grunt. Autor musi stawić czoła nie tylko samemu sobie, ale przede wszystkim czytelnikom, którzy zaufali pisarzowi i sięgnęli po kolejną jego pozycję. Tworzący pod pseudonimem były oficer polskiego wywiadu, Vincent V. Severski znalazł się właśnie w takiej sytuacji. Jego debiut, „Nielegalni” odniósł ogromny sukces, przyczyniając się nie tylko do wzrostu zainteresowania powieściami, ale również ich wydaniami w formie innej, niż tej tradycyjnej. Gdy ukazała się informacja, że kolejna część planowanej trylogii ukaże się na rynku, fani zaczęli zacierać ręce. Ich długie oczekiwania, zostały sowicie nagrodzone, bowiem „Niewierni” to doskonały przykład na to jak zaciekawić czytelnika i wciągnąć go w wir akcji. A przy prawie 900 stronach jakie liczy sobie książka, to nie lada wyzwanie.
Zabierając się do czytania powieści, czytelnik musi postawić sobie jedno, ale bardzo ważne pytanie. Czy ma czas, by zniknąć na kilka dni? Bo „Niewierni” porywają go ze sobą już od pierwszej strony, a jako że tych stron jest dość sporo, przeczytanie ich z pewnością zajmie więcej niż dwa wieczory. I to można uznać za ogromny plus powieści, gdyż praktycznie każdy kolejny rozdział przenosi czytelnika do innego miejsca na świecie. Nie ważne, czy będzie to Warszawa, Londyn czy też Moskwa, w każdym z tych miejsc Severski dał z siebie wszystko. Można by się było spodziewać, że powieść sensacyjna będzie pełna zapierających dech w piersi strzelanin i wybuchów, i mimo tego, że one również pojawiają się w książce, to nie są jej główną siłą. Jest nią zupełnie co innego - napięcie, misternie budowane już od samego początku. Nie wszystko jest jednak tak idealnie. Napięcie, poprzez ciągłe przeskoki pisarza między pojawiającymi się w „Niewiernych” bohaterami, miejscami zanika i blednie. Być może chodziło o to, by nie dawać wszystkiego na tacy i jeżeli rzeczywiście taki był zamysł pisarza, to Severski osiągnął swój cel w stu procentach. Bo nawet pod sam koniec powieści, trudno odgadnąć co będzie działo się dalej.
O czym opowiadają „Niewierni”? Trudno w kilku słowach streścić zawiłą fabułę powieści, tak by nie zdradzić jej najważniejszych części. Bowiem nawet najmniejsze, z pozoru nic nie znaczące wydarzenia, mogą w ogólnym rozrachunku, doprowadzić do rozwiązania tajemnicy. I w ten sposób właśnie zaczyna się książka. Zrządzenie losu, czy też przypadek, doprowadzają do tego, że na jaw wychodzi wyjątkowo interesujące spotkanie, jakie odbyło się w warszawskim hotelu Marriott. Starsi mężczyźni, Koreańczycy i sprzątaczka. Od tego dziwnego zestawiania rozpocznie się jedno z największych śledztw, w którym ogromną rolę odegra Konrad Wolski oraz cały jego zespół współpracowników. Jednak książka nie ma jednego, głównego bohatera. W „Niewiernych” pojawi się m.in. Al-Kaida, IRA i hakerzy. A każdy z wątków (a jest ich całkiem sporo) posiada swojego odrębnego protagonistę. I choć losy poszczególnych postaci łączą się ze sobą, to czytając poszczególne rozdziały, czytelnik bez problemu może identyfikować się z bohaterami. Każdy z nich został stworzony w wyrazisty sposób, a ich działania wydają się adekwatne do tego, kim są. Nie ważne czy terrorystą, czy też szpiegiem, są prawdziwi. Kierują się swoimi zasadami i własnymi kodeksami, a najlepiej widać to na przykładzie pewnego żołnierza z ogromnym tatuażem na plecach.
Autor, jako że sam był oficerem polskiego wywiadu, przedstawił jego pracę w sposób szczegółowy (zapewne na tyle, na ile pozwalało mu sumienie). Z lektury można wysunąć kilka ciekawych wniosków, a i znalazło się miejsce na nawiązania do obecnej sytuacji politycznej w Polsce, pojawiające się tu i ówdzie. Choć „Niewierni” nie opisują rzeczywistych wydarzeń, to notka na okładce stwierdza, że część z przedstawionych w nich zdarzeń mogła być prawdziwa. Język, jakim zostali napisani „Niewierni” jest opanowany i rzeczowy, a w niektórych miejscach nawet odrobinę poetycki, choć bez zbędnego patosu. Dzięki czemu książkę czyta się sprawnie i bez żadnych zgrzytów. Jedyne co może drażnić, to zbyt szybkie rozwiązanie akcji pod sam koniec powieści. Apetyt, tak doskonale podsycany przez setki stron, odrobinę zbyt szybko zostaje zaspokojony. I jeszcze jedno. Czy naprawdę każda książka, która jest thrillerem i dzieje się w Szwecji, musi zawierać w sobie nawiązania do Stiega Larssona?
Bartosz Szczygielski
Oceny książki Niewierni
Poznaj innych czytelników
6739 użytkowników ma tytuł Niewierni na półkach głównych- Przeczytane 4 856
- Chcę przeczytać 1 765
- Teraz czytam 118
- Posiadam 1 023
- Ulubione 137
- Audiobook 36
- Audiobooki 35
- 2018 29
- 2013 29
- 2019 28








































OPINIE i DYSKUSJE o książce Niewierni
Kilkuwątkowa akcja, dobrze napisana, dobrze się ją czyta.
Kilkuwątkowa akcja, dobrze napisana, dobrze się ją czyta.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toAkcja wartka, merytorycznie nie ocenię, nie byłem szpiegiem. Części opisowe czyta się przyjemnie, czego nie mogę napisać o dialogach. Są fatalnie napisane, przez co postaci sprawiają wrażenie infantylnych, często wręcz głupich. Poczucie humoru leży, gdy już w dialogu pojawia się jakiś dowcip to… lepiej by nie żartowali. No i wykrzykniki. Po co tyle wykrzykników? Czy to pytanie, czy zdanie oznajmujące, wszędzie wykrzykniki, w miejscach gdzie powinny stać kropki.
Akcja wartka, merytorycznie nie ocenię, nie byłem szpiegiem. Części opisowe czyta się przyjemnie, czego nie mogę napisać o dialogach. Są fatalnie napisane, przez co postaci sprawiają wrażenie infantylnych, często wręcz głupich. Poczucie humoru leży, gdy już w dialogu pojawia się jakiś dowcip to… lepiej by nie żartowali. No i wykrzykniki. Po co tyle wykrzykników? Czy to...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toTo druga książka Severskiego którą czytam, i chyba zaczynam się domyślać czym zajmował się w wywiadzie, i co skłoniło go do rozpoczęcia kariery pisarskiej, chodzi mianowicie o legendowanie postaci. W poprzedniej części też pewne postacie były nakreślone w detalu posuniętym do absurdu, rozumiem że może autora to bawi, ale czytelnika niekoniecznie.
Uważam że akurat w tej kwestii, jednym z najlepszych pisarzy jest Stephen King, u niego każdy jest jakiś, i kreślenie tych cech, nawet jeżeli jest poprzedzone jakimś tłem dlaczego tacy są, jest skrócone do niezbędnego minimum, cała reszta, manieryzmy, przywary, to wszystko płynie wraz z książką, Severski daje nam taką cegłę biograficzną, która nic nie wnosi, a czytelnik ma przez to przebrnąć jak na szkoleniu NAVY SEALS. Różnica jest mniej więcej taka, jak pomiędzy z detalami namalowaną postacią na obrazie Matejki (Severski) i nakreśloną kilkoma machnięciami pędzla postacią na obrazie Moneta (King). Kwestia gustu, ale w tym wypadku, stawiam na Kinga/Moneta, bo nie marnuje mojego czasu na rzeczy które nic nie wnoszą. Koniec końców, już po skończeniu książki, mogę uczciwie powiedzieć że drugi tom jest o wiele lepszy, i poza zbyt detalicznym opisem jednej, wcale nie tak ważnej dla fabuły postaci, kończę ten tom z przekonaniem, że Severski albo dostał bardzo precyzyjny feedback na temat pierwszego tomu, i wziął sobie go do serca, albo sam z siebie rozwinął się w pisarza z byłego szpiega który pisze książki. Różnica gigantyczna, tak więc jeżeli ktoś się męczy przy pierwszym tomie, i z ciekawości sprawdza czy warto czytając tu recenzje, to owszem.
To druga książka Severskiego którą czytam, i chyba zaczynam się domyślać czym zajmował się w wywiadzie, i co skłoniło go do rozpoczęcia kariery pisarskiej, chodzi mianowicie o legendowanie postaci. W poprzedniej części też pewne postacie były nakreślone w detalu posuniętym do absurdu, rozumiem że może autora to bawi, ale czytelnika niekoniecznie.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toUważam że akurat w tej...
Jestem pod wrażeniem pracy wywiadów. Nie dało się przeczytać jednym tchem by nie zgubić wątków. Jedynym zarzutem.....dlaczego taka kolosalna objętość.... lekturę polecam każdemu kto lubi klimaty tajemniczości.
Jestem pod wrażeniem pracy wywiadów. Nie dało się przeczytać jednym tchem by nie zgubić wątków. Jedynym zarzutem.....dlaczego taka kolosalna objętość.... lekturę polecam każdemu kto lubi klimaty tajemniczości.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toJest to moje pierwsze spotkanie z twórczością Severskiego, również pierwsza chyba książka o tematyce szpiegowskiej, jaką czytałem. Tym większym i oczywiście pozytywnym zaskoczeniem się okazała.
Świetna wielowątkowa akcja, bardzo ciekawie połączona i mimo może trochę przydługich opisów, trzymająca do końca w napięciu.
Zdecydowanie polecam.
Jest to moje pierwsze spotkanie z twórczością Severskiego, również pierwsza chyba książka o tematyce szpiegowskiej, jaką czytałem. Tym większym i oczywiście pozytywnym zaskoczeniem się okazała.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toŚwietna wielowątkowa akcja, bardzo ciekawie połączona i mimo może trochę przydługich opisów, trzymająca do końca w napięciu.
Zdecydowanie polecam.
Fabuła bardziej prawdopodobna i bardziej złożona niż w Nielegalnych, ale "zarzuty" takie same tylko jeszcze bardziej irytujące:
1. Znów książka przegadana! Z 864 stron połowa to dygresje, opisy podróży rodem z nawigacji samochodowej i wielostronicowe opisy przeżyć religijnych terrorysty islamskiego polskiego pochodzenia. Chwilami czułam się wręcz indoktrynowana, nawracana!
2. Jeszcze więcej niż w Nielegalnych obcych (zwłaszcza arabskich!) zwrotów, określeń , cytatów modlitw i znów ANI JEDNEGO PRZYPISU, TŁUMACZENIA, WYJAŚNIENIA. Wyjątkowo irytujące! Całe strony przelatywałam wzrokiem szukając końca religijno-terrorystycznych rozważań.
3. Strasznie dużo postaci, wątków - niektóre niepotrzebnie rozwlekane historiami, które nie miały żadnego związku/wpływu na fabułę. Męczące
Powtórzę; na szczęście swoją przygodę z książkami Severskiego zaczęłam od serii SEKCJA, bo gdybym zaczęła od Nielegalnych i Niewiernych na pewno bym na nich skończyła.
Mam pozostałe części tej serii, ale nie wiem czy przeczytam
Fabuła bardziej prawdopodobna i bardziej złożona niż w Nielegalnych, ale "zarzuty" takie same tylko jeszcze bardziej irytujące:
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to1. Znów książka przegadana! Z 864 stron połowa to dygresje, opisy podróży rodem z nawigacji samochodowej i wielostronicowe opisy przeżyć religijnych terrorysty islamskiego polskiego pochodzenia. Chwilami czułam się wręcz indoktrynowana,...
No i tu zaczyna się Severski, którego znamy i kochamy :) Szalona akcja, superbohaterowie ( co najmniej dwóch),trup ściele się gęsto! Zabawa na 102! Ale... Radzę czytać w asyście wujka Google, bo jest wręcz napakowana wiedzą o sprawach mniej lub bardziej istotnych lecz zawsze intrygujących. Szacunek dla Pułkownika!
No i tu zaczyna się Severski, którego znamy i kochamy :) Szalona akcja, superbohaterowie ( co najmniej dwóch),trup ściele się gęsto! Zabawa na 102! Ale... Radzę czytać w asyście wujka Google, bo jest wręcz napakowana wiedzą o sprawach mniej lub bardziej istotnych lecz zawsze intrygujących. Szacunek dla Pułkownika!
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toSięgnąłem po Severskiego niedawno, zaczynając od jego pierwszych powieści. Mają bardzo atrakcyjnie zawiązaną fabułę i mimo potężnej objętości czyta się to wartko. Z drugiej jednak strony mam wrażenie, że seria „Nie…” słabo się zestarzała. „Honor rosyjskiego oficera”, „nie pozwala na niewinne ofiary Al-kaidy jeśli to przyniesie korzyści dla Rosji”, „ Rosja to nie ZSRR, urosło już całe pokolenie” – sporo tu takich smaczków. Zbiegiem okoliczności piszę te słowa dwa dni po „historycznym” spotkaniu na Alasce, na które to przybył minister Ławrow ubrany w bluzę ozdobioną ogromnym skrótem CCCP. Te powieści powstały przed Ukrainą, aczkolwiek od dawna wiadomo kim był Putin, czym jest Rosja. Przez to powieść szpiegowska fajna, oparta na świetnym pomyśle, posiadająca atrakcyjną akcję, ale w szczegółach jednak naiwna i bajkowa. Źle się zestarzała…
Sięgnąłem po Severskiego niedawno, zaczynając od jego pierwszych powieści. Mają bardzo atrakcyjnie zawiązaną fabułę i mimo potężnej objętości czyta się to wartko. Z drugiej jednak strony mam wrażenie, że seria „Nie…” słabo się zestarzała. „Honor rosyjskiego oficera”, „nie pozwala na niewinne ofiary Al-kaidy jeśli to przyniesie korzyści dla Rosji”, „ Rosja to nie ZSRR,...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo tonie ma wątpliwości, że autor ma przegląd tematyki i rzadką umiejętność trzymania napięcia przez całą powieść. mimo, że to fikcja to ciężko się czyta o sukcesach rosyjskiego wywiadu w obecnych czasach. na pewno sięgnę po III tom.
nie ma wątpliwości, że autor ma przegląd tematyki i rzadką umiejętność trzymania napięcia przez całą powieść. mimo, że to fikcja to ciężko się czyta o sukcesach rosyjskiego wywiadu w obecnych czasach. na pewno sięgnę po III tom.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toTak jak cała seria - ciekawa i warta poświęconego czasu
Tak jak cała seria - ciekawa i warta poświęconego czasu
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to