Płonący bóg

To bardzo irytujące uczucie. Gdy w książce - lub serii - wszystko jest na miejscu: bohaterowie, świat, moce, słowa... Dosłownie - wszystko. Czyta się też, z pozoru, przyjemnie. Ale... bohaterowie zachowują się jak zaczadzone dzieci z amnezją poruszające się we mgle. Po prostu głupio. Niby tak inteligentni! Tak wykształceni. Takie geniusze! A nie używają głów w ogóle. I żeby dotyczyło to tylko tych dzieci... Ale nie. Wszyscy się tak zachowują, cały świat działa na galaretowatych zasadach.

To straszne uczucie, gdy ma się ochotę zacząć kibicować wrogom, bo trudno znieść bohaterów, ich etykę, płytkie rozważania. Trudno znieść ten karnawał bezsensownej przemocy i cierpienia. On nie stworzy dobrej książki, jeśli poważne tematy nie zostaną przedstawione z namysłem. A nie zostały.

To bardzo irytujące uczucie. Gdy w książce - lub serii - wszystko jest na miejscu: bohaterowie, świat, moce, słowa... Dosłownie - wszystko. Czyta się też, z pozoru, przyjemnie. Ale... bohaterowie zachowują się jak zaczadzone dzieci z amnezją poruszające się we mgle. Po prostu głupio. Niby tak inteligentni! Tak wykształceni. Takie geniusze! A nie używają głów w ogóle. I żeby...

Nie wiem co czuje oprócz tego że Kitaj jest super

Nie wiem co czuje oprócz tego że Kitaj jest super

Ogromnie krwawa i brutalna, miejscami miałam już dość tych wojen i okrucieństwa, ale ogromny plus za zakończenie, które - jak chyba w wielu książkach Kuang - każe się zastanowić nad tym, czy to za czym gonimy i wydaje nam się spełnieniem wszystkich naszych marzeń, naprawdę ma sens i tak wielkie znaczenie?

Ogromnie krwawa i brutalna, miejscami miałam już dość tych wojen i okrucieństwa, ale ogromny plus za zakończenie, które - jak chyba w wielu książkach Kuang - każe się zastanowić nad tym, czy to za czym gonimy i wydaje nam się spełnieniem wszystkich naszych marzeń, naprawdę ma sens i tak wielkie znaczenie?

Szalenie podobało mi się w tej opowieści że zawsze coś było nie tak, nie po myśli czytelnika ani bohaterów. Koniec nie był również po niczyjej myśli ale czuję się zawiedziona. Nagła metamorfoza? I to taka? Bardzo naciągane w mojej ocenie. Miałam nadzieję że będzie to w końcu opowieść która skończy się niekomfortowo, pokaże że książka działa jak życie, nie po naszej myśli.
Nie zmienia to jednak tego że ta historia była naprawdę wciągająca i cieszę się że mogłam jej doświadczyć.

Szalenie podobało mi się w tej opowieści że zawsze coś było nie tak, nie po myśli czytelnika ani bohaterów. Koniec nie był również po niczyjej myśli ale czuję się zawiedziona. Nagła metamorfoza? I to taka? Bardzo naciągane w mojej ocenie. Miałam nadzieję że będzie to w końcu opowieść która skończy się niekomfortowo, pokaże że książka działa jak życie, nie po naszej...

Trudno ocenić tom 3, kiedy wszystkie trzy tomy są równe, tak samo wciągające, tak samo prawdziwe w swoim świecie fantasy. Albo ten cykl jest rzeczywiście bardzo dobry albo trafił w moje gusta co w sumie na jedno wychodzi, oczywiście z mojego punktu widzenia:) Tom 3 kończy się tak jak skończyć się powinien, a jego całość tak jak wcześniejsze dwie części jest brutalną i bezwzględną historią o wojnie. Podsumowując, przez wszystkie trzy tomy przepłynąłem wciągnięty w toczące się historie, zauroczony postaciami, wątkami, językiem i nie wiadomo czym jeszcze. Napiszę to co pisałem już wcześniej – nie jest to literatura, która dokonuje rewolucji w swoim gatunku, ale niewątpliwie jest na najwyższym poziomie.

Trudno ocenić tom 3, kiedy wszystkie trzy tomy są równe, tak samo wciągające, tak samo prawdziwe w swoim świecie fantasy. Albo ten cykl jest rzeczywiście bardzo dobry albo trafił w moje gusta co w sumie na jedno wychodzi, oczywiście z mojego punktu widzenia:) Tom 3 kończy się tak jak skończyć się powinien, a jego całość tak jak wcześniejsze dwie części jest brutalną i...

tabletki od serca masz?!

chociaż żałuję, że budowany przez tyle czasu obraz Rin został ot tak zmieniony. Ona by tego nie zrobiła

tabletki od serca masz?!

chociaż żałuję, że budowany przez tyle czasu obraz Rin został ot tak zmieniony. Ona by tego nie zrobiła

Kitaj na to nie zasługiwał. Kitaj na to NIE ZASŁUGIWAŁ. Kitaj nigdy nic złego nie zrobił. Rin NIE ZASŁUGIWAŁA na jego lojalność.
Przy okazji cieszę się że Nezha przeżył, był moim ulubionym, co poradzę.
Zero obiektywnej opinii, musiałem wylać te uczucia.

Kitaj na to nie zasługiwał. Kitaj na to NIE ZASŁUGIWAŁ. Kitaj nigdy nic złego nie zrobił. Rin NIE ZASŁUGIWAŁA na jego lojalność.
Przy okazji cieszę się że Nezha przeżył, był moim ulubionym, co poradzę.
Zero obiektywnej opinii, musiałem wylać te uczucia.

Zakończenie fatalnie bezsensowne, przekreśla sens całej historii.

Zakończenie fatalnie bezsensowne, przekreśla sens całej historii.

Godne zakończenie trylogii i wynagrodzenie za drogę przez mękę w drugiej części. Książka wciągnęła mnie od początku i trzymała do ostatnich stron. Ale niezmiernie irytujące było to, że Rin ciągle popełniała te same błędy, a „zwroty akcji” prawie zawsze wyglądały tak samo - albo zaskoczenie zdradą kogoś bliskiego albo nadciągające wojsko powiększone o nieoczekiwanego sojusznika wroga. No ileż można.
W moim odczuciu więź z Kitajem mogła być zarysowana mocniej w pierwszych dwóch częściach, żeby obronić to, co się wydarzyło w trzeciej.
Ale na pewno bardzo polubiłam bohaterów i towarzyszenie im w ich świecie, filozofia i świat zbudowany był bardzo mądrze i ciekawie :)

Godne zakończenie trylogii i wynagrodzenie za drogę przez mękę w drugiej części. Książka wciągnęła mnie od początku i trzymała do ostatnich stron. Ale niezmiernie irytujące było to, że Rin ciągle popełniała te same błędy, a „zwroty akcji” prawie zawsze wyglądały tak samo - albo zaskoczenie zdradą kogoś bliskiego albo nadciągające wojsko powiększone o nieoczekiwanego...

Kiedy sięgałam po tę książkę nigdy nie myślałam ze bede aż tak sie z nia utożsamiać. Prawdę mówiąc mogę przyz nać ze to moze i najlepsza książka jaką przeczytałam w życiu. Zakończenie bardzo mną poruszyło, ale nie powiem, że się go nie spodziewałam. Nie wiem czy kiedykolwiek spotkam bohaterkę taką jak Rin. Ale ta póki co jest moją ulubioną, bo tak jak z całą powieścią bardzo się z nią utożsamiam. Polecam tą książkę szczerze każdemu .

Kiedy sięgałam po tę książkę nigdy nie myślałam ze bede aż tak sie z nia utożsamiać. Prawdę mówiąc mogę przyz nać ze to moze i najlepsza książka jaką przeczytałam w życiu. Zakończenie bardzo mną poruszyło, ale nie powiem, że się go nie spodziewałam. Nie wiem czy kiedykolwiek spotkam bohaterkę taką jak Rin. Ale ta póki co jest moją ulubioną, bo tak jak z całą powieścią...