Przedpremierowy fragment nowej powieści Cabré

LubimyCzytać
28.04.2018

9 maja ma premierę najnowsza powieść katalońskiego pisarza Jaume Cabré, zatytułowana „Podróż zimowa”. Zapraszamy do lektury przedpremierowego fragmentu!

Zbiór Podróż zimowa przypomina wielowątkową opowieść, zapowiadającą opus magnum Cabrégo – Wyznaję. Cabré zwodzi, podąża meandrami. Odnajduje w jedenastym pokoleniu potomka Wielkiego Rabina z Łodzi, śledzi losy skórzanej zakładki z wytłoczonym lwem, który po dwustu latach wędrowania z książki do książki przypomina jakąś nieokreśloną postać zoomorficzną, przytacza przysłowie, które raz jest na pewno żydowskie, innym razem na sto procent gojowskie. Nakładają się na siebie różne plany czasowe, przenikają wątki. Czytelnik oswaja się z postaciami, które są kolejnymi wcieleniami Eneasza, Pyrrusa czy Tezeusza, a czasem wszystkimi naraz, jak adwokatka imigracyjna z Oslo, która jest Penelopą, Heloizą, Izoldą, a na koniec jeszcze walkirią.

Jaume Cabré prowadzi wyrafinowaną grę. Podsuwa fałszywe tropy, fałszywe cytaty – święty Jan mówiący tekstem Wergiliusza – z nonszalancją powołuje się na nieistniejące autorytety, z premedytacją myli rzeczywistość z fikcją. Chwali się, że niektórzy krytycy uwierzyli w istnienie Gastona Laforgue’a, biografa Franza Schuberta, kompozytora tytułowej Podróży zimowej. Chwilami wystawia czytelników na próbę, ale jednocześnie dostarcza tym, którzy przyjmą reguły gry, wspaniałej zabawy detektywistycznej: podążania tropem tematów powracających jak w utworze muzycznym.

Wydaje mi się, że czytelnik opowiadań musi być bardziej aktywny niż czytelnik powieści. – pisze Cabré. Ograniczona rozpiętość zmusza pisarza do skrótów, do uznania za domyślne tego, co się wydarzyło wcześniej, do zarysowania jednym pociągnięciem pióra charakterystyki psychologicznej czy opisu fizycznego... Pisarz musi wysilić inteligencję, ale czytelnik też. Pisarz sugeruje nastrój, perypetie, pejzaż, klimat, a czytelnik uzupełnia te elementy w trakcie czytania. A ponieważ jest fizyczną niemożliwością umieszczenie wszystkiego w granicach opowiadania, wspomnienie lektury jak echo (podobnie jak bezpośrednie wspomnienie wysłuchanego utworu muzycznego) pozwala czytelnikowi uzupełnić wymiar moralny każdego opowiadania, jeśli faktycznie go posiada.

Czternaście opowiadań z tego zbioru powstało do 2000 roku. O swojej pracy autor opowiada tak: I tak pojedynczo, z niesłychaną cierpliwością, drążyłem tajniki każdej opowieści; powód, dla którego przyszła mi do głowy pierwsza linijka albo pierwsze słowo danego opowiadania, czy też pomysł już konkretnego albo jeszcze mglistego zakończenia, które by było literacko uzasadnione, ale którego racją bytu był jeszcze mi nieznany początek.

Również bliżej poznawałem, a nawet w pewnym sensie polubiłem postaci, które istnieją na swój sposób, choć nie z takim rozmachem jak bohaterowie powieści, bo żyć w granicach opowiadania to jakby spędzić całe życie w jednym z tych japońskich hoteli, które przypominają komorę dekompresyjną nurków głębinowych. Ale to tylko pierwsze wrażenie. Bohaterowie opowiadań i ich perypetie bazują w dużym stopniu na tym, co nie zostało wprost sformułowane, ale jednak tam jest.

Pisarz do tej pory znany był polskim czytelnikom ze swoich monumentalnych powieści, jak „Wyznaję”, Głosy Pamano i inne, tym razem objawia swój talent w krótkiej formie, wymagającej precyzji, oddającej świetnie nastrój i temat, zawsze trafnie spuentowanej.

O AUTORZE

Jaume Cabré urodził się w Barcelonie w 1947 roku. Od lat uznaje się go za najwybitniejszego pisarza katalońskiego. Jest autorem wielu powieści, zbiorów opowiadań, esejów literackich oraz scenariuszy filmowych i telewizyjnych. Należy do Instytutu Studiów Katalońskich, a jego utwory, wysoko oceniane przez czytelników i krytyków, były wielokrotnie nagradzane, filmowane i tłumaczone. Ukazały się
w ponad 25 krajach. Nakładem Wydawnictwa Marginesy ukazały się jego powieści: Wyznaję (2013), Głosy Pamano (2014), Jaśnie pan (2015), Cień eunucha (2016), Agonia dźwięków (2017).

Reklama

komentarze [8]

Sortuj:
130
56
30.04.2018 13:57

Powieści Cabre uczą szacunku do literatury. Przykładem tego jest "Wyznaję". Jeszcze nie przebrnąłem przez całość, ale takie spostrzeżenie mi się nasunęło. Podczas czytania tej powieści, sięgam po kolejne...w przeciwnym razie zmarnowałbym niecałe(jak na razie) pół roku. Robię tak pomimo tego, że nie popieram czytania kilku książek na raz(2-3). Tu jednak oczekiwałem zmian...

więcej

0
1509
konto usunięte
30.04.2018 10:14

Użytkownik wypowiedzi usunął konto


811
644
29.04.2018 15:45

Także należę do miłośników autora, ale ten opis trochę mnie przestraszył...;-) No i trochę szkoda, że opowiadania.


Reklama
760
588
29.04.2018 11:06

Wspaniale, proza Cabre zachwyca mnie, czekam na jego szóstą książkę i już się cieszę, że będę mogła ją poznać :)


3862
120
29.04.2018 09:34

Ja też czekam☺


101
32
28.04.2018 14:28

No i to jest wiadomość dnia! :)


2891
739
28.04.2018 12:19

Fantastycznie. Czekam z niecierpliwością, na każdą książkę tego pisarza. Dostarcza mi zawsze niezapomnianych wzruszeń i inspiruje do refleksji.


3041
4
27.04.2018 14:29

Zapraszamy do dyskusji.


zgłoś błąd