Profil użytkownika: Moni

-Mamo?-szepnąłem. Nie mówiłem tego od tak dawna. Kiedy śmierć zabiera twoją matkę, na zawsze kradnie ci to słowo.

-Mamo?-szepnąłem. Nie mówiłem tego od tak dawna. Kiedy śmierć zabiera twoją matkę, na zawsze kradnie ci to słowo.

Jeśli się postaramy, życie może być jak wędrówka w letni dzień. Zadbajmy o to, by mieć jak najlepsze wspomnienia. Zamiast narzekać na pogodę albo na niewygodne buty, cieszmy się przyrodą i poznawaniem nowych ludzi. Jesteśmy tu w krótkiej podróży.

Jeśli się postaramy, życie może być jak wędrówka w letni dzień. Zadbajmy o to, by mieć jak najlepsze wspomnienia. Zamiast narzekać na pogodę...

Należy wybaczyć nie tylko innym Mitch- wyszeptał w końcu.- Trzeba wybaczyć również sobie. -Sobie? -Tak. Za wszystko, czego nie zrobiliśmy, za wszystko co powinniśmy byli zrobić. Nie można do końca życia żałować, że coś się nie wydarzyło. to bardzo utrudnia życie, szczególnie na starość lub w chorobie. (...) Trzeba osiągnąć spokój. Należy zawrzeć pokój ze sobą i z otoczeniem.

Należy wybaczyć nie tylko innym Mitch- wyszeptał w końcu.- Trzeba wybaczyć również sobie. -Sobie? -Tak. Za wszystko, czego nie zrobiliśmy, z...

Nie można dać czegoś, czego się samemu nie dostało.

Nie można dać czegoś, czego się samemu nie dostało.

To naturalne, że umieramy- powtórzył.- Robimy wokół tego tak wiele hałasu, ponieważ zapominamy, że jesteśmy częścią natury. Z jakiegoś powodu stawiamy człowieka ponad naturą. Uśmiechnął się do roślinki. -Ale nie stoimy ponad nią. Wszystko, co się rodzi, umiera. Spojrzał mi w oczy. -Zgadzasz się? -Tak. -Dobra- szepnął- a oto i nagroda. Bo jednak różnimy się czymś od tych wszystkich wspaniałych roślin i zwierząt. Dopóki kochamy i przechowujemy w pamięci uczucie miłości, dopóty z chwilą śmierci nigdy tak naprawdę nie odchodzimy. Pozostaje wszystka miłość, jaka się w nas budzi. Pozostają wspomnienia. Żyjesz nadal w sercach tych, z którymi byłeś w życiu związany i którym dałeś cząstkę siebie.

To naturalne, że umieramy- powtórzył.- Robimy wokół tego tak wiele hałasu, ponieważ zapominamy, że jesteśmy częścią natury. Z jakiegoś powod...

Trzeba być kimś, nie ma wyjścia. Zawsze się jest kimś określonym, chociaż to męczące. Nawet brak jakiejś cechy jest cechą. Nawet pozbawiona ubrania dalej jesteś po prostu ty-naga. Nawet nieprzytomna jesteś ty-bez-przytomności; nawet śmierć cię od tego nie uwolni, bo wtedy będziesz ty-martwa.

Trzeba być kimś, nie ma wyjścia. Zawsze się jest kimś określonym, chociaż to męczące. Nawet brak jakiejś cechy jest cechą. Nawet pozbawiona ...

Powiem panu, że ja zawsze musiałam o sobie decydować. Nie lubiłam, żeby mnie ktoś nakłaniał, i się nie dawałam. Jeżeli człowiek ma kawałek własnego, niezależnego życia, to jest mu lepiej, potem lepiej się broni, nie jest stłamszony. Taką filozofię miałam. I mam.

Powiem panu, że ja zawsze musiałam o sobie decydować. Nie lubiłam, żeby mnie ktoś nakłaniał, i się nie dawałam. Jeżeli człowiek ma kawałek w...

Mam nadzieję, że nigdy nie usłyszycie tych słów:"Twoja matka. Zmarła". One różnią się od wszystkich innych. Są zbyt wielkie, by zmieścić się w uszach. Są częścią jakiegoś dziwnego, ciężkiego i potężnego języka, który pulsuje z jednej strony głowy, stalową kulą, która uderza w czaszkę raz za razem, aż wreszcie te wyrazy robią wystarczającą dziurę, by zmieścić się w mózgu. A przy tym rozdzierają cię na pół.

Mam nadzieję, że nigdy nie usłyszycie tych słów:"Twoja matka. Zmarła". One różnią się od wszystkich innych. Są zbyt wielkie, by zmieścić się...

Oczywiście, że sztuka artystyczna jest dla mnie ważna. Przecież to wyraz ludzkiego ducha. Pokazuje, na jakie poziomy może wznieść człowieka jego wrażliwość. Że on może dokonać czegoś, co imponuje, zadziwia. Verum, bonum, pulchrum, czyli prawda, dobro i piękno, to są transcendentalia, które opisują Pana Boga. Zatem, jeżeli coś jest piękne, musimy założyć, że od Niego samego pochodzi.

Oczywiście, że sztuka artystyczna jest dla mnie ważna. Przecież to wyraz ludzkiego ducha. Pokazuje, na jakie poziomy może wznieść człowieka ...