Tu żyją smoki

"Tu żyją smoki" to książka, która pochłania coraz bardziej z każdą przeczytaną stroną. Zgrabnie balansuje między przygodą a nostalgią, pozwalając czytelnikowi wrócić do dawnych baśni i mitów, które pamięta się z dzieciństwa. To opowieść, która nie tylko wciąga fabularnie, ale też przypomina, jak silne mogą być dziecięce wyobrażenia.

Na uwagę zasługuje również konstrukcja postaci – bohaterowie są inteligentni, potrafią podejmować rozsądne decyzje (choć nie zawsze trafne),co sprawia, że łatwo ich polubić i im kibicować. Ich wybory mają sens i wynikają z logicznego ciągu zdarzeń, co w fantastyce wcale nie jest takie oczywiste.

Mimo tych mocnych stron, miałem momentami poczucie, że fabuła pędzi zbyt szybko. Nie wiem, czy to efekt celowego zabiegu – chęci podtrzymania tempa akcji – czy obawa autora przed rozwlekaniem wątków. Niezależnie od przyczyny, zabrakło mi chwil zatrzymania się, refleksji nad światem przedstawionym, który sam w sobie jest fascynujący. Aż chciałoby się dłużej pozostać na niektórych archipelagach, bardziej je poczuć, doświadczyć, zanim popędzimy dalej.

Mimo że książka jest spójna i logicznie zbudowana, pozostawiła we mnie lekki niedosyt. Być może wynika on z zakończenia, które – choć niepozbawione sensu – wydawało się nieco zbyt powierzchowne. Zabrakło głębszego domknięcia, pewnego rodzaju "kropki nad i", która mogłaby emocjonalnie podsumować podróż, jaką odbył czytelnik razem z bohaterami.

"Tu żyją smoki" to książka, która pochłania coraz bardziej z każdą przeczytaną stroną. Zgrabnie balansuje między przygodą a nostalgią, pozwalając czytelnikowi wrócić do dawnych baśni i mitów, które pamięta się z dzieciństwa. To opowieść, która nie tylko wciąga fabularnie, ale też przypomina, jak silne mogą być dziecięce wyobrażenia.

Na uwagę zasługuje również konstrukcja...

Na samym początku powiedzmy sobie do jakiej grupy wiekowej jest ta książka. Dla dorosłych nie bo prymitywna i infantylna. Lepiej sięgnąć po Władcę Pierścieni. Dla dzieci nie bo zawiera elementy koszmaru 1 wojny światowej, częste wspomine widoki mordu żołnierzy i atak ptsd bohatera przypominający mu atak bronią chemiczną na jego odział. Lepiej sięgnąć po Percy Jacksona. Nie jest to książka dla młodzieży bo traktuję czytelnika jak durnia. Lepiej sięgnąć po Opowieści z Narnii. Autor poszedł po najniższej lini operu tworząc jedną historię na podstawie książek z jego własnej biblioteki. Za dużo nawiązań i bardzo słaby sposób ich przedstawienie. Naciągając granicę między inspiracją a jawnym plagiatem. Już nawet Akademia Pana Kleksa wydaję się bardziej orginalna (z której na opartego autor też mógł brać inspiracje). Momentami miałem wrażenie, że czytam albo Władcę Pierścieni albo Opowieści z Narnii. Bohaterowie płytcy i bez polotu. Leniwie pisarstwo. Archipelag, który nie jest archipelagiem tylko krainą z kilkoma wyspami na krzyż. Naciąganie zabiegu "deus ex machiny". Książka powołuje się na wielką trójkę z Oksfordu. Sam zapominając o efekcie "zawieszenia niewiary", która owa trójka często poruszała. Słynne smoki z tyłu mają opis wyglądu na może max dwa zdania. Na plus obrazki na początku lub na koniec każdego rozdziału.

Na samym początku powiedzmy sobie do jakiej grupy wiekowej jest ta książka. Dla dorosłych nie bo prymitywna i infantylna. Lepiej sięgnąć po Władcę Pierścieni. Dla dzieci nie bo zawiera elementy koszmaru 1 wojny światowej, częste wspomine widoki mordu żołnierzy i atak ptsd bohatera przypominający mu atak bronią chemiczną na jego odział. Lepiej sięgnąć po Percy Jacksona. Nie...

Na początku był chaos. Potem jeszcze trochę chaosu i dopiero potem zaczęło się przyjemnie czytać.
Akcja się toczy, przeciwności losu się pojawiają, ale aby wciągnęły czytelnika to bym nie powiedziała. A to dlatego, że w żaden wątek autor dostatecznie się nie zagłębił, aczkolwiek pomysłowości mu nie brak.
Niestety postacie na jedno kopyto i bez charakteru, jedyny z całej bandy wyróżnił się borsuk ;)

Na początku był chaos. Potem jeszcze trochę chaosu i dopiero potem zaczęło się przyjemnie czytać.
Akcja się toczy, przeciwności losu się pojawiają, ale aby wciągnęły czytelnika to bym nie powiedziała. A to dlatego, że w żaden wątek autor dostatecznie się nie zagłębił, aczkolwiek pomysłowości mu nie brak.
Niestety postacie na jedno kopyto i bez charakteru, jedyny z całej...

Ciekawa, lekka, bardzo oryginalne i zaskakujące zakończenie. Przeczytam drugi tom.

Ciekawa, lekka, bardzo oryginalne i zaskakujące zakończenie. Przeczytam drugi tom.

Według mnie za dużo tu wszystkiego na raz. Odnoszę wrażenie, że co przyszło autorowi do głowy, to zamieścił to w książce. Owszem, jest to ciekawa zabawa dla głowy odnajdywanie konotacji pomiędzy kolejnymi wątkami, a znanymi już nam mitami i legendami. Książka w ogólnym podsumowaniu jest dobra, choć chyba nie aż tak mi się spodobała, bym sięgnęła po kolejną część. Mimo wszystko, moje serduszko skradł Tummeler <3

Według mnie za dużo tu wszystkiego na raz. Odnoszę wrażenie, że co przyszło autorowi do głowy, to zamieścił to w książce. Owszem, jest to ciekawa zabawa dla głowy odnajdywanie konotacji pomiędzy kolejnymi wątkami, a znanymi już nam mitami i legendami. Książka w ogólnym podsumowaniu jest dobra, choć chyba nie aż tak mi się spodobała, bym sięgnęła po kolejną część. Mimo...

Słaba podróbka Władcy Pierścieni i Opowieści z Narnii. Co ciekawe autor zdaje sobie doskonale sprawę z tych podobieństw, co przedstawia na końcu książki jako nieśmieszny żart... Słabej jakości komedia niestety przewija się przez całą książkę. Bohaterowie są miernie zbudowani, jakby autor nie mógł się zdecydować jaki im nadać charakter. Główny antagonista jest naiwny i łatwowierny, co całkowicie psuje jego obraz.

Słaba podróbka Władcy Pierścieni i Opowieści z Narnii. Co ciekawe autor zdaje sobie doskonale sprawę z tych podobieństw, co przedstawia na końcu książki jako nieśmieszny żart... Słabej jakości komedia niestety przewija się przez całą książkę. Bohaterowie są miernie zbudowani, jakby autor nie mógł się zdecydować jaki im nadać charakter. Główny antagonista jest naiwny i...

Nie dość, że ta książka to dowód na istnienie wszystkich z mitów, legend i baśni to jeszcze jednym z głównych bohaterów jest J.R.R. Tolkien! Super, polecam.

Nie dość, że ta książka to dowód na istnienie wszystkich z mitów, legend i baśni to jeszcze jednym z głównych bohaterów jest J.R.R. Tolkien! Super, polecam.

Podczas czytania zachwycona nie byłam. Postacie wydawały mi się płaskie, zdarzenia mało rozbudowane, fabuła pędziła nie zatrzymując się ani na chwilę chociażby żeby człowiek zdążył poskładać zdarzenia. ale warto było ją przeczytać dla samej końcówki- gdzie dowiadujemy się kim tak naprawdę są główne postacie.

Podczas czytania zachwycona nie byłam. Postacie wydawały mi się płaskie, zdarzenia mało rozbudowane, fabuła pędziła nie zatrzymując się ani na chwilę chociażby żeby człowiek zdążył poskładać zdarzenia. ale warto było ją przeczytać dla samej końcówki- gdzie dowiadujemy się kim tak naprawdę są główne postacie.

Świat łączący światy. Dobrze było wrócić do książki czytanej w dzieciństwie. Przyjemna lektura odrywająca od ciężkich myśli. Warto było znów spotkać smoki.

Świat łączący światy. Dobrze było wrócić do książki czytanej w dzieciństwie. Przyjemna lektura odrywająca od ciężkich myśli. Warto było znów spotkać smoki.

Przeczytałam ale powiedzieć że mnie wciągnęła? Nie bardzo. Cały czas to było jak połączenie mitologii, bajek, "Opowieści z Narni", "Eragona" i "Władcy Pierścieni". Trochę kiepsko wrzucić wszystko do worka i zbudować na tym książkę. Kolejne części sobie podaruję

Przeczytałam ale powiedzieć że mnie wciągnęła? Nie bardzo. Cały czas to było jak połączenie mitologii, bajek, "Opowieści z Narni", "Eragona" i "Władcy Pierścieni". Trochę kiepsko wrzucić wszystko do worka i zbudować na tym książkę. Kolejne części sobie podaruję