Gang różowych kapeluszy

Do tej pory miałam okazję przeczytać cztery powieści tej autorki, trzy z nich to były powieści świąteczne, które bardzo mi się podobały, a czwarta Lato z Ritą powieścią obyczajową, od której również nie potrafiłam się oderwać.
O tej książce usłyszałam od kilku czytelniczek, które bardzo tę lekturę zachwalały (a wiadomo, że marketing szeptany to najlepszy marketing),więc postanowiłam przekonać się osobiście, czy jest to pozycja, która mnie zaciekawi.
I pisząc szczerze, nie zawiodłam się.
Jest niewiele książek, których bohaterkami są kobiety dojrzałe, będące w wieku… powiedzmy uczciwie, nie pierwszej już młodości, ale autorka w cudowny sposób ukazała kobiety pełne życia, chociaż nie obca im była samotność.
Barbara, Olga, Maria i Serafina to cztery przyjaciółki, wspierające się na każdym kroku i często szczere w stosunku do siebie aż do bólu. Każda z nich jest inna, łączy je przyjaźń, ale odrobinę dzielą osobowości. Od czasu do czasu się spotykają, są w stałym kontakcie telefonicznym i chociaż każda z nich żyje własnym życiem, to gdy jedna z nich potrzebuje przyjacielskiego wsparcia, zjawiają się natychmiast.
Autorka w bardzo ciekawy sposób opisała różnego rodzaju rozterki jakie dopadają osoby samotne. Śmierć ukochanej osoby, która potrafi tęsknotą pozbawić wszelkiej chęci do życia, ale i miłość pozwalająca na to, aby to życie uskrzydlić. Samotność czasami bywa topiona w alkoholu a nadopiekuńczość staje się celem życia.
Maria nie mogła pogodzić się z odejściem ukochanego Gucia, musiało upłynąć sporo czasu, aby pogodziła się z tym, że jego już nie ma. Ale nie ma też tego złego, co by na dobre nie wyszło i chociaż mężczyzna jej życia odszedł na zawsze, to dzięki jego śmierci Maria zyskała coś równie pięknego jak miłość.
Olga nie potrafiła zaakceptować faktu, że jej ciało się starzeje. Pragnęła być adorowana i uwielbiana, a uciechy cielesne nie były dla niej pruderią, a spełnieniem się w roli kobiety. Do czasu. Kiedy poznała pewnego mężczyznę, przekonała się, że nawet w dresie może wzbudzać czyjś zachwyt, a wieczory wcale nie muszą być obficie oblewane winem, bo i bez niego można miło spędzać czas.
Barbara żyła w przekonaniu, że nikt nie zrobi tego (wszystkiego) lepiej od niej, że bez niej świat się zawali, a najbliższa rodzina zginie bez jej pomocy i zaangażowania. Do czasu. Gdy niemal siłą została wysłana do sanatorium zrozumiała, że i bez niej życie toczy się dalej, a obowiązkowość i nadopiekuńczość mogą iść w parze z odpoczynkiem.
Serafina każdemu uchyliłaby nieba. Kiedy pod jej dach trafia siostrzenica, którą kobieta bardzo kochała, to nie wahała się ani minuty aby zaproponować jej zamieszkanie. I chociaż była zadowolona z obecności dziewczyny, to w pewnym momencie zapragnęła swojej ciszy, swojego spokoju i swoich porządków w domu.
Opowieść o tych czterech kobietach pokazuje, że każdy powinien żyć własnym życiem, ale dobrze by było, gdyby miał wokół siebie przyjazne osoby. Pokazuje również, że na miłość nigdy nie jest za późno, a taka spokojna i stateczna może być również piękna jak ta młodzieńcza i szalona.
To powieść lekka, łatwa i przyjemna, chociaż autorka porusza w niej kilka ważnych i poważnych tematów. Jednak lekkie „pióro” Anny Szczęsnej sprawia, że czyta się wyjątkowo przyjemnie.
POLECAM tę lekturę szczególnie osobom będącym w tak zwanym „średnim wieku”, ale myślę, że spodoba się ona również młodym czytelniczkom.
To książka, w której jednym z głównych bohaterów jest… optymizm.

Do tej pory miałam okazję przeczytać cztery powieści tej autorki, trzy z nich to były powieści świąteczne, które bardzo mi się podobały, a czwarta Lato z Ritą powieścią obyczajową, od której również nie potrafiłam się oderwać.
O tej książce usłyszałam od kilku czytelniczek, które bardzo tę lekturę zachwalały (a wiadomo, że marketing szeptany to najlepszy marketing),więc...

Cudowna, optymistyczna pozycja, choć pod koniec nieco zawilgotniały mi oczy. Warto po nią sięgnąć.

Cudowna, optymistyczna pozycja, choć pod koniec nieco zawilgotniały mi oczy. Warto po nią sięgnąć.

Oj ciężko mi się czytało tę powieść, akcja rozkręciła się dopiero pod koniec... ale w sumie polecam, można przeczytać 😉

Oj ciężko mi się czytało tę powieść, akcja rozkręciła się dopiero pod koniec... ale w sumie polecam, można przeczytać 😉

Łatwa, lekka, i przyjemna.
Dobre wakacyjne czytadełko.

Łatwa, lekka, i przyjemna.
Dobre wakacyjne czytadełko.

Przepiękna książka, czułam się jakbym była tam z głównymi bohaterkami! Tylko zakończenie mnie rozłożyło na łopatki. Przepłakałam pół dnia😭😭😭 pani Aniu, dla czego pani nam to zrobiła?..💔

Przepiękna książka, czułam się jakbym była tam z głównymi bohaterkami! Tylko zakończenie mnie rozłożyło na łopatki. Przepłakałam pół dnia😭😭😭 pani Aniu, dla czego pani nam to zrobiła?..💔

Lekka, przyjemna, zabawna i mądra. Już wiem, co moja mama dostanie przy najbliższej okazji. Jestem pewna, że zakocha się w tej książce.

Lekka, przyjemna, zabawna i mądra. Już wiem, co moja mama dostanie przy najbliższej okazji. Jestem pewna, że zakocha się w tej książce.

Barbara, Olga, Maria i Serafina to cztery przyjaciółki seniorki. Każda z nich inna, ceniąca inne wartości i mająca inne problemy. Każda na innym etapie życia. Pomimo dzielących ich spraw osobistych i zupełnie różnych charakterów wspierają się, a ich przyjaźń zdaje się nie mieć skaz.

Gang różowych kapeluszy może być czytany wielokrotnie, a za każdym razem inaczej w zależności od tego z jaką bohaterką chcemy być bliżej przez czas czytania.

Możemy razem z Marią próbować stanąć na nogi po śmierci męża albo z Olgą cierpieć z powodu mijającej młodości. Serafina zabierze czytelnika w świat ziół i zdrowego odżywiania ale też do jednego z pokoi swojego mieszkania gdzie tymczasowo mieści się sexshop. Barbara dla równowagi nauczy jak doceniać rodzinne wartości.

Barbara, Olga, Maria i Serafina to cztery przyjaciółki seniorki. Każda z nich inna, ceniąca inne wartości i mająca inne problemy. Każda na innym etapie życia. Pomimo dzielących ich spraw osobistych i zupełnie różnych charakterów wspierają się, a ich przyjaźń zdaje się nie mieć skaz.

Gang różowych kapeluszy może być czytany wielokrotnie, a za każdym razem inaczej w...

Cztery kobiety,cztery różne charaktery,a jednak coś je łączy.Seniorki z doświadczeniami życiowymi mogą na siebie liczyć To taka prawdziwa babska przyjaźń choć czasami szorstka.Przyjemna lektura,która jednak mnie nie porwała

Cztery kobiety,cztery różne charaktery,a jednak coś je łączy.Seniorki z doświadczeniami życiowymi mogą na siebie liczyć To taka prawdziwa babska przyjaźń choć czasami szorstka.Przyjemna lektura,która jednak mnie nie porwała

8,5/10
Gang różowych kapeluszy" to bardzo przyjemna i szybka w czytaniu obyczajówka.
Głównymi bohaterami są cztery seniorki, jednak pojawiają się też inne postacie. Bardzo lubię w obyczajówkach właśnie taki motyw seniorów, a szczególnie jak mają ciekawe, dość specyficzne pomysły😅.
Historia jest opowiadana z perspektywy kilku bohaterów i co rozdział następuje zmiana. Uważam, że idealnie to tutaj pasuje, bo możemy lepiej poznać bohaterów.
Dzieje się tutaj sporo wydarzeń, nie mniej jednak są one dość krótkie, ciężko byłoby wskazać jeden główny wątek.
Zakończenie trochę mnie zaskoczyło.
Polecam 🩷.

8,5/10
Gang różowych kapeluszy" to bardzo przyjemna i szybka w czytaniu obyczajówka.
Głównymi bohaterami są cztery seniorki, jednak pojawiają się też inne postacie. Bardzo lubię w obyczajówkach właśnie taki motyw seniorów, a szczególnie jak mają ciekawe, dość specyficzne pomysły😅.
Historia jest opowiadana z perspektywy kilku bohaterów i co rozdział następuje zmiana....

,,Myślisz, że nic więcej już nas nie spotka? Mylisz się! To nasz czas! Już nie musisz niczym się przejmować. Nie grozi ci ciąża, dzieci ci nie płaczą, nie musisz się dobrze prowadzić, jako zdziwaczała staruszka możesz mieć w głębokim poważaniu, co sobie o tobie ludzie pomyślą, bo zawsze znajdzie się wytłumaczenie w postaci jakiegoś alzheimera. Zrozum. Możesz napaść na bank, nago przebiec się ulicami albo nawet iść do sex-shopu! Bo nie wiesz, czy jutro nie umrzesz! Jakie ma to znaczenie? Ile jest rzeczy, których chciałaś spróbować, ale się bałaś albo wstydziłaś? "

Uwielbiam tą książkę i te cztery wspaniałe babeczki, które przyjaźnią się od dłuższego czasu i zawsze mogą liczyć na wzajemne wsparcie. To tak pozytywne i niekiedy zakręcone postacie, że lektura sprawiła mi prawdziwą przyjemność. Bo wiecie, mówi się, że będąc w pewnym wieku należy jedynie czekać na śmierć. Ale zobaczcie jakie podejście ma do tego jedna z kobiet, której zdanie zamieściłam wam w cytacie. Czy to nie pozytywny przekaz? Czy po śmierci naszej drugiej połówki faktycznie życie dla tej drugiej osoby musi się skończyć?
Lektura książki rozpoczyna się na pogrzebie męża jednej z pań. Jest ogromnie załamana, bo Gucio był ideałem mężczyzny. Wiemy to ze wspominek postaci. Byli bardzo szczęśliwi i nagle on zmarł. Wdowa pozostała w wielkim smutku, ale na pomoc przybiegły do niej psiapsi. Niestety jedna z nich niespodziewanie szybciej wyszła, czym wzbudziła spore zainteresowanie jednej z kobiet. Nie wiedzą, że Serafina zgodziła się na niespodziewany pobyt siostrzenicy. Od zawsze wiedziała, że łączy ją z nią niebywała więź. To kobieta, która wyczuwa, kiedy coś się stanie. Jednak widzimy, że nie będzie to łatwy pobyt, a i wiele spraw będzie trzeba przegadać. Również pozostałe dwie przyjaciółki mają swoje dramy i ich historia również będzie ukazana. Poprzeskakujemy od jednej do drugiej dowiadując się ich prywatnych sekretów, które będą roztrząsały przepaść między byciem młodym, a stanem, kiedy znikają wszelkie obowiązki i pozostaje tylko chęć lub jej brak. Na szczęście autorka znana z przebojowości utkania konkretnych bohaterów pokaże nam ich zawirowania również od tej zabawnej strony. Bo kto powiedział, że życie kończy się po pojawieniu zmarszczek?
Kochani, przed wami naprawdę urocza opowieść, która daje nadzieję dla każdego, kto przestał ją widzieć. Pokazuje, że zawsze wzejdzie słońce, tylko trzeba zrozumieć, że albo zrobisz coś ze sobą teraz, albo pozwolisz sobie na życie obok palety barw. Uwielbiam ją, gorąco polecam każdemu, młody czy stary, facet czy kobieta, KAŻDY zasługuje na szczęście:-)

,,Myślisz, że nic więcej już nas nie spotka? Mylisz się! To nasz czas! Już nie musisz niczym się przejmować. Nie grozi ci ciąża, dzieci ci nie płaczą, nie musisz się dobrze prowadzić, jako zdziwaczała staruszka możesz mieć w głębokim poważaniu, co sobie o tobie ludzie pomyślą, bo zawsze znajdzie się wytłumaczenie w postaci jakiegoś alzheimera. Zrozum. Możesz napaść na bank,...