W cieniu

Mocna książka. Nie spojleruje więcej. Warto.

Mocna książka. Nie spojleruje więcej. Warto.

Jedna z gorszych książek ktore czytalam w tym roku. Starałam sie znaleźć cos pozytywnego , jednak mi sie nie udalo. Zdecydowanie nie polecam, a wręcz zachecam do omijania szerokim łukiem.

Jedna z gorszych książek ktore czytalam w tym roku. Starałam sie znaleźć cos pozytywnego , jednak mi sie nie udalo. Zdecydowanie nie polecam, a wręcz zachecam do omijania szerokim łukiem.

Jak dla mnie rewelacja. Dojrzała, wciągająca, dająca do myślenia i poruszająca wiele ważnych, trudnych, życiowych tematów. Czyta się pysznie.

Jak dla mnie rewelacja. Dojrzała, wciągająca, dająca do myślenia i poruszająca wiele ważnych, trudnych, życiowych tematów. Czyta się pysznie.

PO raz pierwszy zetknęłam się z taką narracją. Z każdą kolejną stroną historia wciągnęła mnie bez reszty. Niesamowite. Bohaterowie z krwi i kości. Ani trochę nie żałuję poświęconego czasu:D

PO raz pierwszy zetknęłam się z taką narracją. Z każdą kolejną stroną historia wciągnęła mnie bez reszty. Niesamowite. Bohaterowie z krwi i kości. Ani trochę nie żałuję poświęconego czasu:D

Poleciła mi tą książkę moja koleżanka z którą mamy podobne upodobania czytelnicze. Ale niestety nie zachwyciła mnie. Dla mnie to studium życia porzuconej kobiety i mężczyzny, który tego porzucenia dokonał. Byli ze sobą dwadzieścia lat ale ona nie chciała sformalizowania ich związku. Dlaczego? Na co liczyła? Co się wypaliło? Gdzie i kto popełnił błąd? Jakie będzie on miał konsekwencje? Czy istnieje przyjaźń? Co może ją zniszczyć? Tych i innych odpowiedzi szukajcie w tekście.

Poleciła mi tą książkę moja koleżanka z którą mamy podobne upodobania czytelnicze. Ale niestety nie zachwyciła mnie. Dla mnie to studium życia porzuconej kobiety i mężczyzny, który tego porzucenia dokonał. Byli ze sobą dwadzieścia lat ale ona nie chciała sformalizowania ich związku. Dlaczego? Na co liczyła? Co się wypaliło? Gdzie i kto popełnił błąd? Jakie będzie on miał...

Zabrakło wartkiej akcji, niestety.

Zabrakło wartkiej akcji, niestety.

Ta książka jest... dziwna. Przede wszystkim jest reklamowana jako lektura dla fanów "Zaginionej dziewczyny", a różnica między nimi jest ogromna, bo przez większość czasu...nic się nie dzieje. Albo ma się takie wrażenie, że nic się nie dzieje. Jednak historia i przeszłość bohaterów jest tak nakreślona, że mimo braku akcji czytałam dalej i nie znudziłam się. Nie każdemu pewnie podejdzie ten typ prowadzenia narracji, więc nie wiem sama czy polecić, czy nie. Raczej nigdy już po nią nie sięgnę.

Ta książka jest... dziwna. Przede wszystkim jest reklamowana jako lektura dla fanów "Zaginionej dziewczyny", a różnica między nimi jest ogromna, bo przez większość czasu...nic się nie dzieje. Albo ma się takie wrażenie, że nic się nie dzieje. Jednak historia i przeszłość bohaterów jest tak nakreślona, że mimo braku akcji czytałam dalej i nie znudziłam się. Nie każdemu...

Zdecydowanie nie jest to thriller, nawet thriller psychologiczny, więc kto się spodziewał dawki solidnego napięcia i zwrotów akcji, ten będzie zawiedziony.
Natomiast jest to porcja całkiem niezłego dramatu psychologicznego z wnikliwym i głębokim studium dwójki bohaterów, niekoniecznie sympatycznych, ale tym lepiej się (paradoksalnie) przez to czyta.

Zdecydowanie nie jest to thriller, nawet thriller psychologiczny, więc kto się spodziewał dawki solidnego napięcia i zwrotów akcji, ten będzie zawiedziony.
Natomiast jest to porcja całkiem niezłego dramatu psychologicznego z wnikliwym i głębokim studium dwójki bohaterów, niekoniecznie sympatycznych, ale tym lepiej się (paradoksalnie) przez to czyta.

W CIEMNOŚCI – A.S.A HARRISON
Recenzja nie dla mężczyzn ;-)
Wszystkie opisy książki , reklamy sugerowały mi thriller a ja mam zgoła odmienne zdanie. Kawał bardzo dobrej powieści psychologiczno- obyczajowej , napisanej niedoścignionym wręcz piórem, z wątkiem mrocznym i kryminalnym w części schyłkowej ;-) Hipnotycznie wciągnęła mnie wręcz historia pozornie stabilnego , wieloletniego związku , w którym pewne oczywiste „grzeszki” przykrywa milczenie a rutyna i domowe nawyki zastępują krępujące dla obojga tłumaczenia się z kłamstw , zdrad, ucieczek…
Jodi i Todd poznali się w czasach nastoletnich, wspólnie przeżywali pierwsze zauroczenia, fascynacje, razem dorabiali się majątku, stąpali po stopniach kariery, podróżowali, bawili się , tworzyli własne schematy codzienności. On – deweloper , przedsiębiorca, ona – terapeutka w stopniu doktora, prowadząca bardziej dla siebie niż dla rozwoju wspólnego majątku – sesje domowe z pacjentami. Świadomie zamieniają decyzję o byciu rodzicami na posiadanie psa, rezygnują z papierka urzędowego potwierdzającego ślub – przecież tzw. Małżeństwo zwyczajowe ma taką samą moc … Lubią się. Niekiedy ze sobą sypiają. Niekiedy wspólnie się dobrze bawią. Dają sobie sporo swobody – ot ,związek jakich wiele wśród naszych znajomych. I tak przez ponad dwadzieścia lat. I jak choroba śmiertelna wpełza nuda. Tu następuje powolny , mroczny rozkład związku – przerażająco wiarygodnie zanalizowany i opisany przez autorkę. Oderwać się nie mogłam po prostu! Todd wdaje się w romans z córką swojego najlepszego przyjaciela , dziewczyną, która wychowywała się wręcz w ich domu a Jodi częściowo zastępowała jej matkę… Zdrada na pełnej linii! Facet przeżywa swój kryzys wieku średniego – z stabilnej codzienności u boku pięknej aczkolwiek przewidywalnej żony – rzuca się ramiona szalonej, chaotycznej studentki. Czuje się młodszy, sprawniejszy , atrakcyjniejszy. Jej młodość, zachłanność, atrakcyjność sprawia ,że nie zauważa ,że młodziutka dziewczyna ma cechy , które niebawem sprawią ,że zacznie tęsknić za tym , co dawała mu Jodi. Gdy to zobaczy – jest za późno. Młoda partnerka zachodzi w ciążę, przyjaciel odkrywa romans córki, donosi uprzejmie żonie…. Ona początkowo traktuje to jako kolejny „wybryk” znudzonego i zestresowanego męża. Próbuje przeczekać. Nie docenia rywalki…
Gdyż za każdym rozwodzącym się mężczyzną stoi żądająca tego kobieta ;-) ( teraz wiecie dlaczego to recenzja nie dla facetów!). Facet w pewnym wieku, nawet przeżywający kryzys , lubi wygodę. Ma swój fotel, pilota , zabawki i gadżety. Nienawidzi zmian. Lubi się „wyszumieć” , pójść na piwo z kumplami , do łóżka z panienką ale chce wrócić do tego , co zna, ubrać wypraną i wyprasowaną koszulę, usiąść na kanapie i zjeść pyszną kolację. Tolerancyjna i wyrozumiała, nie kontrolująca żona to skarb . Sam by w życiu tego nie zmienił! Przez jakiś jeszcze czas Todd balansuje pomiędzy kobietami, przed jedną i przed drugą odgrywa swoją rolę i obiecuje rozwiązanie problemu. Młoda i ciężarna panna prze do przodu jak czołg- domaga się ślubu , domu, WSZYSTKIEGO. No i zonk.

Jodi postawiona pod ścianą , po dwudziestu latach oddania potraktowana zostaje jak zużyta torba na zakupy.
Do czego jest zdolna kobieta , która nagle traci wszystko ? Jak daleko posunie się w walce nie tylko o byt ale i o utrzymanie swojej pozycji? Obronę resztek godności? Jak głęboko zrani ją związek partnera z dziewczynką , której przez wiele lat zastępowała matkę? Tego wszystkiego dowiecie się czytając „W CIENIU” – mam wrażenie ,że wypieki na twojej twarzy będą takie jak u mnie …

Gorąco polecam. Wielkie dzięki wydawnictwu ZNAK za podarowanie mi tak ogromnej ilości wzruszeń.

W CIEMNOŚCI – A.S.A HARRISON
Recenzja nie dla mężczyzn ;-)
Wszystkie opisy książki , reklamy sugerowały mi thriller a ja mam zgoła odmienne zdanie. Kawał bardzo dobrej powieści psychologiczno- obyczajowej , napisanej niedoścignionym wręcz piórem, z wątkiem mrocznym i kryminalnym w części schyłkowej ;-) Hipnotycznie wciągnęła mnie wręcz historia pozornie stabilnego ,...

Dramat psychologiczny, nie thriller. Całkiem dobry dramat psychologiczny, bo – w przeciwieństwie do filmowych dramatów psychologicznych Ingmara Bergmana – jest całkiem ciekawy i naprawdę dobrze się go czyta. Ja byłam zainteresowana ogromnie rozwojem akcji dlatego, że przeczytałam krótką notę na okładce książki zapowiadającą zabójstwo, którego do ponad połowy książki ani widu, ani słychu. Jest za to bardzo dobre przedstawienie związku we wszystkich jego fazach z dwóch perspektyw, są świetne portrety psychologiczne mężczyzny i kobiety. I jest nawet zaskoczenie przy samym końcu! Szkoda, że autorka umknęła w niejasność, pozostawiając czytelnika w domysłach.

Dramat psychologiczny, nie thriller. Całkiem dobry dramat psychologiczny, bo – w przeciwieństwie do filmowych dramatów psychologicznych Ingmara Bergmana – jest całkiem ciekawy i naprawdę dobrze się go czyta. Ja byłam zainteresowana ogromnie rozwojem akcji dlatego, że przeczytałam krótką notę na okładce książki zapowiadającą zabójstwo, którego do ponad połowy książki ani...