Profil użytkownika: Paula

Mam wrażenie, że ta książka to lekkie chaos. Bohaterowie pojawiają się i potem znikają, żeby za dwa rozdziały znowu się pojawić. Skaczemy z miejsca na miejsce. Wszystko wydaje się bardzo wyrywkowe. Jako pamiętnik, poszczególne historie są naprawdę ciekawe i żałuję że książka nie powstała kilka lat wcześniej i że nie mogłam jej przeczytać wcześniej, żeby móc porozmawiać z moją prababcią (rocznik 1926) na te tematy, zwłaszcza że jej historia musiała być ciekawa, bo sama pochodziła z rodziny szlacheckiej, w czasie wojny w wieku 13 lat musiała wyjechać na roboty przymusowe do Niemiec (o tym głównie opowiadała i to negatywnie, więc ciekawe było poznanie innego punktu widzenia dzięki ksiazce), a potem wyszła za mąż i mieszkała na wsi pracując na gospodarstwie i rodząc gromadkę dzieci. Taki mix. Dzięki książce wiedziałabym o co pytać, teraz już za późno. I właśnie w taki sposób traktowałabym te pozycje - jako zbiór historii i ciekawostek do weryfikacji. Na pewno nie jako książkę historyczna

Mam wrażenie, że ta książka to lekkie chaos. Bohaterowie pojawiają się i potem znikają, żeby za dwa rozdziały znowu się pojawić. Skaczemy z miejsca na miejsce. Wszystko wydaje się bardzo wyrywkowe. Jako pamiętnik, poszczególne historie są naprawdę ciekawe i żałuję że książka nie powstała kilka lat wcześniej i że nie mogłam jej przeczytać wcześniej, żeby móc porozmawiać z...

Ciężko było mi się na początku połapać w dziwnym sposobie pisania McCarthy'ego. Może od złej książki zaczęłam przygodę z nim. W każdym razie bardzo szybko klimat pogranicza teksańsko-meksykańskiego mnie wciągnął. No i właśnie taką mam myśl, że w tej książce klimat był dla mnie bardziej pociagnajacy niż sama akcja. Co do akcji, mam wrażenie takiego niedosytu, jakby czegoś brakowało albo jakby coś zostało ucięte w złym momencie. W każdym razie lektura jako całość pochłonęła mnie na kilka dni i myślę że za jakiś czas chętnie poznam pozostałe tomy tej trylogii.

Ciężko było mi się na początku połapać w dziwnym sposobie pisania McCarthy'ego. Może od złej książki zaczęłam przygodę z nim. W każdym razie bardzo szybko klimat pogranicza teksańsko-meksykańskiego mnie wciągnął. No i właśnie taką mam myśl, że w tej książce klimat był dla mnie bardziej pociagnajacy niż sama akcja. Co do akcji, mam wrażenie takiego niedosytu, jakby czegoś...

Bardzo wciągający kryminał, ciężko odłożyć książkę na bok. Dwie śmierci pozornie bez powiązania budzą wątpliwości oficera Grossa, który zaczyna badać sprawę i szukać powiązania. Stopniowo poznajemy prawdę. Autor dawkuje informacje w taki sposób, że książka trzyma w napięciu prawie do ostatnich stron. Jedyne zastrzeżenie mam do bohaterów- są dosyć nijacy. Gross, który poza herbata nie ma żadnych używek, ma jedno hobby i powtarza często vis maior, Skałka, która wiecznie żuje gumę i robi balony i Otremba, o którym w ogóle nie wiadomo co powiedzieć, oprócz tego że ten wątek zupełnie mi się nie podobał i był wg mnie niepotrzebny. A całą trójkę łączy to że każdy na swój sposób jest przygnębiony i straumatyzowany. Mam wrażenie, że w polskich kryminałach zawsze prowadzący śledztwo bohaterowie muszą być w podobny sposób zbudowani. Ci konkretni w ogóle nie wzbudzili we mnie żadnych emocji, a jednak lubię jak te emocje względem bohaterów się pojawiają- nawet jeśli to niechęć do nich. Jednak mimo tego książka naprawdę mi się podobała i chętnie bardzo niedługo sięgnę po kolejna książkę z serii o smutnym Bernardzie Grossie.

Bardzo wciągający kryminał, ciężko odłożyć książkę na bok. Dwie śmierci pozornie bez powiązania budzą wątpliwości oficera Grossa, który zaczyna badać sprawę i szukać powiązania. Stopniowo poznajemy prawdę. Autor dawkuje informacje w taki sposób, że książka trzyma w napięciu prawie do ostatnich stron. Jedyne zastrzeżenie mam do bohaterów- są dosyć nijacy. Gross, który poza...