6,5*

6,5*

7,5*
"Finansowa forteca" to pozycja idealna zarówno dla laików, jak i bardziej zaawansowanych w świecie inwestowania osób. Pozycja napisana w bardzo przystępny sposób, wszelkie pojęcia wyjaśnione na przykładach. Ujmę to dosadniej: autor wręcz tłumaczy "jak krowie na rowie", więc przy odrobinie chęci i zaangażowania, każdy zrozumie ten poradnik.
Ta książka to bardzo dobrze zainwestowane pieniądze.
Szczerze polecam.

7,5*
"Finansowa forteca" to pozycja idealna zarówno dla laików, jak i bardziej zaawansowanych w świecie inwestowania osób. Pozycja napisana w bardzo przystępny sposób, wszelkie pojęcia wyjaśnione na przykładach. Ujmę to dosadniej: autor wręcz tłumaczy "jak krowie na rowie", więc przy odrobinie chęci i zaangażowania, każdy zrozumie ten poradnik.
Ta książka to bardzo dobrze...

To pierwsza książka Pana Małeckiego, którą przeczytałam. Dzieło dziwne, lecz na swój sposób intrygujące i skłaniające do przemyśleń.

To pierwsza książka Pana Małeckiego, którą przeczytałam. Dzieło dziwne, lecz na swój sposób intrygujące i skłaniające do przemyśleń.

Powieść oceniam równie wysoko jak "Księgę utraconych imion" tej samej autorki. Historia z II wojną światową w tle o miłości, przebaczeniu, ale przede wszystkim o niewyobrażalnej tęsknocie przeniesionej na płótno. Autorka lawiruje miedzy różnymi wątkami, by dopiero na koniec odkryć i wyjaśnić czytelnikowi wszystkie tajemnice tej niesamowitej historii. Polecam.

Powieść oceniam równie wysoko jak "Księgę utraconych imion" tej samej autorki. Historia z II wojną światową w tle o miłości, przebaczeniu, ale przede wszystkim o niewyobrażalnej tęsknocie przeniesionej na płótno. Autorka lawiruje miedzy różnymi wątkami, by dopiero na koniec odkryć i wyjaśnić czytelnikowi wszystkie tajemnice tej niesamowitej historii. Polecam.

Po tylu pozytywnych opiniach spodziewałam się czegoś wybitnego. Niestety, nie zachwyciła mnie ta powieść. Plusy lecą tylko za przekaz i sugestywną wizję świata, w którym władza kontroluje człowieka w każdym aspekcie jego życia.

Po tylu pozytywnych opiniach spodziewałam się czegoś wybitnego. Niestety, nie zachwyciła mnie ta powieść. Plusy lecą tylko za przekaz i sugestywną wizję świata, w którym władza kontroluje człowieka w każdym aspekcie jego życia.

Do tej pory przeczytałam 2 książki spod pióra K. Harmel: "Księgę utraconych imion" oraz "Dom przy ulicy Amélie" i obie oceniłam wysoko.
W "Lesie znikających gwiazd" zaintrygował mnie opis książki plus nazwisko autorki, które powinno zagwarantować powieść przynajmniej na dobrym poziomie. K. Harmel znowu mnie nie zawiodła. Fabuła jest wciągająca, bohaterowie nieprzerysowani, do tego ciągła ich walka o kolejny dzień.
A wszystko to na tle wojny i pradawnych lasów puszczy. Mieszanka intrygująca, tajemnicza i nieprzewidywalna.
Nie jest to dzieło wybitne, jednak warto dodać tę powieść na półkę do przeczytania.

Do tej pory przeczytałam 2 książki spod pióra K. Harmel: "Księgę utraconych imion" oraz "Dom przy ulicy Amélie" i obie oceniłam wysoko.
W "Lesie znikających gwiazd" zaintrygował mnie opis książki plus nazwisko autorki, które powinno zagwarantować powieść przynajmniej na dobrym poziomie. K. Harmel znowu mnie nie zawiodła. Fabuła jest wciągająca, bohaterowie nieprzerysowani,...

5,5*
Ta część zdecydowanie gorsza od pierwszego tomu, czasami wręcz powiewało nudą. Końcówka - zaskoczenie - ogromny plus.
Zobaczymy co dalej.

5,5*
Ta część zdecydowanie gorsza od pierwszego tomu, czasami wręcz powiewało nudą. Końcówka - zaskoczenie - ogromny plus.
Zobaczymy co dalej.

Przeczytałam wszystkie tomy tej serii tj. "Sagę wołyńską" oraz "Na obcej ziemi".
Zdecydowanie bardziej przypadły mi do gustu lata powojenne. Okres głodu na Ukrainie, rzeź wołyńska i wojna na Kresach to bardzo dobre tło historyczne, jednak losy głównych bohaterów były zdecydowanie przerysowane. Najbardziej irytującym elementem były niezrozumiałe motywy działań i zachowań Wiszy i Nadii (do kompletu dorzucić można jeszcze Martę). O co mi chodzi? Na przykład kreowanie Nadii jako silnej osobowości nie współgrało z traktowaniem jej przez Wissariona jak najgorszy pomiot.
Zdecydowanie lepiej wypadł okres powojenny, choć autorka naszpikowała ten pakiet zbyt licznymi dramatami.
Na plus zasługuje postać Marcela, który w każdych okolicznościach potrafił dopasować się do otaczającej go rzeczywistości. Dodatkowo szacun dla autorki za wplecenie w całą serię bałaku i gwary lwowskiej.
Ogólnie trzy pierwsze tomy oceniam na 5*, zaś "Na obcej ziemi" na max. 7*. Zdecydowanie Joannę Jax stać na więcej.

Przeczytałam wszystkie tomy tej serii tj. "Sagę wołyńską" oraz "Na obcej ziemi".
Zdecydowanie bardziej przypadły mi do gustu lata powojenne. Okres głodu na Ukrainie, rzeź wołyńska i wojna na Kresach to bardzo dobre tło historyczne, jednak losy głównych bohaterów były zdecydowanie przerysowane. Najbardziej irytującym elementem były niezrozumiałe motywy działań i zachowań...

Ostatnia, piąta część "Lwowskiej odysei".
Powojenne losy Lilki, Oresta i innych postaci przeplatają się z rokiem 2022 i życiem Agnieszki - wnuczki ww. bohaterów.
Pomimo że poprzednie części czytałam półtora roku temu , miło było powrócić do znanych postaci. Na plus zasługuje rozwinięty i dopracowany wątek Lilki i Oresta oraz postać 'dziadka Michała". Wątki powojenne idealnie się uzupełniają z czasem rzeczywistym, dzięki czemu powieść jest bardziej złożona, fabuła nieoczywista a akcja wartka. Dodatkowo epilog wbija czytelnika w fotel.
Szczerze polecam.

Ostatnia, piąta część "Lwowskiej odysei".
Powojenne losy Lilki, Oresta i innych postaci przeplatają się z rokiem 2022 i życiem Agnieszki - wnuczki ww. bohaterów.
Pomimo że poprzednie części czytałam półtora roku temu , miło było powrócić do znanych postaci. Na plus zasługuje rozwinięty i dopracowany wątek Lilki i Oresta oraz postać 'dziadka Michała". Wątki powojenne...

Oceniam całą serię.
Chciałam znowu przenieść się do pradawnych czasów ze słowiańskimi wierzeniami, dlatego po przejrzeniu opinii sięgnęłam po serię "Ślady Leszego". I to była bardzo dobra decyzja.
Fabuła wartka, wciągająca, nieprzewidywalna, z barwnymi bohaterami. Moje serce skradła nieprzyjemna dla otoczenia Gniewicha oraz bardzo wygadany Jaruś.
We wsi Krukowiec ciągle coś się dzieje, a demony z pradawnej puszczy, uprzykrzając życie społeczności, idealnie dopełniają całości tej serii.
Polecam.
Uwaga - tom 3.5 i 5 jest tylko w formie audiobooka, co w moim przypadku nie za bardzo się sprawdza, bo zdecydowanie wolę formę do czytania.

Oceniam całą serię.
Chciałam znowu przenieść się do pradawnych czasów ze słowiańskimi wierzeniami, dlatego po przejrzeniu opinii sięgnęłam po serię "Ślady Leszego". I to była bardzo dobra decyzja.
Fabuła wartka, wciągająca, nieprzewidywalna, z barwnymi bohaterami. Moje serce skradła nieprzyjemna dla otoczenia Gniewicha oraz bardzo wygadany Jaruś.
We wsi Krukowiec ciągle...

Recenzja pod drugim tomem
https://lubimyczytac.pl/ksiazka/uzdrowicielka/opinia/81806399

Recenzja pod drugim tomem
https://lubimyczytac.pl/ksiazka/uzdrowicielka/opinia/81806399

Czasami lubię sięgnąć po coś z gatunku fantasy, najlepiej z elementami pradawnych wierzeń słowiańskich.
Seria "Zielarki z Góry Kujawskiej" jest pozycją z nieprzewidywalną i wciągającą fabułą, co gwarantuje dobrze spędzony czas. Do tego charyzmatyczny, okrutny wiking oraz nieco zagubiona i naiwna zielarka. Na plus również pozostałe, nietuzinkowe postaci, które idealnie dopełniają tę serię.
Ja szczerze polecam, nie będziecie się nudzić.

Czasami lubię sięgnąć po coś z gatunku fantasy, najlepiej z elementami pradawnych wierzeń słowiańskich.
Seria "Zielarki z Góry Kujawskiej" jest pozycją z nieprzewidywalną i wciągającą fabułą, co gwarantuje dobrze spędzony czas. Do tego charyzmatyczny, okrutny wiking oraz nieco zagubiona i naiwna zielarka. Na plus również pozostałe, nietuzinkowe postaci, które idealnie...

Dałabym zdecydowanie więcej gwiazdek, gdyby tło historyczne nie zdominowało tej pozycji. Ogólnie nie jestem zwolenniczką bardzo skąpych dialogów, dodatkowo występujących co kilkanaście stron. Miałam wrażenie, że czytam dokument historyczny. Przez zbyt encyklopedycznie opisane zdarzenia, losy głównych bohaterów zeszły na dalszy plan. A szkoda. Można było wpleść dzieje przedwojennej Wileńszczyzny z historią Zbyszka, Jurka, Stefana oraz ich rodzin.

Dałabym zdecydowanie więcej gwiazdek, gdyby tło historyczne nie zdominowało tej pozycji. Ogólnie nie jestem zwolenniczką bardzo skąpych dialogów, dodatkowo występujących co kilkanaście stron. Miałam wrażenie, że czytam dokument historyczny. Przez zbyt encyklopedycznie opisane zdarzenia, losy głównych bohaterów zeszły na dalszy plan. A szkoda. Można było wpleść dzieje...

Spodziewałam się czegoś więcej po tak wysokich ocenach tej książki. Ogólnie pozycja nie jest zła, nawet wciągająca, jednak nie ma w tej historii nic szczególnego, za co dałabym więcej gwiazdek. Ja, za kolejną część podziękuję.

Spodziewałam się czegoś więcej po tak wysokich ocenach tej książki. Ogólnie pozycja nie jest zła, nawet wciągająca, jednak nie ma w tej historii nic szczególnego, za co dałabym więcej gwiazdek. Ja, za kolejną część podziękuję.

Pierwsza pomoc w pigułce, dodatkowo w stylu Janka, czyli z humorem. Bardzo dobra pozycja. Polecam.

Pierwsza pomoc w pigułce, dodatkowo w stylu Janka, czyli z humorem. Bardzo dobra pozycja. Polecam.

Książka ta zmienia trochę optykę na polską służbę zdrowia, dodatkowo bardzo wielu, ważnych czy ciekawych rzeczy można się dowiedzieć. Do tego czarny humor, za który lecą dodatkowe gwiazdki. Autopromocja, szczególnie pod koniec reportażu, miała charakter zbyt namolny, więc za to ujemne punkty.
Moim zdaniem warto przeczytać.

Książka ta zmienia trochę optykę na polską służbę zdrowia, dodatkowo bardzo wielu, ważnych czy ciekawych rzeczy można się dowiedzieć. Do tego czarny humor, za który lecą dodatkowe gwiazdki. Autopromocja, szczególnie pod koniec reportażu, miała charakter zbyt namolny, więc za to ujemne punkty.
Moim zdaniem warto przeczytać.

Czekałam z niecierpliwością na tę dwójkę bohaterów, jednak rozczarowałam się. Nie było efektu WOW, emocje (oprócz pożaru) znikome. Do tego Amo... czytając tom o Arii i Luce można było sobie bez trudu wyobrazić Capo twardego, brutalnego i bezwzględnego. Byłam przekonana, że jego syn jest taki sam, jednak autorka nie dała mi tego odczuć. Powinien przeciwstawić się ojcu już na początku, a nie brnąć w ... (nie będę spoilerować). Może miałam zbyt wysokie oczekiwania co do tej części?
Ogólnie książka nie jest zła, jednak mnie nie zachwyciła, tak jak miałam nadzieję.

Czekałam z niecierpliwością na tę dwójkę bohaterów, jednak rozczarowałam się. Nie było efektu WOW, emocje (oprócz pożaru) znikome. Do tego Amo... czytając tom o Arii i Luce można było sobie bez trudu wyobrazić Capo twardego, brutalnego i bezwzględnego. Byłam przekonana, że jego syn jest taki sam, jednak autorka nie dała mi tego odczuć. Powinien przeciwstawić się ojcu już na...

6,5*
Krótka nowela, obrazująca dobre zakończenie losów Calli i Jonaha. Nie jest to dzieło wybitne, ale dla czytelników, którym przypadła do gustu ta dwójka bohaterów, lektura obowiązkowa.

6,5*
Krótka nowela, obrazująca dobre zakończenie losów Calli i Jonaha. Nie jest to dzieło wybitne, ale dla czytelników, którym przypadła do gustu ta dwójka bohaterów, lektura obowiązkowa.

7,5*
Dalsze losy Calli i Jonaha. Ten tom jest ciut gorszy niż jedynka, jednak dalej na bardzo dobrym poziomie.
Jest bardziej cukierkowo, choć nie brakuje elementów podnoszących ciśnienie.

7,5*
Dalsze losy Calli i Jonaha. Ten tom jest ciut gorszy niż jedynka, jednak dalej na bardzo dobrym poziomie.
Jest bardziej cukierkowo, choć nie brakuje elementów podnoszących ciśnienie.

Sądząc po opiniach, byłam przekonana, że druga część będzie lepsza od pierwszej. Niestety, było jeszcze gorzej. Jednak muszę podkreślić, iż w autorce drzemie potencjał. Wątek kryminalny był świetny, ale tylko do momentu wyjazdu głównych bohaterów na Malediwy. Szkoda, mógł to być dobrze spędzony czas z książką, a tak jest zmarnowany.

Sądząc po opiniach, byłam przekonana, że druga część będzie lepsza od pierwszej. Niestety, było jeszcze gorzej. Jednak muszę podkreślić, iż w autorce drzemie potencjał. Wątek kryminalny był świetny, ale tylko do momentu wyjazdu głównych bohaterów na Malediwy. Szkoda, mógł to być dobrze spędzony czas z książką, a tak jest zmarnowany.